Full text of "Íslendingabók, er skrifað hefir Ari Þorgilsson, og Landnámabók"

See other formats

Google 



This is a digital copy of a book that was prcscrvod for gcncrations on library shclvcs bcforc it was carcfully scanncd by Googlc as part of a projcct 

to make the world's books discoverablc onlinc. 

It has survived long enough for the copyright to cxpirc and thc book to cntcr thc public domain. A public domain book is one that was never subjcct 

to copyright or whose legal copyright term has expircd. Whcthcr a book is in thc public domain may vary country to country. Public domain books 

are our gateways to the past, representing a wealth of history, cultuie and knowledge that's often difficult to discovcr. 

Marks, notations and other maiginalia present in the original volume will appear in this flle - a reminder of this book's long journcy from thc 

publishcr to a library and fmally to you. 

Usage guidelines 

Googlc is proud to partncr with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to thc 
public and wc arc mcrcly thcir custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we liave taken stcps to 
prcvcnt abusc by commcrcial partics, including placing tcchnical rcstrictions on automatcd qucrying. 
Wc also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles Wc dcsigncd Googlc Book Scarch for usc by individuals, and wc rcqucst that you usc thcsc filcs for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfivm automated querying Do nol send aulomatcd qucrics of any sort to Googlc's systcm: If you arc conducting rcscarch on machinc 
translation, optical character recognition or other areas where access to a laigc amount of tcxt is hclpful, plcasc contact us. Wc cncouragc thc 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ A/íJí/iííJí/i íJíírí&Hííon The Google "watermark" you see on each flle is essential for informingpcoplcabout this projcct andhclping thcm find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatcvcr your usc, rcmember that you are lesponsible for ensuring that what you arc doing is lcgal. Do not assumc that just 
bccausc wc bclicvc a book is in thc public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countrics. Whcthcr a book is still in copyright varies from country to country, and wc can'l offcr guidancc on whclhcr any speciflc usc of 
any speciflc book is allowed. Please do not assume that a book's appearancc in Googlc Book Scarch mcans it can bc uscd in any manncr 
anywhere in the world. Copyright infringement liabili^ can be quite seveie. 

About Google Book Search 

Googlc's mission is to organizc thc world's information and to makc it univcrsally acccssiblc and uscful. Googlc Book Scarch hclps rcadcrs 
discovcr thc world's books whilc hclping authors and publishcrs rcach ncw audicnccs. You can scarch through thc full icxi of ihis book on thc wcb 

at |http : //books . qooqle . com/| 






ví ttpe k : 

Vnibcrtfft? o{ nuconstn ». ' 

JULIUS EMIL OLSON : ^, 

^nOFESSOR OF 8CANDINAVIAN C 



1 



,S^^4 




i ' <" Jí 



'•'-.í 












■^M}U±^< 







ISLENDINGABOK, 



ER SKRIFAÐ HEFIR 



ARI ÞORGILSSON, 



*i 



OG 



LANDNAMABOK. 



BÚIÐ HEFIR TIL PRENTUlí'AR 

VALD. ÁSMUNDARSON. 



-^^<- 



EEYKJAVIK. 

KOSTNAÐARMAÐUR: SIGVRÐUR KRISTJÁNS80N. 

1891. 



FÉLAGSPRENTSMIÐJAN, 



A 



824123 



<^ 



60 



FOBMALI. 

Islendínga fiög^ur hinar fornn g^erast nú meir og meir 

fágætar meðal almennings, með þvi að hinar eldri útgáf- 

^ur ern löngu uppseldar og slitnar. Þær sðgur, sem aftr 

(fikomið hafá út á siðari ámm, hafa flestar yeríð gefiiar út 

^i Tisindalegum útg&fnm og þvi orðið dýrarí enn svo að 

^almenningr hafi getað keypt þær. Til að hœta úr þess- 

. Jarí þörf almennings hefir þyi Sigwrðr höksali Kristjám- 

"^son i Beykjayík ráðizt i að gefa út allar íslendinga sög- 

xfnr i ðdýrum alþýðuútgáfum. 

Þetta ^^rirtœki hefir fengið góð og greið syör Igá al- 
menningi, og kemr hér fyrsta sðguhökin, sem er íslend- 
Hmgahðk og Landnáma. I hoðshréfinu yar gert ráð fyrir 
að hyrja á ððru, enn af þyi að íslendingahók og Land- 
n&ma em npphöf að hipum fornu islenskn sögum, þötti 
hest fara 4 þyi að láta þessi rít fara á undan. 

Það er i raun og yeru engu minni yandiað gefa útal- 
þýðu-útgáfú af fomsðgum enn yisindalega útgáfu. Yið 
alþýðu-útg&íur eða^ texta-útgáfur er ekki siðr margs að 
gSBta; það er ekki yandaminna að yetja um, þegar alt 



w 

i 



IV 

veiðr að vera sem styzt, og ekki mk tílfœra frásagnamun 
eða orðamnn eftir hinnm ýmsn handritnm. Það er ólag- 
legt og i alia staði ÓYÍsindalegt, að hrœra morgum hand- 
ritum saman i einni útgá,fa, &n þess að geta þess hvaðan 
hvað eina sé tekið, enn nndir dns og farið er að tilíœra 
þess konar að mun, getr útgáfan naumast heitið texta- 
útgáfa. 

Með þ^ að ætlast er til, áð sú útgáfa-röð af ðllam ís- 
lendinga sögum, sem hyrjar & þessari hök, verði svo ðdýr, 
að allr þorri almennings geti keypt hana, verðr þyi ekki 
hér við komið, að taka upp frásagnamun og orðamun eftir 
hinam ýmsu handritam, nemasemminst að verða má, og 
setr kostnaðarmaðrinn þessi skilyrði. Þ6 mana fyUri eða 
réttari frásagnir eðaeinstök orð, sem finnast réttariiöðr- 
am handritum sðgu þessararenn þyisem aðallega er ^lgt, 
tddn upp i textann, og verða þ& slikar yiðbœtr eða leið- 
réttingar, svo og tilg&tur allar, aaðkendar með öðra letri, 
og þess getið i formála bökarinnar, hvaðan þetta sé tek- 
ið, eða hvemig & þvi standi. 

Um þessa útg&fu af íslendingabók og Landn&mabók er 
það skjötast að segja, að hér er prentað eftir útg&fa þeirrí 
sem fomfrseðafélagið lét prenta 1843 (íslendingasögur I. 
bindi) og J6n Sigurðsson hefir að unníð. íslendingabðk 
er hér prentað eítir hinni stafiréttu útg&fu, sem þar er 
prentuð aítanvið Landn&mu & blaðsiðunum 362 — 383, enn 
stafisetningin þö samrœmd nokkuð, og er i þvi fylgt út- 
g&fu Ðr. Finns Jönssonar, KhOfn 1887. í prentsmiðjanni 
var ekki nóg til af stafiium Q, og er þvi ö haft i staðinn, 



enn Q er aUstaðar haft til að tákna bljöð það sem breyt- 
ist við eftirfaranda u, eins og er i útgáfu Dr. Finns 
Jönssonar. 

Landnámabök er hér prentað eftir meginm&Iinu i út- 
g&fanni fir& 1843. Þó hafa yeríd teknir inn i meginmál- 
ið nokkrir viðaukar eftir Melabók, úr orðamanargreinnn- 
nm neðanmáls, og eru þessir kaflar og orð prentuð með 
skáletrí og i miUi hornklofa. Hiðannað sem i þessariút- 
g&fu er prentað með skáletri ern kaflar úr Hauksbök, hinir 
Bömn, sem þannig era teknir upp i meginmáUð i útgáfu 
Jöns Signrðssonar. 

Hin elzta gerð af landnámabók er eftir Starlu lögmann 
Þórðarson. Það er þessi gerð Landnámabökar, sem meg- 
inm&Uð i Xhafnar útg. 1843 er tekið eftir. Þar nsBSt rit- 
aði Styrmir hinn fróði Landnámabók; hún er ekki lengr 
til. Þá ritaði Hankr lögmaðr Landnámabök (am 1300); 
sem erenn til, og er sumt í henni taUð yera með eigin- 
hendi Hauks, og hafði hann fyrir sér Sturlabók og Styrm- 
ifibðk, „ok hafða ek þat ór hváiri, sem framar greindi, 
enn mikiU þorrí var þat, er þær sðgðu eins báðar, ok þyi 
er þat ekki at undra; þóþessi landn&mabök sé lengrienn 
nokkur önnar'^; segirhann. Haukr segirog, að Ariprestr 
hinn fróði og Eolskeggr hinn vitri hafi fyrst skrifað nm 
landnám, og má þvi ætla, að hin upphaflegasta Landnáma- 
bók sé samin af þeim. Aak þessara Landn&mabóka; sem 
hér hafa nefndar yerið, má telja fleirí gerðir af þeim, sem 
ekki hafa annað um fram hinar, enn ætlatöiar. Svo er 
t. d. Melabók, sem til er i brotam. 

Ættatölurnar 1 Landnámn þurfa rannsökna við, þvi að 



VI 

þær munu veia langar & sumam stöðum. Hér hafa að 
eins yeríð leiðréttar í&einar villur, og eru þessar leiðrétt- 
íngar með sk&letri. Værí ættatðlnmar úr Landn&mu 
rannsakaðar nákvæmlega og bomar saman við ættatölor 
i öðrum'sögum, einkanlega Sturlunga sögn, mundi mega 
lagfœra ýmíslegt. 

Stafsetningin á þessarí útgáfu er ekki samrœmd, enda 
er það ekki hœgt, og þykir réttara að halda misjöfhnm 
ríthætti handrítanna á einstðkum orðum. Fáein manna- 
nöfii munn ef til vill vera rangt rítuð. Na&ið Hallsteinn 
hefir yeríð haft um Hástein Atlason ens mjóya, þvi að 
bæði er svo rítað i Melabök og Flöamannasðgu. Manns- 
naíhið Vali á. bls. 71 og víðar á yist að vera Váli; manns- 
nafnið Armöðr á bls. 101 og viðar & að vera Ammóðr, 
og mannsnafnið Bruni & bls. 107 og viðar & vist aðvera 
Brúni. Viðrnefnið spörr (Þörölfr spörr) á bls. 100 og 
yiðar erranghneigt i handrítum, og á. eignarfallíð vist að 
yera spöra, enn ekki sparrar, Viðnefnið rút/^ylta (Þnr- 
iðr rúmgylta) er liklega réttara rymgylta, sem sum hand- 
rít hafa. 

Misprentanir þessar hefí ég orðið var við : Kapitulatöl 
vantar við 7., 8., 9. og 15. kap. i I. hlnta Landnáma- 
bökar. Á bls. 56 stendr israuðr, á að vera ísreðr, Bls. 
60, ; Hitardalr .á að vera Hitárdálr. Bls. 70, : Bersa á 
að- vera bersa. BLs. 76^ : Selþórssonar á að vera Selþóris- 
Bonar. Bls. 124: n. (þar sem þriðji hlntr Ldn. hefst) á 
að vera in. Bls. 1691^: ek á. að vera oh Bls. 174: Vé- 
þorn & að vera Véþormr, þarsem það stendr á þeirríbls. 
og eins á, bls. 222. Enn þar á mðti er Veþom á bls. 110 



_• ■.!.. 



VII 

tilgáta fyrir Veþöm, sem stendr í útg. 1843. Bls. 220«: 
Xaddoðarssymr, & að yera Naddoðarsynir, 

í yisnaBkýringunum héfir veríð fýigt skýringum dr. Jöns 
Þorkelssonar rektors og i tlmatalinu dr. Guðbrandi Vig- 
fús^ni. 

Þess er ekki að vænta, að útgé^fa þessi fullnoBgí þeim 
kröfum, sem visindalegum útgáfum hlýða, sem eru tífalt 
dýrarí. Hún er ætluð alþýðu, og henni á hún að geta 
orðið að notum. Landnámabðk er eitt af þeim fomrítum, 
sem mestr vandi er að fást Yið, ef rækilega skyldi rann- 
saka hana og leiðrétta eftir hinum ýmsu handritum, og 
hér gat ekki verið um slikt að rœða. 



TÍMATÁL. 



870. ísland fundið. 
874. Ingólfr byggir í Reykjavík. 
, 877. KetiU hæingr nemr Rangárvöllli. 
878. Skalla Grimr nemr land nm Borg- 

ar^örð og Mýrar. 
884. Þórólfr mostrarskegg nemr land-við 

BreiðaQörð sunnan fram. 
886. Björn enn austrœni nemr land við 
BreiðaQörð sunnan fram. 
TJm 890. Ingimundr enn gamli nemr land 
uia Húnavatnssýslu. Helgi enn 
magri nemr Eyjaf]örð. 
890—920. HeQast landnám um Aust^örðu. 
TJm 892. Uðr en djúpauðga nemr land í 

BreiðaQarðardöIum. 
Um 900. Bygðir Vestfirðir. 
900—910. Numin lönd í Skagafirði. 
927. Úlfljótr hefir út lög. 

929. Grimr geitskör(?) kannar ísland. 

930. Lokið landnámum að mestu. Al- 
þingi sett. 

982—983. Eirikr enn rauði finnr Grœnland. 
985—986. Eirikr enn rauði nemr land á Grœn- 
landi. 
1000. Kristni lögtekin á alþingi. 



ISLENDINGABÓC. 



I 



[DiSflA B6c gerþa ec fyrst 'byscopom ýr- 
Porláki oc EatU, oc a^í^Ðdac bæþi 
peim oc Sæmundí prestj. en meþ þui at 
þeini Ifcaþi sná at tiava eþa þar Tiþr auka, þá 
scrifaþa ec þessa of et sama far, fyr útan itt- 
ar tölo oc coQunga ævi, oc iócc þni es mér 
varþ siþan cunnara oc nú es gwr s&gt á þessl an á 
þeiri. en huatki es missagt es i frœþom þessom, 
þá es scyllt at hava þat heldr, es sannara 
raynlac. 

XXátfdan haitbeinn Upplendinga conungr, sonr 
Ölá& trételgio Snia coQangs, ras faþer Aysteins 
íretz, fðþor Hálfdanar ens milda oc ens matar- 
illa, föþot Ooþraþar veiþiconungs, fóþor Hálf- 
danar ens snarta, föþor Harallz ens hárfagra, 
es fyrstr varþ þeaa kyna einn conungt at öll- 
om Norvegi. 



ÍSLENÐINGABÓC. 



In hoc codice continentur capitnla.^ 

f rá íslanz bygþ .i. frá lannáms mönn- 

om .ii. oc laga setningf. frá alþingis setning 
•iii. frá misseris tali .iiii. frá fiörþunga 
deild .V. frá Grœnlanz bygþ .vi. frá 

þuí es cristni kom á ísland .vii. frá bysc- 

opom útlendom .viii. frá ísleifi byscopi .ix. 
frá Gizori byscopi (jx.). 

Incipit libellus Islandorum.^ 

!• Xsland bygþisc fyrst ýr Norvegi á dogom Har- 
allz ens hárfa^a Hálfdanar sonar ens suarta í 
þann tíþ at.ætlon oc tolo þeira Teitz, föstra 
míns, þess mannz, es ec kunna spacastan, sona^ 
ísleifs byscops, oc Þorkels, fðþorbróþor míns, 
Gellissonar, es langt munþi fram, oc Þóriþar 
Snorra dóttor goþa, es bæþe vas margspöc oc 
óliúgfróþ, es ívarr Ragnars sonr loþbrókar lét 
drepa Eadmund enn helga Engla conung. en 
þat vas .dccclxx. vetra eptir burþ cristz, iit þuí 
es ritit es i sögu hans. Ingólfr hét maðr nó- 
rœnn, es sannlega es sagt at fœri fyrst þaþan 
til íslanz, þá es Haralldr enn hárfagri vas .xvi. 
vetra gamall, en i annat sinn f^m vetrom siþar. 
hann bygþi suþr f Raykiarvíc. þar es Ingólfs- 
hðf þi kallaþr, fyr austan Minþacsayri, sem hann 

1) þ, e. : í þeasi bók eru kapiiitlar þessir, 

2) þ, 6.: Hér hefr íalendingabók. 



ÍSLENÐINGABÓC. 



kom fyrst á land, en þar Ingólfsfell, fyr vestan 
ðlfossO, es hann lagþi sína eígo á siþan. í þann 
tíþ vas íslanil yiþi vaxit á miþli fiallz oc fiöror 
þá Yóro hér meun cristner, þeir es Norþmenn 
kalla papa. en þeir fóro síþan á braut, af þuí 
at þeir yildo eigi vesa hér viþ heiþna menn, 
oc léto epter bœcr irscar oc bjöUor oc bagla. 
af þuí mátti scilia, at þeir vOro menn írskir. 
en þá yarþ för manna mikil miöc út hingat ýr 
Norvegi, til þess unz conungrenn, Haralldr, 
bannaþiy af þui at honom þótti iandauþn nema. 
þá sættosc þeir á þat, at huerr maþr scylldi 
giallda conungi .y. aura, sá es eigi yæri frá 
þuí sciliþr, oc þaþan fœri hingat. en suá es sagt^ 
at Haralldr yæri Jxx. yetra conungr oc yrþi 
átrœþr. þau hafa upphöf yerit at gialldi þui, es nú 
es kallat landaurar. en þar gallzk stundom meira, 
en stundom minna, unz Óláfr enn digri gorþi 
scýrty at huerr maþr skylldi giallda conungi 
hálfa mörk, sá es fœri á miþli Noryegs oc ís- 
lanz, nema conor eþa þeir menn, es hann næmi 
frá. suá sagþi Þorkell oss Gellissonr. 

2. xxrallaugr, sonr Eögnyallz iarls á Mœri 

bygþi austr á Siþo. þaþan ero Síþomenn komner. 

Ketilbiorn Ketílssonr, maþr nórœnn, bygþi 

suþr at Mosfelli eno afra. þaþan ero Mosfell- 

ingar comner. 



6 ÍSLENDINÖABÓC. 



Oþr, dótter Eetils flatnefs, hersis nórœns, 
bygþi vestr í Breiþafirþi. þaþan ero Breiþfirþ- 
ingar comner. 

Helgi enn magri, nórœnn, sonr Ayvindar 
austmannz, bygþi norþr í Ayiafirþi. þaþan ero 
Ayfirþingar comner. 

En þá es ísland vas víþa bygt orþit, þá hafþi 
maþr anstrœnn fyrst lög át hingat ýr Norvegi, 
sá es Úlfiiótr hét, suá sagþi Teitr oss, oc vOro þá 
Úlfiiótzlðg kölloþ, — hann vas faþer Gunnars, es 
Diúpdœler ero comner frá í Ayafirþi, — en þau 
výro flest sett at þuí, sem þá výro Golaþings 
lög, eþa^rýþ Þorleifs ens spaca Hörþacára son- 
ar v^ro til, buar viþ scylldi auca eþa af nema 
eþa annan veg setia. Úlfljótr vas austr i Lóni. 
en suá es sagt, at Grímr geitscor væri fóstbróþir 
hans, sá es kannaþi ísland alt at ráþi hans, 
áþr alþingi væri átt. en honom fecc huerr maþr 
penning til á landi hér, en hann gaf fé þat 
siþan til hofa. 

3. A.lþingi vas sett at ráþi Úlfliótz oc allra lanz- 
manna, þar es nú es. en áþr vas þing á Eial- 
arnesi, þat es Þorsteinn Ingólfs sonr lannáma- 
mannz, faþer Þorkels mána Iðgsögumannz, hafþl 
þar, oc hðfþingiar þeir es at þui hurfu. en maþr 
hafþi secr orþit of þræls morþ eþa laysings, sá 
es land átti í Bláscógom. hann es nefndr Þórer 
croppinskeggi. en dóttorsonr hans es callaþr 



ÍSLElirDINaABÓC. 



Þorvalldr croppinskeggi, sá es för síþan í Aust- 
fiðrþo, oc brendi þar inni Gunnar bróþor sínn. 
suá sagþi Hallr Órœkiosonr. en sá hét Kolr, es 
myrþr vas. viþ hann es kend gea sú, er þar es 
kðllo.þ siþan Golsgea, sem hræen fundusc. land 
þat varþ síþan allzheriar fé. en þat lögþolanz- 
menn til alþingis nayzlo. af þui es þar almenn- 
ing at viþa til alþingis i scógom, oc á heiþom 
ha^ til hrossa hafnar. þat sagþi Úlfheþinn oss. 
Suá hava oc spacer menn sagt, at á .Ix. vetra 
yrþi ísland albygt, suá at eigi væri meirr siþan. 
þvínærtöcHramn logsðgo, Hœings sonr lannáma- 
mannz, næstr Úlflióti, oc hafþi .xx. sumor. hann 
vas ýr Rangárhuerfl. þat vas .Ix. vetra epter 
dráp Eadmundar conungs, vetri eþa tueim áþr 
Haralldr enn hárfagri yrþi dauþr attölnspacra 
manna. Þórarinn Baga-bróþer, sonr Óleifs hialta, 
tóc lögsðgo. næstr Hramni, oc hafþi önnor .xx. 
hann vas borgfirþcr. 

4. X^at vas oc þá, es ener spðcostu menn á landi 
hér hngþo tal i tueim misserom fióra daga ens 
fiórþa hundraþs, þat verþa vicor .ii. ens sétta 
tegar, en m^noþr .xii. þrítognáttar oc dagar .iiii. 
umbfram, þá. mercþo þeir at sólargangi, at sum- 
ar munaþi aptr til várs, en þat cunni engi segia 
þeim, at degi einom vas fleira, an heilom vicom 
gegndi, i tueim misserom, oc þat olli. en maþr 
hét Þorsteinn surtr, hann vas breiþfirþcr, sonr 



8 ÍSLENDINGABÓC. 



Hallsteins Þórólfs sonar mostrarsceggia, land- 
námamannz, oc Óscar Þorsteins dóttor ens ranþa. 
Hann draymdi þat, at hann hygþisc yesa at 
lögbergi, þá es þar yas flölment, oc yaca, en 
hann hugþi alla menn aþra soya, en siþan hngþ- 
isc hann sofna, en hann hngþi þá alla menn 
aþra yacna. þann draum réþ Ósýfr Helgasonr, 
möþor faþer GFellis Þorkelssonar, suá, at aller 
menn mðuþu þögn varþa\ meþan hann mællti 
at lögbergi, en siþan, es hann þagnaþi, at þá 
* mondi allir þat róma, es hann hefþimællt. en 
þeir yOro báþer spacer menn mjoc. en siþan 
es menn quOmo til þings, þá leitaþi hann þess 
ráþs at lögbergi, at et siaunda huert sumar 
scylldi auka yico, oc freista, hyé þá hlýddi. en 
suá sem Ósýfr réþ draumenn, þá yöcnoþo aller 
menn yiþ þat yel. oc yas þá þat þegar i lög 
leitt at ráþi Þorkels mána oc annara spacra 
manna. at rétto tali ero íhuerio áre .y. dagar 
ens fiórþa hundraþs, ef eigi es hlaupár, en þá 
einom fleira^ en at ^ro tali yerþa .iiii. en þáes 
aycsc at ^m talí et siaunda huert at yico, en 
engo at hino, þá yerþa .yii. ^r saman iamnlðng 
at huOrotueggia. en ef hlaup$r yerþa ii. á miþli 
þeira, es auka scal, þá þarí auca et sétta. 

5. f^inga deilld mikil yarþ á miþli þeira Þórþar 
gellis, sonar Óleifs feilans ýr Breiþaflrþi, oc Odz, 

Þögn Tarða. Upphaflega tílgáta ár. Járu Þorkelaaonar rektora 
(i hréfi ta Eiriks Magnússonar), Þegn varð hdr. 



ISLEKDINGABÓC. 9 



þess es kallaþr vas Tungo-Oddr. hann vas 
borgfirþcr. Þorvalldr, sonr hans, vas at brenno 
Þorkels Blunnketílssonar meþ Hœsnaþóre í Örn- 
ölfsdali. en Þórþr geller varþ höfþingi at sðcenni, 
af þui at Hersteinn Þorkelssonr Blunnketils- 
sonar átti Þórnnni systordóttor hans. Hon vas 
Helgo dótter oc Gunnars, syster Jófríþar, es 
Þorsteinn átti, Egilssonr. en þeir výro sötter á 
þingi þuí, es vas i Borgarfirþi í þeim staþ, es 
siþan es kallat Þingnes. þat vOro þá lög, at 
vigsacar scylldi sœkia á þui þingi, es næstvas 
véttvangi. en þeir börþosc þar, oc mátti þinget 
eigi hayiasc at lögom. þar fell Þórólfr refr, bróþ- 
er Álfs í Dölnm, ýr liþi Þórþar gellis. en síþ- 
an f6ro sacaraar til alþingis, oc börþosc þeir þar 
þá enn. þá fello menn ýr liþi Odz. enda varþ secr 
hann Hœsnaþórer oc drepinn siþan, oc fleiri, 
þeir es at brennonni vOro. þá talþi Þórþr gell- 
er tölo umb at lögbergi, hvé illa mönnum gegndi 
at fara i öcunn þing at sœkia of vig eþa harma 
sína, oc talþi, huat honom varþ fyrer, áþr hann 
mætti þuí máli til laga coma, oc quaþ ýmissa 
vandræþi mendo verþa, ef eigi réþisc bœtr á. 
þá vas landino scipt i fiórþunga, suá at .iii. 
urþn þing í hueriom fiórþungi, oc scylldo þingo- 
nautar eiga huar sacsócner saman, nemaiNorþ- 
lendinga fiórþungi VQro .iiii., af þui at þeir urþu 
dgi á annat sátter. þeir, es fyr norþan výro 
Ayiafiörþ, villdo eigi þangat sœkia þinget, oc 



10 ISLBNDINGABÓC. 



eigi í Scagaflorþ, þeir es þar výro fyr vestan, 
en þó scylldi iðmn dómnefna oc Iðgrétto scipon 
ýr þeira fiórþungi, sem ýr einom hueriom ðþr- 
om. en siþan vOro sett fiörþungar þing. suá 
sagþi oss Úif heþinn Gunnarssonr Iðgsðgumaþr. 
Þorkell máni Þorsteinssonr Ingólfssonar tóc Iðg- 
sögo epter Þórarin Raga-bróþor, oc hafþi .xv. 
sumor. þá hafþi Þorgeirr at Líósavatni Þorkels- 
sonr .xvii. sumor. 

6. Ijand þat es kallat es Grœnland fannzc oc 
bygþisc af íslandi. Eiríkr enn rauþi hét maþr, 
breiþfirþcr, es fór út heðan þangat, oc nam þar 
land, es síþan es kallaþr Eiríksfiðrþr; hann gaf 
namn landino, oc kallaþi Grœnland, oc quaþ 
menn þat mendo fýsa þangat farar, at landet 
ætti namn gótt. þeir fundu þar manna vister 
bæþi austr oc vestr á landi, oc keiplabrot oe 
steinsmíþi þat es af þuí má scilia, at þar hafþf 
þess conar þióþ farit, es Vínland hevir bygtoc 
Grœnlendingar calla Scrælinga. en þat vas, es 
hann tóc byggva landet, .xiiii. vetrom eþa .xv. 
fyrr an cristni quæmi hér á ísland, at þui es 
sá talþi fyr Þorkeli Gellissyni á Grœnlandies 
siálfr fylgþi Eiríki enom rauþa út. 

7. Oláfr conungr Trygguasonr Óláfs sonar Har- 
allz sonar ens hárfagra com cristni i Norveg 
oc á ísland. hann sendi hingat til lanz prest 



ÍSLENDINGABÓC. 11 



þann es hét Þangbrandr oc hér kendi mönnom 
cristne, oc skírþi þá alla es yiþ trú tóco. en 
Hallr á Síþo Þorsteinssonr lét scírasc snim- 
hendis, oc SJalIti Sceggiasonr ýr Þiórsárdali, oc 
öizorr enn huíti Teitzsonr Ketilbjarnarsonar frá 
Mosfelli, oc marger höfþingiar aþrer, en þeir 
Týro þó fleiri, es í gegn mællto oc neitto. en 
þá es hann hafþi hér verit einn yetr eþa ii., 
þá fór hann á braut, oc hafþi vegit hér .ii. 
menn eþa .iii., þá es hann hðfþo nítt. en hann 
«agþi conunginom Óláfi, er hann com austr, alt 
þat, es hér hafþi yfer hann gingit, oc lét er- 
Tænt at hér mendi cristni enn tacasc. en hann 
varþ viþ þat reiþr miöc, oc ætlaþi at láta meiþa 
eþa drepa ossa landa fyrer. þá es þar v^ro 
austr. en þat sumar et sama quQmo útan héþan 
þeir öizorr oc Hiallti, oc þOgo þá undan viþ 
conungenn, oc héto honom umbsýslo sinni til á 
nýialéic, at hér yrþi enn viþ cristninni tekit, 
oc léto sér eigi annars yqu, an þar mendi hlýþa, 
en et næsta sumar epter fóro þeir austan oc 
prestr sá, es Þormóþr hét, oc quOrao þá í Vest- 
mannaayiar, es .x. vicor vgro af sumri, oc hafþi 
alt farizc vel at. sua quaþ Teitr þann segia, es 
siálfr vas þar. þá vas þat mællt et næsta sum- 
ar áþr í lögom, at menn scylldi suá coma til 
alþingis, es .x. vicor væri af sumri, en þangat 
til quýmo menn vico fyrr. en þeir fóro þegar 
inn til meginlanz, oc síþan til alþingis, oc g^to 



12 ÍSLENDINGABÓC. 



at Hiallta, at hann vas epter í Laugardali meþ 
.xii. mann, aí þuí at hann haíþi áþr secr orþit 
flörbaugsmaþr et næsta sumar á alþingi ot goþg^ 
en þat vas til þess haft, at hann quaþ at lög- 
bergi quiþling þenna 

vilc eigi goþ gayia, 
gray þycce mér Frayia. 
en þeir Gizorr fóro, unz þeir qu^mo í staþ þann 
i hiá Ölfossvatni, es kallaþr es Vellankatla, oc 
gerþo orþ þaþan til þings, at á mót þeim scylldi 
coma aller fultingsmenn þeira, af þuí at þeir 
höfþo spurt, at andscotar þeira villdi veria þeim 
vígi þingvöllenn. en fyrr an þeir fœri þaþan, 
þá kom þar riðandi Hiallti oc þeir es epter 
vOro meþ honom. en siþan riþo þeir á þinget^ 
oc quOmo áþr á mót þeim frændr þeira oc vin- 
er, sem þeir höfþo æst, en ener heiþno menn 
hurfu saman meþ alvæpni, oc hafþi suá nær^ 
at þeir mendi beriasc, at eigi of sá á miþli. en 
annan dag epter gingo þeir Gizorr oc Hiallti 
til lögbergis, oc býro þar upp erindi sín, en 
suá er sagt, at þat bæri frá, hué vel þeir mællto. 
en þat gorþisc af þui, at þar nefndi annarr 
maþr at öþrom vátta, oc sögþosc hvárer ýr lög- 
om viþ aþra, ener cristno menn oc ener heiþno^ 
oc gingo síþan frá lögbergi. þá b^þo ener cristna 
menn Hall á Síþo, at hann scylldi Iðg þeira 
upp segia, þau es cristninni scylldi fylgia. en 
hann laystisc þui undan viþ þá, at hanncaypti 



ÍSLENDINGABÓCi ' 13 



at Þorgdri lögsogomanni, at hann scylldi upp 
segia, en hann vas enn þá heiþinn. en síþan es 
menn qaOi^o í búþer, þá iagþisc hann niþr, 
Þorgeirr, oc breiddi felld sinn á sic, oc hvílþi 
þann dag allan oc nýttena epter oc quaþ ecki 
orþ^ en of morgonenn epter settisc hann upp, 
oc g0rþi örþ, at menn scylldi ganga tillögberg- 
is. en þá hóf hann tölo sina upp, es menn quOmo 
þar, oc sagþi, at honom þótti þá comit hag 
manna í ónýtt efni, ef menn scylldi eigi hava 
aller lög ein á landi hér, oc talþi fyr mönnom 
á marga vega, at þat scylldi eigi láta verþa, oc 
sagþi; at þat mondi at þuí ósætti verþa, es 
visavOn vasy at þær barsmiþer gerþisc á miþli 
manna, es landet ayddisc af hann sagþi frá þuí, 
at conungar ýr Norvegi oc ýr Danmörco höfþo 
haft öfriþ oc orrostor á miþii sín langa tíþ, til 
þess unz lanzmenn gorþo friþ á miþli þeirai 
þótt þeir villdi eigi. en þat ráþ gorþisc suá, at 
af stundu sendosc þeir gersemar á miþli, euda 
hellt friþr sá, meþan þeir lif þo — „en nú þyklcer 
mér þat ráþ^', quaþ hann, „at vér látim oc eigi 
þá ráþa, es mest vilia í gegn gangasc, ocmiþl- 
om suá mOI á miþli þeira, at huerer tueggio 
havi nacquat síns máls oc hövom aller ein lög 
oc einn siþ. þat mon verþa satt es vér slítom 
1 sundr lögom, at vér monom slíta oc friþenn^. 
eu hann lauc suá máli síno, at huárer tueggio 
iOtto þui, at aUer scylldi ein lög hava, þau sem 



14 ISLENBIKGABÓC. 



hann réþl npp at segja. þá vas þat mællt í 
logom, at aller menn scylldi cristner yesa oc 
scirn taca, þeir es áþr yOro óscírþer á landi hér. 
en of barna útbnrþ scylldo standa en fomolðg 
oc of hrossakiötz át. scylldo menn blóta á lann 
ef yiUdo, en yarþa fiörbangsgarþr, ef yýttom of 
qnæmi yiþ. en síþar fým yetrom yas s6 heiþni 
af namin sem önnor. þenna atborþ sagþi Teitr 
oss at þní es cristni com á ísland. en Óliír 
Tryggnasonr fell et sama snmar at sögo Sæ- 
mnndar prestz. þá barþisc hann yiþ Snein Har- 
allzson Ðana connng oc Óláf enn sœnsca, Ei- 
rícs son at Uppsölom Snia connngs, oc Eiríc, 
es siþan yas iarl at Noryegi, Hgconarson. ' þat 
yas .cxx. yetra epter dráp Eadmnndar, en .m. 
epter bnrþ cristz at alþýþo tali. 

8. X^essi ero nðmn byscopa þeira^ es yerit háya 
& íslandi útlender, at sðgo Teitz. Friþrecr com 
i heiþne hér, en þesser y^ro siþan: Biarnharþr 
enn bócyísi .y. ýr. Colr fý ýr. Hróþólfr .xix. Or. 
Janhan enn irski íq qt. Biarnharþr .xix. gr. 
Heinrecr .ii. ýr. enn quOmo hér aþrer .y., þeir 
es byscopar qugþoscyesa, Örnólfroc GoþiscOlcr. 
oc .iii. ermsker, Pétrús oc Ábrahám oc Stéph- 
ánús. 

Grimr at Mosfelli Suertingssonr tóc Iðgsðgo 
epter Þorgeir oc hafþi .ii. sumor, en þá fecc 
hann lof til þess, at Scapti Þórodzsonr hefþi, 



ISLBNÐINGABÓO. 15 



systorson hans, af þoí at hann vas hásmæltr 
Biálír. Scapti hafþi lögsögo .xxvii. sumor. hann 
setti flmtardómslög, oc þat, at engi vegandi 
scylldi lýsa víg á hendr öþrom manni an sér. 
en áþr vOro hér slíc lög of þat sem í Norvegi. 
& hans dögom nrþu marger höfþingiar oc ríkis- 
menn seker eþa landflótta of víg eþa barsmiþer 
af rilds söcom.hans oc landstiórn, enhannand- 
aþisc á eno sama áre og Óláfr enn digri fell 
Harallzsonr Goþreþarsonar Biarnarsonar Harallz 
sonar ens hárfagra, .xxx. yetrom siþar, an Óláfr 
felli Tryggnasonr. þá tóc Steinn Þorgestessonr 
lögsögo oc hafþi .iii. snmor, þá hafþi Þorkell 
Tioryasonr.xx. snmor. þá hafþi Gteller Bölvercs- 
sonr .ix. sumor. 

9. lslei& Gizorar sonr ens huita yas yígþr til 
byscops á dögom Harallz Noryegs conungs Sig- 
urþarsonar Hálfdanarsonar Sigurþar sonar hrisa 
Harallz sonar ens hárfagra, en es þat sO höfþ- 
ingiar oc góþer menn, at ísleifr yas myklo nýtri, 
an aþrer kennimenn, þeir es á þuisa landi næþi^ 
þá selldo honom marger sono sina til læringar, 
oc léto yígia til presta; þeir urþu síþan yigþer 
.ii. til byscopa, Collr, es yas i Víc austr, oc 
Jóan at Hólom. ísleiír átti .iii. sono, þeir urþu 
aller höíþingiar nýter, Gizorr byscop oc Teitr 
prestr, faþer Hallz, oc Þorvalldr. Teit fœddi 
Halir i Haukadali, sá maþr^ es þat yas al- 



16 ÍSLENÐINGABÓÖ. 



mællt, at milldastr væri oc ágæztr at góþo á 
landi hér ólærþra manna. ec kom oc tii Hallz 
•Yii. vetra gamall, vetri epter þat es Gteller 
Þorkelssonr, föþor faþer minn oc fóstri andaþ- 
isc, oc vasc þar .xiiii. vetr. Gnnnar enn spaci 
hafþi tekit Iðgsðgo, þá es Geller lét af, oc haf þi 
iii. snmor. þá hafþi Colbeinn Fiosasonr .vi. þat 
snmar, es hann tóc Iðgsðgo, fell Haralldr con- 
nngr á Englandi. þá hafþi Gtoller í annat sinn 
.iii. snmor. þá hafþi Gunnarr í annat sinn .L 
sumar. þá hafþi Sighuatr Surtzsonr, systorson 
Colbeins, .viii. á þeim dögom com Sæmundr Sig- 
íússonr suunan af Fraclandi hingat til lanz, oc 
lét siþan vígiasc til prestz. 

ísleifr vas vígþr til byscops, þá es hann vas 
fimtogr. þá vas Léó nonttó páve. en hann vas 
enn næsta vetr í Norvegi, oc fór síþan út hing- 
at. enn hann andaþisc i ScálahoIIti, þá es hann 
hatþi allz verit byscop .iiii. vetr oc .xx. suá sagþi 
Teitr oss. þat vas á dróttins degi .vi. n^ttom 
epter hýtíþ þeira Petars oc PqIs, .Ixxx. vetra 
epter Ólafs fall Trygguasonar. þar vas ec þá 
meþ Teiti fóstra minom .xii. vetra gamali. en 
Hallr sagþi oss suá, es bæþi vas minnigr oc ó- 
lyginn oc mnnþi siálfr þat, es hann vas scírþr, 
at Þangbrandr scírþi hann þrévetran. en þat 
vas vetri fyrr, an cristni væri hér í lög tekin. 
en hann gorþi bú þrítagr oc bió Jxiiii. vetr i 
Haukadali, oc hafþi .xciiii vetr, þá es hann and- 



ÍSLENDINGABÓC. 17 

aðisCy en þat yas of h$tíþ Martens byscops á 
enom .x. vetri epter andlát Isleifs byscops. 

^O. (jrizorr byscop, sonr ísleifs, vas vígþr tilbysc- 
ops at bœn lanzmanna á dogom Óláfs connngs 
Harallzsonar, .ii. vetrom epter þat, es ísleifr 
andaþisc. þann vas hanh annan hér á landi, 
en annan á Gantlandi. en þá vas namn hans 
rétt, at hann hét Gisroþr. sná sagþi hann oss. 
Marcús Sceggiasonr hafþi lögsðgo næstr Sighnati, 
oc tóc þat snmar, es Gizorr byscop hafþi einn 
vetr verit hér á landi, en fór meþ .iiii. snmor 
oc .XX. at hans sögo es scrifoþ ævi allra lög- 
sogomanna á bóc þessi, þeira es vOro fyr várt 
minni. en honom sagþi Þórarinn bróþer hans, 
oc Sceggi faþer þeira, oc fleiri spakermenn, til 
þeira ævi, es fyr hans minni v^ro, at þuí es 
Biarni enn spaki hafþi sagt, föþor faþer þeira, es 
munþi Þórarin lögsögomann oc .vi. aþra síþan. 
Gizorr byscop vas ástsælli aí ðUom lanzmðnnom, 
an huerr maþr annarra, þeira es vér vitem hér 
á landi hava verit. aí ástsælþ hans oc af tðl- 
om þeira Sæmnndar, meþ umbráþi Marcús Iðg- 
sðgomannz, vas þat i Iðg leitt, at aller menn 
tðlþo oc virþo alt fé sítt, oc sóro at rétt virt 
væri, huárt sem vas í Iðndom eþa í lausaaurom, 
oc gerþo tíund af síþan. þat ero miclar iar- 
tegner, huat hlýþner lanzmenn VQro þeim manni, 
es hann com þui fram, at fé alt vas virt meþ 



18 ÍSLENDINaABÓC. 



saardögom, þat es á íslandi vas, oc landet siálft, 
oc tíander af garvar, oc Iðg á lögþ, at saá scal 
'yesa meþan ísland es bygt. G^izorr byscop lét 
oc Iðg leggia á þat, at stöll byscops þess, es á 
íslandi væri, scylldi í ScálahoUti vesa, en áþr vas 
haergi, oc lagþi hann þar til' stólsens Scálaholiz- 
land oc margra cynia anþœye önnor bæþi i iönd- 
om oc í laasom aarom. en þá es h^nam þótti 
s& staþr haya yel at aaþœyom þróazk, þá gaf 
hann meir an fiórþang byscopsdóms síns til þess, 
at helldr yæri .ii. byscopsstólar á landi hér, an 
einn, saá sem Norþlendingar æsto hann til. en 
hann hafþi áþr iátit telia búendr á landi hér, 
oc yOro þá í Aastfirþinga fiórþangi .yii. handroþ 
heil, en í Bangæinga fiórþangi .x., en í Breiþ- 
firþings, flórþangi .ix., en i Ayfirþinga fiórþan^ 
.xii., en ótalþer y^ro þeir, es eigi Qtto þingfar- 
ar caapi at gegna of alt ísland. 

Úlfheþinn Gannars sonr ens spaca tóc lögsögo 
epter Marcús, oc hafþi .ix. samor, þá hafþi Berg- 
þórr Hramnssonr .yi., en þá hafþi Goþmandr 
Þorgeirssonr .xii. samor. et fyrsta samar, es 
Bergþórr sagþi lög app, yas nýmæli þat gert^ 
at lög $r scylldi scriya á bóc at Hafliþa MOs- 
sonar of yetrenn epter at sögo oc nmbráþi þeira 
Bergþórs oc annara spacra manna, þeira es til 
þess yýro tecner. scylldu þeir garya nýmæli 
þau öll í lögom, es þeim litisc þau betri, an en 
forno lög. scylldi þau segja upp et næsta sumar 



ÍSLENDINGABÓO. 19 

. , I 

epter i Iðgrétto, oc þau öll hallda, es enn meiri \ 

hlatr manna mællti þá eigi gegn. en þat yarþ ^ 

fram at fara, at þá vas scrifaþr Vígslóþi oc mart 
aniiat i lögom, oc sagt upp í lögrétto af kenni-^ 
mðnnom of sumaret epter. en þat lícaþi ðllom 
vel, oc mællti þuí mangi í gegn. þat vas oc 
et f^^ta sumar, es Bergþórr sagþi Iðg upp, þá 
yas Gizorr byscop óþingfœrr af sótt. þá sendi 
hann orþ til alþingis yinom sínom oc hðfþingiom^ 
at biþia scylldi Þorlác Búnólfsson Þorleikssonar, . 
bróþor Hallz i Haukadali, at hann scylldi láta 
yigiasc til byscops. en þat gerþo aller suá sem 
orþ háns qugmo til, oc fecsc þat af þuí, atGizorr 
haíþi sjálfr fyrr miöc beþit, oc fór hann útan 
þat sumar, en kom út et næsta epter^ oc yas þá 
vígþr til byscops. Gizorr yas yígþr tilbyscops 
þá es hann yas fertegr. þá yas Grégóríús sept- 
imus páyb. en siþan yas hann enn næsta yetr 
í Ðanmðrco, oc kom of sumaret epter hingat til 
lanz. en þá es hann hafþi yerit .xxiiii. yetr 
byscop, suá sem faþer hans, þá yas Jóan Ög- 
mundarsonr yígþr til byscops fyrstr til stóls at 
Hólom. þá yas hann yetri miþr an h&lísextegT. 
en .xii. yetrom siþar, þá es Gizorr hafþi allz 
yerit byscop .xx]?:yi. yetr, þá yas Þorlácr yígþr 
til byscops. hann lét Gizorr yígia til stóls i 
Scálahollti at sér lifanda. þá yas Þorlácr .ii. 
vetrom meirr an .xxx. en Gizorr byscop andaþ- 



2* 



20 ÍSLENDINGABÓC. 



isc .XXX. nOttom síþar í ScálahoUti á enom þríþia 
degi í vico ,v. kalend. iunii. 

Á þui áre eno sama andaþisc Páschalis se- 
cundus páve, fyrr an Gizorr biscop, oc Baldvine 
Jórsala conungr, oc Arnaldus patriarcha í Híer- 
úsalem, oc Philippús Suía conungr. en síþar et 
sama sumar Álexíus G-rikkia conungr. þá hafþi 
hann .xxxviii. vetr setit at stóli í Miclagarþi. 
m .ii. vetrom síþar varþ allda mót. þá höfþo 
þeir Aysteinn oc Sigurþr verit .xvii. vetr con- 
ungar í Norvegi eptir Magnús föþor sínn, Óláfs- 
son Harallzsonar. þat vas .cxx. vetrom eptir 
fall Óláfs Trygguasonar, en .ccl. epter dráp 
Eadmundar Engla conungs. en .dxvi. vetrom 
epter aiidiát Grégóríús páva, þess es cristni com 
á England, at þuí es talit es. en hann andaþ- 
isc á öþro áre conungdóms Pócó keisara .dciiii. 
vetrom eptir burþ cristz at almannatali. þat 
verþr alt saman .mcxx. ýr. hér lýcsc siá bóc. 



_Petta es cyn byscopa íslendinga oc áttar 
tala: 

Eetilbiörn landnámsmaþr, sá es bygþi suþr 
at Mosfelli eno efra, vas faþer Teitz, föþor 
Gizorar ens huíta, föþor ísleifs. es fyrstr vas 
byscop í ScálahoIIte, föþor Gizorar byscops. 

Hrollaugr landnámsmaþr, sá es bygþi au3tr 



ISLBNDINGABÓC. 21 



áSiþo, á Breiþabólstaþy yas faþer Özorar, föþor 
Þórdísar, móþor HaUz á Siþo, föþor Egils, föþ- 
or Porgerþar, móþor Jóans, esfyrstr vas bysc- 
op at Hólom. 

Oþr landnámscon^, es bygþi vestr i Breiþa- 
firþi, i Haammi, vas móþer Þorsteins ens rauþa, 
f5þor Óleiís feilans, foþor Þórþar gelles, föþor 
Þórhilidar riúpu, móþor Þórþar hesthöfþa, föþ- 
or Carlsefties, föþor Snorra, föþor Hallfriþar, 
móþor Þorlács, es nú es byscop i ScálahoUti, 
næstr Gizori. 

Helgi enn magri landnámamaþr, sá es bygþi 
norþr i Eyiafirþi, i Cristnesi, vas íaþer Helgo, 
móþor Einars, föþor Eyiólfs Valgerþarsonar, 
töþor Goþmandar, föþor Eyiólfs, föþor Þorsteins, 
föþor Eetils, es nú es byscop atHólom, næstr 
Jóani. 



_Þessi ero nömn langfeþga Tnglinga oc Breiþ- 
firþinga: 

.i. Yngai Tyrkia conangr. .ii. Niörþr Saia 
conangr. .iii. Freyr. .iiii. Fiölner, sá es dó at 
Friþfróþa. .v. Suegþer. .vi. Vanlandi. .vii. Vísburr. 
.viii. Dómaldr. .ix. Dómarr. .x. Dyggue. .xi. Dagr. 
.xii. Alrecr. .xiii. Agne. .xiiii. Yngui. .xv. Jörundr. 
.xvi. Aun enn gamli. .xvii. Egill vendilcráca. jcviii. 
óttarr. .xix. Aþísl at Uppsölom. .xx. Eysteinn. 
jm. Ynguarr. xxii. Brautönundr. .xxiL Ing- 



2ð ÍSIiEKmNGAÐÓO. 



ialdr enn illráþi. ^iiii. Óláfr trételgia. .xxv. 
Hálfdan hnítbeinn Upplendinga conungr. .xxvL 
öoþreþr. .xxvii. Óláfr. .xxviii. Helgi. .xxix. 
Ingialdr dóttorsonr Sigurþar Bagnars sonar loþ- 
brócar. .xxx. Óleifr enn huíti. .xxxi. Þorsteinn 
enn rauþi. .xxxii. Óleifan feilan, es fyrstr bygþi 
þeira á íslandi. .xxxiii. Þórþr geller. .xxxiiii. 
Eyiólfr, es skírþr vas í elli sinni, þá es cristni 
com á ísland. .xxxv. Þorkell. .xxxvi. Geller, faþer 
þeira Þorkels, föþor Branz, oc Þorgils, föþor 
mínsy en ec heitec Are. 



LANDNÁMABÓK. 



jg4j!?4j!?4^4^^4<^4jg4^4jF!4jR^j^4^4jgj^ 





f«c»|vjvf?^í?í^öföíöí^^^^ííít^ö|í^^tí[ö|t^öíí^ 



Landnámabók. 



Þetta er prologtis fyri bók þessi. 

1 aldarfarsbók þeirí, er Beda prestr heilagr 
gerði, er getíð eylands þess er Týli heitir, ok 
á bókum er sagt at liggi sex dœgra sigling 
1 norðr frá Bretlandi; þar sagði hanneígikoma 
dag á vetr, ok eigi nótt á sumar, þá er dagr 
er sem lengstr. Til þess ætla vitrir menn þat 
haft, at ísland sé Týli kallat, at þat er víða á 
landinu er sól skínn um nætr, þá er dagr er 
sem lengstr, enn þat er víða um daga er sól 
sér eigi, þá er nótt er sem lengst. Enn Beda 
prestr andaðist .dccxxxv. árum eftir holdgan drótt- 
ins várs, at því er ritað er, ok meirr enn hundr- 
aði ára fyrr enn ísland bygðist af Norðmönn- 
um. Enn áðr ísland bygðist af Noregi, váru 
þar þeir menn, er Norðmenn kalla Papa; þeir 
váru menn kristnir, ok hyggja menn at þeir 
hafl verit vestMu um haf, því at fundust eftir 
þeim bœkr írskar, bjöllur ok baglar, ok enn 



36 . LANÐNÁlfABÓK. 



fleiri hlatir, þeir. er þat mátti skilja at þeir 
váru Veatmenn; þat fanst í Papey amtr ók í 
Papíli; er ok þess getit á bóknm enskam, at 
i þann tíma val: farit milli landanna. 



I. 

Hér hefr landnámabók, ok segrir 1 hinnm fjrrsta 
eapítnla hyert skemst er frá íslandi. 

1. Þá er ísland fanst ok bygðist af Noregi^ 
yar Adríanus pávi i Sóma, ok Jóhannes eftir 
hann, sá er enn átti var með þvi nafniíposta- 
lega sæti; enn Hlöðvér Hlöðvésson keisari fyr- 
ir norðan fjall; enn Leó ok Alexandr son hans 
yflr Miklagarði; þá var Haraldr hárfagri kon- 
ungr yflr Noregi, enn Eirikr Eymundarson i 
Svíþjóð ok Bjorn son hans; enn Gormr enn 
gamli at Danmörk; enn Elfráðr ennríkiiEng- 
landi ok Játvarðr son hans; enn Ejarvalr at 
Dýflinni; Sigurðr jarl enn ríki í Orkneyjum. 

Svá segja vitrir menn, at ór Noregi frá Staði 
sé sjau dœgra sigling í vestr til Horns á ís- 
landi austanverðu; enn frá Snæíellsnesi, þar er 
skemst er, er Qogurra dœgra haf í vestr til 
Grœnlands. Enn svá er sagt, ef siglt er ór 
Björgyn rétt í vestr til Hvarfsins á Grœnlandi, 
at þá mun siglt vera tylft fyrir sunnan ís- 
land. [Af Herntm í Noregi $kal sigla jafnn- 



LANÐNÁMAB(^. 27 



an í vestr til Hvarfs á OrœnUmdi, ck er þá 
sigli fyrir narðan HjalUand sváy at því at eins 
sé þat, at állgöð sé sjóvar sýn; enn fyrir sunn- 
an Fœreyjar svá, at sjfyr er í miðjum JiUðumj 
enn svá fyrir sUnnan Island, at þeir hafa af 
fuffl ok hvál]. Frá Beykjanesi á sannanverða 
íslandí er fimm dœgra haf til Joldahlaaps á 
írlandi, í suðr; enn frá Langanesi á norðan- 
verðu Islandi er Qogarra dœgra haf norðr tál 
Svalbarða f Hafsbotn; enn dœgrsigling er tU ó- 
iygða á Chrœnlandi br Kólheinsey norðr. 

Svá er sagt, at menn skylda fara ór Nor- 
egi til Færeyja; nefna sarair til Naddoð víking; 
«nn þá rak vestr í haf, ok funda þar land mik- 
it; þeir genga app í AastQorðam á Qall eitt 
hátt, ok sást am viða, ef þeir sæi reyki eða 
nökknr likindi til þess at landit væri bygt; ok 
sá þeir þat ekki. Þeir fórn aftr um haastittil 
Færeyja; ok er þeir siglda aí landina, fell snær 
mikill á QöII, ok fyrir þat köllaða þeir landit 
Snæland. Þeir lofuða mjök landit. Þar heitir 
nú Seyðarfjall í Aastfjðrðum, er þeir höfðu 
at komit. Svá sagði Sæmundr prestr enn íróði. 

Maðr hét G-arðarr Svavarsson, sœnskratætt; 
hann iór at leita Snælands at tilvisan móður 
sinnar framsýnnar; hann kom at landi íyrir 
austan florn et eystra; þar var þá höfn. Garð- 
arr sigldl umhverfis landit^ ok vissi at þat var 
^yland. Hann var um vetr einn norðr i Húsa- 



28 LANÐNÁMABÓK. 



vík á Skjálfanda ok gerði þar hús. Um várit, 
er hann var búinn til hafs, sleit frá honttm 
mann á báti, er hét Náttfari, ok þræl ok am- 
bátt. Hann bygði þar síðan er heitir Náttfara- 
vík. Q-arðarr fór þá til Noregs ok lofaði mjök 
landit. Hann var faðir Una, föðar Hróars 
Tungagoða. Eftir þat var landit kallat G-arð- 
arshólmr, ok var þá skógr milli fjalls ok 
flöra. 

3. Flóki Vilgerðarson hét maðr; hann var 
víkingr mikill; hann [bjöst af Bogalandi at 
leita Snœlands. Þeir lágu í Smjörsundi, Hann 
fekk at blbti miklu ok blbtabi hrafna þrjd, þá er 
honum skyldu leið vísa, því at þá höfðu hafsigl' 
ingarmenn engirleiðarsteiníþann tíma á Norðr- 
löndum. Þeir hJJbðu þar varða] er blötit hafði 
verit, ok kÖUudu Flbkavarða\ þat erþar er] mœt- 
ist Hðrðaland ok Bogaland. Hann fór fyrst 
til Hjaltlands ok lá þar í Flókavági; þar týnd- 
ist Greirhildr dóttir hans i Geirhildarvatni. Með 
Flóka var á skipi bóndi sá er Þórólfr hét, ann- 
arr Herjólfr. Faxi hét suðreyskr maðr, er þar 
var á skipi. [Flóki sigldi þaðan tU Fœreyja ók 
gifti þar dbttur sina. Frá henni var Þrándr í 
Götu. Þaðan sigldi hann út í haf með hrafnaþá 
þrjá, er hann hafði blbtað i Noregi]; ok er hann 
lét laasan enn fyrsta, fló sá aftr am stafn; 
annarr fló í loft app ok aítr til skips; enn 
þriði fló fram um stafn í þá átt semþeiríundu 



LANDNÁMABÓK. 29 



landit. Þeir kváma austan at Horni, oksigldu 
fyrir sunnan landit. Enn er þeir sigldu vestr 
nm Beykjanes, ok upp lauk firðinum, svá at 
þeir sá Snæfellsnes, þá rœddi Faxi um: „Þetta 
mun vera mikit land, er vér höfum fundit; hér 
eru vatnfoll stór". Síðan er þat kallaðr Faxa- 
óss. Þeir Flóki sigldu vestr yfir Breiðafjörð, 
ok tóku þar land sem heitir VatnsjQörðr, við 
Barðaströnd. Þá var fjörðrinn fuUr af veiði- 
skap, ok gáðu þeir eigi fyrir veiðuni at fá hey- 
janna, ok dó alt kvikfé þeira um vetrinn. Vár 
var heldr kalt. Þá gekk Flóki upp á fjall 
eitt hátt, ok sá norðr yfir Qöllin flörð fullan af 
hafísum ; því köUuðu þeir landit ísland, sem þat 
heftr síðan heitit. Þeír Flóki ætluðu brutt um 
sumarit, ok urðu búnir lítlu fyrir vetr. Þar 
sér enn skálatbftþeira inn frá Br[i]anslœky ók svá 
hrófity ok svá seySi þeira. Þeim beit eigi fyrir 
Reykjanes, ok sleit frá þeim bátinn, ok þar á 
Herjólf. Hann tók þar [land], sem nú heitir 
Herjólfshöfn. Flóki {kom í Hafnarfjörð. Þeir 
fundu hval á eyri einni út frá firðinum ok kölluðu 
þar Hváleyri, Þar fundu^t þeir Herjölfr], Flóki 
var um vetrinn í Borgarfirði. Þeir sigldu um 
sumarið eítir til Noregs. Ok er menn spurðu 
af landinu, þá lét Fióki illa yfir, enn Herjólfr 
sagði kost ok löst af landinu; enn Þórólfrkvað 
dijnpa smjör af hverju strái á landinu, því er 



30 LANDNÁMABÓK. 



þeir höfðn fundit; því var hann kallaðr Þórólfr 
smjör. 

3. Bjðrnólfr hét maðr, enn annarr Hróaldr; 
þeir váru synir Hrómundar Greipssonar; þeir 
fóru af Þelamörk fyrir víga sakir, ok staðfestust 
í Dalsflrði á Fjölum. Sonr Björnólfs var Örn, 
faðir þeira Ingólfs ok Helgu, enn Hróalds son 
var Hróðmarr, faðir Leifs. Þeir Ingólfr ok Leifr 
fóstbrœðr fóru í hernað með sonum Atla jarls 
ens mjóva af Gaulum, þeim H/aZiI/steini, ok Her- 
steini ok Hólmsteini. Með þeim fóru oll skifti 
vel; ok er þeir kvámu heim, mæltii þeir til 
samfara með sér annat sumar; enn um vetrinn 
gerðu þeir fóstbrœðr veizlu sonum jarlsins. At 
þeiri veizlu strengdi Hólmsteinn heit, at hann 
skyldi eiga Helgu Arnardóttur eða öngva konu 
ella. Um þessa heitstrenging fanst mönnum 
fátt; enn Leifr roðnaði á at sjá, ok varð fátt 
um með þeim Hólmsteini, er þeir skildu þar at 
boðinu. 

4. Um várit eftir bjoggust þeir fóstbrœðr 
at fara í hernað, ok ætluðu til móts við sonu 
Atla jarls. Þeir fundust við Hísargafl, ok lögðu 
þeir Hólmsteinn brœðr þegar til orrostu við þá 
Leíf. Enn er þeir höfðu barizt um hríð, kom 
at þeim Olmóðr eun gamli, son Hörða-Kára, 
frændi Leiís, ok veitti þeim Ingólfi. í þeiri 
orr.ostu fell Hólmsteinu, enn Hersteínn flýði. 
Þá fóru þeir Leifr í hernað. Enn um vetrinn 



LANÐNÁHABÓK. 31 



eftir fór Hersteínn at þeim Leifi, okvildidrepa 
þá; enn þeir fenga njósn af för hans, ok geröxifst] 
mót honam; varð þá enn orrosta mikil, ok fell 
þar Hersteinn. Eftir þat dreif at þeim íóst- 
brœðrum vinir þeira 6r Firðafylki. Vóru þá 
menn sendirá fund Atla jarls ok H/aZZ/steins at 
bjóða sættir, ok sættust þeir at þvi, at þeir 
Leifr guidu eignir sínar þeim feðgum. Enn 
þeir fóstbrœðr bjoggu skip mikit, er þeir áttu, 
ok fóru at leita lands þess er Hrafiiaflóki hafði 
fundit ok þá var ísland kallat. Þeir fundu land- 
it, ok váru í Austfjörðum í Álftafírði enum syðra. 
Þeim virðist landit betra suðr enn norðr. Þeir 
váru einn vetr á landinu, ok fóru þá aftr til 
Noregs. 

5. Eftir þat varði Ingólfr fé þeira til íslands 
ferðar, enn Leifr fór í hernað í vestrvíking; 
hann herjaði á írland, ok fann þar jarðhús mik- 
it; þar gekk hann í, ok var myrkt, þar til er 
lýsti af sverði því er maðr helt á. Leifr drap 
þann mann ok tók sverðit, ok mikit fé af hon- 
um.; síðan var hann kallaðr Hjörleifr. Hjörleifr 
herjaði víða um írland, ok fekk þar mikit fé; 
þar tók hann þræla tíu, er svá hétu: Ðufþakr 
ok Geirreðr, Skjaldbjörn, Halldórr ok Drafdritr; 
eigi eru nefndir fleiri. Enn eftir þat fór Hjör- 
leifr til Noregs ok fann þar Ingólf fóstbróður 
sinn. Hann hafði áðr fengit Helgu Arnar- 
dóttur, systur Ingólfs. Þenna vetr fekk Ing- 



32 LANDNÁMABÓK. 



ólfr at blóti miklu, ok leitaði sér heiUa um for- 
lög sín; enn Hjörleifr vildi aldri blóta. Frétt- 
in visaði Ingólfi til íslands. Eftir þat bjó sitt 
skip hvárr þeira mága til íslands ferðar; hafði 
Hjörleifr herfang sítt á skipi, enn Ingólfr fé- 
lags fé þeira, ok lögðu til hafs er þeir váru 
búnir. 

6. Sumar þat, er þeir Ingólfr fóru til at 
byggja ísland, hafði Haraldr hárfagri verit tólf 
ár konungr at Noregi; þá var liðit frá upphafi 
þessa heims sex þúsundir vetra ok sjautigir ok 
þrír vetr, enn frá holdgan dróttins átta hund- 
ruð ok sjautigir ok fjogur ár. Þeir höfðu sam- 
:flot, þar til er þeir sá ísland; þá skildi með 
þeim. Þ& er Ingólfr sá fsland, skaut hann fyrir 
borð öndugis súlum sínum til heilla; hann mælti 
svá fyrir, at hann skyldi þar byggja, er súlurnar 
kœmi á land. Ingólfr tók þar land, er nú 
heitir Ingólfshöfði ; enn Hjörleif rak vestr fyrir 
laud, ok fekk hann vatnfátt. Þá tóku þræl- 
arnir irsku þat ráð, at knoða saman mjöl ok 
smjör, ok kölluðu þat óþorstlátt ; þeir nefndu þat 
minþak ; enn er þat var tilbúit, kom regn mikit, 
ok tóku þeir þá vatn á tjöldum; enn er min- 
þakit tók at mygla, köstuðu þeir þvi fyrir borð, 
ok rak þat á land, þar sem nú heitir Minþaks- 
eyrr. Hjörleifr tók land við Hjörleifshöfða, ok var 
þar þá fjörðr, ok horfði botninn inn at höfðanum. 
Hjörleifr lét þar gera skála tvá, ok er önnur 



LANÐNÁMABÓK. 83 



töftin átján faðma, enn önnur nítján. Hjörleifr 
sat þar nm yetrinn. Enn nm várit yildi hann 
sá; hann átti einn uxa, ok lét hann þrælana 
draga arðrinn. Enn er þeír Hjörleifr váru at 
skála, þá gerði Ðufþakr þat ráð, at þeir skyldu 
drepa uxann, ok segja at skógarbjöm hefði drep- 
it, enn síðan skyldu þeir ráða á þá Hjörleif, ef 
þeir leitaði bjarnarins. Eftir þat sögðu þeir 
Hjörleifl þetta. Ok er þeir fóru at leita bjarn- 
arins, ok dreifðust i skóginn, þá sóttu þrælarnir 
at sérhverjum þeirra, ok myrðu þá alla, jafn- 
marga sér. Þeir hljópu á brutt með konur 
þeira ok lausafé ok bátinn. Þrælarnir fóru í 
öyjarj Þ^Br er þeir sá í haf til útsuðrs, ok bjogg- 
ust þar fyrir um hríð. Víflll ok Karli hétu 
þrælar Ingólfs; þá sendi hann vestr meðsjó, at 
leita öndvegissúlna sinna; enn ér þeir kómu til 
Hjörleifshöfða, fundu þeir Hjörleif dauðan; þá 
fóru þeir aftr, ok sögðu Ingólfl þau tíðindi ; hann 
lét iUa yflr drápi þeira Hjörleifs. 

Eftir þat fór Ingólfr vestr til Hjörleifshöfða ; 
ok er hann sá Hjörleif dauðan, mælti hann : „Lítit 
lagðist hér fyrir góðan dreng, er þrælar skyldu 
at bana verða, ok sé ek svá hverjum verða, ef 
eigi viU blóta". Ingólfr lét búa gröft þeira Hjör- 
leifs, ok sjá fyrir skipi þeira ok fjárhlut. Ingólfr 
gekk þá upp á hðfðann, ok sá eyjar liggja i út- 
suðr til hafs; kom honum þat í hug, at þeir 
mundu þangat hlaupit hafa, þviat bátrinn var 

3 



34 ' LANDNÁMABÓK. 



horfinn; fóra þeir at leitá þrælanna^ ok fundu 
þá þar sem Eið heitir í eyjunum; váru þeir þ4 
at mat, er þeir Ingólfi: kvámu at þeim. Þeir 
urðu felmzfullir, ok hljóp sinn veg hverr. Ing- 
ólfr drap þá alla. Þar heitir Dufþaksskor, er 
hann iézt. Fleiri hljópu þcir fyrir berg, þar 
sem við þá er kentsíðan. Vestraannaeyjar heita 
þar síðan, er þrælarnir váru drepnir, þvíatþeir 
váru Vestmenn. Þeir Ingólfr höfðu með sér kon- 
ur þeira, er myrðir höfðu verit; fóru þeir þá 
aftr til Hjörleifshöfða ; var Ingólfr þar vetr ann- 
an ; enn um sumarit eftir fór hann vestr með sjó. 
Hann var enn þriðja vetr undir Ingólfsfelli fyri 
vestan 01fusá,^ar sem sumir segja hann sé heygðr, 
Þau missari fundu þeir Vífill ok Karli öndveg- 
issúlur hans við Arnarhvál fyri neðan heiði. 

Ingólfr fór um várit ofan um heiði; hann tók 
sér bústað þar sem ðndvegissúlur hans höfðu á 
land komit; hánn bjó íEeykjarvfk; þareruenn 
öndvegissúlur hans íeldhúsi. Enn Ingólfr nam 
land milli Olfusár ok HvalQarðar, fyri utan 

•• 

Brynjudalsá, milli ok Oxarár, ok öU nes út. 
Þá raælti Karli: „Til ils fóru vér um góð her- 
uð, er vér skulum byggja útnes þetta". Hann 
hvarf á brutt ok ambátt með honum. Vífli gaf 
Ingólfr frelsi, ok bygði hann at Vífilstóftum; 
víð hann er kent Vífilsfell; þar h]6hann lengi, 
ok varð skilríkr maðr. Ingólfr lét gera skála 



LANÐNÁMABÓE. 35 



á Skálafelli: þaðau sá hann reyki við OlfasYatn 
ok fann þar Earla. 

Ingólfr var írægastr allra landnámsmanna^ 
þviat bann kom hér at óbygðu* landi, og bygði 
fyrstr landit; gerðu þat aðrir landnámsmenn 
eftir hans dœmum. Ingólír átti Hallveigu Fróða- 
dóttur, systur Loíts ens gamla. Þeira son var 
Þorsteinn, er þing lét setja á Ejalaruesi, áðr al- 
þingi var sett. Son Þorsteins var Þorkell máni 
lögsögumaðr, er einn helðinna manna heíir bezt 
verit siðaðr, at því er menn vita dœmi til. 
Hann lét sik bera i sólargeisla í banasótt sinni^ 
ok fal sik á hendi þeim guði, er sólina hafði 
skapat; hafði hann ok lifat svá hreinlega, sem 
þeir kristnir menn, er bezt eru siðaðir. Son 
hans var Þormóðr, er þá var allsherjargoði er 
kristni kom á ísland. Hans son var Hamall, 
faðir 'Más ok Þormóðar ok Torfa. Sigurðr var 
éon MÓLS, faSir HamalSy föður Ouðmundar, fóBur 
Þormbðar SkeiBagoða. 

10. Björn buna hét hersir ágætr í Noregi^ 
son Veðrar-Gríms, hersis 6r Sogni. Móðir Gríms 
var Hervör, dóttir Þorgerðar Eylaugsdóttur, 
hersis ór Sogni. Frá Birni er því nær alt 
stórmenni komit á íslandi. Hanu átti Vélaugu, 
systur Vémundar ens ganda ; þau áttu þr já sonu : 
einn var Ketill flatnefr, annarr Hrappr, þriði 
Helgi; þeir váru ágætir menu, ok er frá þeira 
afkvæmi mart sagt i þessi bók. 

3* 



36 LANÐNÁHABÓK. 



Þórðr skeggi hét maðr; hann yar son Hrapps, 
Bjarnarsonar bunu. Þórðr átti Vilborgu Ósvalds- 
dóttur. Helga hét dóttir þeira; hana átti Ketil- 
björn enn gamli. Þórðr fór tilíslands, oknam 
land með ráði Ingólfs í hans landnámi á milli 
Úlfarsár ok Leiruvágs. Hann bjó á Skeggja- 
stöðum. Frá Þórði er mart stórmenni komit 
á íslandi. 

11. Hallr goðlauss hét maðr; hann var son 
Helga goðlauss. Þeir feðgar vildu eigi blóta 
ok tr&ðu á mátt sinn. Hallr fór til íslands^ ok 
nam land með ráði Tngölfs irá Leiruvági til 
Mógilsár. Son Halls var Helgi, er átti Þuriði 
Ketllbjarnardóttur. Þeira son var Þórðr í Alfs- 
nesi, er átti Guðnýju Hrafnkelsdóttur. Hallr 
bjó i Múla. 

Haraldr enn hárfagri herjaði vestr um haf, 
sem ritat er í sðgu hans. Hann lagði undir sik 
allar Suðreyjar, svá langt vestr, at engi Noregs 
konungr hefir síðan lengra eignazt. Enn er 
hann fór vestan, slógust i eyjarnar vikingar ok 
Skotar ok írar, ok herjuðu ok ræntu víða. Ok 
er þat spurði Haraldr konungr, sendi hann vestr 
Ketil flatnef, son Bjarnar bunu, at vinna aftr 
eyjarnar. KetiII átti Yngvildi, dóttur Ketils veðrs, 
hersis af Hringaríki. Þeira synir váru þeir 
Björn enn austrœni ok Helgi bjóla. Uðr en 
djúpauðga ok Þórunn hyrna váru dœtr þeira. 
KetiII fór vestr, enn setti eftir Björn son sinn; 



LANPNÁMABÓK. 37 



hann lagði undir sik allar Suðreyjar, ok gerðist 
höfðÍDgi yfir, enn galt engva skatta konungi, 
sem ætlat var; tók þá konungr undir sik eign- 
ir hans, ok rak á brutt Björn son hans. 

Helgi bjóla, son Eetils flatnefs, fór til íslands 
ór Suðreyjum. Hann var með Ingólfí enn fyrsta 
yetr, ok nam með hans ráði Ejalarnes alt, milli 
Mógilsar ok Mýdalsár; hann bjó at Hofi. Hans 
son var Víga-Hrappr ok KoUsveinn, faðir Ey- 
vindar hjalta, foður EoIIsveins, foður Þorgerðar, 
möður Þóru, móður Ögmundar, föður Jóns bysk- 
ups ens helga. 

Ið. Örlygr hét son Hrapps Bjarnarsonar bunu; 
hann var at fóstri með enum hdga Patreki bysk- 
upi í Suðreyjum. Ecmn fýstist at fara til ís- 
lands, ok bað at byskup sæi um með honum. 
Byskup lét hann haía með sér kirkjuvið ok járn- 
klokku^ ok plenarium ok mold vigða, er hann 
skyldi leggja undir hornstafina. Byskup bað 
hann þar land nema, er hann sæi QöII tvau af 
hafl, ok byggja undir enu syðra Qallinu, ok skyldi 
dalr i hvárutveggja Qallinu; hann skyldi þar 
taka sér bústað ok láta þar kirkju gera ok eigna 
enum helga Eolumba. Með Örlygi var á skipi 
maðr sá er EoIIr hét, fóstbróðir hans; annarr 
Þorbjörn spörr, þriói Þorbjörn tálkni, ok bróðir 
hans Þorbjörn skúma; þeir váru synir Böðvars 
blöðruskalla. Þeir Örlygr létu i haf, ok fengu 
útivist harða, ok vissu eigi hvar þeir fóru; þá 



38 LANDNÁMABÓK. 



hét Örlygr á Patrek byskup til landtöku sér, 
at hann skyldi af hans nafni gefa ömefni þar 
sem hann tœki land. Þeir váru þaðan firá lítla 
hríð úti, áðr þeir sá land, ok váru komnir vestr 
um landit. Þeir tóku þar sem heitir Örlygshöfn, 
enn ^ðrðinn inn frá kölluðu þeir Patreksljörð. 
Enn KoUr hét á Þör. Þá sJcildi í storminum, ok 
kom hann þar sem Kollsvik heitir ok braut hann 
þar skip sítL Þar váru þeir um vetr; enn um 
várit bjó Orlygr skip sítt; enn hásetar hans 
námu þar sumir land, sera enn mun sagt verða. 

•« ^^ 

Orlygr sigldi vestan fyri Barð ; enn er hann kom 
suðr um Snæíellsjokul á fjðrðinn, sá hann fjðll 
tvau ok dal í hvárutveggja. Þar fdl útbyrdis 
. járnklokkan ok sökk niðr. Þar kendi hann 
land þat, er honum var til vísat. Hann helt þá 
at enu syðra fjallinn, ok var þat Ejalarnes, ok 
hafði Helgi brœðrungr hans numit þar áðr. [Enn 
þeir sigJdu inn eftir firðinum ok tóku þar land 
sem nú heitir Sandvík á Kjalarnesi; þar lá þá 
járnklokkan í þarahrúki]. Örlygr var með Helga 
enn fyrsta vetr, enn um várit nam hann land at 
ráði Helga frá Mógilsá til Ósvífrsloekjar ok bjó 
at Esjubergi. Hann lét þar gera kirkju, sem 
mælt var. [Hjálp hét kona hans; þeira son var 
Valþjbfr, erfulltiða kom til Islands með örlygi] 
faðir Valbrands, föður Torfa. [Sldan átti Örlygr 
Isgerðif dbttur Þormbðar Bresasonar, Þeira son 
var Oeirmundr, faðir Halldbru, er átti Þjbstblfr 



LAKÐNÁMABÓK. 39 



son Bjarnar gidlbera. Þeircf, son var ^Þorleifrj 
er hjö at Esjvbergi eftir Oeirmiind möðurfóður 
sinn]. Þeir Örlygr frændr trúðu á Kolumba 
[þd at þeir vœri bskirSir, Þorleifr var trollr 
aúkinnj ok tok þó kristni\ frá honum eru Es- 
hergingar ok mart manna komit Döttir Ö^iygs 
ens gamla ok IsgerSar] var Vélaug, er átti Gunn- 
laugr ormstnnga, sonr Hrómundar í Þverár- 
hlið; þeira dóttír var Þariðr dylla, móður Illuga 
ens svarta á Gilsbakka. 

18. Svartkell hét maðr katneskr ; liann [fbr af 
Englandi til Islands ok] nam land fyrir innan Mý- 
dalsá miUi oA: Eilífsdalsár, ok bjóatKiðjafellifyrst, 
enn siðan á Eyri. Hans son var Þorkell faðir 
Glúms, er svá baðst fyrir at krossi: „Gott ey 
gömlum mönnum, gott ey ungum mönnum". 
Hann var faðir Þórarins, föður Glúms á Vatn- 
lausu. Arnleif hét systir Svartkéls, er átti Þör- 
Slfr vUigisl, faíir Kleppjdrns ens gamla br Flöka- 
dal; þeira dóttir var HaUgerðrj er átti Bergþdrr 
KoUsson. 

Valþjófr, son Örlygs ens gamla frá Esjubergi, 
nam Kjós alla, ok bj6 at Meðalfelli. [Þorbjörn 
koUr hét son hans, faðir HaUveigarj er átti Þórdr 
lambi; þat er Válþyfinga kyn. Signy hét dött' 
ir Valþjöfs, er Signyjarstadir eru vid kendir; 
hana átti GrímkeU, son Bjarnar guUbera; þeira 
synir váru þeir Hörðr, er drepinn var í Oeirs- 
Wmiy ok Gnúpr fadir] Birnings, fðður Gnúps, 



40 LANÐNÁMABÓK. 



föður Eiriks GrœnlendÍDga byskups. [Valbrandr 
hét annarr son Valþjófs, faðir Torfa^ er fyrst 
bjö á MoðruvöUum. Þeir feðgar gerlfti félag við 
Tungu-Odd; af því hjoggu þeir síðan á Breiða- 
holstað { Reykjardal hinum nerðra. Torfi var 
fadir Þorkéls at Skáneyju, er átti Arngerði dbtt- 
ur Þorjcéls Svartkdssonar]. 

14. Hyamm-Þórir nam land á milli Laxár 
ok Forsár, ok bjó í Hvammi. Þórir deiidi við 
Eef enn gamla um kú þá er Brynja hét; við 
hana er dalrinn kendr; hon gekk þar úti með 
xl nauta, ok váru öll frá henni komin. Þeir 
Befr ok Þórir bðrðust hjá Þórishólum; þar fell 
Þórir ok átta menn hans. 

Þorsteinn, son Sölmundar Þórólfssonar smjörs, 
nam land milli Botnsáx ok Forsár: Brynjudal 
allan. Hann átti Þorbjörgu kötlu, dótturHelga 
skarfs, Geirleifssonarj er nam Barðaströnd; þeira 
son var Refr enn gamli [er hjb at Mvda í Brynju- 
dál], erBryndœlir eru frá komnir. Núerutald- 
ir þeir menn, er búit hafa í landnámi Ingólfs, 
vestr frá honum. 

Maðr hét Avangr, irskr at kyni; hann bygði 
íyrst í Botni; þar var þá svá stórr skógr^ at 
hann gerði þar af hafskip, ok hlbð þar sem nú 
heitir Hlaðham^irr. Hans son var Þorleifr, faðir 
Þuríðar, er átti Þormóðr Þjóstarson á Álfta- 
nesi, ok Iðunnar Molda-Gnúps dóttur. Sonr Þor- 
móðar var Börkr, faðir Þórðar, foður Auðunar 



LANDNÁMABÓK. 41 



í Brautarholti. Eolgrimr enn gamli, son Hrólf9 
hersis, nam land út frá Botnsá til Ealmansár, 
ok bjó á Ferstiklu« Hann átti Gunnvöru, dótt- 
ur Hróðgeirs ens spaka; þeira börn yóru þeir 
Þórhalii, faðir Kolgríms, föður Steins, föður 
Kyists, er Kvistlingar eru frá komnir. Bergþóra 
var dóttir Kolgrims ens gamla, er átti Refr i 
Brynjudal. 

[ Þormi>dr hinn gamli ok Ketill Bresa synr 
, ir fbru af Irlandi tíl Islandsj ók námu Akranes 
alt, á míUi Örriðaár ok Kalmansár; þeir váru 
írskir; Kalman var oh írskrj er áin er við kendy 
ók hjö fyrst í Katanesi. Þeir brœðr skiftu Vmd' 
um með sér, svá at Þormöðr átti fyri sunnan 
Beyni ok til Kalmansár, ok bjb at Hölmi hinúm 
iðra, enn ^Ketill bróðir hans átti fyri vestan 
Beyni ok fyri norban AlcrafeU til Örriðaár. Bersi 
hét son hans, faðir Þorgests, föður Stara at Hölmi, 
fóður Knattarj föður Ásdísary er átti Klœngr 
Snœbjarnar son, sonar Hafnar-Orms. Qeirlaug 
var ddttir Þormoðs hins gamla, möðir Tungu- 
Odds. Jörundr hinn kristni var son Ketils Bresa 
sonar; ha/nn bjö i Jörundarhólti ; það er nú 
kaUat í Görðum. Hann hdt vd kristni til dau^a- 
dugSj ok var einsetumaðr l dli sinni. 8on Jör- 
undar var Kleppr, faðir Einars, föður Narva. 
Hávarr hét annarr son Klepps, faðir Þorgeirs. 
Eðna hét döttir Ketils Bresasonar; hon var gift 
á Irlandi þeim manni, er KonáU hét; þeira son 



42 LANDNÁMABÓK. 



var Ásölfr álskik, eríþann tima fbr af Irlandi 
til Islands ók kom út atistr í óstim á AustfjÖrð- 
um. Hann var frœndi Jörundar í Görðum ok 
var kristinn ólc vildi ékki eiga vid heiðna menn 
ok eigi vildi hann þiggja m^at atþeim. Þeir fóru 
tblf saman austan, þar tU er þeir kímiu at ga/rdi 
Þorgeirs ens hördska í Eólti undir EyjafjöUum, 
ók settu þar tjald sitt. Enn fórunautar hans 
þrír vóru þá.sjúkir; þeir önduðust þar; enn 
Jön prestr Þorgeirsson, faðir Orims i Hólti^ 
fann iein þeira ok flutti til kirkju. Siðangerði 
Asölfr sér skála, því nær sem nú er kirkju hornit 
at Asblfsskála, at ráSi Þorgeirs^ þviat Þorgeirr 
vildi þá eigi hafa við hús sin]. 

16. [Á fell við skála Ásblfs sjálfan. Þat var 
öndverðan vetr. Áin varð þegar full með fiskum. 
Þorgeirr sagði, at þeir sæti i veiðistöd hans. 
Sidan fbr Asblfr brott þaðan, ok gerSi annan 
skála vestar viS aðra á; sú heitir Irá, þvi at 
þeir váru menn irskir. Enn er menn kbmu til 
árinnar, var hon fiill með fiskum,. svá at slikt 
undr þbttust menn eigi sét hafa, enn hrottu var 
alt br hinni eystri ánni. Þá ráku heradsmenn 
þá hrott þaðan, ok fbr hann þá til hins vestasta 
skálans; fbr alt á sömu leið. Bœndr köUuðuþá 
fjölkunga, enn Þorgeirr kvezt hyggja atþeir mundu 
vera gbðir menn. Um várit fbru þeir brott, ók 
vestr á Akranes. Hann gerði bú at Hblmi á 
kirkjobblstað. Hans son var SÖlvij faðir Þbr- 



LANÐKÁMABÓK. 43 



hildar, er átti Brandr, son Þorgrlms KjaUaks- 
sonar; þeira son Þorleifr, fa-ðir Bárðar, fóður 
Jófriðar, er átti Árni Torfason; þeira döttir 
Hélgáj er átti Arngrimr Guðmundarson. Enn 
^r Asblfr eldist, gerðist hann einsetumaðr. Þar 
var kofi hans sem nú er kirkjan; þar andaðist 
hann^ ok var þar grafinn at Holmi. Enn þá er 
HaUdbrr, son Bkiga hins rauða, bjóþary þá vandist 
fjóskona ein atþerra fœtr sina á þúfu þeiri, er var 
á leiði Ásblfs. Hana dreymdi at Ásblfr ávítaði 
hana um það, er hon þerði fœtr sina saurga á 
húsi hans: „enn þá munu vit sátt^, segirhann, 
„ef þú segir Halldbri draum þinn^. Hon sagði 
honum, ok kvað hann ékki m/zrk at því er kon- 
or dreymdi, ok gaf ekki gaum at. Enn er Hrbð- 
blfr hyskup fbr h*ott br Bœ, þar er hann hafði 
húit um xix ár, þá vbru þar eftir munkarþrir; 
^nn þeira dreymdi at Asblfr mælti við hann: 
„Sentti húskarlþinn til Halldbrs at Hblmi ok kaup 
at honum þúfu þá er á fjbsgötu er, ok gef við 
mörk silfrs^. Munkrinn gerði svá. Húslcarlinn 
gat keypt þúfuna. ok qrbf siðan jörðina, ok hitti 
þar manns hein; hann tbk þau upp ok fbr heim 
með. Ena nœstu nbtt eftir dreymdi HaUdbr at 
Asblfr kom at honum, ok kvezt hœði augu mundu 
sprengja br hausi honum nema hann keypti hein 
hans sliku verði sem hann séldi. HaUdbr keypti 
hein Asblfs, ok lét gera at tréskrin ók setja yfir 
^ltari. HáUdbrr sendi lUuga son sinn útan eftir 



44 LAKDNÁMABÓK. 



kirkjuvidi: enn er hann fbr út aftr^ er hann kam 
miUim Reykjaness ok 8njófjaMsne88,þánádi hann 
eigi fyri stýrimMnum at taka landþar er hann 
vHdi. Þá har hann fyri borð kirkjuviðinn aUan 
ok bað þar koma sem Ásolfr vildi, Enn Anst' 
menn kömu vestr í VaSíl. Enn þrimr nóttum 
síðar kom viðrinn á Kirkjmand at Hblmiy nema 
tvau tré kómu á Raufarnes á Mýrum. HaUdórr 
lét gera kirkjo xocx álna og viH þakta, ok hdg- 
aði Kólumba með guði]. 

17. Bekan hét maðr, er land nam í land- 
námi Eetils, frá Berjadaisá til Örriðaár, olc bjó 
at Bekansstöðum. 

Fiðr enn auðgi Halldórsson, Högnasonar, /8r 
6r Stafangri til Islands; hann átti Þórvöru 
döttur Þorbjarnar frá MosféUi, Hraðasonar, 
Hann nam land fyrir sunnan Laxá ok til 
Ealmansár ok bjó at Miðíelli. Hans son yar 
Þorgeirr, faðir Jósteins, föður Þórunnar, móður 
G^uðrúnar, móður Sæmundar, föður Brands bysk- 
ups. Skeggi íSkógum var son Þörunnar, faðir 
Styrmis ok Bolla í Skbgum. 

HaUkeU, er nam HvítársíðUy bjb fyrst á Ak- 
ranesi, á HaUkélsstöðum, áðr Bresasynir ráku 
hann brott Enn er hann fbr eftir fé sínUj því 
er þar hafði sjálfala úti gengit, var hann drep- 
inn ok er þar heygðr. 

Hafnar-Ormr nam lönd um Melahverii út til 
Örriðaár ok Laxár, ok inn til Andakilsáx, ok 



LANDNÁMABÓK. 45 



bjó í Höfh. Hans son var Þorgeirr höggvin- 
kinni, faðir Þórnnnar. móðnr Pórnnnar, móðnr 
Jósteins, íöðnr Signrðar, föðnr Bjamheðins. 
Þorgeirr höggvinkinni yar hirðmaðr Hákonar 
konnngs Aðalstéinsfóstra ; hann íekk á Fitjnm 
kinnarsár ok orð gott. 

Brœðr tveir bjoggu í landnámi þeira Finns 
ok Orms : Hróðgeirr enn spaki í Sanrbœ, enn Odd- 
geirr at Leirá ; enn þeir Finnr ok Ormr keyptu 
þá brutt, því at þeim þótti þar þrönglent. Peir 
Hróðgeirr brœðr námn síðan lönd í Fiða, Hraun- 
gerðingahrepp ; bj6 Hróðgeirr í Hraungerði, enn 
Oddgeirr í Oddgeirshólum ; hann átti dóttur Ket- 
ils gufu. IHafnar-Ormr er heygðr þar í höfð' 
anum framfrá bomum i Höfn sem hann tök 
landj, 

18. Úifr hét maðr, sonr Brunda-Bjáifa, ok 
Haliberu, dóttur .IJlfs ens óarga ór Hrafnistu; 
Úlfr átti Salbjörgu, dóttur Berðiu-Kára; hann 
var kallaðr Kveidúlfr. Þórólfr ok Skaila-Grímr 
várn synir þeira. Haraidr konungr háxfagri iét 
drepa Þóróif norðr í Aiöst á Sandnesi af rógi 
Hildiriðarsona ; þat viidi Haraidr konungr eigi 
bœta; þá bjoggu þeir Grímr ok Kveidúifr kaup- 
skip ok ætluðu til íslands, því at þeir höfðu 
þar spurt til Ingóifs vinar sins. Þeir iágu til 
hafs í Sólundum; þar tóku þeir knör þann er 
Haraldr konungr lét taka fyrir Þórólfi, þá er 



46 LANBNÁMABÓK. 



menn hans yáru nýkoinnir af Englandi, ok drápu 
þar Hallvarð liarðfara ok Sigtrygg snarfara, er 
því höfðu valdit. Þar drápu þeir oksonuGuð- 
orms, Sigurðarsonar hjartar, brceðrunga kon- 
VLiigSj ok alla skipshðfn þeira, néma tvá menn, 
er þeir létu segja konungi tíðindin. Peirbjoggu 
hvárttveggja skipit til íslands ok þrjá tigu manna 
á hváru; stýrði Kveldúlfr því er þá var fengit. 
Grímr enn háleyski, Pórisson, Gunnlaugssonar, 
Hrólfssonar, Ketilssonar kjölfara, var forráða- 
maðr með Kveldúlfi á því skipi er hann stýrði; 
þeir vissust jafnan tiiihafinu; ok er mjök sótt- 
ist hafit, þá tók Kveldúlfr sótt; hann baðþess, 
at kistu skyldi gera at líki hans, ef hann dœi, 
ok bað svá segja Grimi syni sinum, at hann 
tœki skamt þaðan bústað á íslandi, er kista 
hans kœmi á land, ef þess yrði auðit. Eftir 
þat andaðist Kveldúlfr, ok var skotit fyrir borð 
kistu hans. Þeir Grímr heldu suðr um landit, 
þvíat þeir höfðu spurt at Ingólfr bygði sunnan 
á landinu. Sigldu þeir vestr fyrir Reykjanes, 
og stefndu þar inn á fjörðinn; skyldi þá með 
þeim, svá at hvárigir vissu til annarra. Sigldu 
þeir Grímr enn háleyski alt inn á flörðinn, 
þar til erþraut sker öll, ok köstuðu þáakker- 
um sínum. Enn er flóð gerði, fluttust þeir upp 
i árós einn, ok leiddu þar upp skipit sem gekk ; 
sú á heitír nú Gufá; báru þeir þaráland fong 
sín; enn er þeir könnuðu landit, þá höfðu þeir 



LANDNÁMABÓK. 47 



•^ 



skamt gengit út frá skipinu^ áðr þeir íundu ] 

kistu Eveldúifs rekna i vikeina; þeirbáruhana .1 

á þat nes er þar var, ok hlóðu at grjóti. 

19. Skalla-Grimr kom þar at landi er nú heit- 
ir Knarrarnes á Mýrum; síðan kaRnaði hann 
landit, ok var þar mýrlendi mikit ok skógar 
viðir, langt á milli ijalls ok fjöru; eun er þeir 
fóru inn með firðinum, kómu þeir á nes þat er 
þeir fundu álftir; þat kölluðu þeir Álftanes. 
Þeir léttu eigi fyrr enn þeir fundu þá Grím enn 
báleyska; sögðu þeir Grimi alt um íerðir sinar^ 
ok svá hver orð Kveldúlfr hafði sent Grími 
syni sínum. Skalla-Grímr gekk tilatsjá, hvar 
kistan haíði á land komit; hugðist honum svá, 
at skamt þaðan mundi vera bólstaðr góðr. 
Skalla-Grímr var þar um vetrinn, sem hann kom 
af hafi, ok kannaði þá alt herað; hann nam 
land útan írá Selalóni ok et eíra til Borgar- 
brauns, ok suðr alt til Hafnarfjalla; herað alt 
svá vitt sem vatnföll deila til sjóvar; hann 
reisti bœ hjá vik þeiri, er kista Kveldúlfs kom 
á laud; ok kallaði at Borg: ok svá kallaði hann 
flörðinn Borgarf jörð. Síðan skipaði hann heraðit 
sínum félögum, ok þar námu margir menn siðan 
land með hans ráði. Skalla-Grímr gaf land Grimi 
enum báleyska fyri sunnan fjörð, ámilli Anda- 
kílsár ok Grímsár ; hann bjó á Hvanneyri. Úlfr 
hét son bans, faðir Hrólís i Geitlandi. 

Þorbjörn svarti hét maðr; hann keypti land 



48 LANDNÁMABÓK. 



at Hafnar-Ormi inn frá Selaeyri ok upp til 
Forsár; hann bjö á Skeljabrekku ; hanssonvar 
Þorvarðr, er átti Þórunni, dóttur Þorbjarnar 6r 
Arnarholti ; þeira synir váru þeir Þ6rarinn blindi 
ok Þorgils orraskáld, er var með Óláfi kvaran 
í Dýflinni. 

Skorri, leysingi Ketils gufu, nam Skorradal 
tyri ofan vatn, ok var þar drepinn. 

Björn guliberi nam Reykjardal enn syðra [frá 
Orímsá til Flokadalsár] ok bj6 á GuUberastöðum ; 
Hans son var Grímkeli goði í Blásk6gura ; hann 
átti Signýju Valbrandsd6ttur, Valþj6fssonar ; 
þeira son var Hörðr, er var fyrir Hðlmsmönnum. 
Björn gullberi áttiLj6tunni [Hrdlfsdöttur] syst- 
ur Kolgríms ens gamla. Svarthöfði at Reyðar- 
felli var annarr son þeira; hann átti Þuríði 
Tungu-Odds d6ttur; þeira dóttir Þ6rdís, erátti 
Guðlaugr enn auðgi ; Þj6st61fr var enn þriði son 
Bjarnar, flðrði Geirmundr. 

Þorgeirr meldun þá lönd öU at Birni fyrir of- 
an Grímsá; hann bj6 i Tungufelli; hann átti 
Geirbjörgu, dðttur Bálka 6r Hrútafirði; þeira 
son Véleifr enn gamli. 

FI6ki [leysingi Ketils gufu^ bróðir Skorra] 
nam Flókadal [allan á milli Flökadálsár ók 
Oeirsár ok bjó í Hrisum] ok var þar drepinn. 

30. Óleifr hjalti hét maðr göfugr; hann kom 
skipi sínu í Borgarfjörð, ok var enn fyrsta vetr 
með Skalla-Grími; hann nam landatráði Skalla- 



LANDNÁMABÓK. 49 



g^ms milli Grimsár ok Geirsár, ok bjó at Varma- 
lœk ; hans synir váru þeir Eagi í La^gardal ok 
Þórarinu lögsðgumaðr, er átti Þórdisi, dóttir Óláfs 
feilaus ; þeira dóttir Vigdís, er átti Steinn Þorflnns- 
sou. Sou Baga yar Guðormr, faðir Gunnvarar, 
móður Þómýjar, móður Þorláks, föður Búnólfs, 
foður Þorláks byskups. 

Eetill blundr ok Geirr son hans kvámu til ís- 
lands, ok váru með Skallagrimienn fyrsta vetr; 
þá fekk Geirr Þórunnar, dóttur Skalla-Gríms. 
Um várit eftir vísaði Grímr þeim til landa, ok 
námu þeir upp &á Flókadalsá til Beykjadalsár, 
ok tungu þá alla upp til Bauðsgils, ok Flóka- 
dal allan íyrir ofan brekkur. KetiII bjó i Þránd- 
arholti; við hann er kent Blundsvatn; þar bjó 
hann siðan. Geirr enn auðgi, son hans, bjó 
i Geirshlið, enn átti annat bú á Beykjum en- 
um efrum; hans synir váru þeir Þorgeirr 
blundr ok Blundketill, ok Svarðkell á Eyri; 
dóttir Geirs var Bergdís, er Gnúpr átti Flóka- 
son i Hrísum; þeirar ættar var Þóroddr hrisa- 
blundr. 

Önundr breiðskeggr var son Úlfars Úlfssonar 
Fitjumskeggja, Þórissonar hlammanda; Onundr 
nam tungu alla milli Hvítár ok Reykjadalsár, 
ok bjó á Breiðabólstað ; hann átti Geirlaugu, 
dóttur Þormóðar á Akranesi, systur Bersa ; þeira 
son var Tungu-Oddr; enu Þórodda hét dóttir 
þeira; hennar fekk Torfi son Valbrands Val- 

4 



50 LANDNÁMABÓK. 



þjófssonar, Örlygssonar frá Esjabergi, ok fylgði 
henni heiman hálfr Breiðabólstaðr okHálsaland 
með. Hann gaf Signýjn systur sinni Signýjar- 
staði, ok bjó hon þar. Torfi drap Eroppsmenn 
tólf saman ; ok hann réð mest fyrir drápi Hóims- 
manna; ok hann yar á HelIisíitjamV ok Illngi 
enn svarti ok Sturla goði, þá er þar váru drepn- 
ir átján Hellismenn; enn Auðun Smiðkelsson 
brendu þeir inni á Þorvarðsstöðum. Sonr Torfa 
var Þorkell at Skáney. Tungu-Oddr átti Jór- 
nnni Helgadóttur; þeira börn váru þau: Þorvaldr, 
er réð þrennu Blundketils, ok Þóroddr, er átti 
Jófríði Gunnarsdóttur; þeira dóttir Húngerðr, 
er átti Svertingr Hafrbjarnarson. Dóttir Tungu- 
Odds var Þuríðr, er átti Svarthöfði, ok Jófríðr, 
er Þorfinnr Selþórisson átti, ok Hallgerðr, er 
Hallbjðrn átti, son Odds frá Eiðjal^ergi. Ejðl- 
vðr var móðursystir Tungu-Odds, er bjóáBjoI- 
vararstöðum, móðir Þorleifar, móður Þuríðar, 
móður þeira Gunnhildar, er Eali átti, ok Glúms 
föður Þórarins, föður Glúms at Vatnlausu. 

21. Bauðr hét maðr, er nam land upp frá 
Rauðsgili til Giljá, ok bjó at Bauðsgili; hans 
synir váru þeir Úlfr á Úlfstöðum ok Auðr á 
Auðstöðum fyrir norðan á, er Hðrðr vá; þar 
hefst saga Harðar Grímkelssonar ok Geirs. 

Grímr hét maðr, er nam land et syðra upp 
frá Giljum til Grímsgils, ok bj6 við Grímsgil; 
hans synir váru þeir Þorgils auga á Augastoðum, 



LANDNÁMABÓK. 61 



ok Hrani á Hranastöðum, faðir Gríms, er kallaðr 
yar Stafngrímr; hann bjó á Stafngrímsstöðum ; 
þar heitir nú á Sigmundarstöðum ; þar gagnvart 
fyrir norðan Hvítá við sjálfa ána er haugr hans ; 
þar yar hann veginn. 

Þorkell kornamúli nam ás enn syðra upp 
frá Eollslœk til Ðeildargils, ok bjó í Ási; hans 
son var Þorbergr kornamúli, er átti Alöfu ell- 
iðaskjöld, dóttur Ófeigs ok Ásgerðar, systur 
Þorgeirs gollnis; bðrn þeira váru þau Ey- 
steinn ok Hatþóra, er átti Eiðr Skeggjason^ 
er síðan bjó i Ási; þar dó MiðQarðar-Skeggi^ 
ok er þar haugr hans fyri neðan garð. Ann- 
arr son Skeggja var Eollr, er bjó at EoUslœk. 
Synir Eiðs váj'u Eysteinn ok Hlugi. 

Úlfr, son Gríms ens háleyskaok Svanlaugar, 
dóttnr Þormóðar af Akranesi, systur Bersa, 
(ha/nn) nam land milli Hvítár ok suðrjðkla, ok 
bjó í Geitlandi; hans synir váru þeir Hrólír 
enn anðgi, faðir Halldóru, er átti Gizurr hvíti; 
þeira dóttir Vilborg, er átti Hjalti Skeggjason. 
Annarr son hans var Hróaldr, faðir Hrólfs ens 
yngra, er átti Þuríði Valþjófsdóttur, Örlygssonar 
ens gamla; þeira börn váru þau : Ejallakr at Lundi i 
Syðradal, faðir Eolls, föður Bergþórs; annarr 
var Sölvi í Geitlandi, faðir Þórðar í Eeyk'jaholti 
föður Magnúss, föður Þórðar, föður Helgu, móður 
öuðnýjar, móður 8iiiTl}ison&, Sighvats ok ÞórSar 
ok Snorra. 8on Sighvats var Sturla, faSir Þur- 

4* 



52 LANÐNÁMABÓK. 



íðter, er herra Bafn áUi; þeira hörn Jón korpr, 
HaUkatla ok YalgerBr ók Þorgerbr. Synir HaH' 
köflu ok Jóns Pétrssonar várté þeir Sturla ok 
Pétr, ok Steinunn dbttir^ er átti Ouðmundr Þor* 
steinsson, Skeggjasonar. Þriðí son Hrólfs var 
Hlugi enn rauði, er fyrst bjó í Braunsási ; hann 
átti þá Sigríði, dóttur Þórarins ens iUa, systur 
Músa-Bölverks ; þann bústað gaf Hlugi Bölverki, 
enn Hlugi íór þá at búa á Hofstöðum í Beykja- 
dal, þviat G-eitlendingar áttu at halda upp hofl 
þvi at helmingí við Tungu-Odd. Siðan bjó Illugi 
at Hólmi iðra á Akranesi, þviat hann keypti við 
Hólm-Starra bæði löndum ok konum ok fé öllu; 
þá fékk Illugi Jórunnar, dóttur Þormóðar Þjóst- 
arssonar af Álftanesi; enn Sigriðr hengdi sig í 
hofinu, þvíat hon vildi eigi manna kaupit Hrölfr 
enn yngri gafÞórÍaugugyðju, dóttursína, Oddi 
Trarsyni; því réðst Hrólfirvestr til Ballarár, ok 
bjó þar lengi siðan, ok var kallaðr Hrólír at 
Ballará. 



11. 

Hér heCr upp landnám í YestftrOÍÐgra Qórðnngi) er 
mart stórmennl heflr bygrðan. 

1. Maðr hét Ealman, suðreyskr at ætt ; hann 
fór til íslands ok kom i Hvalfjðrð, ok sat við 



LANÐNÁMABÓE. 58 



S^almansá. Þar draknuðu synír hans tveir á 
Hvalfirði. Enn siðan nam hann land fyrir vest- 
an Hvítá á milli Fljóta ok Kalmanstungu alia, 
ok svá alt austr undir jökla sem grös eru vax- 
in, ok bjó í Ealmanstungu. Hann druknaði í 
Hvitá, er hann hafði farit suðr i Hraun at hitta 
friðlu sína, ok er haugr hans á Hvítárbakka 
fyrir sunnan. Hans son var Sturla goði, er 
bjó á Sturlustöðum uppi undir Tungufelli, upp 
frá Skáldskelmisdal ; enn siðan bjó hann iEal- 
manstungu. Hans son var Bjarni, er deildi við 
Hrólf enn yngra ok sonu hans um Tunguna 
litlu; þá hét Bjarhi at taka kristni; eftir þat 
braut Hvitá út farveg þann er nú fejllr hún; 
þá eignaðist Bjarni Tunguna litlu, ok ofan um 
Grindr ok'SöImundarhöíða. Eýlan hét bróðir 
Ealmans; hann bjó fyrir neðan EoIIshamar; 
hans son var Eári, er deildi við Earla Eonáls- 
son á Earlastöðum, leysingja Hrólís ór Geit- 
landi, um oxa, ok reyndist svá at Earli átti. 
Síðan eggjaði Eári þræl sinn til at drepa Earla; 
þrællinn lét sem hann œrr væri, ok hljóp suðr 
um hraun; Earli sat á þreskildi; þrællinn hjó 
hann banahögg; síðan drap Eári þrælinn. Þjóð- 
ólfr, sonr Earla, drap Eýlan Eárason í Eýlans- 
hólum. Siðan brendi Þjóðólfr Eára inni þar 
sem nú hdtir á Brennu. Bjarni Sturluson tók 
skírn, ok bjó á Bjarnastöðum i Tungunní litlu, 
ok lét þar gera kirkju. 



64 LANDNÁMABÓK. 



Prándr nefja hét maðr ágætr, faðir Þorsteins, 
er átti Lofthœnu dóttur Arinbjarnar hersis 6r 
Pjörðum. Systir Lofthœnu var Amþrúðr, er 
átti Þórir hersir Hróaldsson; var þeira sonAr- 
inbjörn hersir. Móðir þeira Arnþrúðar var Ást- 
ríðr slœkidrengr, dóttir Braga skálds ok Loft- 
hœnu, dóttur Erps lútanda. Sonr Þorsteins ok 
Lofthœnu var Hrosskell, er áttl Jóreiði Ölvés- 
dóttur, Finnasonar, Möttulssonar konungs; Hall- 
kell hét son þeira. Hrosskell fór til íslands, 
og kom í Grunnafjörð; hann bj6 lyrst á Akra- 
nesi; þá ömuðust þeir Ketill brœðr við hann; 
síðan nam hann Hvítársíðu milli Kjarrár ok 
Flj6ta; hann bj6 á Hallkellsstöðum, ok Hall- 
kell son hans eftir hann, ok átti hann Þuríði 
dyllu, d6ttur Gunnlaugs 6r Þverárhlið ok Vé- 
laugar Örlygsdðttur frá Esjubergi. Hrosskell 
gaf land Þorvarði, föður Smiðkels, ^öður þeira 
Þ6rarins ok Auðunar, er réðu fyrir Hellismönn- 
um; hann bj6 á Þorvarðsstöðum, ok áttiPljóts- 
dal allan upp með Pljðtum. Hrosskell gaf Þor- 
gauti, skipverja sínum, land niðri í Síðu; hann bj6 á 
Þorgautsstöðum ; hans synir váru Gíslar tveir. 
Börn þeira Hallkels ok Þuríðar váru þau Þ6r- 
arinn ok Pinnvarðr, Tindr ok Illugí enn svarti, 
ok Gríma, er átti Þorgils Arason. Þðrarinn vá 
Músa-Bölverkr, er hann bj6 í Hraunsási ; þá lét 
hann gera þar virki, ok veitti Hvítá i gegnum 



LANÐNÁMABÓK. 66 



ásinn, enn áðr fell bon um Melrakkadal ofan; 
IUugi ok Tindr sóttu Böiverk í virkit. 

2. Ásbjöm binn auðgi Harðarson keypti land 
fyrir sunnan Ejarrá, upp írá Sleggjulœk til 
Hvítbjarga; hann bjó á Ásbjarnarstöðum ; hann 
átti Þorbjörgu, dótturMið:Qarðar-Skeggja; þeira 
dóttir var Ingibjörg, er átti Illugi enn svarti. 

Ömólfr hét maðr, er nam Ömólfsdal ok Kjarra- 
dal fyrir norðan upp til Hvítbjarga; Eetill 
blundr keypti land at Örnólfl, alt fyrir norðan 
KUf, ok bj6 í Örnólfsdal; Örnólfr gerði þá bú 
upp í Kjarradal, þar er nú heita Örnólfsstaðir. 
Fyrir ofan Klif heitir Kjarradalr, þvíat þar váru 
hrískjðrr ok smáskógar, milli Kjarrár ok Pver- 
ár, svo at þar mátti eigi byggja. Blundketill 
var maðr stórauðigr; hann lét ryðja víða í 
skógum og byggja. 

Hrómundr hét bróðir Gríms ens háleyska, son 
Þóris Gunnlaugssonar, Hrólfssonar, Ketilssonar 
kjölfara; Hrómundr kom skipi sinu i Hvítá; 
hann nam Þverárdal og Þverárhlíð ofan til 
Haliarmúla ok fram til Þv^rár; hann bjó á 
Hrómundarstoðum ; þar er nú kallat at Karls- 
brekku. Hans son var Gunnlaugr ormstunga, 
er bjó & Gunnlaugsstöðum fyrir sunnan Þverá; 
hann átti Vélaugu, sem fyrr er ritat, ö^iygs- 
döttur /rá Esjuhergi] þeira dóttir Þuríðr^ möðir 
lUuga ens svarta, fóður Hermundary fóður 
HreinSf fóður Styrmis, föður Hreins ábötaj föð- 



56 LANDNÁMABÓK. 



úT VáHísar, mdSur Snorra á Mdum, föður 
HaUberu, er Markús Þbrðxrson átti. Hðgni hét 
skipveri Hrómundar; hann bjó á Hðgnastöðum ; 
hans son var Helgi at Helgavatni, faðir Arngríms 
goða, er var at Blundketils brennu; Hðgni var 
bróðir Finns ens auðga. 

ísleifr ok ísrauðr, brœðr tveir^ námulandof- 
an frá Sleggjulœk, milli Örnólfsdalsár ok Hvit- 
ár, et nyrðra ofan til Bauðalœkjar, enn et 
syðra ofan til Hðrðhóla; ísleifr bjó & ísleifs- 
stöðum, enn ísrauðr á ísrauðarstöðum, ok átti 
land et syðra með Hvítá ; hann var faðir Þor- 
bjarnar, foður Ljóts á Veggjum, er fell í Heið- 
arvigi. 

Ásgeirr hét skipverí Hrómundar, er bjó á 
Hamri upp frá Helgavatni; hann átti Hildi 
stjðrnu, dóttur Þorvalds Þorgrímssonar brækis ; 
þeíra synir váru þeir Steinbjörn hinn sterki ok 
enn stórhðggvi, ok Þorvarðr, faðir Mæfu, er 
Hrifla átti, ok Þorsteinn ennþrið; ^órðiHelgi, 
faðir Þórðar, fðður Skáld-Helga. 

3. Arnbjðrg hét kona; hon bjó at Ambjarg- 
arlœk ; hennar synir váru þeir Eldgrímr, er bjó 
á hálsinn upp frá Arnbjargarlœk, á Eldgríms- 
stöðum, ok Þorgestr, er fekk banasár, þá er 
þeir Hxani bðrðust, þar sem nú heitir Hrana- 
fall. Þórunn hét kona, er bjó i Þórunnarholti; 
hon átti land ofan til Viðilœkjar ok upp til 



LANÐNÁMABÓE. 57 



móts við Þuriðí spákonu, systur sina, er bjó i 
Gröf ; við hana er kendr Þórunnarhylr í Þverá, 
ok frá henni eru Hamarbyggjar komnir. 

Þórbjörn, son Arnbjarnar Óleifssonar iangháis, 
hann var bróðir Lýtings iVápnafirði; Þorbjörn 
nam Stafaholtstungu milli Norðrár ok Þverár; 
hann bjó i Arnarholti; hans son var Teitr i 
Stafaholti, faðir Einars [ók Þorvalds, fóSur Þor- 
köttuy er átti Hymingr Kleppjárnsson] . 

Þorbjörn blesi nam land í Norðrárdal fyrir 
Bunnan á, upp frá Króki, og Hellisdal allan, 
ok bjó á Blesastððum; hans son var Gisli at 
Melum i Hellisdal; við bann eru kend Gisla- 
vötn ; annarr son Blesa var Þorfinnr á Þorfinns- 
stððum, íaðir Þorgerðar heiðarekkju, móður 
Þórðar erru, föður Þorgerðar, móður Helga at 
Lundi. 

Qeirmundr, son Gunnbjarnar gands, nam tung- 
una á milli Norðrár ok Sandár, okbjóiTungu; 
hans son var Bruni, faðir Þorbjarnar at Stein- 
um, -er fell i Heiðarvígi. 

Örn enn gamli nam Sanddal ok Mjóvadal, ok 
svá Norðrárdal ofan frá Króki til Arnarbœlis, ok 
bjó á Háreksstöðum. 

Eauða-Björn nam Bjarnardal, ok þá dali, er 
þar ganga af Puznn hjö at Dalsmynni; hann 
hlés fyrstr manna rauSa á Islandi, ok var hann af 
því kallaðr Ba?ida-Björn], ok átti annat bú niðr 



58 LANDNÁMABÓE. 



frá Mælifellsgili, enn annat niðri í heraði, sem 
rftat er. 

Karl nam Karlsdal upp írá Hreðuvatni, ok 
bjó undir Karlsfelli ; hann átti land ofan ti! Jafna- 
skarðs til móts vlð Grim. 

Griss okQ-rimr hétu leysingjar Skalls-Gríms; 
þeim gaf hann lönd uppi viðfjöll: örísi Grísar- 
tungu, enn (írimi Grimsdal. 

4. Bersi goðlauss hét maðr, son Bálka Blæ- 
ingssonar ór Hrútafírði; hann nam Langavatns- 
dal allan ok bjó þar [á Torfhvcdastöðum] . Hans 
systir var Geirbjörg, er átti Þorgeirr i Tungu- 
felli; þeira son var Véleifr enn gamli. Bersi 
goðlauss fekk Þórdisar, dóttur Þórhadds 6r Hitár- 
dal, ok tók með henni Hólmslönd; þeira son 
var Arngeirr, faðir Bjarnar Hitdœlakappa. 

Sigmundr hét einn leysingi Skalla-Grims; hon- 
nm gaf hann land milli Gljúfrár ok Norðrár; 
hann bjó at Haugum, áðr hann íœrði sik í 
Munoðarnes.; við hann er kent Sigmundarnes, 

Eauða-Björn keypti land at Skalla-Grimi milli 
Gljúfrár ok Gufár; hann bjóat Rauða-Bjarnar- 
stöðum upp frá Eskiholti ; hans son var Þorkell 
trefill i Skarði ok [Þorgeirr reyðr], Helgi í 
Hvammi ok Gunnvaldr, faðir Porkels, er átti 
Helgu, dóttur Þorgeirs á Viðimýri. 

[Son Trefils var Þormódr, er orti Hrafnsmál 
um Snorra goða]. 

Þorbjörn krumr ok Þórðr beigaldi hétu brœðr 



LÁKDNÁMABÖK. &9 



tveir; þeim gaf Skalla-Grínir lönd fjnrir útan 
GtuféLj ok bjó Þorbjörn í Hólum, enn Þórðr á 
Beigalda. 

Þóri þurs ok Þorgeiri jarðlang ok Þorbjörga 
stöngy systnr þeirra, gaí Skalla-Grímr landupp 
með ÍJangá fyrir sunnan; bjó Þórir áÞursstöð- 
um, enn Þorgeirr á Jarðlangsstöðum, Þorbjörg 
í Stangarholti. 

Mnn maðr hét Áni, sá er Grímr gaf land 
ofan með Langá milli ok Hafslœkjar; hann bjó 
at Ánabrekku ; haps son var Önundr sjóni, fað- 
ir Steinars ok Döllu, móður Kórmaks. 

Þorfinnr enn strangi hét merkismaðr Þórólfs 
Skalla-Grímssonar; honum gaí Skalla-Grímr Sœ- 
unni dóttur sína, ok land fyrir útan Langá 
út til Leirulœkjar ok upp til Qalls; hann bjó 
at Forsi; þeira dóttir var Þórdís, móðir Bjarn- 
ar Hitdœlakappa. 

Ingvarr hét maðr, faðir Beru, er Skalla-Grímr 
átti; honum gaf Grínir land á milli Leirulœkjar 
ok StraumQarðar ; hann bjó á Álftanesi. Önnur 
dóttir hans var Þórdís, er átti Þorgeirr lambi 
á Lambastöðum, faðir Þórðar, er þrælarnir Ket- 
ils gufu brendu inni. Son Þórðar var Lambi 
enn sterki. 

Steinólfr hét maðr, er nam Hraundal hvárn- 
tveggja alt til Grjótár að leyfi Skalla-Gríms 
[oJc bjó í enum sySra Eraundal]; hann var fað- 
ir Þorleifs, er Hraundœlir eru frá komnir. ÞöT' 



60 LANÐNÁMABÖK. 



unn hét dbttir Steinólfs, eráttt Þorhjöm VífiU- 
sony faðir ÞorgerSar, mbður Ásmundar, fóður 
Sveinbjarnar, föður Odds, jödur Chrb^ mbhir 
Odds á Álftanesi. 

Pórhaddr, son Steins mjöksiglanda, Yígbjóðs- 
sonar, Bððmóðssonar ór Búlkarúmi, hann nam 
Hitardal til Grjótár et syðra, enn et ytra til 
Ealdár ok á milli Hitár ok Ealdár til sjóyar; 
hans son yar Þorgeirr, faðir Hatþórs, föður 
Guðnýjar, móður Þorláks ensauðga: föður Þor^ 
leifs beiskaMa, föðúr ÞorWcs, föður KetUs, fóður 
Valgerðar, mbður þeira Narfasona, Þorláks ók 
Þbrðar. Þorgeirs synir yáru þeir Q-rímr í 
Skarði ok Þórarinn, Finnbogi, E^stéinn, Gtestr, 
Torfi. 

Þorgils knappi, leysingi Kolla Hróaldssonar^ 
nam Enappadal; hans synir yáru þeir Ingjaldr 
ok Þórarinn ok Þbrir er bjb at Okrum, ok 
eignaðist land á milli Hitár ok Álftár, ok upp 
til móts yíð Steinólf. Són Þbris yar Þrándr 
er átti Steinunni, dóttur Hrúts.á Eambsnesi; 
þeira synir yáru þeir Þórir ok.... Skúmr, fað- 
ir Torfa, föður Tanna; hans son yar Hrutr, er 
átti Eolflnnu, dóttur Illuga ens syarta. 

Nú eru þeir menn taldir, er lönd hafa bygt 
í landnámi SkaUa^G-ríms. 

5. Grímr hét maðr, Ingjaldsson, Hróaldsson- 
ar ór Haddingjadal, bróðir Ása hersis ; hann fór 
til íslands í landaleit, ok sigldi fyrir norðan 



ULNDNÁMABÓK. 61 



landit; hann yar um vétrinn í Grímsey á Stein- 
^msfirði; Bergdís hét kona hans, enn Þórir 
son þeira; G-rímr reri til fiska nm hanstit með 
húskarla sina, enn sveinninn Þórir lá i stafni, 
ok var í selbelg, ok dreginn at hálsinum ; Grimr 
dró marmennil, ok er hann kom npp, spnrði 
Grimr: „Hvat spár þú oss um forlðg vár, eðr 
hvar skulu vér byggja á íslandi?^ MarmenniU 
svarar: ;;Ekki þarf ek at spá yðr, enn svein- 
ÍBum er liggr i selbelginum; hann skal þar 
byggja ok land nema, er Skálm, merr yður, legst 
undir klyflum". Ekki fengu þeir fleiri orð af 
honum. Enn síðar um yetrinn roru þeirGrimr 
svá at sveinninn var á landi; þá týndust þeir 
allir. Þau Bergdís ok Þórir fóru um várit 6r 
Grímsey, ok vestr yfir heiði til Breiðafjarðar; 
þá gekk Skálm fyrir ok lagðist aldri. Annan 
vetr váru þau á Skálmarnesi í Breiðafirði; enn 
nm sumarit eftir snoru þau suðr; þá gekk enn 
Skálm fyrir, þartil er þau kvámu af heiðum 
suðr til Borgarfjarðar, þar sem sandmelir tveir 
rauðir stóðu íyrir; þar lagðist Skálm niðr und- 
hr klyQum, undir enum ytra melnum; þar nam 
Þórir land fyrir sunnan Gnúpá til Kaldár, fyr- 
ir neðan Knappadal, milli fjalls ok Qöru; hann 
bjó at Eauðamel enum ytra; hann var hðfðingi 
mikill. Þá var Þórir gamall ok blindr, er hann 
kom út sið um kveld, ok sá at maðr rari útan 
í Kaldáxós á járnnökkva, mikill ok iUiIegr, ok 



62 ^LANÐNÁMABÓK. 



gekk þar npp til bœjar þess er i Hripi liét; ok 
gróf þar i stöðulshliði ; enn um nóttina kom 
þar npp jarðeldr, ok brann þá Borgarlirann ; 
þar var bœrinn, sem nú er borgin. Son Sel- 
þóris var Þorfinnr, er átti Jóíríði. dóttur Tungu- 
Odds ; þeira synir várn þeir Þorkell ok Þorgils, 
Steinn ok Galti, Ormr ok Þórormr ok Þórir. 
Steinn Þorfinnsson var faðir Arnbru^ móður 
HaMjarffar, mbSur Oddnyjar, mdður Oeirlaug^ 
ar, mí>dur Snœlauffar, möður MarkúsB á Mdum. 
Ðóttir Þorfínns var Porbjörffj erátti Þorbrandr 
ór Álftaflrði. Þeir Selþórir írændr enir heiðna 
dó i Þórisbjðrg. Þeir Þorkell ok Þorgils, syn- 
ir Þorflnns, áttn báðir Unni, dóttur Álfs ór 
Ððlum. Skálm) merr Þóris, dó í Skálmarkeldu. 

Kolbeinn klakkhöfSi Atlason, br Atleyju af 
FjÖlum, fbr til Islands, ok keypti lönd oU miOr 
um KaHMr ok Hitár fyrir neSan Sandbrékku, ok 
bjb á KcXbeinsstödum; hans son var Finnboffi í 
Faffraskbffi ok ÞbrSr skáld. 

6. Þormóðr ok Þórðr gnúpa, synir Odds 
ens rakka, Þorviðarsonar, Freyyiðarsonar, Álfs* 
sonar af Yors, þeir brœðr fóru til íslands ok 
námu land fráG-núpátil StraumsQarðarár; hafði 
Þórðr Gnúpudal, ok bjó þar; hans son var 
Skafti, faðir Hjörleifs goða, ok Finnu, er átti 
Eefr enn mikli, faðir Steinunnar, móður Hof- 
garða-Befs. Þormóðr bjó á BauðkoUsstöðum ; 
hann var kallaðr Þormóðr goði ; hann átti Gerði,- 



LANDKÁHICABÓK. 63 



dóttur Kjallaks ens gamla; þeira son var Gnð- 
laugr enn auðgi ; hann átt Þórdísi, dóttur Svart- 
höfða, Bjarnarsonar gallbera ok Þuríðar Tangu- 
Odds dóttur, er þá bjó í Hörgsholti. Guðlaugr 
enn auðgi sá, at Eauðamels lönd yáru betri 
enn önnur lönd suðr þar í sveit ; hann skoraði á 
Þorfínn til landa, ok bauð honum hólmgöngu; 
þeir fellu báðir á hólmi, enn Þuríðr Tungu- 
Odds dóttir grœddi þá báða ok sætti þá. Guð- 
laugr nam síðan land írá Straumfjarðará til 
Furu, milli Qalls ok í)öru, ok bjó í Borgarholti; 
frá honum eru Straumfirðingar komnir; hans 
son var Guðleifr, er skip ^átti annat, enn ann- 
at Þórólfr, son Lofts ens gamla, þá er þeir 
börðust við Gyrð jarl Sigvaldason. Annarr son 
Guðlaugs var Þorfinnr, faðir Guðlaugs, föður Þ6r- 
dísar, móður Þórðar, íöður Sturlu í Hvammi. Val- 
gerðr hét dóttir Guðlaugs ens auðga. 

Vali enn sterki hét hirðmaðr Haralds kon- 
ungs ens hárfagra; hann vá víg í véum ok varð 
útlægr; hann fór til Suðreyja, ok staðfestist þar, 
enn synir hans þrír fóru til íslands ; Hlif hesta- 
geldir var.móðir þeira; hét einn Atli, annarr 
Alfarinn, þriði Auðun stoti: þeir fóru allirtil 
íslands. Atli Yalason ok Ásmundr, son hans, 
námu land frá Furu til Lýsu. Ásmundr bjó í 
Langaholti at Þórutóftnm; hann átti Langa- 
hoIts-Þóru. Þá er Ásmundr eldist, bjó hann i 
Öxl, enn Þóra bjó þá eítir, ok lét gera skála 



64 LANDNÁMABÓK. 



sinn um þvera þjóðbraut, ok lét þar jafhan 
standa borð, enn hon sat úti á stóli ok laðaði 
þar gesti, hvern er mat vildi eta. Ásmundr var 
heygðr i Ásmundarleiði, ok lagðr í skip, ok 
þræll hans hjá honum. Visu þessa heyrði (Jcona) 
kveðna í haugi hans er (hon) gekk hjá: 

Einn byggi ek; stoð steina, 
stafhrúm Atals hrafni; 
skal-at of þegn á þiljnm 
'þTangbýlt á mar ranga. 
Búm er bðdvitrum betra 
brimdýris kn&um stýrt 
(lifa man þat með lofðum 
lengr), enn ilt of gengi. 

[Afli var son Ásmundar, faðir Surts, fóður 
OuSleifs, fóBur Oulfbrands, fódur Surts stniðsj 
föður Eyjolfs prests munJcs]. Eftir þat varleit- 
at til haugsins, ok var þrællinn tekinn ór skip- 
inu. 

Hrólfr enn digri, son Eyvindar eikikróks, 
hródir llluga Féllsgoda attstan af Síðu, nam land 
frá Lýsu til Hraunhafnarár; hans son var Helgi 
í Hofgðrðum, faðir Finnboga ok Bjarnar ok 
Hrólfs. Björn var faðir Gest^, föður Skáld-Eefs. 

7. Sölvi hét maðr, er nam land milli Hellis 
ok Hraunhafnar; hann bjói Brenningi, ennsíð- 
ar á Sölvahamri, því at hann þóttist þar vera 
gagnsamari. 

Sigmundr,sonEetiIs þistils, þessernumit hafði 
Þistilsfjörð norðr, hann átti Hildigunni ; Sigmundr 



landnámabób:. öo 



nam land á milli Hellishrauns ok Beravikrhraans ; 
hann bjó at Laugarbrekku, ok er þar heygðr; hann 
&tti þ'rjá sonu ; einn yar Mnarr, er siðan bjó at 
Laugarbrekku. Þeir feðgar seldu Lónland Ein- 
ari, er síðan bj6 þar; hann var kallaðr L6n- 
Einarr. [Hval rak á fjöru hansj ók skar hann 
af nakkvat; hann sUit veðr út, ok rak á land 
Einars Sigmundarsonar. Lön-Einarr taldi fjólr 
kyngi Hildigunnar því valda. Enn þá er hval- 
inn hafdi út tekit frá Lön-Einari, fbr hann 
at leitaj ok kom sváat at Einarr Sigmundarson 
skar hválinn melf húskarla sína. Hann hjb 
þegar einn þeira banahögg, LaugarbrekkU'Ein- 
arr baS nafna sinn frá fara:' jjmat yðr ma/n 
eigi duga at at sœkja.^ Lbn-Einarr hvarffrá,þvíat 
hann va/r liðvani. Einarr Sigmundarson flutti 
heim hválinn]. Eftir andlát Sigmundar f6r Ein- 
arr til Laugarbrekku með sjaunda mann, ok 
stefndi Hildigunnium fjölkyngi; [hon var dbttir 
Beinis Mássonar, NaddoSarsonar br FoBreyjum]; 
enn Einarr, son hennar, var eigi heima; hann 
kom heim, þá er L6n-Einarr var nýfarinn á 
braut; Hildigunnr sagði honum þessi tíðindi, 
ok fœrði honum kyrtil nýgervan. Einarr t^k 
skjöld sinn ok sverð ok verkhest, ok reið eft- 
ir þeim ; hann sprengdi hestinn á Þúfubiörgum. 
[Þá rann Einarr sem hann mátti; enn þá er hann 
k(m hjá Dröngum, sá hann troUkarl sitjaþará 
uppi, ok láta rba fœtr, svá at þeir tbku brimitj 

5 



66 LANÐNÁMABÓE. 



ók skddi þeim samanj svá at sjódrif varð afj 
ók kvað vÍ8u: 

VarJc þars fdl af fjalli 
flóðkom jöttms móður 
hám hergrisa ór himni 
heiðins á nóleiðar. 
Gerir fár jötunn fleiri, 
fold tfinga, moldu 
hömlu heiðar þrwnlu 
hamváta mér báta. 

Einarr gaf engan qaum at þessu. Þeir fundust 
þar sem heita MannfaUsbrekkur ok börðust þar. 
Enn kgrtil Einars hitu eigi jám. Fjörirmenn 
féUu af Ldn-Mnari, enn tveir flyðu.] Þeir nafn- 
ar sóttust lengi, áðr sandr gekk bróklindi Lón- 
Einars; ok er hann tók þar til, hjó nafni hans 
hann banahögg. I^ræll Laugarbrekku-Einars hét 
Hreiðarr; hann hljóp eftir þeim, ok sáaf Þúfu- 
björgum, hvar þrælar Lón-Einars fóru; hann 
rann eftir þeim, ok drap þá báða í Þrælavík. 
Fyrir þat gaf Einarr honum frelsi, ok land svá 
Yitt, sem hann fengi gert um þrjá daga; þat 
heitir Hreiðarsgerði, er hann bjó siðan. Einarr 
at Laugarbrekku átti Unni, dóttur Þórís, bróður 
Ásláks í Langadal. Hallyeig var dóttir þeira, 
er Þorbjörn Vífilsson átti. Breiðr hét annarr 
son Sigmundar, bróðir Einars; hann átti Gunn- 
hildi, dóttur Ásláks ór Langadal; þeira son var 
Þormóðr, er átti Helgu Önundardóttur; systur 
Skáld-Hrafns; þeira dóttir Herþrúðr, er Símon 



LAM)NÁMABÓK. 67 



áttá; þeira dóttir Gunnhildr er Þorgils áttí; 
þeira dóttir Yalgerðry móðir Finnboga ens ramma^ 
öeirssonar. Þorkell hét ennþriðison Sigmund- 
ar;hannátti Jóreiði; dóttur Tinds Hallkelssonar. 
Laugarbrekku-Einarr var heygðr skamt frá Sig- 
mundarhaugi, ok er haugr hans áyalt grœnn vetr 
ok sumar. Þorkell hét son Laugarbrekku-Ein- 
ars; hann áttí Grímu Hallkelsdóttur, fyrr enn 
Þorgils Arason ; Finnvarðr var son þeira. Önnur 
dóttír Laugarbrekku-Einars yar Arnóra, er áttí 
Þorgeirr Vífilsson; þeira dóttir yar Ingyeldr, 
er áttí Þorsteinn, son Snorra goða. Inguðr yar 
dóttir þeira, er átti Ásbjörn Arnórsson. 

8. Grimkell hét maðr, son Úlfs kráku, Hreið- 
arssonar^ bróður Gunnbjamar, er Gunnbjarnar- 
sker eru yið kend; hann nam land frá Beru- 
yíkrhrauni tíi Neshrauns, ok út um öndyert nes 
ok bjó at Saxahyáli; hann rak á brutt þaðan 
Saxa Alfarinsson, Yalasonar^ ok bjó hann síð- 
an í Hrauni hjá Saxahváli; Grimkell átti Þor- 
gerði, dóttur Yalþjófs ens gamla; þeira son yar 
Þórarinn korni; hann yar hamrammr mjök, ok 
liggr í Kornahaugi. [Þat Jcvað maðr, er brotit 
hafði hauginn: 

Blj&p ek í hauginn foma, 
hvilt hefik lengr of morna^ 
lét ék á braut of horna 
beltis hringju KomaJ. 

Þórarinn korni átti Jórunni dóttur Ein- 

5* 



68 LANÐNÁMAÐOK. 



ars í Stafaholti; þeira dóttir var Járngerðr, 
er átti tJlfr Uggasoii. Klængr hét annarr 
son Grímkels; hann átti Oddfriði, dóttor 
Helga af Hvanneyri; son þeira var Kolli, er 
átti Þuriði, dóttur Ásbrands frá Eambi; þeira 
fion var Skeggi, faðir Þorkðtlu, er átti lUugi, 
«on Þorvalds Tindssonar, faðir öils er vá Gjaf- 
vald. Bárðr hét annarr son Eolla; hann átti 
Valgerði Víöarsdóttur; Vigdis var dóttir þeira, 
er átti Þorbjðrn enn digri; þeira dóttir Þórdís, 
er átti Þorbrandr at Ölf asvatni ; Þórir var son 
þeira, ok Bjarni á Breiðabólstað, ok Torfi, enn 
dóttir Valgerðr, er átti Eúnólfr byskups son. 
Ásdís hét önnur dóttir Bárðar; hana átti fyrr 
Þorbjörn Þorvaldsson, bróðir Mána-Ljóts sam- 
mœðri ; þeira dóttir Þuríðr, er átti Þorgrimr Odds- 
son ; bðrn þeira: Gteirmundr i Mávahlíð, ok fjogr- 
tán önnur. Ásdisi átti siðar Skúli Jörundarson 
Valgerðr frá Mosfelli var dóttir þeira. 

Altarinn Valason hafði fyrst numit nesit á 
milli Beruvikrhrauns ok Ennis ; hans sjmir váru 
þeir Hðskuldr, er bjó at Hoskuldsám, ok Ing- 
jaldr, er bjó at Ingjaldshváli ; enn Goti at Qeta- 
lœk, enn Hólmkell at Forsi við Hóimkelsá. 

Óláfr belgr hét maðr, er nam land tynr inn- 
an Enni alt til Fróðár, ok bjó i Öláfsvik. 

9. Ormr enn mjóvi hét maðr, er kom skipi 
sinu í Fróðárós, ok bjó á BrimilsvöIIum um 
hrið; hann rak á brutt Óláf belg, ok nam Vik- 



LANDNÁMABÓK. 69 



ina gömlu miUi EQnis ok Höfða, ok bjó þá at 
Fróðá. Hans son var Þorbjörn enn digri; bann 
átti íyrr Þuríði, dóttnr Ásbrands írá Kambi, ok 
Táru þeira börn : EetiU kappi, Hallsteinn ok Gunn- 
laugr, ok Þorgerðr, er átti Önundr sjóni. Þorbjöro 
átti siðar Þuríði^ dóttur Barkar ens digra ok Þór- 
disar Snrsdóttur. Þorbjörn enn digri stefndi Geir- 
riði Bægifótsdóttur um fjðlkyDgi, eftir þat er 
&Qnnlaugr son hans dó af meini þyi er hann 
tók, þá er hann fór at nema fróðleik at Geir- 
ríði; honvarmóðir Þórarins í Mávahlíð. Umþá 
sok var Arnkell goði kvaddr tólftar kvöð, ok 
bar hann af, þyíat Þórarinn yann eið at stalla 
hring, ok hratt syá málinu. Enn eftir þat 
harfu Þorbirni stóðhross á Qalli ; þat kendi hann 
Þórarni, ok fór í Máyahlíð ok setti duradóm. 
Þeir yáru tólf, enn þeir Þórarinn yáru sjau fyr- 
ir: Álfgeirr Suðreyingr ok Nagli ok Björn aust- 
maðr ok húskarlar þrír; þeir hleyptu upp dóm- 
inum ok börðust þar i túninu ; Uðr, kona Þór- 
arins, hét á konur at skilja þá; einn maðr fell 
af Þórarni enn tyeir af Þorbirni. Þeir Þorbjörn 
fóru á brutt, ok bundu sár sín hjá stakkgarði 
upp með Vágum. Hönd Uðar fanst í túni; þyi 
fór Þórarinn eftir þeim, ok fann þá hjá garðin- 
um. Nagli hljóp grátandi um þá, ok i fjall upp. 
Þar yá Þórarinn Þorbjörn, ok særði Hallstein 
tíl ólífis; fimm menn fellu þar af Þorbirni. Þeir 
Arnkell og Vermundr yeittu Þórarni, ok höfðu 



70 LANDNÁMABÓK. 



seta at Arnkels. Snorri goði mælti eftir Þor- 
björn, ok sekti þá alla, er at vígum höfðu vent, 
á Þórnesþingi. Eftir þat brendi hann skip þeira 
Álfgeirs í Salteyrarósi. Arnkell keypti þeim skip 
í Dögurðarnesi, ok fylgði þeimútum eyjar. Af 
þessu gerðist ^'andskapr þeira Arnkels ok Snorra 
goða. EetiU kappi var þá útan ; hann var fað- 
ir Hróðnýjar, er átti Þorsteinn son Víga-Styrs. 

Sigurðr svínhöfði var kappi mikill; hann bjó 
á Kvernvágaströnd. Herjólfr son hans var þá 
átta vetra, er hann drap skógbjörn fyrir þat 
er hann hafði bitit geit fyrir honum; þar um 
var þetta kveðit: 

Bersi brnnninrazi 
beit geit fyr Heijólfi, 
enn Herjölfr hokínrazi 
hefndi geitr & Bersa. 

Þá var Herjólfr tólf vetra, er hann heíndi föð- 
ur síns; hann var enn mesti afreksmaðr. Herj- 
ólfr fór til íslands i elli sinni, ok nam land 
miili Búlandshöfða ok KirkjuQarðar; hans son 
var Þorsteinn kolskeggr, faðir Þórólfs, fðður 
Þórarins ens svarta Máhlíðings ok Guðnýjar, 
er átti Vermundr hinn mjóvi; þeira son Brandr 
enn örvi ok dóttir Þorfinnaj er átti Þorsteinn 
Kuggason, 

Vestarr, son Þórólfs blöðruskalla, átti Svönu 
Herreðardóttur ; þeira son var Ásgeirr. Vestarr 
fór til íslands með föður sínn afgamlan, ok 



LANÐNÁMABÓK. 71 



nam EyrarlöÐd ok EirkjuQörð; hann bjó á 
Öndurðri-Eyri. Þeir Þórólfr feðgar eru heygðir 
á Skallanesi báðir. Ásgeirr Vestarsson átti 
Helgu Kjarlaksdóttur; þeira son var Þorlákr; 
hans son Steinþórr, ok þeira Þuríðar, dóttur 
Auðunar stota, ok Þórðr blígr, er átti Otkðtln 
Þorvaldsdóttur, ÞormóðssoÐar goða; þriði var 
Þormóðr, er átti Þorgerði, dóttur Þorbrands 6r 
Álftafirði; flórði Bergþórr, er fell á Vigrafirði; 
systir þeira Helga, er átti Asmundr Þorgests- 
son. Steinþórr átti Þuríði, dóttur Þorgils Ara- 
sonar; öunnlaugr var son þeira, er átti Þuríði 
ena spöku, dóttur Snorra goða. 

10. Kolr hét maðr, er nam land útan firá 
Fjarðarhorni til TroIIaháls^ ok út um Berserks- 
eyri til Hraunsfjarðar; hans son var Þórarinn 
ok Þorgrímr; við þá er kent Kolssonafell. Þeir 
feðgar bjoggu allir at Kolgröfum; frá þeim eru 
Kolgreflingar komnir. 

Auðun stoti, son Vala ens sterka, nam Hrauns- 
flörð allan fyrir ofan Hraun, á milli Svínavatns 
ok TroIIaháls; hann bjó i Hraunsfirði, ok var 
mikill fyrir sér ok sterkr. Auðun átti Mýrúnu 
dóttur Maddaðar írakonnngs. Auðun sá um 
haust at hestr apaleígrár rann ofan frá Hjarð- 
arvatni ok til stóðhrossa hans; sá hafði undir 
stóðhestinn; þá fór Auðun til, ok tók enn grá 
hestinn, ok setti fyrir tveggja öxna sleða, ok 
6k saman alla töðu sina. Hestrinn var g6ðr 



72 LANÐNÁMABÓK. 



ine{)farar um miðdegit; enn eráleið, steighann 
í völlinn til hófskeggja; enn eftir sólar fall sleit 
hann allan reiðing ok hljóp til vatnsins; hann 
sást aldri siðan. Son Auðunar var Steinn, faðir 
Helgu, er átti Án í Hrauni ; þeira son var Már, 
faðir Guðríðar, móður Ejartans ok Ánar í 
Eirkjufelli. Ásbjöm hét annarr son Auðnnar, 
þriði Svarthöfði, enn dóttir Þuríðr, er átti Þor- 
lákr son Ásgeirs á Eyri. 

11. Björn hét son Eetils flatnefs ok Yng- 
vildar, dóttur Eetils veðrs, hersis af Hringa- 
riki. Björn sat eftir at eignum foður síns, þá 
er EetiU fór til Suðreyja; enn er KetiU helt 
sköttum fyrir Haraldi konungi enum hárfagra, 
þá rak konangr Björn son hans af eignum sin- 
um, ok tók undir sik; þá íór Bjöm vestr um 
hat, ok vildi þar eigi staðfestast; því var hann 
kallaðr Björn enn austrœni ; hann átti Gjaflaugu 
Ejallaksdóttur, systur Bjarnar ens sterka. Bjöm 
enn austrœni fór til Islands^ ok nam land á 
milli Hraunsfjarðar ok Stafár; hann bjó íBjarn- 
arhöfn á Borgarholti, ok hafði selíðr upp til 
Selja, ok átti rausnarbú; hann dó i Bjamar- 
hofn ok er heygðr við Borgarlœk, þviat hann 
einn var óskírðr barna Eetils flatnefs. Son 
þeira Bjarnar ok Gjaflaugar var Ejallakr enn 
gamli, er bjó í Bjarnarhöfn eftir fóður sínn, ok 
Óttarr, faðir Bjarnar, f<öður Vigfúss íDrápuhlíð, 
er Snorri goði lét drepa. Annarr son Óttars 



LANÐNÁMABÓE. 73 



yar Helgi; bann herjaði á Skotland, ok tók þar 
at herfangi Níðbjörgu, dóttur Bjólans konungs 
ok Eaðlinar, dóttur Göngu-Hrólfs; bann fekk 
bennar ok yar son þeira Ósvífr enn spaki ok 
£inarr skálaglam, er druknaði á Eiuarsskeri í 
Selasundi^ ok kom skjðldr bans í Skjaldey, enn 
feldr á Feldarbólm. Einarr var faðir Þorgerð- 
ar, móður Herdisar, móður Steins skálds. Ó- 
svífr átti Þórdísi, dóttur Þjóðólfs 6r Höfn ; þeira 
bðm váru þau: Óspakr, faðir Úlfs stallara, /od- 
ur Jbns á BeyrvéUiy föður Erlends hímálda, /ö?- 
ur Eysteins erJcibyskupSj ok Þórólír, Torráðr, 
Einarr, Þorbjörn ok Þorkell; þeir urðu sekir 
Hm vig Ejartans Óláfssonar, ok G-uðrún, móðir 
Gtellis ok BoIIa ok Þorleiks ok Þórðar kattar. 
Yilgeirr bét son Bjarnar ens austrœna. Ejall- 
akr enn gamli átti Ástríði, dóttur Hróiís hersis 
ok Öndóttar, systur Ölvés barnakarls; þeira 
son var Þorgrímr goði ; bann átti Þbrhildi dbtt- 
ur [Þorkds meinakrs]; váru synir þeira Víga-Styrr 
ok Vermundr mjóvi ok Brandr, faðir Þorleiks. 
Dœtr Ejallaks ens gamla: Gerðr, er Þormóðr 
goði átti, ok Helga, er Ásgeirr á Eyri átti. 

13. Þórólfr, son Örnólfs fiskreka, bjó í Mostr; 
því yar bann kallaðr Mostrarskegg ; bann var 
blótmaðr mikill, ok trúði á Þór; bann fór fyrir 
ofríki Haralds konuní^s bárfagra til íslands, ok 
sigldi fyrir sunnan land; ennerbann kom vestr 
fyrir Breiðafjörð, þá skaut bann fyrirborð önd- 



74 LANDNÁMABÓK. 



vegis súlum sinam; þar var skorinn á Þórr; 
hann mælti svá íyrir, at Þórr skyldi þar á land 
koma sem hann vildi at Þóróltr bygði ; hét hann 
því, at helga Þór alt landnám sitt, ok kenna 
Yið hann. Þórólfr sigldi inn á fjörðinn, ok gaf 
nafn flrðinnm, ok.kallaði BreiðaQörð; hann tók 
land fyrir sunnan fjðrðinn, nær miðjnm firðinnm; 
þar fann hann Þór rekinn í nesi einn ; þat heit- 
ir nú Þórsnes. Þeir lendn þar inn írá í vág- 
inn, er Þórólfr kallaði Hofsyág; þar reisti hann 
bœ sinn, ok gerði þar hof mikit, ok helgaði 
Þór; þar heita nú Hofstaðir. I^'örðrinn var 
þá bygðr litt eðr ekki. Þórólfr nam land frá 
Stafá inn til Þórsár, ok kallaði þat alt Þórs- 
nes; hann hafði svá mikinn átrúnað á Qall þat^ 
er stóð i nesinu, er hann kallaði Helgaíell, at 
þangat skyldi engi maðr óþveginn lita, ok þar 
var svá mikil friðhelgi, at 0ngn skyldi granda 
i fjallinn, hvárki fé né mönnum, nema sjálft 
gengi á brant; þat var trúa þeira Þórólfs frænda, 
at þeir dœi allir í íjallit. Þar á nesinu, sem 
Þórr kom á land, hafði Þórólfr dóma alla, ok 
þar var sett heraðsþing með ráði allra sveit- 
armanna. Enn er menn váru þar á þinginu, 
þá skyldi vist eigi hafa álfreka á landi, ok var 
ætlat til þess sker þat, er Ðritsker heitir, því- 
at þeir vildu eigi saurga svá helgan völl sem 
þar var. Enn þá er Þórólfr var dauðr, enn 
Þorsteinn son hans var ungr, þá vildu þeir 



LANÐNÁMABÓK. 75 



Þorgrímr Ejallaksson ok Ásgeirr mágr hans eigi 
ganga í skerit ðma sinna; þat þoldn eigiÞórs- 
nesingar, er þeir vildn saurga svá helgan vðll; 
því börðust þeir Þorsteinn þorskabítr ok Þor- 
geirr kengr við þá Þorgrím ok Ásgeir þar á 
þinginu um skerit, ok fellu þar nokkurir menUy 
enn margir urðu sárir, áðr þeir urðu skildir. 
Þórðr gellir sætti þá ; ok með því hvárugir vildu 
láta af sínu máli, þá var vðllrinn óheilagr af 
heiftar blóði. Þá var þat ráð tekit, at fœra 
brntt þaðan þingit, ok inn í nesit, þar sem nú 
er; var þar þá helgístaðr mikill, ok þar stendr 
enn Pórs steinn, er þeir brutu þá menn um, er 
þeir blótuðu; ok þar hjá er sá dómhringr, er 
menn skyldu til blóts dœma. Þar setti ok Þórðr 
gellir flórðungsþing með ráði allra fjórðungs- 
manna. Son Þórólfs Mostrarskeggja var Hall- 
steinn Þorskafjarðargoði, faðir Þorsteins surts 
ens spaka; Ósk var móðir Þorsteins surts, dótt- 
ir Þorsteins rauðs. Annarr son Þórólfs var 
Þorsteinn þorskabítr; hann átti Þóru, dóttur Ó- 
láfs feilans, systur Þórðar gellis ; þeira son var 
Þorgrímr, faðir Snorra goða, ok Börkr enn digri, 
faðir Sáms, er Asgeirr vá. 

13. Geirreðr hét maðr, er fór til íslands, ok 
með honum Finngeirr, sonr Þorsteins öndurs, 
ok Úlfarr kappi; þeir fóru af Hálogalandi til 
íslands. Geirroðr nam land inn frá Þórsá til 
Langadalsár; hann bj6 á Eyri. Gteirreðr gaf 



76 LANÐNÁMABÓK. 



landÚlfári skipverja sínam tyeimmegín Úlfars- 
fells ok fyrir innan fjall. Geirreðr gaf Finn- 
geiri lönd nppi um ÁlftaQörð; hann bjó þar er 
nú heitir á Eársstöðum ; Finngeirr yar íaðir Þor* 
flnns, föður Þorbrands i Álftafirði, er átti Þor- 
björgUy dóttur Þorfinns Selþórssonar. Geirriðr 
hét systir Geirreðar, ' er átt hafði Björn^ son 
Bölyerks blindingatrjónu ; Þórólfr hét son þeira. 
Þau Geirriðr fóru til ísiands eftir andlát Bjam- 
ar, ok yáru enn fyrsta yetr á Eyri. Um yár- 
it gaf G^irreðr systur sinni bústað i Borgar- 
dal, enn Þórólfr fór útan ok lagðist í yíking. 
Geirriðr sparði ekki mat yið menn, ok létgera 
skála sínn um þjóðbraut þyera; hon sat ástóli 
ok laðaði úti gesti, enn borð stóð inni jafnan^ 
ok matr á. Þórólfr kom til íslands eftir and- 
l&t Geirríðar; hann skoraði á Úlfar til ianda^ 
ok bauð honum hólmgöngu; Úlfarr yarþágam- 
all ok barnlauss; hann tell á hólmi, enn Þór- 
ólfr yarð sárr á fœti, ok gekk haltr áyalt síð- 
an; þyí yar hann bægifótr kallaðr. Þórólfr 
tók lönd sum cftir Úlfar, enn sum Þorfinnr 1 
Álftafirði; hann setti á leysingja sina Úlfar ok 
Örlyg. Geirroðr á Eyri yar faðir Þorgeira 
kengs, er bœinn fœrði ór eyrinni upp undir 
Qallit; hann yar faðir Þórðar, föður Atla. Þör- 
61fr bægifótr yar faðir Arnkels goða, ok Geir- 
riðar, er átti Þórólfr í Máyahlíð. Synir Þor- 
brands í Álftaflrði yáru þeir Þorleifr kimbi ok 



LANPNÁMABÓK. 77 



Þóroddr, Snorri, Þorfinnr, Illngi, Þormóðr; þeir 
deildn yið Arnkel um arf leysingja sinna, ok 
yára at yigi hans með Snorra goða á Örlyg- 
stöðum. Eftir þat fór Þorleifr kimbi ntan; þá 
lanst Ambjörn, son Ásbrands ör fireiðavik, hann 
með grantar þyöru ; Eimbi brá á gaman ; Þórðr 
blígr brá honum þyí á Þórsnesþingi^ þá er hann 
bað Helgu, systur hans; þá lét Eimbi Ijósta 
Blíg með sandtorfu. Af því gerðust deilur 
þeira Eyrbyggja ok Þorbrandssona ok Snorra 
goða; þeir börðust i Álftafirði ok á Yigrafirði 

Þorbergr hét maðr, er f6r ór íafirði til ís- 
lands, ok nam Langadal hvárntveggja, ok bjó i 
enum ytra; hans son var Áslákr, er átti Arn- 
leifu, dóttur Þórðar gellis; þeira börn váruþau 
IUngi enn rammi, ok Gunnhildr, er Breiðr átti 
fyrr, enn síðar Halldórr á Hólmslátrí. Illugi 
enn rammi átti Guðleifu, döttur Ketils smiðju- 
drumbs; þeira synir Eyjólfr ok Endriði, Eollr 
ok G-elIir, enn dóttir Herþrúðr, er Þorgrímr 
Vermundarson átti, ens mj6va ; ok Friðgerðr, er 
Oddr Draflason átti; ok Guðríðr, er Bergþórr, 
Bon Þormóðar Þorlákssonar, átti fyrr, enn síð- 
ar Jorundr i Skorradal; ok Jódís, er átti Már, 
son IUuga Arasonar; ok Arnleif, er átti EoIIr, 
son Þórðar blígs. Frá Illuga eru Langdœlir 
komnir. 

Steinn mjöksiglandi, Yigbjóðsson^ bróðir Þór- 
is haustmyrks, nam Skógarströnd til móts við 



78 LAKDXÁMABÓK. 

Þorberg, ok inn til Laxár; hann bjó á Breiða- 
bólstað. Hans son yar Þörfaaddr í Hitárdal, ok 
Þorgestr, er áttiAmóra, dóttor Þ6rðar gellis; 
synir þeira: Steinn logsögnmaðr, ok Asmondr, 
ok Hafliði, ok Þórhaddr. 

14. Þorvaldr, son Ásyalds Dlfisonary Öxna- 
Þörissonar, ok Eirikr raaði, son hans, ióru ai 
Jaðri fyrir yíga sakiry ok námn land á Hom- 
ströndnm, ok bjoggn at Dröngnm; þar andað- 
ÍBt Þonraldr. Elirikr fekk þá Þjóðhildar, dóttnr 
Jömndar Atlasonar ok Þorbjargar knarrar- 
brÍDgny er þá átti Þorbjðm enn hankdœlskí; 
réðst Eiríkr þá norðan, ok raddi Iðnd i Hauka- 
dal; hann bjó & E^iríksstöðnm hjá Yatnshomi. 
Þá íelda þrælar ESriks skriðn á bœ Yalþjó£3 
á Yaiþjófisstöðam, enu Eyjólfr sanrr, frændi hans, 
drap þrælana hjá Skdðsbrekknm app frá Yatns- 
homi Fyrir þá sök yá Eiiikr Eyjólf saur; 
hann yá ok Hólmgönga-Hrafn at Leikskálum. 
Gteirsteinn ok Oddr á Jörva, firændr Eyiólfs, 
mæltu eftir hanu; þá var Eirikr gerr ór Hauka- 
dal; hann nam þá Brokey ok 0xney, ok bjó at 
Tröðum í Suðrey enn íyrsta vetr; þá léðihann 
Þorgesti setstokka; síðan fór Eiríkr i Oxney, 
ok bjó á Eiríksstöðum ; þá heimti hann setstokk- 
ana, ok náði eigi; Eirikr sótti setstokkana á 
Breiðabólstaðy enn Þorgestr fór eftir honum; 
þeir borðust skamt frá garði at Ðröngum; þar 
fellu tyeir synir Þorgests ok nokkurir menn 



LANÐNÁMABÓE. 79 



aðrir. Eftir þat höfðu hvárirtveggju setu ; Styrr 
veitti Eiríki, ok Eyjólfr 6r Svíney ok synír Þor- 
brands ór Álftafirði ok Þorbjörn Yífilsson; enn 
Þorgesti veittu- synir Þórðar gellis ok Þorgeirr 
ór fiitárdal, Áslákr ór Langadal ok lUugi son 
hans. Þeir Eirikr urðu sekir á Þórsnesþingi ; 
hann bjó skip i Mríksvági; enn Eyjólfir leyndi 
honum i Ðímunarvági, meðan þeir Þorgestr leit- 
uðu hans um eyjar. Þeir Þorbjötn ok Eyjólfir 
ok Styrr íylgðu Eiriki út um eyjar; hann sagði 
þeim, at hann ætlaði at leita lands þess, er Gunn- 
björn son Úlfs kráku sá er hann rak vestr 
um ísland, þá er hann fann Gunnbjarnarsker ; 
hann kvaðst aítr mundu leita til vina sinna, ef 
hann fyndi landit Eirikr sigldi undan Snæfells- 
nesi, enn hann kom útan at Míðjökli, þar sem 
Bláserkr heitir; hann fór þaðan suðr með landi 
at leita þess ef þannig væri byggjandL Hann 
var enn fyrsta vetr í Eiriksey, nær miðri enni 
vestri bygð ; um várit eftir fór hann til Eiríks- 
Qarðar, ok tók sér þar bústað; hann fór þat 
sumar í ena vestri óbygð, ok gaf víða örnefni. 
Hann var annan vetr í Eiríkshólmum við Hvarfs- 
gnípu; enn et þriðja sumar fór hann alt norðr 
til Snæfells, ok inn í Hrafnsfjörð; þá lézt hann 
kominn fyrir botn Eiríksf jarðar ; hvarf hann þá 
aftr, ok var ^nn þriðja vetr í Eiríksey fyrir 
mynni Eiriksíjarðar. Eftir um sumarit fór hann 
til íslands, ok kom í Breiðaf jörð ; hann var þann 



80 LAin)NÁKABÓK. 



vetr á Hólmslátri með Ingólfi. Um várit bðrð- 
ust þ'eir Þorgestr, ok fekk Eirikr þá ösigr ; eftir 
þat yára þeir sættir. Þat snmar för Eirikr at 
byggja land þat, er hann hafði .ínndit, ok hanu 
kallaði Grœnland, þviat hann lét þat menn mjök 
mundu fýsa þangat, ef landit héti vel. 

Svá segja fróðir menn, at þat sumar fóru xxy 
skipa til G^rœnlands ór Breiðafirði ok Borgar- 
firðiy en xiiij komust út; sum rak aftr, eimsam 
týndust; þat var xv vetrum fyrr enn kristni 
var i lög tekin á íslandi. 

Herjólír hét maðr, Bárðarson, HerjóllGssonar, 
frænda Ingólfs landnámamanns; þeim Herjólfi 
gaf Ingólfr land á milli Vágs ok Beykjaness. 
Herjólfr enn yngri fór til Grœnlands, þá er 
Eirikr enn rauði bygðí landit. Með honum var 
á skipi suðreyskr maðr kristinn, sá erortiHaf- 
gerðing^. drápu; þar er þetta stef i: 

Minar bið ek munkareyni 
meinalausan farar beina, 
heiðis haldi há.rar foldar 
hallar dröttinn yfir mér stalli. 

Herjólfr nam Herjólfsíjörð, ok bjó á Herjólfs- 
nesi; hann var enn göfgasti maðr. 

Eirikr nam siðan Eiríksfjörð, ok bjó i Bratta- 
hlíð, enn Leifr son hans eftir hann. Þessir 
menn námu land á Grœnlandi, ^ er þá fóru út 
með Eiriki: Herjólfr Herjólfsfjörð ; hann bjó á 
Herjólfsnesi ; KetiII KetiIsQörð; Hrafh Hrafns- 



LANÐNÁMABÓE. 81 



Qörð; Sölvi Sölvadal ; Snorri Þorbrandsson Alfta- 
Qörð; Þorbjörn glora Sigluflörð; Einarr Einars- 
Qörð; Hafgrímr Hafgrímsfjörð ok Vatnahyerfl; 
Arnlaugr Arnlangs^örð. Enn sumir. fóru til 
vestri bygðar. 

Maðr hét Porkell farserkr, systrungr Eiríks 
rauða; hann fór til Grœnlands með Eiriki, ok 
nam Hvalseyjarfjörð ok víðast milli EirfksQarð- 
ar ok Einarsfjarðar, ok bjó í Hvalseyjarfirði ; frá 
honum eru Hvalseyjarfirðingar komnir. Hann 
var mjök rammaukinn; hann lagðist eftir geld- 
ingi gðmlum út í Hvalsey ok fiutti útan á baki 
sér, þá er hann vildi fagna Eiriki frænda sín- 
um, enn ekki var sæfœrt skip heima; þat er 
löng hálf vika. Þorkell var dysjaðr í túni í 
Hvalseyjarflrði, ok hefir jafnan gengit þar um 
hýbýli. 

15. Ingólfr enn sterki nam land inn frá Laxá 
til Skraumuhlaupsár, ok bjó á Hólmslátri. Hans 
bróðir var Þorvaldr, faðir Þorleifs, er þar bj6 
siðan. 

Óleifr enn hvíti hét herkonungr; hann var 
son Ingjalds konungs Helgasonar, Oláfssouar, 
Öuðr0ðarsonar, Hálfdanarsonar hvítbeins Upp- 
lendinga konungs. Óleifr enn hvíti herjaði í 
vestrvíkíng, ok vann Dýfiinni á frlandi ok Dýfi- 
innarskíri, ok gerðist þar konungr yfir; hann 
fekk Uðar ennar djúpauðgu, dóttir Ketils flat- 
nefs ; Þorsteinn rauðr hél son þeira. Óleifr fell 

6 



83 LANPNÍIfABÓK. 



á írlandii orrostu, 0m Uðr ok Þorsteion fórn 
þá i Snðreyjar; þar fékk Þorsteinn Puriðar dótt- 
nr Eyvindar austmai^ns, systur Helga cins mag- 
ra; þan áttn mörg bðrq. Óláír feilan hét son 
þeira, enn dœtr Gróa ok Álöf, Ósk ok Þörbildr, 
Þorgerðr ok Yigdis. Þorstelnn gerðist herkon- 
nngr; hann réðst til félag^ með Sígnrði enum 
rika, syni Eyst^ins giumrn; þeir unnn E^tanes 
ok Suðrland, Bos ok Merrhæfi, ok meirr enn 
hálft Skotland; gerðist Þorsteinn þar konnngr 
yfir, áðr Skotar svikn hann, ok fell haqn þar i 
orrostn. Uðr var þá á Eatanesi, er hon spurði 
fall Þorsteins; hon lét þá gera knör i skógi i 
lann; enn er hann var búinn, helt hon út i 
Orkneyjar; þar gifti hnn Gtrö, dóttur Þorsteins 
rauðs; hon yar móðir Grelaðar, er Þorfinnr hansa- 
kljúfr átti. Eftir þat fór Uðr að leita íslands; 
hon hafði á skipi með sér xx karla fiijálsa. 

16. Eollr hét maðr, Yeðrar-Grimsson, Ása- 
sonar, hersis ; hann haíði forráð með Uði, ok var 
virðr mest af henni. Eollr átti Þorgerði, dótt- 
nr Þorsteins rauðs. Erpr hét leysingi Uðar; 
hann var son Mellduns jarls af Skotlandi, þess 
er fell tyrir Sigurði jarli enum rika; móðirErps 
var Myrgjol, dóttir Q-Ijómals írakonungs. Sig- 
nrðr jarl tók þau at heríangi ok þjáði. Myrgjol 
var ambátt konu jarls, ok þjónaði henni trú- 
lega; hon var margkunnandi; hon varðveitti 
barn drotningar óborit, meðan hon var i langu. 



LAin)NÁ]IABðK. 83 



Sið.iD keypti Uðr bana dýrt, ok hét henni frelsi 
ef hon þjónaði svá Þuríði, konu Þorsteins rauðs^ 
sem drotningu. Þau Myrgjol ok Erpr son henn- 
ar fór til íslands með Uði. Uðr helt fyrst til 
Færeyja, og gaf þar Álofu, dóttur Þorsteina 
rauðs; þaðan eru Götuskeggjar komnir. Siðan 
íór hon að leita íslands; hon kom á Yikarsskeið 
ok braut þar; fór hon þá á Kjalarnes til Helga 
bjölu, bróður síns; hann bauð henni þar með 
helming liðs sins, enn henni þótti þat varboðit, 
ok kvað hon hann lengi mundu litilmenni vera. 
Hon fór þá yestr í Breiðafjörð til Bjarnar bróð- 
ur síns; hann gekk mót henni með húskarla 
sina, ok lézt kunna veglyndi systur sinnar ; bauð 
hann henni þar með alla sina menn, ok þá hún 
þat Eftir um várit fór Uðr i landaleit inn i 
BreiðaQörðy ok lagsmenn henna,r; þau átu dög- 
urð fyrir sunnan Breiðafjörð, þar er nú heitir 
Dögarðames; síðan fóru þau inn eyjasund;þau 
lenda yið nes þat, er Uðr t^paði kambi sinum; 
þat kallaði hon Eambsnes. Uðr nam öU Ðala- 
lönd í iuBanyerðam firðinum frá Dögurðará til 
Skraumuhlaupsár ; hon bjó i Hvammi við Örriða- 
árós; þar heita Uðartóftir; hon hafði bœnahald 
sitt i Erosshólum ; þar lét hon reisa krossa, þyí 
at hon yar skírð ok yel trúuð. Þar höfðu frændr 
hennar síðan átrúnað mikinn á hólana. Var þá 
gerr hörgr, er blót tóku til; trúðu þeir því at þeir 
dœi i hólana, ok þar var Þórðr gellir leiddr i 

6* 



84 LANÐNÁMABÓK. 



áðr hann tók mannyirðing, sem segir í sögu 
hans. 

17. Uðr gaf lond skipverjnm sínnm ok leys- 
ingjnm. 

Ketill hét maðr, er hon gaf land frá Skranma- 
hlaupsá til Hðrðadaisár; hann bjó á Ketilsstöð- 
nm; hann var faðir Yestliða ok Einars, föður 

• 

Kleppjárns ok Þorbjarnar, er Styrr vá, ok Þór- 
dísar, móður Þorgests. 

Hörðr hét skipveri Uðar; honum gaf hon 
Hörðadal; hans son var Ásbjörn, er átti Þor- 
björgu, dóttur Miðfjarðar-Skeggja; þeira börn: 
Hnaki, hann átti Þorgerði, dóttur Þorgeirs högg- 
vinkinna, ok Ingibjðrg, er Hlugi enn svarti átti. 

VíflU hét leysingi Uðar; hann spurði þess 
Uði, hví hon gaí honum ongvan bústað, sem 
ððrum mönnum ; hon kvað þat eigi skifta, kvað 
hann þar göfgan mundu þykkja sem hann væri ; 
honum gaf hon Vífilsdal ; þar bjó hann, ok átti 
deilur við Hörð. Son Vífils var Þorbjörn, fað- 
Guðríðar, er átti Þorsteinn, son Eiríks ens rauða, 
enn stífar Þorfinnr karlsefni; frá þeim eru 
byskupar komnir: Björn, Þorlákr, Brandr. Ann- 
arr son Vífils var Þorgeirr, er átti Arnóru, 
dóttur Laugarbrekku-Einars ; þeira dóttir Ing- 
vildr, er átti Þorsteinn, son Snorra goða. 

Hundi hét leysingi Uðar, skotskr; honum gaf 
hon Hundadal; þar bjó hann lengi. 

Sökkólfr hét leysingi Uðar; honum gaf hon 



LANÐNÁMABÓE. 86 



Sökkóifsdal. Hann bjó & Breiðabólstað, ok er 
mart manna frá honum komit. 

Erpi, syni Melldans jarls, er fyrr var getit, 
gaí Uðr frelsi ok Sauðaíells Iðnd. Frá honum 
eru Erplingar komnir. Ormr hét son Erps; 
annarr Gunnbjörn, faðir ArnórUy er átti Kol- 
beinn Þórðarson; þriði Ásgeirr, faðir Þórörnu^ 
er átti Sumarliði Hrappsson; dóttir Erps var 
Halldís, er átti Álír í Dölum; Ðufnall var enn 
son Erps, faðir Þorkels, föður Hjalta, föður Beinis. 
Skati var enn son Erps, faðir Þórðar, íöður 
Gísla, fðður Þorgerðar. 

Þorbjðrn hét maðr, er bjó at Vatni i Hauka- 

dal ; hann átti . . , ok var þeira 

dóttir Hallfríðr, er átti Höskoldr í Laxárdal; 
þau áttu mörg börn ; Bárðr yar son þeira, ok 
Þorleikr, faðir Bolla, er átti Guðrúnu Ósváfrs- 
dóttur; þeira synlr váru þeir Þorleikr ok Hösk- 
uldr, Surtr ok BoIIi; Herdís ok Þórgerðr dœtr 
þeira. Þórðr Ingunnarson átti fyrr Guðrúnu, 
ok yáru þeira börn: Þórðr köttr ok Arnkatla. 
Þorkell Eyjólfisson átti Guðrúnu síðast; þeira 
börn: Gtellir ok Bjúpa. Bárðr Höskuldsson yar 
faðir Hallbjargar, er átti Hallr, son Víga- 
Styrs ; Hallgerðr snúinbrók yar dóttir Höskulds, 
ok Þorgerðr ok Þuríðr. 

18. KóUr nam Laxárdál aUa/n ok alt til Hauka- 
dalsár; hann yar kallaðr Dala-Eollr; hann átti 
Þorgerði, dóttur Þorsteins rauðs; börn þeira váru 



86 LANÐNÁMABÖK. 



þaa Höskuldr ok G^t-öa, er átti Véleifr enn gamli, 
ok Porkatla, er Þorgeirr goði átti. Hðskuldr 
átti Hallfriði) dóttur Þorbjarnar frá Vatni; Þor- 
leikr var don þeira; hann átti Þurfði, dóttur 
Arnbjarnar Sléttu-Bjarnarsonar ; þeira son var 
BoUi. Höskuldr keypti Melkorku, ^dóttur Mýr- 
kjartans írakonungs; þeira son var Óláfr pá ok 
Helgi; dœtr Hbskulds Þuríðr ok Þorgerðr ok 
Hallgerðr snúinbrók. Óláfr átti Þorgerði, dótt- 
ur Egils Skalla-Örímssonar; þeira son Ejartan 
ok Halldórr, Steinþórr ok Þorbergr: dœtr Óláfs 
Þuríðr, Þorbjörg digra ok Bergþóra. Ejartan 
átti Hrefnu, dóttur Ásgeirs œðikolls; þeira son 
Ásgeirr ok Skömr. 

Herjólfr, son Eyvindar elds, fekk síðar -Þor- 
gerðar, d&ttur Þorsteins rauðs; Hrútr var son 
þeira. Honum galt Hðskuldr f móðurarf sfnn 
Eambsness land milli Haukadalsár ok hryggjar 
þess, er gengr 6r fjalli ofan í sj6. Hrútr bj6 
á Hrútsstöðum ; hann átti Hallveigtt, dóttur 
Þorgríms 6r Þykkvaskðgi, systur Armððs ens 
gamla; þau áttu mörg börn; þeira son var Þ6r- 
hallr, faðir HaIId6ru, mðður Guðlaugs, foður 
Þðrdísar, mðður Þðrðar, föður Sturlu í Hvammi. 
örímr var ok sonr Hrúts, ok Már, Endriði ok 
Steinn, Þorljðtr ok Jörundr, Þorkell, Steingrímr, 
Þorbergr, Atli, Arnðrr, fvarr, Kárr, Kúgaldi; 
enn dœtr: Bergþðra, Steinunn, Rjúpa, Finna, 
Ástríðr. 



LANDNÁJiCABÓK. 87 



TJðr gaf Þóíhlldi, dóttttr ÞorsteÍÐö rauös, Ey- 
ateini Dieinfiret^ syni Álfs ór Osta ; þeira son var 
Þórðr, faflir Eolbeitis, fððnr t^órðar skálds, ok 
Álfr í Dölum; hann átti Hálldísi, dóttur Erps; 
þeira son vat" Snorti, faðir Porgils Höllusonar. 
Dœtr Álfs í Dölum váru þær Þorgerðr, er átti 
Ari Mássön, ok Þórelfr, er átti Hávarr, son 
Einars Kleppssonar; þeira son Þorgeirr. Þórólfr 
refr var ok son Eysteins, er fell á Þingnes þingi 
6r liði Þótðar gellis, þá er þeir Tungu-Oddr börð- 
ust. Hrappr hét hinn í]órði Eysteins son. 

Uðr gaf Ósk, dóttur Þorsteins, Hallsteini 
goða; þeira son var Þorsteinn surtr. Vigdísi 
Þorsteinsdóttur gaf UÖr Kampa-Grími; þeira 
dóttir Arnbjörg, er Ásólfr flosi átti í Höfða; 
þeira börn Oddr ok Vigdís, er átti Þorgeirr Kað- 
alsson. 

19. Uðr fœddi Óláí feilan, son Þorsteins rauðs; 
hann fekk Álfdísar ennar barreysku, dóttur Kon- 
áls Steinmóðssonar, Ölvéssonar barnakarls. Sonr 
Konáls var Steinmóðr, faðir Halldóru, er átti 
Eilífr, son Ketils ens einhenda. Þeira börn Þórðr 
gellir ok Þóra, móðir Þorgríms, föður Snorra 
goða; hon var ok móðir Barkar ens digra, ok 
Más Hallvarðssonar. Ingjaldr ok Grani váru 
synir Óláfs feilans; Vigdís hét dóttir Óláfs feil- 

ans; Helga hét en þriðja dótt- 

ir Óláfs; hana átti Gunnarr Hlífarson; þeira 
dóttir Jófríðr, er Þóroddr Tungu-Oddsson átti, 



88 LANÐNÁMABÓK. 



enn síðar Þorsteinn Egílsson; Þórunn var önn- 
ir dóttir Gannars, er Hersteinn Blundketilsson 
átti ; Rauðr ok HöggvandiU váru synir Gunnars. 
Þórdís hét en Qórða dóttir Óláfs feilans; hana 
átti Þórarinn Bagabróðir; þeira dóttir var Vig- 
dis, er Steinn Þorfinnsson átti, at Bauðamel. 

Uðr var vegskona mikil; þá er hon var elli- 
móð; bauð hon til sín frændum sínum ok mág- 
um ok bjó dýrlega veizlu; enn er þrjár nætr 
hafði veizlan staðit, þá valdi hon gjafir vinum 
sínum ok réð þeim heilræði; sagði hon, at þá 
skyldi standa veizlan enn þrjár nætr; hon kvað 
þat vera skyldu erfisitt; þá nótt eftir andaðist 
hon ok var grafin í flœðarmáli, sem hon hafði 
fyrir sagt, þviat hon vildi eigi liggja i óvigðri 
moldu, er hon var skírð. Eftir þat spiltist trúa 
frænda hennar. 

Ejallakr hét maðr, son Bjarnar ens sterka, 
bróður Gjaflaugar, er átti Björn enn austrœni; 
hann fór tii íslands, ok nam land frá Dögurðará 
til Elofninga, ok bjó á Ejallaksstöðum ; hans 
son var Helgi hrogn ok Þorgrímr þöngull undir 
Felli, Eilífr prúði, Ásbjörn vöðvi á Orrastöðum, 
Björn hvalmagi í Túngarði, Þorsteinn þynning, 
Gizurr glaði i Skoravik, Þorbjðrn skrofuðr á Eet- 
ilsstöðum, Æsa íSvíney, móðir Eyjólfs ok Tin- 
Forna. I^'ótólfir hét maðr; honum gaf Ejallakr 
bústað á LjótólfsstöðuminiifráEaldakinu; hans 
synir váru þeir Þorsteinn ok Björu ok Hrafsi; 



LANÐNÁHABÓK. 89 



hann var risa ættar at móðerni; Ljótólfr var 
járnsmiðr ; þeir réðust út i Fellsskóga á Ljótólfs- 
staði. Vífill var vin þeira er bj6 á Vífilstóft- 
um. Þóruún at Þórunnartóftum var móðir Odd- 
mars, ok fóstra Kjallaks, sonar Bjarnar hval- 
maga. ÁIoí, dóttir Þorgrims undir Felli, tók 
œrsl; þat kendu menn Hrafsa; enn hann tók 
Öddmar hjá hvílu hennar^ ok sagði hann sik 
vaida; þá gaf Þorgrimr honum Deildarey. Hrafsi 
kvaðst mundu höggva Oddmar á Birni eðr hann 
bœtti fyrir hann. Eigi vildi Ejallakr láta eyua. 
Hrafsi tók fé þeira ór torfnausti; Ejallakssynir 
fóru eftir ok náðu eigi. Eftir þat stukku þeir 
Eilífi: ok Hraísi í eyna; (h- kom í þarminn [Ei- 
lífs í-gráSj ók hamaðist hann; Björn hvalmagi 
vá Björn Ljótólfsson at leik. Þeir Ljótólfr keyptu 
at Oddmari, at hann kœmi Birni iíœri. Ejall- 
akr angi rann eítir honum ; eigi varð hann sóttr 
áðr þeir tóku sveininn ok vágu hann á Ejallaks- 
hóli ; hann var þá sjau vetra. Eftir þat sóttu 
Ejallakssynir Ljótólf ok Þorstein í jarðhús i 
Fellsskógum, ok fabn Eilifr annan munna; gekk 
hann á bak þeim ok vá þá báða. Hrafsi gekk 
inn á Orrastöðum at boði; hann var i kven- 
fötum; Kjallakr sat á palli með skjöld; Hrafsi 
hjó hann Ásbjörn banahögg ok gekk út um vegg. 
Þórðr Vifílsson sagði Hrafsa at uxi hans lægi 
í keldu; hanu bar skjöld hans; Hrafsi fieygði 
hoiium íyrir kloif, er hann sá Kjallakssonu; eigi 



90 LA19BNÁHABÓK. 



gátu t>eir sbtt hann, áðr þeir íelda yiðn at hon- 
am; Eilífr sat hjá er þeir söttu hann. 

Hjðrleifir Hðrða konnngr átti Æsu ena Ijósa; 
þeira son var Ótryggr, faðlr Óblanðs, fððar Hðgna 
ens hvíta, foður Úlfs ens skjálga. Annarr son 
Hjorleifs var Hálfr, er réð Hálfsrekkum ; hans 
móðir var Hildr en mjóva, dóttir Högna í Njarð- 
ey. Hálfr konnngr var faðir Hjörs konungs, 
þess er hefndi foður síns með Sölva Hðgnasyni. 
Hjorr herjaði á Bjarmaland; hann tók þar at 
herfangi Ljáfvinu, dóttur Bjarmakonnngs ; hon 
var eftir á Rogalandi þá er Hjorr konungr fór 
í hernað; þá ól hon sonu tvá; hét annar Gteir- 
mundr, enn annarr Hámundr; þeir várusvartir 
mjök ; þá ól ok ambátt hennar son ; sá hét Leifir, 
sonLoðhattar þræls; Leifr var hvítr; því skiftí 
drotning sveinum við ambáttina, ok eignaði sér 
Leif; enn er konungr kom heim, var hann illa 
við Leif, ok kvað hann vera smámannlegan. 
Næst er kouungr fór í víking, bauð drotning 
heim Braga skáldi, ok- bauð hann skynja um 
sveinana; þá váru þeir þrévetrir; hon byrgði 
sveinana i stufu hjá Braga, enn fal sik i pall- 
inum. Bragi kvað þetta: 

Tveir 'ro inni. 
trúik báðnm Tel, 
H&mnndr ok Geirmundr, 
Hjörvi bornir, 
enn Leifr þriði 
Loðhattarson. 






: 



LAKÍ)NÁttABÓK. 91 



fodddit^t þú þann, kona, 
fáir mnnn yerri. 

Hann lanst sprotanum ápall þann, er drotning 
yar í. Þá er konnngr kom heim, sagfli drotn- 
ing honum þetta, ok sýndi honum sveinana; 
hann lézt eigi slík heljarskinn sét hafa; því 
váru þeir svá siðan kallaðir báðir brœðr. Geir- 
mundr heljarskinn var herkonungr; hann herj- 
aði i vestrvíking, ennátti riki á Bogalandi; enn 
er hann kom aftr, þá er hann hafði lengi i bruttu 
vent, þá hafði Haraldr konungr barizt í Hafrs- 
flrði við Eirík Hörðakonung ok Súlka konung 
af Rogalandi ok Kjotya enn auðga, ok fengit 
sigr. Hann hafði þá lagt "undir sik alt Boga- 
land, ok tekit þar marga menn af óðulum sinum ; 
sá þá Geirmundr ongyan annan sinn kost enn 
ráðast brutt, þyí hann fekk þar engyar sœmdir ; 
hann tók þá þat ráð at leita íslands; til ferðar 
réðust með honum þeir Úlfr enn skjálgi/ írændi 
hans, ok Steinólfr enn lági^ son Hrólfs hersis af 
Ögðum ok Öndóttar, systur Ölyés barnakarls. 
Þeir Geirmundr höfðu samflot, ok stýrði sínu 
skipi hyárr þeira; þeir tóku BreiðaQörð, ok lágu 
yið Elliðaey; þá spurðu þeir at Qörðrinn yar 
bygðr et syðra, enn lítt eða ekki et yestra. Geir- 
mundr helt inn at Meðalíellsströnd, ok nam land 
frá Fábeinsá til Klof asteina ; hann lagði i Geir- 
mundaryág, enn yar enn fyrsta vetr í Búðardal. 
Steinólfr nam land inn firá Klofasteiuum, enn Úlfir 



92 LANÐNÁIÍABÓK. 



1 



fyrir vestan fjörð, sem nú mun sagt yerða. Geir- 
mundi þótti landnám sitt of litit, er hann hafði 
rausnar bú ok fjölment, svá at hann hafði Ixxx 
frelsingja; hann bjó á Geirmundarstððum undir 
Skarði. 

Maðr hét Þrindr mjóbeinn; hann fór til ís- 
lands með Geirmundi heljarskinni ; hann var ætt- 
aðr afÖgðum; Þrándr nam eyjar fyrir yestan 
Bjarneyjaflóa, ok bjó iFiatey; hann átti dóttur 
Gils skeiðarnefs; þeira son yar Hergíls hnapp- 
raz, er bjó iHergilsey; dóttir Hergiis yarPor- 
katla, er itti Mir i Beykjahólum ; Hergils itti 
Þórörnu, dóttur Eetils iibreiðs. Ingjaidr yar 
son þeira, er bjó i Hergiisey, ok yeitti Gisla 
Súrssyni; fyrir þat gerði Börkr enn digri aí 
honum eyjarnar, enn hann keypti Hiíð i Þorska- 
flrði; son hans yar Þórarinn, er itti Þorgerði, 
dóttur Giúms Oeirasonar; þeira son yar Hdgur 
Steinarr; Þórarinn yar með Ejartani í Syína- 
dai, þi er hann feii. Þi bjó Þrindr mjóbeinn 
i Fiatey, er Oddr skrauti ok Þórir, son hans, 
kyimu út; þeir nimu land i Þorskafirði; bj6 
Oddr í Skógum, enn Þórir fór útan, ok yar i 
hernaði ; hann fekk guli mikit i Fiunmörk ; með 
honum yiru synir Halls af Hoístöðum ; enn er 
þeir kyimu til íslands, kaliaði Hallr til gulls- 
ins, ok urðu þar um deilur miidar; af þyigerð- 
ist Þorskfírðinga saga. GuII-Þórir bjó iÞóris- 
isstöðum ; hann itti Ingibjörgu, dóttur Gils skeið- 



LANÐNÁMABÓK. 98 



arneis, ok yar þeira son Guðmundr; Þóriryar 
et mesta afarmenni. 

ðO. Gteirmnndr fór yestr á Strandir, ok nam 
þar land fri Býta-gnúp yestan til Horns, ok 
þaðan anstr til Straumness ; þar gerði hann fjogt 
bn: eitt í Aðalyík; þat yarðyeitti ármaðr hans; 
annat í Ejaransyík, þat yarðyeitti Ejaran, þræil 
hans; þriðja á almenningnm enum yestrum; 
þat yarðyeitti Björn, þræll hans, er sekr yarð 
um sanðatökn eftir dag Geirmnndar; af hans 
sektarfé urðu almenningar; íjórða i Barðsyík; 
þat yarðyeitti Atli, þræll hans, ok hafði hann 
i^ogrtán þræla undir sér. Enn er Gteirmundr fór 
meðal búa sinna, hafði hann jafnan áttatigi 
manna; hann yaryellauðigr at lausafé, ok hafði 
of kyik^ár; syá segja menn, atsyin hansgengi 
á Syinanesi, enn sauðir á Hjarðarnesi, enn hann 
hafði selför i Bitru; sumir segja, at hann hafl 
ok bú átt i Selárdal á Geirmundarstððum í Stein- 
grímsfírði. Þat segja yitrir menn, at hann hafi 
göfgastr yerít allra landnámsmanna á íslandi; 
litt átti hann hér deilur yið menn; hann kom 
heldr gamall út. Þeir Ejallakr deildu um land 
þat, er yar á meðal Elofninga ok Fábeinsár, 
ok bðrðust á ekrunum fyrir útan Eloíninga; 
þar yildu hyárirtyeggja sá; þar yeitti Geir- 
mundi betr. Þeir Björn enn austrœni okVest- 
arr af Eyri sættu þá; þá lendi Vestarr í Vest- 
arsnesi^ er hann fór til íundarins. Geirmundr 



94 I^AWNÁICABÖK* 



íal fé 8ítt mikit í Andarkeldu undir Skarði; 
bann átti Herríði Gautsdóttur, G'autrekssonar. 
Yr var dóttir þeira; síðan átti hann Porkðtlu^ 
dóttur Ófeigs Þórólfssonar; þeira bðni G^irriðr 

ok Geirmundr andaðist á öeirmundárstðð- 

nm, ok er bann lagðr i skip þar 6t í skóginn firá 
garði. 

21, Stein61fr enu lági, sonHrólfs bersis af 
Ögðum, nam .land inn frá Elofa^teinum tilGijót- 
yallarmúla, ok bjó í Fagradal á Steinólfsbjalla; 
bann gekk þar inn á Qallit, ok sá íyrir innan 
dal mikinn ok yaxinn allan viði; bann sá eitt 
rjóðr í dal þeim; þar lét bann bœ gera, ok 
kallaði Saurbœ, þvíat þar var mýrlent mjðk, 
ok svá kallaði bann allan dalinn;þat beitir nú 
Torfnes, er bœrinn var gerr. SteinWfr átti 
Eirnýju Þiðrandadóttur; Þorsteinn búandi var 
son þeira^ enn Arndis en auðga var dóttir þeira, 
móðir Þórðar, föður Þorgerðar, er Oddr 4tti; 
þeira son var Hrafh Hlymreksfari, er 4tti Vig- 
disi, dóttur Þórarins ^lsennis; þeira son var 
Snðrtr, faðir Jódisar^ er átti Eyjólfr Hallbjarn- 
arson; þeira dóttir Halla, er átti Atli Tanna- 
son; þeira dóttir Yngvildr, er itti Snorri Hún- 
bogason. Steinólfi hurfu svín þrjú; þau fund- 
ust tveim vetrum síðar í Svinadal, okváruþau 
þá þrír tigir svína. Steinólfr nam ok Steinólfs- 
dal í Króksfirði. 

SIéttu-B>ðrn bét maðr; hann átti Þoriði, dótt- 



LASP^Ál^BÓK. 95 



ur Steinólf s eps I^g a ; bann nam með ráði Stein- 
ólfs enn vestra dali Saurbœ; hann bjó 4 Sléttu*' 
Bjarnarstöðum upp frá Þveríelli; han^ son var 
Þjóðrekr, er átti Arngerði, dóttur Þorbjamar 
Skjalda-Bjamarsonar; þeira son var Yíga-Sturla, 
er bœinii r^isti á Staðarhóli; ok Enöttr, faðir 
Asgeirs, ok Þorbjðrn, ok Þjóðrekr, er borgin er 
við kend á Kollaíjarðarheiði. Þjóðreki Sléttu- 
Bjarnarsyni þótti of þrönglent í Saurbœ; því 
réðst hapn til ísafjarðar. Þar gerðist sagA 
þeira Þorbjarnar ok Hávarðar ens halta. 

Óláfr belgr, er Ormr eun mjóvi rak á brutt 
ór Óláfsvik, nam Belgsdal, ok bjó á Belgstðð- 
nm, áðr þeir Þjóðrekr ráku hann á brutt; síðau 
nam hann inn frá Grjótvallarmúla, ok bjó i 
Óláfsdal ; hans son var Þorvaldr, sá er sauða- 
tokusök seldi á hendr Þórami gjallanda Ög- 
mundi Völusteinssyni ; fyrir þat vá hann Ög- 
mund á Þorskafjarðarþingl. 

Œsl skeiðarnef nam Gilsfjörð, milli Óláfsdals 
ok EróksQarðarmála ; hann bjóá KIeifum;hans 
son var Heðinn, faðir Halldórs Garpsdalsgoða, 
föður Þorvalds í Garpsdal, er átti Guðrúnu 
Ósvífrsdóttur. 

Sa, Þórarinn krókrnam Króksfjörð til Hafra- 
fells frá Króksfjarðarnesi ; hanndeildi um Stein* 
ólfsdal við Steinólf enn lága, ok rori eftir hon- 
nm með tíunda mann, er hann íórór seli með 
sjaunda mann; þeir börðust við Fagradalsárós 



96 LANDNÁMABÓK. 



á eyiÍDiii ; þá kómu menn til írá húsi at hjálpa 
Steinólfi; þar fell Þórarinn krókr, ok þeir^órir, 
enn sjau menn af Steinóifi ; þar eru kuml þeira. 

Eetill ilbreiðr nam BeruQörð, son Þorbjarnar 
tálknai; hans dóttir var Þórarna, er átti Her- 
gils hnappraz^ son Þrándar mjóbeins. Ingjaldr 
hét son þeira; hann var faðir Þórarins, er átti 
Þorgerði dóttur Glúras Geirasonar; þeira son 
var Helgu-Steinarr. Þrándr mjóbeinn átti d6tt- 
ur Q-ils skeiðarnefs; þeira dóttir var Þórarna, 
er átti Hrólír^ son Helga ens magra. Þorbjðrg 
knarrarbringa var önnur dóttir öils skeiðar- 
nefs. Herfiðr hét son hans, er bjó í Króks- 
flrði. 

Úlfr enn skjálgi, son Högna ens hvita. nam 
Eeykjanes alt, milli Þorskaflarðar ok Hafra- 
fells; hann átti Björgu, dóttur Eyvindar aust- 
manns, systur Helga ens magra; þeira son var 
Atli rauði, er átti Þorbjörgu, systur Steinólfe 
lága; þeira son var Már á Hólum; hann átti 
Þorkötlu, dóttur Hergils hnappraz; þeira son 
var Ari; hann varð sæhafi til Hvítramanna- 
lands; þat kalla sumir írland et mikla; þat 
liggr vestr í haf nær Vínlandi enu góða; þat 
er kallat sex dœgra sigling vestr frá írlandi; 
þaðan náði Ari eigl á brutt at fara, ok var 
þar skírðr. Þessa sögu sagði fyrst Hrafn Hlym- 
reksfari, er lengi hafði verit í Hlymreki á ír- 
landi. Svá kvað Þorkell G-elIisson segja ís- 



LANÐNÁMABÓK. 97 



lenska meni), þá er heyrt hðfðu frá segja Þor- 
flnn i Orkneyjum^ at Ari heíði kendr verit á 
Hvítraroannalandi, ok náði eigi brntt at fara, 
enn var þar vel virðr. Ari átti Þorgerði dótt- 
nr Álfs ór Ðölum; þeira son var Þorgils ok 
Guðleifr ok lUngi; þat er Eeyknesinga ætt. 
Jörundr hét [son Úlfs ens skjálga; hann átti 
Þorbjörgu knarrarbringu ; þeira dóttir var Þjóð- 
hildr, er átti Eirikr rauði; þeira son Leifrenn 
heppni á Grœnlandi. Jörundr hét son Atla ens 
rauða; hann átti Þórdísi^ dóttur Þorgeirs suðu; 
þeira dóttir var Otkatla, er áttiÞorgils KoIIs- 
son. Jörundr var ok faðir Snorra. 

23. Hallsteinn son Þórólfs Mostrarskeggs 
nam Þorska^örð, ok bjó á Hallsteinsnesi; hann 
blótaði þar til þess at Þórr sendi honum önd- 
vegissúlur; eftir þat kom tré & land hans, þat 
er var sextigi ok þriggja áina ok tveggja faðma 
digrt; þat var hatt til öndvegissúlna, ok eru 
þar af gervar öndvegissúlur nær á hverjum bœ 
um þverfjörðuna; þar heitir nú Grenitrésnes, er 
tréit kom á land. Hallsteinn hafði herjat i Skot- 
land, ok tók þar þræla þá er haun hafði út; 
þi sendi hann til saltgerðar í Svefneyjar; þar 
höfðuþeir 'Hallsteins þræla hag* fram^ Hallsteinn 
itti Ósku, dótturÞorsteinsrauðs; þeira son var 
Þorsteinn [surtrjy er fann sumarauka. Porsteinn 

1) Orðin 'þeir Hallsteins þræla hag fram' eru liklega 
eitthvad misritnð. 

7 



98 LANDNÁMABÓK. 



snrtr átti ......; þeira son yar Þórarinn, enn 

dóttir Þórdís, er átti Porkell trefiU, ok Ósk, er 
átti Steinn mjöksiglandi; Þorsteinn hvíti hét 
son þeira. Sámr hét son Þorsteins snrts, ó- 
skilgetinn; hann deildi nm arí Þorsteins við 
Trefil, þvi at hann yildi halda í hendr börnum 
Þórarins. 

Þorbjörn loki hét maðr, son BÖðmóðs ór 
Skut; hann fór til íslands ok nam Djápafjörð, 
ok Grónes til GufuQarðar ; hans son yar Þorgils 
á Þorgilsstöðum i Djúpafirði, faðir EoIIs, er 
átti Þuríði Þórisdóttur, Hallaðarsonar jarls, 
Bögnyaldssonar Mœrajarls; Þorgils yar son þeira; 
hann átti Otkötlu, dóttur Jðrundar Atlasonar 
ens rauða; þeira son yar Jðrundr; hann átti 
Hallyeigu, dóttur Odda Ýrarsonar ok Ketils 
gufu. Snorrí yar Jörundarson; hann átti Ás- 
nýju, dóttur Víga-Stiirlu; þeira son yar Gils, er 
átti Þórdísi Guðlaugsdóttur ok Þorkötlu Hall- 
dórsdóttur Snorrasonar goða; enn son Gils yar 
Þórðr; hann áttí Vigdísi Syertingsdóttur ; þeira 
son yar Sturla í Hyammi. 

24. EetiII gufa hét maðr, Örlygsson, Boð- 
yarssonar, Vígsterkssonar ; Örlygr áttí Signýju 
Óblauðsdóttur, systur Högna ens hyíta. KetiII 
son þeira kom út siðlandnámatiðar; hann hafði 
yerit í yestryíking, ok haft ór yestryíking þræla 
írska; hét einn Þormóðr, annarr Flóki, þriði 
Kori, fjórði Syartr, ok Skorrar tyeir. Ketill 



LAia)KÁ]CABÓK. 99 



tók Bosmhyalanes; sat hann enn fyrsta vetr at 
Gafaskálum, enn am várít íór hanu inn á Nes, 
ok sat á Gnfanesi annan vetr; þá hljópu þeir 
Skorri enn ellri ok Flóki frá honum með kon* 
or tvær ok fé mikit ; þeir vára á laan 1 Skorra* 
holti, enn þeir várn drepnir í Flókadal ok 
SkorradaL Eetiil fekk ongvan bnstað á Nesj- 
am, ok fór hann inn í Borgarfjörð, ok sathinn 
þriðja yetr at G-aíaakálam yið Qafá; snemma 
um várit fór hann yestr í Breiðaj^örð at leita 
sér landa; þar yar hann á GeirmandarstöÖamy 
ok bað Yrar^ dóttar Geirmundar, ok gat; yisaði 
hann þá Katli til landa fyrir yestan fjörð. Enn 
meðan Eetill yar yestr, þá h^'ópn þrælar hans 
á brant; ok kyámu firam um nött á Lamba- 
stöðam; þar bjó þá Þórðr, son Þorgeirs lamba 
ok Þórdísar Ingyarsdóttur, módursystur Egils 
Skalla-Grimssonar; þrælarnir báxn eld at hás- 
um, ok brendn Þórð inni ok hjón hans ðll; 
þeir brata þar app geryibúr, ok tóka yöra 
mikla ok laasafé; siðan rákn þeir heim hross 
ok klyljaða; þeir snorn á leið til Álftaness. 
Lambi enn sterki, son Þórðar, kom af þingi 
um morgininn, þá er þeir vira farnir á brant; 
hann fór eftir þeim^ ok drifu þá menn til af 
bœjum; enn er þrælarnir sá þat, hljóp sinn yeg 
hverr þeira. Þeir tókn Eora í Eotanesi, enn 
sumir gengu á sund; Syart tóku þeir i Syarts- 
skeri, enn Skorra í Skorrey fyrir Mýrnm, enn 

7* 



100 LANDNÁMABÓK. 



Þormóð út i Þormóðsskeri; þat er vika undan 
landi. Enn er Ketill gufa kom aftr, þá fór hana 
vestr fyrir Mýrar, ok var enn flórða vetr á Snæ- 
fellsnesi at Gufuskálum; hann nam síðanGufu- 
^örð ok Skálanes til KolIaQarðar. Þau Ketill 
ok Yri áttu tvá sonu: var Þórhallr annarr, fað- 
ir Hallvarar, er átti Börkr, son Þormóðar Þjóst- 
arssonar; annarr var Oddi, er átti Þorlaugu 
Hrólfsdóttur frá Ballará, ok Þuríðar, dóttur Val- 
þjófs Örlygssonar frá Esjubergi. 

25 Kolli Hróaldsson nam KoIIafjörð ok Kvíg- 
andanes ok Kvígandaíjörð; hann seldi ýmsum 
mönnum landnám sitt [enn hann fbr í Laxár- 
dcd á Höskiddsstaði er hann kvángaðist Hann 
var kallaðr Dála-KoUr; hans son var Höskuldr^ 
er áttí HaUfríði, ddttur Bjarnar, er nam Bjamaf^ 
fjörð fyrir ncrSan SteingrímsfjörS. Þeira san 
var Þarleikr, faðir BóUa, er átti Ghjtðrúnu ósvífrs- 
dóttur]. 

Knjúkr hét son Þórólfs sparrar, er út kom með 
Örlygi; hann var kallaðr Nesja-Knjúkr; hann 
nam nes öll til Barðastrandar frá Kvigandafírði, 

ok bjó Annarr son Knjúks var Ein- 

arr, faðir Steinólfs, fðður Salgerðar, móður Bárð- 
ar svarta. Þóra hét dóttir Knjúks, er átti Þor- 
valdr, son Þórðar Víkingssonar; þeira son var 
Mýra-Knjúkr, faðir Þorgauts, foður Steinólfs, 
fðður HöIIUy móður Steinunnar, móður Hrafns á 
Eyri ok Herdisar, er átti Hallr Oizurarson lög^ 



LANÐNÁMABÓK. ' 101 



maðr. Dbttir Bafns var Steinv/nny mdðir herra 
Bafns ók Höllu, ók Herdís, er Svarthöfdi Dug- 
fUsson átti; þeira son Óli, er átti Salgerði Jóns- 
dóttur; þeira dóttir Steinunn, er Haúkr Erlends- 
son átti. Enjúkr átti E;;^u. dóttur Ingjalds 
Helgasonar magra; þeira son var Eyjólfr, íaðir 
Þorgríms Kötlusonar. Glúmr átti fyrr Kötlu; 
ok var þeira dóttir Þorbjörg kolbrún, er Þormóðr 
orti um. Steingrímr hét son Þorgríms, íaðir 
Yngvildar, er átti Úlfheðinn á Víðimýri. 

Geirsteinn kjálki nam KjálkaQörð ok Hjarðar- 
nes með ráði Knjúks. Hans son var Þorgils, 
er átti Þóru, dóttur Vestars af Eyri; þeira son 
var Steinn enn danski ; hann átti Hallgerði Örn- 
ólfsdóttur, Armóðssonar ens rauða. Örnólfr átti 
Vigdísi dóttur Þorgils. Vigdís hét dóttir Steins 
ens danska ok Hallgerðar, er átti Hlugi Stein- 
bjarnarson ; þeira dóttir var Þórunn, móðir Þor- 
geirs langhðíða. 

Gteirleifr, son Eiriks Högnasonar ens hvita, 
nam Barðaströnd milli Vatnsfjarðar ok Berg- 
hliða; hann var faðir þeira Oddleifs ok Helga 
skarfs. Oddleifr var íaðir Gests ens spaka ok 
Þorsteins ok Æsu^ er átti Þorgils, son Gríms 
6r örímsnesi; þeira synir váru þeir Jörundr í 
Miðengi ok Þórarinn at Búrfelli. Gestr átti 

; váru þeira börn Þórðr okHalIa, 

er Snorri Ðala-ÁIfsson átti. Þórgils var son 
þeira. Önnur dóttur Gests var Þórey, er Þor- 



102 LANÐKÁMABÓK. 



gils átti; Þórarinn yar son þeira, faðir Jódisar, 
móður Hlnga, íöður Birnn, móður IUuga ok Am- 
órs ok Eyvindar, fóíur Stemgrims^ fóður Hélgu, 
móður J&runnarj móður Hauks Erlendssonar. 
Helj^ skarfr var faðir Þorbjargar kðtlu, erátti 
Þorsteinn Sölmundarson ; þeira synir Eefr í 
Brynjudal ok Þórðr, faðir Illuga, föður Hróð- 
nýjar, er Þorgrímr sviði átti. Þðrdís hét önnur 
dóttir Helga skarfs, erátti Þorsteinn Asbjarnar- 
son 6r Kirkjubœ austan; þeira son var Surtr, 
faðir Sighvats lögsögumanns. Geirleifr átti Jóru 
Helgadóttur. Þorflnnr hét enn þriði son öeir- 
leifs; hann átti Guðrúnu Ásólf sdóttur ; Ásmundr 
hét son þeira; hann átti Hallkotlu, dóttur Bjam- 
ar Mássonar, Asmundarsonar. Hlenni hét son 
þeira; hann átti Ægileifu, dóttur Þorsteins Kröflu- 
sonar. Þorfiðr var son þeira, faðir Þorgeirs lang- 
höfða. Þorsteinn Oddleifsson var faðir íagerðar 
er átti Bölverkr, son Eyjólfs ensgrá; þeira son 
Gellir lögsögumaðr. Véný var enn dóttir Þor- 
steins, móðir Þórðar krákunefs ; þaðan eru Krák- 
neflingar komnir. 

26 Armóðr enn rauði Þorbjarnarson, fóst- 
bróðir Geirleifs, nam Rauðasand; hans synir 
váru þeir Örnólfr ok Þorbjörn, faðir Hrólfs ens 
rauðsenzka. 

Þórólfr spörr kom út með Örlygi, ok nam 
Patreksfjörð fyrir vestan, ok Víkr fyrir vestan 
Barð nema KoIIsvík; þar bj6 KoIIr, fðstbrððir 



LAKÐNÁHABÓK. 103 



Örlygs. Pórólfr nam ok Keflavfk fyrir sunnan 
Barð, ok bj6 at Hvallátrum. Peir Nesja-Knjúkr 
ok Ingólír enn sterki ok Geirþjófr* váru sýnir 
Þórólfs sparrar. Þórama var dóttir Ingólfs, er 
Þorsteinn Oddleifsson átti: 

Þorbiörn tálkni ok Þorbjörn skúmi, synir Böð- 
vars blððruskalla, kvámu út með Örlygi; þeir 
námu Patreksfjorð hálfan ok Tálknafjðrð allan 
til Kðpaness. 

Ketill ilbreiðr, son Þorbjarnar tilkna, nam 
Ðali alla frá Kópanesi til Ðufansdals ; hann gaf 
Þórörnn, dóttur sina, Hergilsi hnappraz; rézt 
hann þá suðr i BreiðaQörð, ok nam BeruQðrð 
hjá Beykjanesi. 

Örn hét maðr ágætr; hann var frændi Geir- 
múndar heljarskinns; hann íór afBogalandifyr- 
ir ofriki Haraldar konungs; hann nam land { 
Arnarfirði svá vítt sem hann vildi; hann sat 
um vetrinn á Tjaldanesi, þvíat þar gekk eigi 
sól af um skammdegi. 

Án rauðfeldr, son Gríms loðinkinna 6r Hrafn- 
istu, ok Helgu, dðttur Ánar bogsveigis, varð 
missáttr við Harald konung enn hárfagra, ok 
f6r því 6r landi í vestrvíking; hann herjaði á 
írland, ok fekk þar Grelaðar, dðttur Bjartmars 
jarls; þau f6ru til fslands ok kvámu í Arnar- 
flörð vetri síðar enn Öm. Án var enn fyrsta 
vetr í Dufansdal; þar þðtti Grelöðu iUa ilmat 
6r jörðu. Örn spurði til Hámundar heljarskinns, 



104 LANDNÁMABÓK. 



frænda síns, norðr í Eyjafirðí, ok fýstíst hann 
þangat; því seldi hann Áni rauðfeld Iðnd öll 
milli Langa^ness ok Stapa; Án gerði bú á Eyri; 
þar þóttí Grelöðn hunangsilmr ór grasi. Ðafan 
var leysingi Ánar; hann bjó eftir í Ðafansdd. 
Bjartmarr var son Ánar, faðir Végesta tveggja 
ok Helga, föður Þuríðar arnkötlu, er átti Hfer- 
gils; þeira dóttir var Þuríðr arnkatía, er átti 
Helgi Eyþjófsson. Þórhildr var dóttir Bjartmars, 
er átti Vésteinn Végeirsson; Vésteinn ok Uðr 
váru böm þeira. Hjallkárr var leysingi Inar; 
hans son var Björn, þræll Bjartmars; hann gaf 
Bimi írelsi; þá grœddi hann fé, enn Végestr 
vandaði um, ok lagði hann spjóti í gegnnm, enn 
Björn laust hann með grefi til bana. 

Geirþjófr Valþjófsson nam land í Arnarflrði: 
Forstjörð, ReykjarQörð, Trostansflörð, Q-eirþjófs- 
fiörð, ok bjó í Geirþjófsfirði ; hann áttí Valgerði 
döttur Úlfs ens skjálga. Þeira son var Högni; 
hann átti Uði, dóttur Óláfs jafnakolls ok Þóru 
G-unnsteinsdöttur. Atli var son þeira ; hann áttí 
Þuríði Þorleifsdóttur, Eyvindarsonar knés ok 
Þuríðar rúmgyltu. Þorleifr átti Gró, dóttur Þór- 
6Ifs brækis. Höskuldr var son Atla, faðir AUaf 
föður Bárðar ens svarta, fóður Sveinhjarnar, 
fóður Bafns, fóður Steinunnar, mbður Jierra 
Bafns. 

ð7. Eiríkr hét maðr, er nam Keldudal fyrir 
8u/nnan Ðýrafjörð ok Sléttanes til Stapa, ok til 



LANDNÁMABÓK. 106 



HáJs ens ytra í Dýrafirði; hann var faðir Þor- 
kels, föður Þórðar, föður Þorkels, föður Stein- 
ólfs, föður Þórðar, föður Þorleifar, móður Þor- 
gerðar, móður Þóru, móður Guðmundar gríss, 
er átti SólveigUy döttur Jdns Loftssonar. Þeira 
höm váru Magnús góði, ók Þorlákr, faðir Arna 
lyskups, ok Þóra, móðir Oimrar jarls. Þorleif 
var móðir Línu, móður Cecilíu, móður Bárðar 
ok Þorgerðar, er átti Björn enn enski ; þeira börn 
váru þan Arnis ábóti ok Þóra, er átti Ámundi 
Þorgeirsson. 

Vésteinn son Végeirs. bróðir Vébjarnar Sygna- 
kappa, nam land milli Hálsa i Dýrafirði ok bjó 
i Haukadal; hann áttiÞórhiIdiBjartmarsdóttur; 
þeira börn Vésteinn ok Uðr. Þorbjörn súrr 
kom út at albygðu landi; honum gaf Vésteinn 
hálfan Haukadal; hans synir váru þeir Gísli 
ok Þorkell ok Ari, enn dóttir Þórdís, er Þor- 
grimr átti; þeira son Snorri goði. Siðan átti 
Þórdísi Börkr enn digri; þeira dóttir Þuríðr, er 
átti Þorbjörn digri, enn síðar Þóroddr skattkaup- 
andi; þeira son var Ejartan at Fróðá. 

Dýri hét maðr ágætr; hann fór af Sunnmœri 
til íslands at ráði Eögnvalds jarls, enn fyrir 
ofríki Haralds konungs hárfagra. Dýri nam 
Dýraflörð ok bjó at Hálsum ; hans son var Hrafn 
á Ketilseyri, faðir Þuríðar, er átti Vésteinn 
Vésteinsson; þeira synir Bergr ok Helgi. 

Þórðr hét maðr, Víkingsson, eðr son Haraldar 



106 LANDNÁMABÓK. 



koQnngs háríagra ; hmn f6r til íslands, ok nam 
iand miiii Þúfu á Hjallanesi ok Jarðfailsgils; 
liann bjó í Alviðru ; Þórðr átti Þjóðhildi, dóttur 
Eyvindar austmanns, systur Helga ens magra. 
Þorkell Alviðrukappi enn auðgi var son þeira; 

hann átti Þórðr hét son þeira ; ann- 

ar Eyjólfr, faðir Gísla, er átti Hallgerði Ver- 
mundar dóttur ens mjóva; þeira son varBrandr 
faðir Guðmundar prests í Hjarðarholti, enn dóttir 
Þóra, er átti Brandr Þórhaddsson; þeira dóttir 
Steinvör, móðir Eannveigar, móður Sæhildar, er 
Gizurr átti. Helgi hét annarr son Eyjólfs; hans 
börn váru þau Óláfr ok Guðleif, er Fjarska-Piðr 
átti. Þorvaldr hvíti hét annarr son Þórðar Vík- 
ingssonar; hann átti Þóru, dóttur Nesja-Knjúks; 
þeira son var Mýra-Knjúkr, faðir Þorgauts, foð- 
ur Steinólfs, er átti Herdísi Tindsdóttur; þeira 
börn váru þau Þorkeil á Mýrum, ok Halla, er 
átti Þórðr Oddleifsson. Annarr son Þorvalds 
hvíta var Þórðr örvöndr, er átti Ásdísi Þor- 
grírasdóttur, Harðrefssonar. Móðir Ásdísar var 
Rannveig, dóttir Grjótgarðar Hlaðajarls. Ásdís 
var raóðir Úlfs stallara, enn systir Ljóts ens 
spaka, ok Halldísar, er Þorbjörn Þjóðreksson 
átti. Dóttir þeira Þórðar örvandar var Odd- 
katla, er átti Sturla Þjóðreksson ; þeira son Þórðr, 
er átti Hallberu, dóttur Snorra goða ; þeira dótt- 
ir Þuríðr, er átti Hafliði Másson. Snorri var 
son Þórðar Sturlusonar, er átti Oddbjörgu dótt- 



ÍANÐNÁMABÓK. 107 



UT Q-ríms Loðmundarsonar; þeira bömyáruþaa 
Flugu-Grímr ok Hallbera, er Mág-Snorri áttí. 
Dœtr Sturlu váru sex: ein var Ásný, er Snorri 
Jörundarson átti; þeira dóttir Þórdís, móðir 
Hðskulds læknis, fó9ur Margretar, möður ÞorHnns 
úbbta. Son þeira Snorra ok Asnýjar var Gils, 
faðir Þórðar, fðður Sturlu í Hvammi. 

38. Ingjaldr Brunason nam Ingjaldssand milli 
Hjallaness ok Ófœru; hann var faðir Harðrefs, 
foður Þorgríms, föður þeira Ljóts ens spaka, sem 
áðr var ritat. 

Ljótr enn spaki bjó á Ingjaldssandi, son Þor- 
gríms Harðrefssonar, enn móðir hansvarBann- 
veig, dóttir Grjótgairðar jarls. Þorgrímr gagarr 
var sonLjóts. Halldísi, systur Ljóts, átti Þor- 
1)jörn Þjóðreksson, enn Ásdísi, aðra systur Ljóts, 
nam Óspakr Ósvífrsson; ura þá sök sótti Ljótr 
Óspak til sektar. ÚJfr hét son þeira ; þann fœddi 
Ljótr. Grímr kögr bjó á Brekku, hans synir 
váru þeir Sigurðr ok Þorkell, lítlir menn ok 
smáir. Þórarinn hét fóstrspn Ljóts. Ljótr kaup- 
ir slátr at Grimi til xx hundraða, ok galt lœk, 
er fell meðal landa þeira;sá hét Ósómi. Grímr 
veitti honum á eng sína ok gróf land Ljóts, 
enn hann gaf sök á þvi. ok var fátt með þeim. 
Ljótr tók við austmanni í Vaðli; sá lagði hug 
á Ásdisi. Gestr Oddleifsson sótti haustboð til 
Ljóts; Jþákom þar EgiII Völu-Steinsson, ok bað 
Gest at hann legði ráð til at foður hans bœtt- 



108 LAlíDNÁMABÓK. 



ist helstríð, er haBn bar um Ogmnnd son sinn. 
Gestr orti npphaf Ögmundar-drápu. Ljótr spurði 
öest, hvat manna Þorgrímr gágarr mundi verða? 
Gestr kvað Þórarin fóstra hans frægra mundn 
verða, ok bað Þórarinn við sjá, at eigi vefðist 
hár þat um höfuð honum, er lá á tungu hans. 
Óvirðing þótti Ljóti þetta, ok spurði um morg- 
ininn, hvat fyrir Þorgrími lægi. öestr kvað 
Úlf systurson hans mundu frægra verða. Þá 
Varð Ljótr reiðr, ok reið þó á leið með Gesti, 
ok spurði: „Hvat man mér at bana verða?" 
Gestr kvezt eigi sjá örlög hans, enn bað hann 
vera vel við nábúa sína. Ljótr spurði: „Munu 
jarðlýsnar, synir öríms kogrs, verða mér að 
bana?" „Sárt bítr soltin lús", kvað Gestr. 
„Hvar man þat verða?" kvað Ljótr. „Heðra 
nær", kvað Gestr. Austmaðr reiddi Gest á heiði 
upp, ok studdi Gest á baki, er hestr rasaði und- 
ir honum. Þá mælti Gestr: „Happ sótti þik 
nú, enn brátt mun annat; gættu at þér verði 
þat eigi at óhappi'*. Austmaðrinn fann graf- 
silfr, er hann fór heim, ok tók af tuttugu penn- 
inga, ok ætlaði at hann mundi feta til síðar; 
enn er hann leitaði, fann hann eigi; enn I^'ótr 
fekk tekit hann, er hann var at grefti, ok 
gerði af honum þrjú hundruð fyrir hvern penning. 
Þat haust var veginn Þorbjörn Þjóðreksson. 
Um várit sat Ljótr at þrælum sinum á hæð 
einni; hann var i kápu, ok var höttrinn lerk- 



LANDNÁMABÓK. 109 



aðr am hálsinn, ok ein ermr á. Þeir Kögrsynir 
hljópa á hæðina, ok hjoggn til hans báðir senn; 
ettir þat snaraði Þorkell höttinn at hðfði hoa- 
nm. Ljótr bað þá láta gótt i búsiQam sinnm, 
ok hröpnða þeir af hæðinni á götn þá er Gestr 
haf ði riðit ; þar dó Ljótr. Þeir Grímssynir fóra 
til Hávarðar halta. Eyjólfr grái veitti þeim öll- 
am, ok Steingrímr son hans. 

39. Önnndr Víkingsson, bróðir Þórðar í Al- 
viðra, nam Önandarfjörð ok bj6 á Eyri. 

Hallvarðr súgandi var í orrosta mót Haraldi 
konnngi í Hafrsfirði; hann fór af þeim ófriði til 
íslands, ok nam SúgandaQörð ok Skálavik til 
Stiga, ok bjó þar. 

Þaríðr sandafyllir, ok Völn-Steinn, son henn- . 
ar, fórn af Hálogalandi til íslands, ok náma 
Bolangarvík, ok bjogga í Vatnsnesi; hon var 
þvi köllað sandaíyllir, at hon seiddi til þess í 
hallæri á Hálogalandi at hvert sand var falt 
af flskam ; hon setti ok Kviarmið á ísafjarðar- 
djftpi, ok tók til á kollótta af hverjnm bónda & 
ísafirði. Synir Völa-Steins vára þeir Ögmandr ok • 
Egill. 

Helgi hét son Hrólfs ór Gnúpafelli; hann var 
getinn aastr, ok applenzkr at móðarætt. Helgi 
fór til íslands at vitja frænda sinna; hann kom 
í Eyjaflörð ok var þá albygt; eftir þat vildi 
hann utan ok varð aftrreka í Súgandaíjðrð; 
hann var am vetrinn með Hallvarði, enn am 



110 LAimNÁMABÓK. 



várit fór hann að leita sér bústaðar; hann fann 
iQörð dinn, ok hitti þar skutil í flœðarmáli ; þat 
kallaði hann Skutilsfjörð ; þar bygði hann siðan* 
Hans son var Þorsteinn ógæfa; hann fór útan 
ok yá hirðmann Hákonar jarls Grjótgarðssonar, 
enu Eyyindr ráðgjafi jarlsins sendi Þorstein tii 
handaVébirni Sygnatransta; hann tök yið hon- 
um, enn Védis systir- hans latti þess. Fyrir þat 
seldi Vébjöru eignir sínar ok fór til íslandsy er 
hann treystist eigi að halda manninn. 

Þóróifr brækir nam suman SkutilsQörð ok 
Skálayik ok bjó þar. 

Eyyindr kné fór af Ögðum til íslands, ok Þur- 
íðr r^mgylta, kona hans; þau námu Álftafjörð 
ok SeyðisiQörð, ok bjoggu þar. Þeira son yar 
Þorleifr, er fyrr yar getit, ok Valbrandr, faðir 
Haligríms ok Gunnars ok Bjargeyjar, er átti 
Háyarðr halti; þeira son yar Óláfr. 

Geirr hét maðr ágætr íSogni; hannyarkall- 
aðr Végeirr, þyiat hann yar blótmaðr mikill; 
hann átti mörg börn. Vébjörn Sygnakappi yar 
jelztr sona hans, ok Vésteinn, Véþormr, Vémundr 
Végestr, ok Véþorn, enn Védís dóttir. Eftir and- 
lát Végeirs yarð Vébjörn ósáttr yið Hákon 
jarl, sem fyrr yar getit; þyí fóru þau systkin til 
íslands. Þau hðfðu útiyist harða ok langa ; þau 
t6ku um haustit Hlöðuyik fyri yestan Horn ; þ& 
fekk Vébjorn at blóti miklu ; hann kyað Hákon 
þann dag blöta þeim til öþurftar. Ennerhann 



LANDNÁMABÓK. 111 



var at blótina, eggjaðu brœðr hans hann til braut* 
farar, ok gáði hann eigi blótsins, ok létu þeir 
út; þeir brata þann dag skip sitt andir hömr- 
nm miklam í illyiðri; þar komast þeir nauða- 
lega app, ok gekk Yébjörn fyrir; þat er n& 
köUað Sygnakleif. Enn um vetrinn tók við 
þeim öllum Atli i Fljóti, þræll Geirmundar 
he^'arskinns [ok bad þau engu launa vistina; 
sagdi Geirmund eigi vanta mat Enn er Afli 
fann Geirmund, spurði Geirmundr, hví hann 
var 8vá djarfr at taka slíka menn upp á kost 
hans. AUi svaraði: ^Þvi at þat man uppi 
meðan Island er hygt, hversu mikilsháttar sá 
madr mundi vera^ at einn þrœll þorði at gera 
díkt. utanhans orlof^. Geirmundr svarar: „Fyr' 
ir þetta þitt tiltœki skáltu þiggja fréUi ók 
bú þetta, erþúhefir varðveitt; ók varð Atli] síðan 
mikilmenni. Yébjorn nam um yárit eftir land 
milli SkötuQarðar ok Hestfjarðar, syá yitt sem 
hann gengi um á dag, okþví meirr, sem hann 
kallaði Folafót. Vébjöru var vigamaðr mikill, 
ok er saga mikil frá honojn. Hann gaf Védisi 
Grímólfi i Unaðsdal; þeir urðu missáttir, ok vá 
Vébjörn hann hjá Grímólfsvötnum ; fyrir þat 
var Vébjörn veginn á ^'órðungsþingi á Þórsnesi 
ok þrir menn aðrir. 

Gunnsteinn ok Halldórr hétu synir Gunnbjarn- 
ar Úlfs sonar kráku, er Gunnbjarnarsker eru við 
kend; þeir námu Skötuiyörð, ok Laugardal ok 



112 LÍlNÐNÁKABÓK. 



Ögrvik til Mjóyaf]arðar. Bersi var son Halldórs, 
faðir Þormóðar Eolbrnnarskáld& Þar í Laugar- 
dal bjö siðan Þorbjörn Þjóðreksson, ervá Óláf, 
son Hávarðar halta ok Bjargfeyjar Valbrands- 
dóttnr; þar af gerðist saga ísfirðinga ok víg 
Þorbjarnar. 

30. Snæbjðm son Eyvindar anstmanns, bróð- 
ir Helga magra, nam land milli MjöyaQarðar ok 
Langadalsár, ok bjó i Vatnsfirði; hans son yar 
Hólmsteinn, faðir Snæbjarnar galta; möðirSnæ- 
bjarnar yar Kjalyör, ok yáru þeir Tungu-Oddr 
systrasynir. Snæbjöm yar fóstraðr í Þingnesi 
með Þóroddiy enn stúndum var hann með Tungu- 
Oddi eða móður sinni. Hallbjðrn son Odds frá 
Kiðjabergi Hallkelssonar, bróður Ketilbjarnar ens 
gamla^ fekk Hallgerðar, dóttur Tungu-Odds ; þau 
yáru með Oddi enn fyrsta yetr; þar yar Snæ- 
bjðrn galti. Óástúðlegt yar með þeim hjónum. 
Hallbjörn bjó för sina um yárit at fardögum; 
enn er hann yar at búnaði, fór Oddr frá húsi 
til laugar í Beykjaholt ; þar yáru sauðahús hans; 
yildi hann eigi yera yið er Hallbjörn fœri, þyi- 
at hann grunaði hyort Hallgerðr mundi fara 
yilja með honum. Oddr hafði jafnan bœtt um 
með þeim. Þá er Hallbjorn hafði lagt á hesta 
þeira, gekk hann til dyngju, ok sat Hallgerðr 
á palli ok kembdi sér; hárit fell um alla hana 
ok niðr á gólflt; hon heflr kyenna bezt yerit 
hærð á íslandi með Hallgerði snúinbrök. Hall- 



LANDNÁMABÓK. ' HB 



bjðrn bað hana app standa ok fara ; hon sat ok 
þagði; þá tók hann til hennar ok lyftist hon 
ekki; þrisvar fór svá; Hallbjðm nam staðar 
fyrir henni ok kvað: 

ölkarma lætr erma 
eik, firramk þat, Idka, 
Lofti fyr lesnÍB sta&i 
linbandin mik sinnm. 
Biða man ek of bráði 
(bol gerir mik fðlvan; 
snertumk harmr i hjarta 
hröt) aldrigi b6tir. 

Eftir þat snaraði hann hárit nm hðnd sér, ok 
Yildi kippa henni af pallinum, enn hon sat ok 
ydkst ekki. Eftir þat brá hann sverði ok hjó 
af henni höínðit, gekk þá út ok reið í brntt. 
Þeir váru þrir saman, ok hðfðu tvaa klyfja- 
hross. Fátt var manna heima, ok var þegar 
sent at segja Oddi. Snæbjörn vará Kjalvarar- 
stððnm, ok sendi Oddr honum mann; bað hann 
sjá fyrir reiðinni, enn hvergi kvezt hann fara 
mnndu. Snæbjörn reið eftir þeim með tólfta 
mann, ok er þeir Hallbjðrn sá eftirreiðina, báðu 
fömnautar haus hann undan ríða, enn hann 
vildi þat eigi. Þeir Snæbjörn kvámu eftir þeim 
við hæðir þær er nú heita Hallbjarnarvðrður ; 
þeir Hallbjðrn fóru á hæðina ok vðrðust þaðan; 
þar fellu þrír menn af Snæbimi ok báðir fðru- 
nautar Halibjamar; Snæbjðrn hjó þá fót af 
Hallbirni i ristarlið; þá hnekti hann á ena syðri 

8 



114 landnámabOil 



hæðina ok vá þar tyá menn af Snæbirniy ok 
þar fell Hallbjðm ; því eni þrjár vörðar á þeiri 
hæðinni, enn fimm á hinni; siðan fór Snæbjöm 
aftr. Snæbjorn átti skip í Grímsárósi; þat 
kanpir hálft Hrólír enn raaðsenzki; þeir yám 
tölf hvárir. Með Snæbimi vám þeir Þorkell 
ok Sumarliði, synir Þorgeirs ranðs, Einarsson- 
ar Stafhyltings. Snæbjöm tók yið Þöroddi ör 
Þingnesi, tóstra sinnm, ok konu hans, enn 
Hrólfr tók Yið Styrbimi, er þetta kyað eftir 
dranm sinn: 

Bana sé ek okkam 
beggja, tveggja, 
alt amorlegt 
útnorði i haf, 
firost ok knlda 
feikn hverskonar; 
yeit ek af sliku 
Snæbjöm veginn. 

Þeir fóra at leita Gannbjamarskerja ok fanda 
land; eigi yildi Snæbjörn kanna láta nm nótt 
Styrbjorn fór af skipi ok fann fésjóð i knmli 
ok leyndi; Snæbjörn laast hann með oxi; þáfell 
sjóðrinn niðr. Þeir gerðu skála ok lagði hann 
i föan. Þorkell, son Bauðs, fann at yatn yar 
á forki, er stóð út í skálaglugg; þat yar um 
gói; þá grófu þeir sik út. Snæbjörn gerði at 
skipi, enn þau Þóroddr yáru at skála af hans 
hendi, enn þeir Styrbiörn af Hrólfs hendi; aðr- 
ir fóru at yeiðum. Styrbjörn yá Þórodd, enn 



LANÐNÁMABÓS:. 115 



Hrólfr ok þeir báðir Snæbjörn. Eauðssynir sóru 
eiða ok allir aðrir til lífs sér. Þeir tóku Há* 
logaland ok fórn þaðan til íslands i Yaðil. Þor* 
kell trefill gat sem farit hafði fyrir Eauðsson* 
um. Hrólfr gerði virki á Strandarheiði. Trefill 
sendi Sveinung til höfaðs honum ; fór hann fyrst 
& Mýri til Hermundar, þá til Óláfs at Ðröng- 
um, þá til G-ests i Haga; hann sendi hann til 
Hrólfs vinar sins. Sveinungr vá Hrólí ok 
Styrbjðrn; þá för hann i Haga. Qestr skifti 
við hann sverði ok öxi, ok fekk honum hesta 
tvá hnokkótta, ok lét mann riða um Yaðil alt 
i £oIlaf]ðrðy ok lét Þorbjörn enn sterka heimta 
hestana. Þorbjörn vá hann á Sveinungseyri^ 
því at sverðit brotnaði undir hjöltunum. Því 
hœldist Trefill við Gest, þá er saman var jafn- 
at viti þeira^ at hann hefði þvi komit á Gest^ 
at hann sendi sjálfir mann til höfuðs vin sín* 
um. 

31 y Óláfr jafnakollr nam land írá Langadalsá. 
til Sandeyrarár ok bjó i Unaðsdal; hann átti 
Þóru Gunnsteinsdóttur; þeira son var Grímólfr^ 
er átti Védísi systur Vébjarnar. 

Þóróifr fasthaldi hét maðr ágætr i Sogni; 
hann varð ósáttr við Hákon jarl Grjótgarðsson 
ok fór til íslands með ráði Haralds konungs; 
hann nam land frá Sandeyrará til Gýgjarspors- 
ix í Hrafnsfirði; hann bjó at Snæfjöllum. Hans 
son var Ófeigr, er átti Otkötlu. 

8* 



116 LANDNÁMABÓK. 



Örlygr, son Böðvars Vígsterkssonar, tór til f s- 
lands fyrir ofriki Haralds konongs hárfagra; 
hann yar enn fyrsta yetr með Qeirmundi hel- 
jarskinn, enn um yárit gaf Geirmandr honnm 
bá í Aðalyík, ok Iðnd þau sem þar lágn til. 
Örlygr átti Signýju, dóttur Óblauðs, systur 
Hðgna ens hyita; þeira son yar Eetill gufa, er 
átti Ýri Q-eirmundardóttur. 

Nú taka til landnám Geirmundar, sem fyrr 
>er ritað, alt til Straumness fyrir austan Hom. 

Örlygr eignaðist Sléttu ok Jökuls^örðu. 

Hella-Björn, son Herfinns ok Höllu, yar yík- 
ingr mikill ; hann yar jafnan óyin Haralds kon- 
ungs; hann fór til íslands, ok kom í Bjarnar- 
:Qörð með alskjölduðu skipi; síðan yar hann 
Skjalda-Bjðrn kallaðr; hann nam land frá Straum- 
nesi til Ðranga; hann bjó i Skjalda-Bjarnaryík, 
enn átti annat bú á Bjarnarnesi; þar sér mikl- 
ar skálatóftir hans. Son hans yar Þorbjörn, 
faðir Arngerðar, erátti Þjóðrekr Sléttu-Bjarnar- 
son; þeira synir Þorbjðrn ok Sturla ok Þjóð- 
Tékr. 

Qeirólfr hét maðr, er braut skip sitt yið Qeir- 
ðlísgnúp; hann bjó þar síðan undir gnúpinum 
at ráði Bjarnar. 

Þoryaldr Ásyaldsson, Úlfssonar, Öxna-Þóris- 
sonar, nam Drangalandok Drangayik til Engi- 
ness, ok bjó at Drðngum alla æyi; hans son 



LANDNÁMABÓK. 117 



var Eirikr rauði, er bygði Grœnland, semfyrr 
segir. 

Herraðr hyítaský var göfigr maðr; hanii 
var drepinn a^ ráðam Haralds konungs, enn 
synir hans þrír fóru til íslands ok námu land & 
Ströndum : Ey vindr Ey vindarQörð, Ófeigr Ófeigs- 
flörð, Ingólír Ingólfsflörð; þeir bjoggu þar 
siðan. 

Eirikr snara hét maðr, er land nam frá Ing- 
ólfsfirði tii Veiðilausu, ok bj6 í Trékyllisvík; 
hann átti Áloíu, dóttur Ingólfs ór Ingólfsfirði; 
þeira son var Plosi, er bj6 í Vík, þá er aust- 
menn brutu þar skip sítt ok gerðu ór hrænum 
skip þat er þeir kðUuðu Trékylli; á því f6r 
Flosi útan, ok varð aftrreka iÖxarQörð; þaðan 
af gerðist saga Böðmððs gerpis ok Grímðlfs. 

83. Önundr tréfðtr (var) son Ófeigs burlufðtar, 
ívarssonar beytils; Önundr var á m6ti Haraldi 
konungi í Hafrsfirði ok lét þar f6t sinn; eftir 
þat f6r hann til íslands, ok namland fráKIeif- 
um til Ófœru: Kaldbaksvík, Kolbeinsvík, Byrg- 
isvík, ok bj6 í Kaldbak til elli; hann var br6ð- 
ir G-uðbjargar, mðður Guðbrands kúlu, foður 
Ástu, mðður Óláfs konungs. Önun^r átti fj6ra 
sonu: einn hét Grettir, annarr Þorgeirr flösku- 
bak, þriði Ásgeirr œðikollr, faðir Kálfs ok Hreínu 
er Kjartan átti, enn siðarr Steinþðrr Öláfsson; 
enn fjðrði var Þorgrímr hærukollr, faðir As- 
mundar, fóður Grettis ens sterka. 



118 LAKDHÍKABÓK. 



Bj5rn hét maðTy er luuii Q'arnarfiðrð; hann áttí 
Ljáfa; þeíra son yar Syanr, er bjöá SyanshóIL 

Steingrímr nam Steíngrímsfjðrð allan, ok bjö i 
TroUatnngn ; hans son yar Þóriry faðir Halldðrs, 
fððnr Þoryalds ðrgoða, foðnr Bitm-Odday foðor 
Steindórs, foðnr Odds, foðnr Há-Snorra, foðor 
Odds rannks ok Þórólfs ok Þórarins rosta. 

Kolli hét maðrernam EoIIafjörð ok Skriðnes- 
enni, ok bjó nndir Felli meðan hann lifði. 

Þorbjörn bítra hét maðr; hann yar yíkingr 
ok illmenni; hann fór til íslands með sknldalið 
sitt ; hann nam i^orð þann er nú heitir Bitra, ok 
bjó þar. Nokknm síðar brant Gnðlangr, bróð- 
ir Oils skeiAarnefs, skip sitt þar nt yið höíða 
þann er nú heitír Gnðlangshöíði. Guðlangr 
komst á land, ok kona haus ok dóttir, enn aðr- 
ir menn týndnst; þá kom til Þorbjom bitra ok 
myrði þan bæði, enn tók meyna ok fœddi npp. 
Enn er þessa yarð yarr Gisl skeiðarnef, íór 
hann til ok hefndi bróðnr sins; hanndrap Þor- 
bjðm bitrn ok enn fleiri menn. Við Gnðlaug 
er kend Guðiaugsyik. 

Bálki hét maðr Blæingsson, Sótasonar af Sóta- 
nesi ; hann yar á móti Haraldi konungi i Hafrs- 
firði; eftir þat fór hanntit íslands ok nam 
HrútaQörð allan ; hann bjó á Bálkastöðnm hyár- 
nmtyeggjum, enn síðast i Bœ, ok dóþar. Hans 
son yar Bersi goðlauss, er fyrst bjö á Bersa- 
stððum í Hrútaðrði, enu siðan nam hann Langa- 



LAKÐNÁMABÓK. Hd 



< 

yatnsdal, ok átti þar annat bú, áðr hann fekk 
Þérdísar, dóttnr Þórhadds ór Hitárdal, ok tök 
með Hólmsland; þeira son var Arngeirr, faðir 
Bjarnar Hitdœlakappa. Gteirbjörg var dóttir 
Bálka, móðir Yéleifs ens gamla. 

Arndís en aaðga, dóttir Steinólfs ens lága, 
nam síðan land i Hrútafirði út &á Borðeyri; 
hon bjó i Bœ; hennar son yar Þórðr, er bjó 
tyrr í Múla í Sanrbœ. 

33. Þröstr ok Grenjnðr, synir Hermnndar 
hokinSy námu land i Hrútafírði inn frá Borð- 
eyri ok bjogga at Melum. Frá Grenjaði yar 
kominn Hesta-Gellir prestr, enn Ormr frá Þresti. 
Son Þrastar yar ok Þorkell á Kerseyri, faðir 
öaðrúnar, er átti Þorbiörn þyna, son Hrómund- 
ar halta; þeir bjoggu at Fagrabrekku; Þorleifr 
Hrómundarfóstri yar son þeira. Hásteinn hét 
enn son Hrómundar ; þeir yáru allir um eitt 
ráð. Þórir hét son Þorkels Þrastarsonar ; hann 
bjó at Melum; Helga hét dóttir hans. í þann 
tíma kom Sleitu-Helgi út á Borðeyri ok Jör- 
undr bróðir hans; þeir yáruyikingar tólf frjáls- 
ir ok syeinar umfram; þeir fóru allir til Mela; 
þá fekk Helgi Helgu Þórisdóttur. Þeim Hró- 
mundi hurfu stóðhross; þat kendu þeir Helga, 
ok stefndi Mið^arðar-Skeggi þeim um stuld til 
alþingis, enn þeir Hrómundr skyldu gæta her- 
aðs, ok höfðu yirki gott á Brekku. Austmenn 
bjoggu skip sitt. Einn morginn kom hrafn á 



120 LANDNÁHABÓK. 



Ijóra á Brekka ok gall hátt; þá kvað Hró- 
mundr: 

Út heyrik syaD syeita 
Bára þorns es mornar 
(bráð yekr borginmöða) 
blátjalladan gjalla. 
Sy& g61 fyrr, þ&s feigir 
fólknárángar y&ra, 
Gnnnar haukr, es gankar 
Gants bragða sp& sagðn. 

Þorbjöm kvað: 

Hlakkar hagli stokkinn 
hræs es kemr at sæyi 
(móðr krefr morginbr&ðar) 
már yalkastar b&ru. 
Sy& göl endr þás unda 
eiðs af fomnm meiði 
hræya gankr, es haukar 
hildinga mjöð yildn. 

í þenna tima kóma aastmenn í virkit, þyiat 
yerkmenn höfðu eigi aftr látit Þeir brœðr 
genga út, enn konar sögða Hrómand of gaml- 
an enn Þorleif of angan at ganga út ; hann yar 
flmtán yetra. Þá kyað Hrómandr: 

Vas-at mér i dag dauði, 
draugr flatyaliar bauga, 
búnmk yið Ilmar jálmi, 
&ðr né gcBT of ráðinn. 
Bœkik litt þ6t leiki 
lityöndr Heðins fitjar 
(oss yas áðr of markaðr 
aldr) yið rauða skjaidn. 

Anstmenn fella sex í virkinn, enn aðrír sex 



LANDNÁMABÓK. ' 121 



stnkkn brutt Þá er Þorbjörn ylldi lúka aftr 
yirkinUy var hann skotinn í gegnum með at- 
geiri; Þorbjörn tók atgeirinn ór sáxinu ok setti 
milli herða Jorundi, svá at út kom i brjóstit. 
Helgi kastaði honum á bak sér ok rann sy&. 
Fallinn yar Hrómundr, enn Þorieifr sárr til ó- 
lífis. Hásteinn rann eftir þeim, þartil erHelgi 
kastaði af sér Jorundi dauðum; þá hyarf hann 
aftr. Eonur spurðu tiðinda; Hásteinn kyað: 

Hér hafa sez, þeírs sœfast 
sútlanst bana úti 
STÍpigÖrdaDgar SYerða 
B&rtdiit & brásteinuin. 
Hygg, at hálfir liggi 
heftendr laga eftir; 
eggskeindar lét ek ondir 
öbiðlngam syiða. 

Eonur spurðu, hyé margir þeir yæri. Hásteinn 
kyað: 

Bark'íU ek fúr meö fleiri 
íetla stigs at Tigi; 
fjTÍt y&mm þar Qörir 
frœndr ofstopa ysendir; 
enn tólf aí glað Gylfa 
gmmþingB hyatir runnar 
kðld mðn y&pn, þeirs yildu 
yárs fundar til sknnda. 

Eonur spurðu, hyé margirýærifallnirafyiking- 
um; Hásteinn kyað: 

Sjav hafa sœkitiyar 
Syökiis garðs til jarðar 
(blöð íell yarmt tU vaUar, 



1S2 LANDNÁKABÖK. 



yaldögg) nðsnm hðgg^vit. 
Mnn-at fftrviðir fleiri 
I^'ölnis þings, enn hingat 
út nm Ekkils brantir 
lálks mœrar skæ fcera. 

Hér megn hœlibörvar 
hijöms daltangar slgöma 
dýrs, hvat drygðn Qörir 
dagyerks séa merki; 
enn ek hyrbrigðir hngða 
(hrafn sleit af ná beitu) 
Gnnnar ræfrs, at gæfim 
griðbitnm frið litinn. 

Unnnm auðimönnum 
(á ek þunnan hjðr) Gunnar 
(áTýgðum vér at vigi 
yerk) dreyruga serki. 
Höfðu herði-lofðar 
hildar borðs nnd skildi 
(þvarr hangvðlnm hengi 
hnngr), Yalfasta tungur. 

Harðr vas gnýr, þás gerðum 
grjötvarps lotu snarpa, 
gengu sverðs at sangvi 
snndr gr& klæði Þnndar, 
áðr á hæl til hvilðar 
(hlutn þeir bana fleiri, 
hjaldrs kom hríð á slgðldn), 
hœkings viðir œki. 

Heyri sran, þars sára 



LANDNÁIIABÓK. 123 



Bigrstallg Tidir falla, 
(benskdri drekkr b&ru 
blóðfalls) of ná gjalla. 
Þar fekk Om (enn emi 
era greipr hræjum gyeipðar) 
sylfirt er Sleitu-Helgi 
segðanðigr felt rauða. 

B&ra upp af ára 
allþakklegnm biakki 
ýtar 0B8 at möti 
áJmþingð sáma hjá.lma; 
enn & braut tU beiUs 
beiðendr goðum leiðir 
hliða, herðimeiðar, 
hauðrmeuB skarar rauðar. 

Þeir Helgi létu út enn sama dag, og týndust 
allir á Helgaskeri fyrir Skriðnesenni. Þorleifr 
Tarð grœddr ok bj6 at Brekku. Hásteinn fór 
útan ok fell á Orminum langa. 

Nú eru rituð landnám flest í VestfirðingaQórð- 
nngi y eítir því sem fróðir menn haía sagt;má 
má þat nú heyra, at þann Qórðung hefir mart 
stórmenni bygt, ok frá þeim eru margar gðfig- 
ar ættir komnar, sem nú mátti heyra. 

Þessir landnámsnienn eru göfgastir í Yest- 
firðinga íjórðungi: Hrosskell, Skalla-Grimr, Sel- 
þórir, Björn enn austrœni, Þórólfr Mostrarskegg, 
Uðr djúpauðga, Geirmundr he^arskinn, Úlfr 
skjálgiy Þórðr Vikingsson, þótt langíeðri hald- 
ist stœrra i sumum ættum. Enn þá er bœndr 



-P-, .« 



134 lanðnAuaböe. 



váru taldir á íslandi, þá yára DGCCC bónda í 
þessnm fíórðangi. 



n. 

Ná hefr npp landnám í I^orOlendingra QörÖnngi^ 

er QSlbygrðastr heflr yerit af Slln íslandi, ok stœrst- 

ar sJ^grnr hafa grerzt bœði at fornu ok n;^n, 

sem enn mnn ritat TerOa ok rann berr á. 

1. Eysteinn meinfretr, son Álfs ór Ostu^ 
nam Hrútafjarðarströnd ena eystri, næst eftir 
Bálka, ok bjó þar nokkara vetr, áðr hann fekk 
Þórhildar, dóttur Þorsteins rauðs; þá réðst hann 
norðan í Ðali ok bjó þar; þeira synir vára 
þeir Álfr í Dölum, Þórðr ok Þórólfr refr, ok 
Hrappr. 

Þóroddr hét maðr, er land nam í Hrútafirði 
ok bjó á Þóroddsstöðum. Hans son var Amórr 
hýnefr, er átti Gerði, dóttur Böðvars 6r Böð- 
varshólum; þeira synir váru þeir Þorbjöm, er 
Grettir vá, cik Þóroddr drápustúfr, faðir Val- 
gerðar, er átti Skeggi skammhöndungr G-amla- 
son, Þórðarsonar, Eyjólfssonar, (Ófeigs^^wx^ 
Þórólfssonar fasthalda frá SnæfjöUum. Son 
Skeggja skammhöndungs var Gamli faðir Á«- 
dísar, móður Ödds munks. 



LAKÐNÁHABÓK. 12^ 



Skútaðar-Skeggi hét maðr ágætr í Noregi ; hans 
son var Björn, er kallaðr var Skinna-Björn, því 
at hann var Hólmgarðsfari ; ok er honnm leidd- 
nst kaupíerðir, tór hann til íslands ok nam 
MiðQorð ok Linakradal ; hans son var MiðQarð- 
ar-Skeggi; hann var garpr mikill ok farmaðr; 
hann herjaði í Austrveg ok lá í Ðanmork við 
Sjóland, er hann fór austan ; þar gekk hann upp 
ok brauzt i haug Hrólfs kraka ok tók þar ór 
Sköfnung, sverð Hrólfs konungs, ok ðxi Hjalta 
ok mikit fé annat, enn hann náði eigi Laufa. 
Skeggi bjó á Reykjum í Miðfirði ok átti HáHr 
beru Orímsdöttur; þeira börn váru þau Eiðr, er 
átti Hafþóru dóttur Þorbergs kornamúla ok Á- 
lofar elliðaskjaldar, systur Þorgeirs gollnis; þau 
áttu mörg börn. Annarr son Skeggja var Kollr, 
faðir Halldórs, föður þeira I>órdísar, er Skáld- 
Helgi átti, ok Þorkötlu. Dœtr Skeggja váru 
þær Hróðný, er átti Þórðr gellir, ok Þorbjörg, 
er átti Ásbjörn enn auðgi Harðarson ; þeira dótt- 
ir var Ingibjörg, er átti Illugi enn svarti; þeira 
synir Gunnlaugr ormstunga, Hermundr ok KetiU. 
8on EiBs einn hét ÞbrhaUr, faðir Eids, fódur 
Þórhálls, föður Odd/nyjar, mödur Oeirlaugary 
möður Sncdaugar, möBur MarJcúss á Mdum, 

Haraldr hringr hét maðr ættstórr; hann kom 
skipi sínu í Vestrhóp, ok sat enn fyrsta vetr 
þar nær sem hann hafði lent ok nú heita 
Hringsstaðir ; hann nam Vatnsnes alt útan til 



l^ LAKÐNÁMABÖK. 



Ambáttarár fyrir yestan, enn fyrir austan inn 
til Þverár, ok þar yfir um þvert til Bjaxgaöss, 
ok alt þeim megin bjarga út til sjóvar, ok bjó 
at Hölum. Son hans var Þorbrandr, faðir Ás- 
brandS; foður Sölva ens prúða á Ægissíðu, ok 
Þorgeirs er bjó at Hólum; hans dóttiryar Ást- 
ríðr, er átti Arnmóðr Heðinson ; Heðinn yar son 
þeira. Önnur dóttir Þorgeire var Þorgerðr, er 
átti Þorgrimr, son Pétrs frá Ösi. 

Sóti hét maðr, er nam Vestrhóp ok bjó und- 
ir SótafelU. 

Hunda-Steinarr hét jarl á Englandi ; hann átti 
Álofu, dóttur Bagnars loðbrókar ; þeira börn yára 
þau: Björn, faðir Auðunar skökuls, ok Eliríkr, 
faðir Sigurðar bjóðaskalla, ok ísgerðr, er átti 
Þörir jarl á Yermalandi. Auðun skökull fór til 
íslands ok nam Víðídal, ok bjó á Auðunarstöðum ; 
með honum kom út Þorgils gjallandi, félagi 
hans, faðir Þórarins goða. Auðun skökull yar 
faðir Þóru mósháls, móður Últhildar, móður Ástu, 
móðurÓIáfs konungs ena helga. Son Auðunar^ 
skökuls yar Asgeirr at Ásgeirsá ; hann átti Jór- 
unni dóttur Ingimundar ens gamla ; þeira börn 
yáru þau Þoryaldr, faðir ÐöUu, móður Œzurar 
byskups, ok Auðuu, faðir Ásgeirs, föður Auðunar, 
föður Egils, er átti Úlfeiði, dóttur Eyjólfs Guð- 
mundarsonar, ok yar þeira son Eyjólfr, er yeg- 
inn yar á alþingi, faðir Orms, kapalíns Þor- 
láks byskups. Annarr son Auðunar skðkuls yar 



LAMDNÁHABÓK. 187 



S^ysteinD, faðir Þorsteins, föður Helga, föður 
Þórorms, föðnr Odds, föðnr HaUbjarnary föðnr 
Sighvats prests. Ðóttir Ásgeirs at Ásgeirsá var 
Þorbjörg bekkjarbót. 

Ormr hét maðr, er nam Ormsdal ok bjó þar ; 
hann yar faðir Odds, föðnr Þórodds, föðnr Helga^ 
föðnr Harra, föðnr Jóru, móðnr Þórdísar^ móð- 
nr Tanna, föðnr Skafta. 

2. Ketill ranmr hét hersir ágætr í Banms- 
dal i Noregi; hann yar son Orms skeljamola, 
Bross-Bjarnarsonar, Banmssonar, Jðtnn-Bjarnar- 
sonar norðan ór Noregi; Ketili átti Mjöll, dótt- 
nr Ánar bogsyeigis. Þorsteinn hét son þeira; 
hann yá & skóginnm til Upplanda af áeggjnn 
föðnr síns Jöknl, son Ingimundar 'jarls af 3ant- 
landi; Jöknll gaf honnm líf; siðan fekk Þor- 
steinn Þórdísar systnr hans. Þeira son yar 
Ingimnndr enn gamli; hann yar fœddr i Hefni 
með Þóri, föðnr • Gríms ok Hrómnndar. Heiðr 
yölya spáði þeim öilnm at byggja á þyi landi 
er þá yar ófnndit yestr i haf ; enn Ingimnndr 
kyeðst yið þyí skyldu gera; yölyan sagði hann 
þat eigi mnndn mega, ok sagði þat til jartegna^ 
at þá mnndi horfínn hlutr ór píissi hans, ok 
mnndi þá finnast, er hanngræfi fyrir öndyegis- 
súlnm sinnm á landinn. Ingimundr yar yikingr 
mikiU, ok herjaði í yestryíking jafnan. Sæ- 
mnndr hét félagi hans, .suðreyskr; þeir kyámn 
6r hernaði þann tima er Haraidr konnngr gekk 



128 LANÐNÁMABÓE. 



til lands, ok lagði til orrostu i Hafrsíirði við 
þá Þóri haklang ; Ingimundr vildi yeita konangi, 
enn Sæmundr eigi, ok skildi þar félag þeira. 
Eftir orrostuna gifti konungr Ingimundi Vig- 
dísi, dóttur Þóris jarls þegjanda; þau Jörundr 
háls váxu frillubörn hans. Ingimundr undi hvergi; 
því fýsti Haraldr konungr hann at leita forlaga 
sínna til íslands. Ingimundr lézt þat eigi ætlat 
hafa, enn þó sendi hann þá Finna tvá í hamför- 
um til íslands eftir hlut sínum ; þat var Freyr ok 
gerr af silfri. Finnar kvámu aftr, ok höfðu 
fundit hlutinn ok náð eigi ; vísuðu þeir Ingi- 
mundi til í dal einum milli holta tveggja, ok 
sögðu Ingimundi alt landsleg, þar er hann skyldi 
byggja. Eftif þat byrjar Ingimundr för sína 
til íslands, ok með honum Jörundr háls, mágr 
hans, ok Eyvindr sörkvir ok Ásmundr ok Hvati, 
vinir hans, ok þrælar hans: Friðmundr, Böð- 
varr, Þórir refskegg, Úlfkell. Þeir tóku fyrir 
sunnan land, ok váru allir um vetrinn á Hvann- 
eyri með Grími, fóstbróður Ingimundar; enn 
um várit fóru þeir norðr um heiðar. Þeir kvámu 
i fjörð þann er þeir fundu hrúta tvá; þat köU- 
uðu þeir Hrútaflörð; síðan fóru þeir norðr um 
heruð ok gáfu víða örnefni; hann var um vetr 
i Víðidal i Ingimundarholti ; þeir sá þaðan Qðll 
snælaus í landsuðr, ok fóru þann veg um várit; 
þar kendi Ingimundr lönd þau er honum var 
til vísat. Þórdís, döttir hans, var alin i Þórdís- 



LANDNÁMABÓK. 199 



arholti. Ingimundr nam Yatnsdal allan upp írá 
Helgayatni ok Urðarvatni fyrir austan; hann 
bjó at Hofi, ok fann hlut sinn, þá er hann gróf 
fyrir öndvegissúlum sfnum. Þorsteinn var son 
þeira Vígdísar ok JökuII ok Þórir hafrsþjó ok 
Högni. Smiðr hét ambáttar son ok Ingimundar, 
enn dœtr Jórunn ok Þórdís. 

3. Jörundr nam út frá Urðarvatni til M6- 
gilslœkjar, ok bjó á Grund nndir Jörundarfelli; 
hans son var Már á Másstöðum. Hvati nam 
út frá Mógilslœk til Griljár, ok bjó á Hvatastöð- 
um. Ásmundr nam út frá Helgavatni um Þing- 
eyrasveit ok bjó undir Gnúpi. Friðmundr nam 
Forsæludal. Eyvindr sörkvir nam Blöndudal; 

hans son var Hermundr ok Hrómundr enn halti. 

* 

Ingimundr fann beru ok húna tvá hvita á Húna- 
vatni; eftir þat fór hann útan ok gaf Haraldi 
konungi dýrin ; ekki höfðu menn í Noregi áðr 
séð hvíta björnu. Þá gaf Haraldr konungr Ingi- 
mundi skip með viðarfarmi, ok sigldi hann tveim 
skipum fyrir norðan land fyrstr manna fyrir 
Skaga, ok helt upp í Húnavatn; þar er Stíg- 
andahróf hjá Þiugeyrum. Eftir þat var Hrafh 
anstmaðr með Ingimundi ; hann hafði sverð gótt ; 
þatbar hánnihof; þvi tók Ingimundr afhonum 
sverðit. Hallormr ok Þórormr brœðr kvámu út 
ok váru með Ingimundi; þáfekk HallormrÞór- 
disar dóttur hans^ ok fylgðu henni Eornsár 
lönd; þeira son var Þorgrímr Komsárgoði. Þór- 

9 



130 LANÐNÁHABÓK. 



ormr bjö i Þörormstanga. Ingimandi harfa syin 
tia, ok fandast annat haast í Svinadal, ok var 
þá handrað svina ; göltr hét Beigaðr ; hann hljóp 
á Svínavatn ok svam þar til er at genga klaaf- 
irnar; hann sprakk á Beigaðarhváli. 

4. Hrolleifr enn mikli ok Ljót, móðir hans, 
kváma út i Borgarfjörð; þaa fóra norðr nm 
sveitir ok fenga hvergi ráðstafa, áðr þaa kváma 
i Skagafjörð til Sæmandar. Hrolleifr var son 
Arnhallz, bróðar Sæmandar; þvi visaði hann þeim 
norðr á Höfðastrond til Þórðar, enn hann fekk 
honam land i Hrolleifsdal, ók bjó hann þar. 
HroIIeifr fífldi Hróðnýja, dóttar Unaór Unadal; 
Oddr Unason sat fyrir honam ok vá Ljót systr- 
ang hans, enn særði hann á fœti, þviat kyrtil 
hans bita eigi jáfn. Hrolleiir vá Odd ok tvá 
menn aðra, enn tveir kvámnst andan ; fyrir þat 
gerði Höfða-Þórðr hann heraðssekan, svá vitt 
sem vatnsföll deila til sjövar i Skagafírði; 
þá sendi Sæmandr HroIIeif til Ingimnndar ens 
gamla ; Ingimandr setti hann niðr i Oddsás gegnt 
Hofi. Hann átti veiði i Yatnsdalsá við Ingi- 
mand, ok skyldi hann "* ganga ór á fyrir Hofs- 
mönnam, enn hann vildi eigi ór ganga fyrir 
sonnm Ingimandar, ok börðast þeir nm ána ; þá 
var sagt Ingimandi; hann var þáblindr, ok lét 
hann smalasvein leiða hestinn andír sér á ána 
milli þeira. Hrolleifr skaut spjótí i gegnnm hann ; 
þeir tórn þá. heim. Ingimandr sendi sveininn at 



: 



\. 



LANÐNÁlfABÓK. 131 



segja Hrolleifí, enn hann var dauðr í öndvegi, er 
synir hans kvámu heim. Hrolieifr sagði móður 
sínni; hon kvað þá reyna mundu, hvárt ijjaeira 
mætti gifta Ingimnndarsona eða kunnusta heun- 
ar, ok bað hann fyrst á braut fara. Porsteinn 
skyldi reyna eítir HroHeifi ok hafa kostgrip af 
arfi. Eigi settust Ingimundarsynir i hásæti föð- 
ur síns; þeir fóru norðr til Geirmundar, ok gaf* 
Þorsteinn honum sex tigi silfrs til, at hiann 
skyti HroUeifi á braut; þeir röktu spor hans 
norðan nm hálsa til Vatnsdals. Þorsteinn sendi 
húskarl sinn í Ás á njósn; hann kvað tólf vis* 
ur, áðr til dura var gengit, ok sá fatahrugu á 
bröndnm, ok koní undan rautt klæði ; Þorsteinn 
kvaðþarverit hafa Hrolleif: „ok munLjóthafa 
blótat til langlífis honum'^ Þeir fóru í Ás, ok 
vildí Þorsteinn sitja yfir dyrum, ok náði eigi 
fyrir Jökli, þvíat hann vildi þar vera. Maðr 
gekk út ok sást um; þá leiddi annarr Hrolieií 
eftir sér. JökuII brást við, ok feldi ofan skiða- 
hlaða, enn gat kastat kefli til brœðra sinna. 
Eftir þat rann hann á HroUeií, ok ultu þeir of- 
an j^rir brekkuna, ok varð JökuII efri ; þá kom 
Þorsteinn at, ok neyttu þeir þávápna. Þávar 
Ljót út komin ok gekk öfig; hon hafði höfuðit 
milium fóta sér enn klæðin á baki sér. JökuU 
hjó hofuð af HroIIeifi, ok rak i andlit Ljótu; 
þá kvaðst hon of sein orðit hafa: „nú muudi 
um snúast jörðin fyrir sjónum mínum, enn þér 

9* 



132 LANÐNÁMABÓK. 



mundut allir œrzt hafa". Eftir þat kaus Þor- 
steinn Hofsland, enn JökuU hafði sverðit ok bjó 
i Tungu ; Þórir hafði goðorð ok bjó at Undornfelli, 
ok gekk berserksgang; Högni hafði Stíganda, 
ok var farmaðr ; Smiðr bjó á Sraiðsstöðum. Þor- 
steinn átti Þuríði gyðju,'d6ttur Sölmundar í Ás- 
bjarnarnesi ; þeira son var Ingólfr hinn fagri ok 
Guðbrandr. Jökull var son Bárðar Jökulssonar, 
er Öláfr konungr hinn helgi lét drepa. Þat 
sagði Jökull stigamaðr at lengi mundi glapyíg 
haldast 1 ætt þeiri. Þorgrímr hjb á HjoMoL' 
hmdi. Þeir synir Ingimundar ok Jorundarsyn- 
ir hörðtist um Deíldarhjállaf ók féll þar Högni 
ók Uysingi Þorsteins, enn ór Más lidi dótturson 
Jörundar ok fimm menn alfrir. JökuU hjöÞor- 
grím á þjd ok flýSu á braut, Már galt átta 
tigi silfrs ok hafði Hjalla(land), Þeir Þorsteinn 
ok JökuU drápu Þbrolf hdjarskinn ok tvá menn 
aðra. 

Þdrólfr sleggja hjö á Sleggjustöðum, upp frá 
Hdgavatni; hann dti á kaf HaUvarS, au^ttnann 
ÞorsteinSj í fen fyri þeim hrœðrum, ok hanaði 
þeim h&dum. Bergr enn rakki systrson Finn' 
hoga ens ramma frá Borg (kom út). Þorgrímr 
fekk döttur Skíða af Skiðastödum i Vatnsdal; 
þar slö JökuU Berg með sverðshjöltum at hrúð- 
laupi; fyrir þvi skyldi Þorsteinn ganga undir 
jarðarmen þrjú & Húnavatns þingi, ok vildi eigi; 
þá skoraði Finnhogi á Þorstein tU hölmgöngUy 



liANDNÁMABÓK. 133 



enn Bergr á Jöktd. Faxd-Brandr bjö fyrir of- 
an Hola; hann för til hölms med þeim Porsteini 
í Yídidalsey; þar reisti Jökull níð Finnhoga. 
Orba ok Þörey kómu út; Oróa bjó á Oróustöð^ 
um hjá Hofi; Þbrey bjöi Vestrhöpi at Þdreyjar- 
gnúpi; þá gerði Oróa haustboð Þorsteini ok þeim 
brœðrum; Þorstein dreymdi þrisvar at hann 
skyldi eigi fara; þá hleypti Oröa skriðu á þá 
menn odla^ er þar váruj af fjölkyngi. Þá hét 
Þorsteinn á þann er sölina skapaðL at berserks- 
ga/ngr hyrfi af Þóri, at hann fœddi upp Þorkd 
kröflu: Þorgrímsson frá Kornsáy ok komst svd 
at goðorði. Ingólfr orti um Valgerði Óttarsdött' 
ur mansöngsdrápu ; þá sótti Óttarr Ingólf ok 
bnyttist þat Þá andaðist Þörir, enn óttarr 
réðst á braut Ouðbrandr bjó á Chuðbrandsstöð- 
um. Þbrir varð sekr um konu; hann var flugu- 
maðr tU Ingblfs at ráði Óttars; hann hljbp til 
Ouðbrands., enn Ou^brandr vá hann. Þávildu 
þeir gera til óttars ok náðu eigL Óttarr galt 
fimm hundrud silfrs. Enn Svartr kom út á Min- 
þakseyri br Suðreyjum brotnu skipi; hann var 
flugumaðr (tíL Ingblfs ok Ouðbrands). Hestar 
váru í dyngju. Ingölfr varaðist (enn Svartr vá) 
Ottðbrand mebal séls ok vetrarhúsa; þar lá ok 
Svartr eftir á Svartsmyri; þá galt öttarr þrjú 
htmdruð sUfrs. Þá fekk Ingblfr HHdar Ólafsdbtt- 
ur frá Haukagili. Ingolfr vá tvá mmn í einu 
höggi af HeUismönnum í séli í MiklagíLi^ okþrjá 



134 LANDNÁMABÓK. 



menn adra; þar feU fórunautr hans^ enn hann 
varS sárr mjök, ók dö lítlu siðar. 

Þorgils gjallandi bjó at Svínavatni, erút kom 
með Auðuni skökli; hans synir váru þeirDigr- 
Ormr, er vágu Skarpheðinn Véfreðarson á Vatns- 
skarði, ók Þorkdl. Qlœðir var brdðurson hans 
ennsysturson Ouðmundarensrika. Þorkéll(krafla) 
vá Þorkél fr& Uélgavatni at mannfundi at Komsá^ 
éllefu vetra gamall; siðan for ÞorkéU útany ok 
var með Sigurði Hlöðvéssyni. ÞorkeU ÞorgilS' 
son fekk Hildar, döttur Þbrorms frá Þórorms- 
tungu; at þvi hrúSlaupi vá ÞorkéU (krafla) Olœði. 
Hildr Hermundardöttir, Eyvindarsonar, fylgBi 
honum; hann falst i KröfiuhéUi undir forsi í Vatns* 
dals&. Þórdis sp&kona réð r&ð til, at ÞorkéU 
skyldi Ijösta sprota hennar í höfuð Ouðmundi 
(rika) at dörni, er Hegnöðr hét, ók mundi hann 
þá eÍQÍ at mœla, enn (þeir) töku tvau hundruð 
silfrs. Þ& tbk ÞorkeU við Hofslandi . ok goðorðiy 
ok hajði meðan hann lifði; hann fekk VigdisoTy 
döttur óláfs fr& Haukagili. 1 þann tima kom 
út Friðrekr biskup með Þorváldi Koðr&nssynij 
ok var at Oiljá með þeim Ormi Koðránssyni 
feðgum ; biskup var at haustboði at ól&fs, ok vígði 
byskup þar élda; þar v&ru ok berserkir tveir, ok 
hét Haukr hvirrtveggja ; "þeir v&ðu eldinn ok 
brunnu b&ðir, ok heitir þar siðan Haukagil; þ& 
tök ÞorkeU skírn ok áUir Vatnsdœlar. Hann 



LAlíDNÁMABÓK. 136 



lét kirkju gera. at Hofi, ok veitti þar gröft öUtm 
þingmönnum sínum. 

5. Eyyindr auðkúla hétmaðr; hannnamall- 
an Syinadal ok bjö á Auðkúlustöðam ; Þorbjorn 
kolka hét maðr; hann nam Eolkumýrar; okbjó 
þar meðan hann lifði. 

Eyvindr sörkvir nara Blðndudal, sem fyrr er 
ritat; hans son var Hrómundr enn halti, er vá 
Hogna Ingimundarson^ þá er þeir Már ok Ingi- 
mundarsynir bðrðust um Deildarhjalla ; þyí yar 
hann gerr ór Norðleudinga fjórðungi. Hans syn- 
ir yáru þeir Hásteinn ok Þorbjörn, er börðust 
yið Sleitu-Helga í Hrútafirði. Annarr son Ey- 
yindar yar Hermundr, faðir Hildar, er átti Áyaldi 
Ingjaldsson; þeira börn yáru þau Kolflnna, er 
átti Griss Semingsson, ok Brandr, er yá Galta 
Óttarsson á Húnayatnsþingi fyrir níð Hallfreðar. 

Æyarr hét maðr, son Ketils helluflaga ok 
Þuríðar, döttur Haraldar konungs gullskeggs ór 

Sogni. Æyarr átti þeira son 

yar Véfraðr. Synir Æyars laungetnir yáru 
þeir Karli ok Þorbjörn strjúgr ok Þórðr mikiU. 
Æyarr fór til íslands ór yíkingu, oksynirhans 
aðrir enn Véfroðr; með honum fór út Gunn- 
Bteinn, frændi hans, ok Auðólfr ok Gautr, enn 
Véfreðr yar eftir í yíkingu; Æyarr kom skipi 
sínu í Blönduós ; þá yáru numin lönd íyrir yest- 
an Blöndu. Æyarr fór upp með Blöndu at leita 
sér landnáms, enn er hann kom þar sem heita 



136 LANDNÁMABÓK. 



Móbei'gsbrekkar, setti hann niðr stöng háva, 
ok kveðst þar taka Yéíreði syni sínam bústað. 
Síðan nam hann Langadai allan app þaðan ok 
svá þar fyri norðan háls; þar skifti hann lönd- 
með skipyerjnm sinam. Ævarr bjó i Ævars- 
skarði. Yéfreðr kom út síðar í Gröngaskarðs- 
árós ok gekk norðan tii föðar síns, ok kendi 
faðir hans hann eigi. Þeir glimdn, syá at app 
genga stokkar allir i húsina, áðr Yéfroðr sagði 
til sin. Hann gerðí bú at Móbergi, sem ætlat 
yar, enn Þorbjörn strúgr á Strúgsstöðam, enn 
Gannsteinn á Gannsteinsstöðnm, Earli á Karla- 
stöðam, Þórðr á Mikilsstöðam, Aaðólfr á Aað- 
ólfsstöðam. Gaatr bygði Gaatsdal ; hann yar ein- 
hendr. Þeir Eyyindr sörkyir íóra sér sjálfir, 
ok yilda eigi lifa Ingimand enngamla. Haakr 
bjó þar sem nú heita Haiiksgrafir. Yéfraðr átti 
Gnnnhildi, döttnr Eiriks ör Qaðdölam, systar 
Hólmgðnga-Starra. Þeira synir yárn þeir Úlf- 
heðinn, er þeir Þjóstólfr yágn yið Grindarlœk, 
ok Skarpheðinn, er þeir Ðigr-Ormr yága i Yatns- 
skarði, ok Húnreðr faðir Más, föðnr Hafliða. 
HaMóra hét dóttir Hwnredarj möðir Vigdísarj 
mbBur ÚlfheSins, föður Bafns, fóSur HáOberu, 
mbdur Vcddísarj médur Snorray föður HáUbertéy 
er átti Markús Þdrðarson á Mdum. 

Holti hét maðr^ er nam Langadal ofan frá. 
Móbergí, ok bjó á Holtastöðam; hann yar faðir 
ísreðar, £[)ðar ísleifs, ft^ðar Þoryalds, foðar Þór- 



LANDNÁMABÓK. 137 



arins ens spaka. Dóttir Þorvalds var Pórdís, 
er átti Halldórr, son Snorra goða. Þeira dœtr 
yára þær Þorkatla, er átti Guðlaugr Þorflnns- 
son í Straumsfirði ; þaðan eru Sturlungar komn- 
ir ok Oddverjar. Önnur var Guðrún, er átti 
Ejartan Ásgeirsson ór Yatnsfirði; þeira^onÞor- 
valdr faSir Ingiríðar, er Guðlaugr prestr átti. 

Föstölfr oJc Pjöstölfr hjoggu i Engihlid i Langa- 
dai; þeir tóku við sekum manni, þeim er Þor- 
grímr hét; þann vágu þeir EiínreSr ók Þór-' 
clfr leikgodi á KíLi. Eftir þat vágu þeir Fóstolfr 
ók Þjöstölfr Úlfheðin, hrbður HúnreSar hjá 
Qrindálœk; þeir bjoggu þá í Hdti, enn Finnr 
Jörundarson á Breilfabólstad í Vestrhópi, frœndi 
FóstölfSy barg þeim, enn ÞorkéU kraflakomþeim 
útan. Úlfheðinn leyndi sári sínu, ok bad eigi 
tU hefnda at leita, kvaS engum auðit mundu 
verða. Síðan vága þeir Fóstölfr austr i Noregi 
Skúmj leysingja Húnreðar, véllau^gan at fé, 
enn sendu alt féit út Húnreðij ok þá sœttust 
þeir heíLum sáttum. 

Hólmgöngu-Máni hét maðr, er nam Skaga- 
strönd fyrir vestan inn til Forsár, enn fyrir 
austan til Mánaþúfu, ok bjó í Mánavík; hans 
dóttur átti Þorbrandr i Dölum, faðir Mána, föð- 
ur Eálfs skálds. 

6. Eilifr örn hét maðr, son Atla Skiðasonar 
ens gamla, Báxðarsonar í ÁI. Son Eilífs arnar 
var Koðrán at GiUá ok Þjóðólfr goði at Hofi á 



138 LANDNÁMABÓK. 



Skagastrðnd, ok Eysteinny faðir Þorvalds tin- 
teins ok Þorsteinn heiðmennings ok Arnar í 
Fijótum. Eiiifr nam iand inn frá Mánaþúfu til 
Gönguskarðsár, ok Laxárdai, ok bj6 þar. Eilifr 
átti Þoriaugu dóttur Sæmundar ór Hiíð; þeira 
synir váru þeir Söimundr, faðir Guðmundar, 
föður þeira Víga-Barða okbrœðra lians; annarr 
yar Atii enn rammi, er átti Herdisi, dóttnr Þórð- 
ar frá Höfða; þeira börn váru þau Poriaug, er 
átti Guðmundr enn ríki, og Þórarinn, er átti 
Höiiu, dóttur Jörundar háis; son þeira var 
Styrbjörn, er átti Yngvildi, dóttur Steinroðar 
Heðinssonar frá Heðinsliöfða ; þeira dóttir Arn- 
dís, er átti Hamaii Þormóðarson, Þorkelssonar 
mána. 

Sæmundr enn suðreyski, félagi Ingimundar 
ens gamia, sem ritat er, liann kom skipi sínu 
í Gönguskarðsárós. Sæmundr nam Sæmundar- 
lilíð aiia tii Vatnsskarðs, fyrir ofan Sæmundar- 
lœk, ok bjó á Sæmundarstöðum ; lians son var 
Geirmundr, er þar bjó síðan. Dóttir Sæmundar 
var Eeginleif, er átti Þóroddr hjáimr; þeira 
dóttir Halibera, móðir Guðmundar ens rika, 
föður Eyjóifs, föður Þóreyjar, móður Sæmundar 
ens fróða. Arnalldr hét annarr son Sæmundar, 
faðir Rjúpu, er átti Þorgeirr, son Þórðar frá 
Höfða; þeira son var Halldórr frá Hofl. 

Skeflli hét maðr, er skipi sínu kom í Göngu- 
skarðsárós á enni sömu viku ok Sæmundr; enn 



LANÐNÁMABÓE. 139 



meðan Sæmundr fór eldi um landnám sitt, þá 
nam SkefíU land alt fyrir útan Sauðá; þat tók 
hann af landnámi Sæmundar at ólofi hans, ok 
lét Sæmundr þat svábúit vera. 

Úlfljótr liét maðr; hann nam Langaholt alt 
jyrir neðan Sæmundarlœk. 

Þorkell yignir, son Skíða ens gamla, hann 
nam land um Vatnsskarð alt ok Svartárdal; 
hans son var Arnmóðr skjálgi, faðir Galta, föð- 
ur Þorgeirs, föður Styrmis, fóður Halls, föður 
Kolflnnu. 

Álígeirr hét maðr, er nam um ÁlfgeirsvöIIu 
ok upp til Mælifellsár, ok bjó á Álfgeirsvðll- 
um. 

Þórviðr hét maðr, sá er land nam upp frá 
Mælifellsá til Giljár. 

Hrosskell hét maðr, er nam Svartárdal ailan 
ok Ýraríellslönd öll með ráði Eiríks; hann nam 
ofan til Gilhaga ok bjó at Yrarfelli. H^nnátti 
þræl þann, er Roðrekr hét; hann sendi hann 
upp eftir Mælifellsdai í landaleitan suðr á fjöll; 
hann kom til gils þess er verðr suðr frá Mæli- 
felli, ok nú heitir Roðreksgil; þar setti hann 
niðr staf nýbirktan, er þeir kölluðu landkönn- 
uð, ok eftir þat snýr hann aftr. 

7. Eirikr hét maðr ágætr; hann fór af Nor- 
•egi til íslands; hann var son Hróalds Geir- 
mundarsonar, Eiríkssonar örðigskeggja. Eiríkr 
nam land frá Giljá um G^oðdali alla ok ofan til 



140 LANDNÁMABÓK. 



Norðrár; hann bjó at Hoflí Goðdölum. Eiríkr 
átti Þuríði dóttur Pórðar skeggja, systur Helgu, 
er Ketiibjöm átti enn gamli at Mosfelli; börn 
þeira Eiríks yáru þau Þorkell ok Hróaldr, Þor- 
geirr ok Hólmgöngu-Starri ok Gunnhildr. Þor- 
geirr Eiríksson átti Yngviidi Þorgeirsdóttur; 
þeira dóttir Bannveig, er átti Bjarni Brodd-Helga- 
son. Gunnhildi Eiriksdóttur átti Véíraðr Æ- 
yarsson. 

Yékdl enn hamrammi hét maðr, er land nam 
ofan frá Giljá til Mæliíellsár, ok bjó at jtfæli- 
felli ; hann spurði til ferða Eoðreks ; þá fór hann 
litlu siðar suðr á fjöll í landaleitan; hann kom 
til hauga þeira, er nú heita Y ékelshaugar ; 
hann skaut milli hauganna ok hyarí þaðan aftr. 
Enn er þetta spurði Eiríkr í Goðdölum, sendi 
hann þræl sinn suðr á fjöll, er hét Eðnguðr; 
fór hann enn í landaleit; hann kom suðr til 
Blöndukyísla, ok íór þá upp með á þeiri^ er 
fellr fyrir yestan Hyinyerjadal, ok yestr á 
hraunit milli Eeykjayalla ok Kjalar, og kom 
þar á manns spor, ok skildi at þau lágu sunn- 
an at; hann hlóð þar yörðu þá er nú heitir 
Eangaðar yarða; þaðan fór hann aftr, ok gaf 
Eirikr honum írelsi fyrir ferð sina, ok þaðan 
af tókust ferðir um fjallit miUi Sunnlendinga 
ok Norðlendinga. 

Kráku-Hreiðarr hét maðr, enn Ófeigr lafskegg 
íaðir hans, son Öxna-Þóris; þeir feðgar bjoggu 



LANDNÁMABÓK. 141 



skip sitt til íslands ; enn er þeir kvámu í land- 
sýn, gekk Hreiðarr til siglu, ok sagðist eigi 
mundakasta ðndYegissúlam iyrir borð; kveðst 
þat Þykkja ómerkile^ at gera ráð sitt eftir 
þyi; kveðst heldr manda heita á Þór, at hann 
visaði honam tii landa, ef áðr væri namit. Enn 
hann kom í SkagaQörð ok sigldi npp á Borgar- 
sand til brots; Hávarðr hegri kom til hans^ ok 
bauð honum til sín, ok þar var hann um vetr- 
inn í Hegranesi. Um várit spurði Hávarðr, 
hvat hann vildi ráða sinna, enn hann kveðst 
ætla að berjast við Sæmund til landa; ennHá- 
varðr latti þess, ok kvað þat illa gefizt hafa; 
bað hann fara á fund Eiriks í Goðdölum ok 
taka ráð af honum ; „því hann er vitrastr maðr 
í heraði þessu.'V Hreiðarr gerði svá. Enn er 
hann fann Eirík, latti hann þessa ófriðar, ok 
kvað þat óhent at menn deildi, meðan svá væri 
mannfátt á landi; kveðst heldr vilja gefa hon- 
um tunguna alla niðr frá Skálamýri; kvað Þör 
þangat hafa vísat honum, ok þarstafn á horft, 
þá er hann sigldi upp á Borgarsand ; kvað hon- 
um ærit þat landnám ok hans sonum. Þenna 
kost þekkist Hreiðarr, ok bjó á Steinsstððum ; 
hann kaus at deyja í Mælifell. Son hans var 
Ófeigr þunnskeggr, faðir Bjamar, föður Tungu- 
Steins. 

8. Önundr víss hét maðr, er land nam upp 
frá Merkigili enn eystra dal alt fyrir austan; 



142 LANÐNÁMABÓE. 



enn þá er Eirikr víldj tíl fara at nema dalinn 
allan alt fyrir vestan, þá feldi Önundr blótspán 
tíl, at hann skyldi yerða tíss, hyern tima Eirikr 
mundi til fara at nema dalinn, ok varð þá Ön- 
undr skjótari, ok skaut yflr ána með tundröru 
ok helgaði sér svá landit fyrir vestan, ok bjó 
milli á. 

Eári hét maðr, er nam land á milli Norðrár 
ok Merkigils, ok bjó i Flatatungu; hann var 
kallaðr Tungu-Eári; írá honum eru Silfrstæðing- 
ar komnir. 

Þorbrandr örrek nam upp frá Bólstaðará Silfra- 
staðahlíð alla, ok Norðráxdal allan fyrir norðan 
ok bjó á JÞorbrandsstöðum, ok lét þar gera eld- 
hús svá mikit, at allir þeir menn, er þeim megin 
fórUy skyldu þar bera klyfjar í gegnum, ok vera 
öllum matr heimill; við hann er kend Örreksheiði 
upp frá Hðkustöðum; hann var enn göfgasti 
maðr ok enn kynstœrstí. 

Maðr hét Hj^lmólfr, er land nam um Blöndu- 
hlið; hans son var Þorgrímr kuggi, faðir Odds 
í Axlarhaga, föður Sela-Eálfs; þaðan eru Axl- 
hegingar komnir. 

Þórir dúfunef var leysingi ÖxnaÞóris; hann 
kom skipi sinu i Gönguskarðsárós ; þá var bygt 
herað alt fyrir vestan ; hann f 6r norðr yfir Jök- 
ulsá at Landbroti, ok nam land á milli Qlóða- 
feykisár ok Djúpár, ok bj6 á Flugumýri. f þann 
tima kom út skip i Eolbdnsárðsi, hlaðit kvikfé^ 



íiANDNÁMABÓK. 143 



enn þeim hvarf í Brimnesskógum unghryssieitt; 
enn Þórir dúíunef keypti vonina ok fann síðan; 
þat var allra hrossa skjótast, ok var kölluð Fluga. 
Öm hét maðr; hann fór landshorna í millum, 
ok yar Qölkunnigr; hann sat fyri Þóri i Hvin- 
verjadal, er hann skyldi íara suðr um Ejöl, ok 
veðjaði við Þóri hvárs þeira hross mundi skjótara^ 
þvíat hann hafði allgóðan hest, ok lagði hvárr 
þeira við hundrað silfrs. Þéir riðu báðir suðr 
um Kjöl, þar til er þeir kvámu á skeið þat er 
siðan var kallat Dúfuneís-skeið ; enn eigi varð 
miniý skjótleiksmunr hrossa enn Þórir kom i 
móti Erni á miðju skeiði. Örn undi svá illa við 
télát sitt at hann vildi eigi lifa, ok fór upp und- 
ir Qallit, er nú heitir Arnarfell, ok týndi sér 
þar sjálír, enn Fluga stóð þar eftir, þviat hon 
var mjök móð. Enn er Þórir fór af þingi, fann 
hann hest föxóttan ok grán hjá Flugu ; við þeim 
hafði hon fengit; undir þeim var alinn Eiðíaxi, 
er tttan var íœrðr ok varð sjau manna bani við 
Mjörs á einum degi, ok lézt hann þar sjálfr. 
Fluga týndist í feni á Flugumýri. 

Eollsveinn enn rammi hét maðr, er nam land 
á milli Þverár ok G-ljú&ár, ok bjó á Kollsveins- 
stöðum yfir frá Þverá; hann hafði blót á Hofs- 
stöðum. 

9. Gunnólfr hét maðr, er nam land milll 
Þverár ok Glóðafeykisár, ok bjó í Hvammi. 

Qormr hét hersir ágætr í Svíþjóð; hann átti 



144 LANÐNÁMABÓK. 



Þóra, dóttur Eiriks konnngs at Uppsolum; Þor- 
gils hét soD þeira ; faann átti Elínu, dóttur Bnris- 
láfs konungs ór G-örðum austan ok Ingigerðar, 
systur Dagstyggs Bisakonungs. Synir þeira vára 
þeir Hergrímr ok Herflnnr, er átti Hollu dóttur 
Heðins ok Arndísar Heðinsdóttur. G-róa hét 
dóttir Herfinns ok HöUu ; hana átti Hröarr ; þeira 
son Sléttu-Björn, er land nam fyrst á milli Gijót- 
ár ok Deildarár, áðr þeir Hjalti ok Eolbeinn 
kvámu út;.hann bjó á Sléttu-Bjamarstððum. 
Hann átti . . . . ; þeira börn váru Örnólfr, er 
átti Þorljótu dóttur Hjalta Skálpssonar, ok Arn- 
björn, er átti Þorlaugu Þórðardóttur frá Höfða 
ok Arnoddr; hann átti Þórnýju, dóttur Sigmund- 
ar Þorkelssonar, er Glúmr vá. Arnfríðr hét 
dóttir Sléttu-Bjarnar, er Spak-Böðvarr átti, son 
Öndotts. Öndottr kom út í Kolbeinsárósi, ok 
kaupir land at Sléttu-Birni ofan frá Hálsgrof 
enum eystra megin ok út til Kolbeinsáróss, enn 
enum vestra megin ofan frálœkþeim, er verðr 
út frá Nautabúi, ok inn til Gljúfrár, ok bjó í 
Yiðvík. 

Sigmundr á Vestfold átti Ingibjörgu, dóttur 
Bauðs ruggu i Naumudal, systur Þorsteins svarf- 
aðar; þeira son var Eolbeinn; hann fór til ís- 
lands ok nam iand á milli Grjótár ok Ðeildar- 
ár, Eolbeinsdal ok Hjaltadal. 

Hjalti, son Þórðar skálps, kom til íslands 
ok nam Hjaltadal at ráði Eolbeins, ok bjó at 



LANDNÁ1(AB6K. 145 



Hofi; hans synir vára þeir Þorvaldr ok Þórðr, 
ágætir menn. Þat hefir erfi veritágætast áís- 
landi, er þeir erfðu íöður sinn, ok váru þar mcc 
boðsmanna, ok váru allir virðingamenn með gjðf- 
um brutt leiddir. At erfi íœrði Oddr Breiðfirð-* 
ingr drápu, þá er hann hafði ort um Hjalta. 
Aðr hafði Glúmr Geirason stefnt Oddi til Þorska- 
Qarðarþings; þá fóru Hjaltasynir norðan skipi 
til SteingrimsQarðar, ok gengu norðan umheið- 
ina, þar sem nú er kölluð Hjaltdœla laut; enn 
er þeir gengu áþingit, váru þeir svá vel búnir 
at menn hugðu at Æsir væri komnir. Þar um 
er þetta kveðit: 

Mangi hugði manna) 
morðkannaðtr, annat, 
isarnmeiðr enn Æsir 
almœrir þar foeri, 
þás á Þorskafjarðar 
þing með ennitinglum 
holtvartaris Hjalta 
harðfengs s^mir gengu. 

Frá Hjáltasonum er mikil ætt komin ok göfig. 
Þórðr hét maðr ágætr; hann var son Bjarnar 
byrðusmjörs, Hróaldssonar hryggs^ Bjamarsonar 
jámsíðu^ Bagnarssonar loðbrókar; Þórðr fór til 
íslands, ok nam Höfðaströnd í Skagafirði á milli 
IJnadalsár ok HroIIeifsdalsár, ok bjó at Hðfða. 
Þórðr átti Þorgerði, dóttur Þóris hímu ok Prið- 
gerðar, dóttur Kjarvals írakonungs; þau áttu 
nitján börn. Björn var son þeira; hann átti 

10 



146 LANDNÁMABÓK. 



Þoríði, dóttur Befs írá Barði, ok yáru þeira 
börn Arnórr kerlingarnef ok Þórdis, móðirOnns, 
faðar Þórdisar, móðar Bótólfs, föðar Þórdisar, 
móðar Helga, móðar Q^aðnýjar, móðar Storla- 
sona. Þorgeirr hét annarr son Þórðar; hann 
átti Bjúpa, dóttur Amhallz Sæmandarsonar; 
þeira son Halldórr at Hofi. Snorri var enn þriði; 
hann átti Þórbildi rjúpa, dóttar Þórðar gellis. 
Þeira son var Þórðr hesthöfði, faiir Karlsefnisj 
er fann Vírdcmd hit goSa, fóSur Bjarnary föður 
Steinunnarj konu Þorsteins ranglátSf föður Ghid' 
rímary mbdnr EoUu, mddur Flosaj fóður Valgerð' 
ar, mbður herra Erlends sterka. Þorvaldr hol- 
barki var enn fjórði; hann kom am haast eitt 
á Þorvaldsstaði til Smiðkels, ok dvaldist þar nm 
hríð; þá fór hann npp til hellisins Sarts ok 
fœrði þar drápa þá er hann hafði ort am íðtan- 
inn.í hellinam. Síðan fekk hann dóttar Smið- 
kels, ok var þeira dóttir Jórann, móðir Þor- 
brands í Skarfsnesi. Bárðr var enn fímti son 
Þórðar; hann átti Þörörna, dóttar Þórodds 
hjálms; þeira son var Daði skáld. Söxólfr var 
enn sétti son Þórðar, sjaandi Þorgrímr, átti Hró- 
arr, ninndi Enörr, tiandi Þormóðr skalli, ellefti 
Steinn. Ðóttir Þórðar varÞórlaag, eráttiArn- 
björn Slétta-Bjarnarson ; þeira dóttir Guðlaug, er 
átti Þorleikr Hðskuldsson ; þeira son BoUi. Her- 
dis var önnur dóttir Þórðar; hana átti Atlienn 
rammi; Þorgríma skeiðarkinn var en þriðja, 



LANÐNÁMABÓK. 147 



Qórða Arnbjörg, ömta Arnleif, sétta Ásgerðr^ 
sjaiinda Þaríðr, átta Fríðgerðr í Hvamnii. Son 
Amórs Björnssonar, ÞórSarsonarj va/r Eldjárny 
faðir \Hálls, föSur Bagnhildar, möður Bafns, fóð- 
ur HaUberUj moður Valdísar, mbður Snorra, fóð- 
ur HaUberu, er átti Markús Þórðarson á Mdum. 

HroIIeifr enn mikli bygði Hrolleifsdal, sem 
ritat er^ áðr Pórðr gerði hann norðan fyrir víg 
Odds Unasonar; þá íór hann i Vatnsdal. 

11. Friðleifr hét maðr, gauzkr at foðurkyni. 
enn Bryngerðr hét móðir hans, ok var hon flamsk ; 
Friðleifr nam Sléttahlíð alla ok Friðleifsdal milli 
Friðleifsdalsár ok Stafár, ok bjó i Holti; hans 
son var Þjóðarr, faðir Ara ok Bryngerðar, móð- 
or Tanga-Steins. 

Flóki, son Yilgerðar Hörða-Káradóttar, fór til 
íslands ok nam Flókadal milli Flókadalsár ok 
fieykjarhóls; hann bjó á Mói. Flóki átti Gró, 
systar Þórðar frá Höfða ; þeira son var Oddleifr 
stafr, er bjó á Stafshóli ok deildi yið Hjaltasona ; 
dóttir Flóka var Þjóðgerðr, móðir Koðráns, föð- 
nr Þjóðgerðar, móðar Koðráns, föðar Kárs í 
Vatnsdal. 

Þórðr knappr hét maðr sœnskr, son Bjamar 
at Haagi; annarr hét Nafar-Helgí; þeir fóra 
samskipa til íslands, ok kváma við Haganes. 
Þórðr nam land app £rá Stifla til Tangnár ok 
bjó á Knappsstöðam ; hann átti Æsa, dóttar Ljót- 
ólfe goða; þeira son yar Hafr, er átti Þariði, 

10* 



148 LÁNDNÁMABÓK. 



dóttur Þorkels 6r Goðdölum; þeira sonvarÞór- 
arinn, faðir Ófeigs. Nafar-Helgi nam land fyrir 
austan, upp frá Haganesi til Flókadalsár fyrir 
neðan Barð ok upp til Tunguár, ok bjö á Grindli; 
hann átti Gr6 ena snarskygnu; þeira börn váru 
þau: Þ6rhr61fr ok Arnðrr, er barðist við Frið- 



leif á Staíshðli ; ok Þorgerðr, er átti Geirmundr 
Sæmundarson ; ok Úlfhildr, er átti Arnðrr Skefils- 
son í Gðnguskarði; þeira son var Þorgeirr of- 
láti, er vá BI6t-Má at Mðbergi. Þðrunn blá- 
kinn var ein. 

Bárðr Suðreyingr nam land upp frá Stíflu til 
Mjðvadalsár; hans son var Hallr mjðdœlingr, 
faðir Þuríðar, er átti Arnðrr kerlingarnef. 

Bruni enn hviti hét maðr ágætr, son Háreks 
XTppIendinga jarls; hann fór til íslands af fysi 
sínni ok nam land á miUi Mjðvadalsár okÚlfs- 
dala; hann bj6 & Brunastöðum; hann átti Am- 
6ru, dðttur Þorgeirs ens 6ða, I(j6t61fssonargoða; 
þeira synir váru þeir Ketill ok Úlfheðinn ok 
Þ6rðr, er Barðverjar eru frá komnir. 

Úlfr víkingr ok Óláfi* bekkr f6ru samskipa 
til íslands. Úlfr nam Úlfsdali ok bj6 þar. Ó- 
láfi: békkr var son Karls 6r Bjarkey af Háloga- 
iandi; hann vá Þ6ri enn svarta, ok varð fyrír 
þat útlægr. Óláfr nam alla dali fyrir vestan, ok 
ÓlátsiQörð suman til mðts við Þormðð, ok bj6 
at Kviabekk; hans synir váru þeir Steinmöðr, 



LANDNÁMABÓK. 149 



faðir Bjarnar, ok Grimólfr, ok Arnoddr, faðir 
Yilborgar; móður Karls ens .rauða. 

Pormóðr enn rammi hét maðr ; hann Tá Gyrð^ 
móðorfoðnr Skjálgs á Jaðri, ok yarð fyrir þat 
landflótti ok fór til íslands; hann kom skipi 
sínn i Siglnfjörð ok sigldi inn at Þormóðse^rri, 
ok kallaði af þvi SiglnQörð ; hann nam Sigln^örð 
allan á milli Úlísdala ók Hvcmndalaj ok bjó á 
Siglnnesi; hann deildi nm Hvanndali við Óláf 
bekk, ok varð sextán manna bani, áðr þeir sætt- 
nst, enn þá skyldi síttsumar hvárr haía. Þor- 
móðr var son Haralds yikings, enn hann átti 
Arngerðí^ systur Skíða ór Skiðadai ; þeira synir 
yáru þeir Arngeirr enn hyassi, ok Nariiy faðir 
Þrándar, föður Hriseyjar-Narfa, ok Alrekr, er 
barðist i Sléttahlið yið Knör Þórðarson. 

Gnnnólfr enn gamli, son Þorbjarnar þjöta ór 
Sogni; hann yá Végeir, föður Vébjarnar sygna- 
kappa, ok fór siðan til íslands; hann nam Ö- 
láfsiQðrð fyrir austan upp til Beykjaár, ok út til 
Vámúla, ok bjó á Gunnólfsá. Hann átti Gró^ 
dóttur Þoryarðs firá Urðum; þeira synir yáru 
þdr Steinólfr, Þórir ok Þorgrimr. 

12. Björn hét maðr ágætr á Gautlandi ; hann 
yar son Hrólfs frá Ám; hann átti Hlif, dóttur 
Hrólfs Ingjaldssonar, Fróða sonar konungs; £y- 
yindr hét son þeira. Björn yarð ósáttr um jörð 
yið Sigfast, mág Sölyars Gautakonungs, ok brendi 
Bjöm hann inni með þrim tigum manna. Sið- 



150 LANDNÁMABÓK. 



an fór Björn tii Noregs með tóifta mann, ok 
t6k við lionum Grímr hersir, son Eolbjarnar 
sneypis, ok var Jiann með honum einn vetr; þá 
vildi örímr drepa Bjöm til fjár; því fór Björn 
til Öndotts kráku, er bjð í Hvinisflrði á Ögðam, 
ok tók hann við honum. Björn var á samrum 
í vestrvíking, enn á vetrum með Öndótti, þartil 
er Hlif, kona hans, andaðist á Gautlandi; þá 
kom Eyvindr. son hans, anstan, ok tók við her- 
skipum föður sins ; enn Bjðrn fekk Helgu, syst- 
nr Öndotts kráku, ok var þeira son Þrándr. 
Eyviudr t6x þá í vestrvíking, ok hafði útgerðir 
fyrir írlandi; hann íekk Raförtu, dóttar Kjar- 
vals írakonungs, ok staðfestist þar; þvi var hann 
kallaðr Eyvindr austmaðr. Þau Raförta áttu 
son þann er Helgi hét; hann seidu þau til fóstrs 
í Suðreyjar ; enn er þau kómu þar út tveim vet- 
rum siðar, þá var hann sveitr, svá at þau kendu 
hann eigi; þau hðíðu hann bruttu með sér, ok 
kölluðu hann Heiga enn magra. Hann var 
fœddr á íriandi ; enn er hann var roskinn, gerð- 
ist hann virðingamaðr mikill; hann fekk þá Þör- 
unnar hyrnu, dóttur Ketils flatnefs, ok átti þau 
mörg börn ; Hrólfr ok Ingjaldr hétu synir þeira. 
Helgi enn magri fór til íslands með konu sína 
ogbðrn; þar var ok með honum Hámundrbelj- 
arskinn, mágr hans, er átti Ingunni, dóttur 
Helga. Helgi var biandinn mjok i trú; hann 
trúði á Erist, enn hét á Þör til sjófara ok harð- 



LANÐNÁMABÓE. 151 



ræða. Þá er Helgi sá ísland, gekk hann til 
frétta við Þör, hvar land skyldi taka, enn isétt- 
in YÍsaði honnm norðr nm landit; þá spnrði 
Hrólfr, son hans, hyárt Helgi mnndi halda í 
Ðnmbshaf, ef Þórr vísaði honnm þangat, þvíat 
skipyerjnm þótti mál ór hafl, er áliðit yar mjök 
sumarit. Helgi tók land fyrir ntan Hrisey, enn 
fyrir innan Syarf aðardal ; hann yar enn fyrsta 
yetr á Hámnndarstöðum. Þeir fengu yetrmik- 
inn. Um yárit gekk Helgi npp á SólarQally þá 
sá hann at syartara yar miklu at sjá inn til 
f]arðarins, er þeir köUuðu EyjaQörð af eyjum 
þeim er þar lágu úti fyrir. Eftir þat bar Helgi 
á skip sitt alt þat er hann átti; enn Hámundr 
bjó ef tir. Helgi lendi þá yið Galtarhamar ; þar 
skaut hann á land syínum tyeimr, ok hét göltr- 
inn Sölyi; þau fundust þrimr yetrum síðar í 
Sölyadal, ók yáru þá saman Ixx svína. Helgi 
kannaði um sumarit herað alt, ok nam allan 
EyjaQðrð milli Sigluness ok Beynisness, ok gerði 
eld mikinn við hvern vatnsós ok helgaði sér 
svá alt herað. Hann sat þann vetr at Bíldsá, 
enn um várit fœrði Helgi bú sitt í E[ristsnes, 
ok bjó þar meðan hann lifði. í búfœrslunni 
varð Þórunn léttari í Þórunnareyju í Eyjafjarð- 
ará; þar fœddi hun Þorbjörgu hólmasól. Helgi 
tráði á Erist ok kendi þvi við hann bústað 
sínn. Eftir þetta tóku menn at byggja i land- 
námi Helga at hans ráði. 



152 lakdnAhasók. 



13. Maðr hét Þorstdiin svarfaðr^ son Ranðs 
rugga i Naumudal ; hann átti Hildi, dóttur Þrá- 
ins svarta þurs. Þorsteinn fór til íslands ok 
nam Syarfaðardal at ráði Helga. Böm hans 
yáru þau Earl enn rauði, er bjó á Karlsá, ok 
Gnðrnn, er átti Hafþórr víkingr; þeira bðm 
váru þau Elaufl ok G-róa, er átti G^riss gleðill. 
Atli iUingr hét maðr; hann drap Haíþór, enn 
setti Earl i járn; þá kom Elaufi á óyart, ok 
drap Atla, enn tók Earl ór járni. Elaufl átti 
Yngyildi rauðkinn, dóttur Ásgeirs rauðfeldar, 
systur þeira Óláfs yölubrjöts ok Þorleifs; fyrir 
þeim hjó hann jafnabelg, er þeir tóku í landi 
hans. Þá kvað Þorleifi: þetta: 

Bélg lg6 fyr mér 
begg^YÍr snðggvan, 
enn fyt ÓLáfí 
61 ok veija; 
8Yá skal verda, 
ef vér lifum, 
við böl búinn 
beggvir höggyinn. 

Þar af gerðist Svarfdœla saga. 

Earl hét maðr [Steinredarson] , er nam Strðnd 
alla út frá Upsum til Mígandi. 

Hámundr heljarskinn, son Hjörs konungs, 
miðlaði lönd yið Öm, frœnda sinn, þá er hann 
kom vestan, þann er numit hafði ArnarQörð, 
ok bjó hann i Amarnesi ; hans dóttir var Iðunn, 
er átti Ásgeirr rauðfeldr. Son Amar var Narfi, 



LANÐNÁMABÓE. 153 



er Narfasker eru yíð kend; hann átti Úlfeiði^ 
dóttor Ingjalds ór Gnúpufelli; þeira synir váru 
þeir Ásbrandr, faðir Hellu-Narfa, ok Eyjölfr^ 
faðir Poivalds í Haga, ok Helgi, faðir Gríms á 
Eálfskinni. 

Galmi hét maðr, er nam Galmaströnd, á milli 
Poryaldsdalsár ok Eeistarár ; hans son yar Þor- 
yaldr, faðir Orms, föður Barna-Þórodds, íöður 
Þórunnar, móður Ðýrfinnu, móður Þorsteins 
smiðs Skeggjasonar ; Þorvaldi gaf Hámundr land 
milli Eeistarár ok Hörgár, enn hann hafði áðr 
búit í Þorvaldsdal. 

Gleirleifr hét maðr; hann nam Hörgárdal upp 
til Myrkár; hann Var Hrappsson ok bjó í Hag- 
anum forna; hans son yar Björn enn auðgi, er 
Auðbrekkumenn eru frá komnir. 

14. Maðr hét Þórðr slitandi; hann nam Hðrg- 
árdal upp frá Myrká ok ofan til Ðranga öðrum- 
megin; hans son yar Örnólfr, er átti Yngvildi 
allrasystur ; þeira sy nir yáru þeir Þórðr ok Þor- 
yarðr í Eristnesi, ok Steingrímr at Kroppi. Þórðr 
slitandi gaf Skólm, frænda sínum, af landnámi 
sinu; hans son yar Þórálfr enn sterki, er bjó 
at Myrká. 

Þórir þursasprengir hét maðr; hann yar fœddr 
i Ömd á Hálogalandi, ok yarð missáttr yið Há- 
kon jarl Grjótgarðsson, ok fór af þyí til íslands ; 
hann nam Öxnadal allan, ok bjó at Vatnsá; 
hans son yar Steinroðr enn rammi, er' mörgum 



154 LANÐKÁIÍABÓE. 



manni vann bót, þeim er aðrar méínvættir gerðu 
mein. Gteirhildr hét Qölkannig kona ok mein- 
söm; þat sá ófreskir menn, at Steinreðr kom at 
henni óvarri, enn hon brá sér i nantsbelgs liki 
vatnsfalls. Steinreðr var járnsmiðr; hann hafði 
járngadd mikinn í hendi; nm íund þeira er 
þetta kveðit: 

Fork lætr æ sem orkar 
atglamrandi hamra 
á glotkylli gjaUa 
Geirhildar hvi meira. 
Járnstafr skapar œrna 
(eru soUin rif troUi) 
hár á Hjaltaeyri 
hríð kerlingar siða. 

Dóttir Steinreðar var Þorljót, er átti Porvarðr 
í Kristnesi. 

Auðólfr hét maðr; hann fór af Jaðri til ís- 
lands ok nam Hörgárdal niðr frá Þverá til 
Bægisáx, ok bjó at enni syðri Bægisá; hann 
átti Þórhildi, dóttnr Helga ens magra; þeira 
dóttir var Yngvildr, er átti Þóroddr hjálmr, f að- 
ir Arnljóts, fððnr Halldórs, fóSur Einars, fóður 
Jörunnar, mbbur Halls, fóður Oimrar, foður 
ÞorváldSj föður Oizurar jarls. 

Eysteinn son Bauðúlfs Öxna-Þórissonar nam 
land niðr frá Bægisá til Eræklingahliðar, ok 
bjó at Lóni; hans son var Gunnsteinn, er átti 
Hlíf, dóttur Heðins 6r Mjólu; þeira börn váru 



LANÐNÁMABÓK. 1^5 



þau Halldóra, er Yíga-Glámr átti, ok Þorgrínir 
ok örímr eyrarleggr. 

Eyvindr haní hét maðr gðflgr; hann kom út 
sið landnámatiðar; hann átti akip við Porgrim 
Hlífarson; hann var frændl Öndottssona; þeir 
gáfn honnm land, ok bjó hann i Hanatúni, ok 
yar kallaðr Túnhani; þar er nú kallatMarbœli. 
Hann átti Þómýin, döttur Stórólfs Öxna-Þóris- 
sonar; hans son yar Snorri Hliðmannagoði. 

15. Öndottr kráka, er fyrr yar getit, gerð- 
ist rikr niaðr; enn er Björn mágr hans andað- 
ist, þá kallaði Grimr hersir konungi allan arf 
hans, er hann yar útlendr, enn synir hans yáru 
:fyrir yestan haf. Ondottr hélt fénu tii handa 
Þrándi systursyni sinum; enn er Þrándr frá 
andlát foður sins, þá sigldi hann ór Suðreyjum 
syá mikla sigling, at fyrir þat yar hann kall- 
aðr Þrándr mjðksiglandi. Enn er hann hafði 
yið erfð tekit, þá fór hann til íslands ok nam 
fyrir sunnan land, sem enn mun sagt yerða; 
«nn fyrir þá sök yá Grímr Öndott, er hann 
náði eigi fénu i konungs trausti; enn á enni 
sömu nótt bar Signý, kona Öndotts. á skip alt 
lausafé sitt, ok fór með sonu þeira, Ásgrim ok 
Ásmund, til Sighyats foður sins, enn sendi sonu 
sina til Heðins fóstra síns í Sóknadal, ennþeir 
undu þar eigi, ok yUdu fara til móður sinnar, 
ok kyámu at jólum tillngjalds tryggyai Hyini; 
hann tók yið þeim af áeggjun Gyðu konu sinn- 



156 LANt)NÁMABÓK. 



ar. Um samarit eftir gerði Grímr hersir yeizlu 
Auðani, jarli Haralds konungs, enn þá nótt er 
ölhita var at G-ríms, brendu Öndottssynir hann 
inni, ok tóku siðan bát Ingjalds, íóstra síns^ 
ok r0ru á braut. Auðun kom til veizlu sem 
ætlat var, ok misti þar vinar i stað; þákvámu 
Öndottssynir þar snemma um morguninn at 
svefnbúri því er Aúðun lá í, ok skutu stokki á 
hurð. Asmundr yarðveitti húskarla jarls tyá, 
enn Ásgrimr setti spjótsodd fyrir brjóst jarli, 
ok bað hann reiða foðurgjald; hann seldi fram 
þrjá gullhringa ok guðyefjarskikkju, enn Ás- 
grímr gaf jarli nafn ok kallaði Auðun geit Sið- 
an fóru þeir í Súrnadal til Eiriks ölfúss, lends 
manns, ok tók hann yið þeim; þar bjó Hall- 
stdnn hestr, annarr lendr maðr, ok höfðu þeir 
jöladrykkju saman, ok yeitti Eiríkr fyn yel ok 
trúlega, enn Hallsteinn yeitti siðar óyingjam- 
lega; hann laust Eirik með dýrshorni; fór 
Eirikr þá heim, enn Hallsteinn sat eftir með hús- 
karla sina; þá gekk'Ásgrímr inn einn^ok yeitti 
Hallsteini mikit sár, enn þeir þóttust yeita Ás- 
grimi bana, enn hann komst út ok til skógar^ 
*ok grœddi kona hann i jarðhúsi, syá at hann 
yarð heill. Þat sumar fór Ásmundr til íslands^ 
ok hugði Ásgrim bróður sínn dauðan. Helgi 
enn magri gaf Ásmundi Eræklingahlið, ok bj6 
(hann) at Gierá enni syðri; enn þá er Ásgrimr 
yarð heill, gaí Eíríior honum langskip, ok herj- 



LANDNÁMABÓK. 157 



aði hann vestr nm haf, enn i Hallsteinn dó ór 
sámm. Enn er Ásgrfmr kom ór hernaði, giftí 
Eirikr honnm Geirhildi dóttnr sína; þá fór Ás- 
grímr til íslands; hann bjó at Glerá enni nerðri. 
Haraldr konnngr sendi Þorgeir enn hvinyerska 
til íslands at drepa Ásgrím; hann var of vetr 
á Eili i Hvinyerjadal, ok kom engvn fram nm 
hefndina. Sonr Ásgríms var EIliða-Grimr, faðir 
Ásgríms ók Sigf&ss, föður Þorgerðar, móðnr 
öríms, föður Svertings, föðnr Vigdísar, móður 
Stnrlu i Hvammi. 

16. Helgi enn magri gaf Hámundi, mági sin- 
nm, land milli Merkigils ok Skjálgdalsár, ok 
bjó hann á Espihóli enum syðra; hans son var 
Þórir, er þar bjó siðan; hann átti Þórdísi Eað- 
alsdóttur; þeira son var Þórarinn á Espihóli 
enum nyrðra, ok Þorvaldr krókr á Grund, enn 
Þorgrímr í Möðrufelli var eigi hennar son; Vig- 
dís var dóttir þeira. 

Helgi gaf Þóru, dóttur sína, Gnnnari, syni 
Úlfljóts, er Iðg hafði út ok land upp frá Skjálg- 
dalsá til Háls; hann bjó i Ðjúpadal; þeirabörn 
váru þau Þorsteinn, KetiII ok Steinmóðr, enn 
dœtr Yngvildr ok Þórlaug. 

Helgi gaf Auðuni rotni, syni Þórólfs smjörs, 
Þorsteius sonar skrofa, Gríms sonar kambans, 
Helgu dóttur sína, ok land upp frá Hálsi til 
Villingadals ; hann bjó i Saurbœ. Þeira börn 
várn þau Einarr, faðir Eyjólfs Valgerðarsonar, 



158 LANÐKÁHABÓE. 



ok Vigdis, móðir Halla ens hvita, föðnr Orms^ 
föðar Gtellis, föðar Orms^ föðar Halla, toðar 
Þorgeirs, föðar Þorvarðs ok Ara, föðar Gað- 
mandar biskaps. Einarr Auðtmarson átti Yál- 
gerh Rim6lfsdóttur; þeira son EyjSlfr, (er) átti 
HaUberu Þároddsdöttur hjálms, ók hjoggu þau á 
Jfyrunnarstöbum langa am, enn slða/n á Mö9rur 
vöUum. HáUfríðr var döttir Einars Eyjíífsson' 
ar, méðir HaUdors, fóður Snorra, föður Ouð' 
rúnar, möður Hreins ábbta, föður Váldísar, móð- 
ur Snorra, föður HaMberu, er átti Markús Þdrð- 
arson. Vigfúss Víga-Qlúmsson vá Barð, son 
HaUa ens hvíta, ók er um hann ort Bárðar 
drápa, er þetta er stef í: 

Bároðr of ristr háru 
brautland varar andri 

Enn Brúsi bróðir Bárðar ok Orms, orti vísu 
þessa, þá er Qlúmr stokk af þinginu: 

Höftm vér vegs af vígum 
— veit ek arð á því — horða- 
stöðs við stýrimeiða 
staf'M, göndul, Mut jaffian; 
þö hykk fúrviðu fóru 
fleygarðs enn mik varði 
heiðiMökk fyr hrekku 
hlíks harðara miklu. 

Hámandr heljarskinn fekk Helga Helgadóttar 
eftir andlát Ingannar, systnr hennar, ok var 
þeira dóttir Yngvildr, er kollað var allrasystir, 
er Örnólfr átti. 



LANDNÁMABÓK. 159 



Helgi gaf Hrólfi, syni sinumx öU lönd íyrir 
austan Eyjaíjarðará, ír& Arnarhyáli upp, ok 
bjó Iiann i Gnúpuíelli, ok reisti þar hof mikit; 
hann átti Þórörnu, dóttur Þrándar mjóbeins ; 
þeira bðrn yáru þau Hafliði enn öryi ok Val- 
þjófr, Viðarr, Grani ok Böðyarr, Ingjaldr ok 
Eyyindr, enn dóttir Guðlaug, er Þorkell enn 
syarti átti. yalþjó& yar faðir Helga, föður 
Þóris, fðður Arnórs, föður Þnriðar, móður Þór- 
disar, móður Yigdisar, móður Sturlu iHyammi. 

Helgi enn magri gaf Ingjaldi, syni sínum^ 
land út frá Arnarhyáli . til Þyerár ennar ytri; 
hann bjó at Þyerá enni efri, ok reisti þar hof 
mikit; hann átti Salgerði Steinólfsdóttur; þeira 
son Eyjólfr, fa«r Viga-GIúms, ok Steinólfr, fað- 
ir Þórarins illa ok Arnórs ens góða, Bauðæings. 
Víga-Glúmr var faðir Más, föður Þorkötlu, móð- 
ur Þórðar, föður Sturlu. 

Helgi gaf Hlíf^ dóttur sína, Þorgeiri, syni 
Þórðar bjálka, ok land út frá Þyerá til Varð- 
gjár; þau bjoggu at Fiskilœk; börn þeira Þórðr 
ok Helga. 

Skagi Skoftason hét maðr ágætr áMœri; hann 
yarð ósáttr yið Eystein glumru ok fór af þyí 
til íslands; hann nam at ráði Helga Eyjafjarð- 
aTStrond ena eystri, út írá Varðgjá til Fnjóska- 
dalsár, ok bjó í Sigluyík; hans son yar Þor- 
björn, faðir Heðins ens milda, er Syalbarð lét 



160 LANÐNÁHABÓK. 



gera sextán vetram fyrir kristní; hann átti Eagn- 
heiði, dóttnr Eyjólfs Valgerðarsonar. 

17« Þórir snepiU hét maðr, son Eetils brim- 
ils; hann bjóst til í slandsf arar ; Gantr hétskip- 
veri hans; enn er þeir lágn til hafs, kvámn at 
þeim vikingar ok vildn ræna þá, enn Gantr 
lanst stafnbúann þeira með hjálmnnyeli, ok lögðn 
víkingar við þat frá; síðan var hann kallaðr 
Hjálmun-Gantr. Þeir Þórir fórn til fsiands, ok 
kvámu skipi sínu i Skjálfandafljótsós. Þórir 
nam Kaldakinn á milli Skuggabjarga ok Ljósa- 
vatnsskarðs; hann nam þar eigi jmdi ok fór á 
braut; þá. kvað hann þetta: 

Hér liggr, kjóla keyrir, 
Ealdakinn of aldr, 
enn vér höldxm heilir 
Hjálmun-Gaatr á braut. 

Þórir nam síðan Hnjóskadal allan til Ódeilu, 
ok bjó at Lundi; hann blótaði lundinn. Hans 
sonr var Ormr töskubak, íaðir Hlenna ens gamla, 
ok Þorkell svarti i Hleiðrargarði; hann átti 
Guðlaugu Hrólfsdóttur; þeira synir ÖnguU enn 
svarti, ok Hraín, faðir Þórðar at Stokkahloð- 
um, ok Guðríðr, er átti Þorgeirr goði at Ljósa- 
vatni. 

Þengill mjöksiglandi fór af Hálogalandi til 
íslands; hann nam land at ráði Helga út frá 
Hnjóská til Grenivikr; hann bjó i Höfða; hans 
synir váru þeir Vémundr, faðir Ásólfs í Höfða 



LAin)NÁ]ÍABÓK. 161 



ok Hallsteinn, er þetta kvað, þá er hann sigldi 
af hafi ok frá andlát föður sins: 

Ðrúpir Höfði, 
danðr er ÞengíU, 
hlæja hliðir 
yið HaUsteini. 

Þormóðr hét maðr, er nam Grenivik ok Hval- 
látr, ok Strönd alla út til Þorgeirsfjarðar ; 
hans son var Snörtr, er Snertlingar ern trá 
komnir. 

Þorgeirr hét maðr, er nam ÞorgeirsQörð ok 
Hvalvatnsf}ðrð. 

Loðinn ongull hét maðr; hann var fœddr í 
Öngley á Hálogalandi ; hann fór fyrir ofriki Há- 
konar jarls Grjótgarðssonar til íslands, ok dó í 
hafi; enn Eyvíndr son hans nam Flateyjardal 
npp til Gunnsteina, ok blótaði þá; þar liggr Ó- 
deila á milli ok landnáms Þórir snepils. Ásbjðm 
dettiáss var son Eyvindar, faðir Finnboga ens 
ramma, fóður Narfa, fóður TngvHdary mdður 
Jödísar, möður HöUu, möður ÞorgUSy fóður Oeir- 
nýjar^ möður Valgerðar^ möður HelgUj er átti 
Snorri Markússon á Mdum. 

18. Bárðr, son HeyjangrsBjarnar, kom skipi 
sinu i Skjálfandafljótsós, ok nam Bárðardal all- 
an upp frá Eálfborgará ok Eyjardalsá, ok bjó 
at Lundarbrekku um hrið; þá markaði hann at 
veðrum, at landviðri váru betri enn hafviðri, ok 
ætlaði af þvi betri lönd fyrir sunnan heiði. Hann 

11 



162 LANÐNÁHABÓE. 



sendi sonu sína suðr um gói. P& ínndu þeir 
góibeytla ok annan gröðr; enn annat vár eftir 
þá gerði Bárðr kjálka hverju kykvendi, því er 
gengt var, ok lét hvat draga sitt íóðr ok Qár- 
hlut; hann fór Yonarskarð, þar er síðan heitir 
Bárðargata; hann nam siðan Fljótshverfi, ok bjó 
at Gnúpum; þá var hann kallaðr Gnúpa-Báj-ðr. 
Hann átti mörg bðrn; hans son var Sigmundr^ 
faðir Þorsteins, er átti Æsu, dóttur Hrólfs rauð- 
skeggs; þeira dóttir var Þórunn, erátti Þorkell 
leifr, ok var þeira son Þorgeirr goði at Ljósa- 
vatni. Aniiarr son Bárðar var Þorsteinn, faðir 
Þóris, er var á Fitjum með Hákoni konungi, 
ok skar rauf á oxahúð, ok hafði þá hlíf ; þvi 
var hann Leðrháls kallaðr; hann átti I^örleifu 
Eyvindardóttur; þeira synir váru þeir Hávarðr 
i Fellsmúla, Heijólfr at Mývatni, EetiII í Húsa- 
vík, Yémundr kögr, er átti Halldóru, dóttur 
Þorkels svarta, ok Áskell ok Háls; hann bjó á 
Helgastöðum. 

KamporGrímr fbr br Suðreyjum tU íslands, 
ók velkti þá úti alt mmar, ok braut skip sltt við 
Skjálfandafljbtsbs; hann nam KaMaMnn í ann- 
at sinn ok sddi ymsum mönnum siðan; hans 
dóttir var Arnbjörff, er Asclfr í Höfða átti. 

Þorfíðr máni hét maðr, son Áskels torfa ; hann 
nam land fyrir neðan Eyjardalsá til Landamóts, 
ok sumt um Ljósavatnsskarð, ok bjó at Öxará. 

Þórir, son Gríms gráfeldarmúla af Eogalandi, 



LANDNÁMABÓK. 163 



nam mn Ljósavatnsskarð; hans son var Porkell 
leiír enn háyi, faðir Þorgeirs g^oða. Þorgeirr 
átti fyrst Gaðríði, dóttar Þorkels svarta; þeira 
synir Þorkeil hákr ok Hösknldr, Tjorfi, Kolgrímr, 
Þorsteinn ok Þorvarðr, enn dóttir Sigríðr. Síð- 
an átti hann Álfgerði, dóttnr Arngeirs ens aast- 
rœna; Þorgeirr átti ok Þorkötla, dóttar Ðala- 
Eolls; synir hans ok þeira kvenna vára þeir 
Þorgrimr, Þorgils, Óttarr; þessir vára laangetn- 
ir: Þorgrímr ok Finni enn draamspaki; hans 
móðir hét Lecný, útlend. 

Heðinn ok Hösknldr, synir Þorsteins þars, 
fórn til íslands ok náma fyrir innan Tanguheiði. 
Heðinn bjó at Heðinshöfða ok átti Gnðrána ; þeira 
dóttir yar Arnríðr, er Ketili Fjörleifarson átti; 
Gaðrún var dóttir þeira, er Hrólfr átti [í Gnúpu- 
féHi]. Hösknldr nam Iðnd öll fyrir aastan Laxá ok 
bj6 í Skörðayík ; yið hann er kent Höskaldsyatn^ 
þyiat hann drnknaði þar. í þeira landnámi er 
Húsayík, er Garðarr hafði yetrseta. Son Hösk- 
ulds yar Hróaldr, er átti Ægileifa, dóttar Hrólfs 
Helgasonar. 

19« Vestmaðr ok tllfr fóstbrœðr fóra dna 
skipi til íslands ; þeir náma Eeykjadal allanfyr- 
ir yestan Laxá app til Vestmannsyatns. Vest- 
maðr átti Guðlaaga. Úlfr bjó andir Skratta- 

felli; hannátti ; þeira son Q^iróllr; 

er átti Vigdísi Konálsdóttnr síðar enn Þorgrímr; 

þdra son Hallr. 

11* 



164 LANÐNÁKABÓK. 



Þorsteinn höfði hét maðr; hann yar hersir á 
Hörðalandi; hans synir váru þeir Eyvindr ok 
EetiU hörðski. Eyvindr ^stist til íslands eftir 
andlát föðnr síns, enn Eetill bað hann nema 
háðum þeim land, ef honnm sýndist síðar at fara. 
Eyvindr kom i Húsavik skipi sínn, ok nam Beyk- 
jadal upp irá Yestmannsvatni; hann bjó at Helga- 
stððum ok er þar heygðr. Náttfari, er með Garð- 
ari hafði út farit, eignaði sér áðr Beykjadal, ok 
hafði merkt á viðum, enn Eyvindr rak hann á 
braut ok lét hann hafa Náttfaravik. Ketill fór 
út at orðsendingu Eyvindar; hann bjó áEinars- 
stððum ; hans son var Eonáll ók Þorsteinn, tað- 
ir Einars, erþar bjó síðan. Sonr Eyvindarvar 
Áskell goði, er átti dóttur Grenjaðar ; þeira syn- 
ir Þorsteinn ok Víga-Skúta. Dóttir Eyvindar 
var Il^örleif. EonáU átti Oddnýju Einarsdóttur, 
systur Eyjólfs Valgerðarsonar ; þeira bðm váru 
þan Einarr, er átti sex sonu, ok dóttur Þórey- 
ju, er átti Steinólfr Másson, ok önnur Eydis, er 
Þorsteinn goði átti ór Ásbjarnarvik. Þórðr 
Eonálsson var faðir Sokka á Breiðamýri, föður 
Eonáls. Ðóttir Eonáls var Vigdís, er átti Þor- 
grímr, son Þorbjarnar skaga, ok var þeira son 
Þorleifr Geirólfsstjúpr. 

Grenjaðr hét maðr, Hrappsson, bröðir G^irleifs; 
hann nam Þegjandadal ok Eraunahdði, Þor- 
gerðarfell ok Laxárdal neðan ; hjann hjb á Oren- 
jaðarstöðum; hann átti Þorgerði, döttur Helga 



LANÐNÁMABÓK. 165 



hests; þeira soa var Þorgils vámúli, faðir Öti- 
nndar, föðar Hallbera, móðar Halldóra, móðar 
Þorgerðar, móðar Halls ábóta, ok Hallberu, er 
átti Hreinn Styrmisson. 

Boðólfr hét maðr, son Gríms Grimölfssonar af 
Ögðam, bróðir Boðmóðs; hann átti Þóranni^ 
dóttar Þórólfs ens fróða ; þeira son var Skeggi. 
Þaa fóra öll til íslands, ok brata skip sítt yið 
l^ömes, ok yára at Aaðólfsstöðam enn fyrsta 
vetr ; hann nam Tjörnes alt á milli Tnngaár ok 
Óss. Bððóltr átti síðar Þorbjörga hólmasól^ 
döttar Magr-Helga; þeira dóttir var Þorgerðr, 
er átti Ásmandr Öndottsson; þeira son Þorleifrj 
faSir Þtéríðarj er átti VaUa'Ljbtr. 

Skeggi Böðólfsson nam Eeldnhverfl app til 
Eeldaness, ok bjó í Miklagarðí; hann átti HAga, 
dóttar Þorgeirs at Fiskilœk ; þeira son var Þór- 
ir farmaðr; hann lét gera knör i Sogni; þann 
vígði Sigarðr biskap ; af þeim knerri eru brand- 
ar yeðrspáir fyrir daram í Miklagarði. Um 
Þóri orti Grettir þetta: 

Biðk-at ek rœkimeiðnm 
randar höts á möti 
(skðpnd er þessum þegni 
þraut); ferr ek einn á braatn. 
Vnk-at ek Vidris bálka 
Yinnendr spaka finna 
(ek man þér eigi þyiga 
err); leitak mér ifera. 

Hnekkik frft þar er flokkar 



166 LÁin)NÁMABÖK. 



fara E>6rÍB mjök stórii; 
cr-a mér í þys þeira 
þerfUegt at hverfa. 
Forðumk frœgra virða 
fund, á ék veg iU lundar 
(verð ék Hemdala at hirða 
^jör); björgum svá fjörvi. 

An hét 8on ÞöriSy faðir Amar, fóður Ingibjarg- 
ar^ rmhir Skwm^ fó9ur Þorhds áhbta. 

20. Máni hét maðr, hann var fœddr í Ömd 
á Hálogalandi; hann fór til íslands ok brant 
við Tjömes, ok bjó af Máná nökkura vetr; 
síðan hrak Böðólfr hann á braut þaðan, ok nam 
hann þá fyrir neðan Eálíborgará, milli Fijóts ok 
Eauðaskríðu, ok bjó at Mánafelli ; hans son var 
Ketill, er átti Valdísi Þorbrandsdóttur, erkeypti 
Eatðaskriðulönd at Mána ; hans dóttir var Dalla, 
systir Þorgeirs Galtasonar; hana átti Þorvaldr 
Hjaltason. 

Ljótr óþveginn hét maðr, er nam Kelduhverfi 
upp írá Eeldunesi; hans son var Qríss, faðir 
G^alta í Ási; hann var vitr maðr ok vigamaðr 
mikill. 

Önundr nam Eelduhverfi frá Eeldunesi, ok 
bjó í Ási ; hann var son Blæings Sótasonar, bróð- 
ir Bálka íHrútafirði. Dóttir Önundar varÞor- 
bjðrg, er átti Hallgils Þorbrandsson ór Bauða- 
skriðu. 

Þorsteinn, son Sigmundar Gnúpa-Bárðasonar, 
bjó fyrst at Mývatni; hans son var Þorgrímr, 



LANDNÁMABÓE. 167 



faðir Arnórs í Beykjahlíð, er átti Þorkðtla, dótt- 
ar Boðvars Hrólíssonar ór GDÚpafelli; Bððvarr 
var son þeira. 

Þorkell enn hávi kom angr til íslands, ok bjó 
fyrst at Grœnavatni, er gengr af Mývatni. Sig- 
mandr hét son hans; hann átti Yigdisi, dóttnr 
Þóris af Espihóii; hann vá Œúmr á akrinam. 
Dóttir Þorkels var Amdís, er átti Vigf&ss, brðð- 
ir Yíga-GIúms. Þorkell gat son í elU sinni; sá 
hét Dagr; hann var faðir Þórarins, er átti Yng- 
vildi, dóttar Halls af Siða, síðar enn Eyjólír 
enn halti. 

öeiri hét maðr norrœnn, er fyrstr bjó fyrir 
sannan Mývatn á Geirastöðnm; hans son var 
ðlúmr ok Þorkell. Þeir feðgar börðust við Þor- 
berg höggvinkinna ok felda Þorstein son hans; 
fyrir þan víg váru þeir gervir norðan 6r sveit- 
um. Geiri sat um vetr á Gteirastöðum við Húna- 
vatn ; siðan fóru þeir í Breíðaíjorð, ok bjoggu i 
Gteiradal i Eróksfirði. Glúmr íekk Ingunnar, 
dóttur Þórólfs Yéleifssonar ; þeirá born váru þau 
Þórðr, er átti öuðrúnu Ósvífrsdóttur, ok Þor- 
gerðr, er átti Þórarinn Ingjaldsson; þeira son 
Helgu-Steinarr. 

Torf-Einarr jarl gat dóttur i œsku; sú hét 
Þórdís ; hana fœddi Eögnvaldr jarl, ok gifti hana 
Þorgeiri klaufa; þeira son varEinarr; hannfór 
til Orkneyja at ðnna frændr sína; þeir vildu 
eigi taka við frændsemi hans; þá kaupir Ein- 



168 ' LANDNAMABÓK. 



arr í skipi með broeðrum tveimr, Vestmanni ok 
Vémundi; þeir fóru til íslands ok sigldn fyrir 
norðan landit, ok yestr um Sléttu i Qörðinn; 
þeir settu öxi i Beistargnúp ok koUuðu því Öx- 
ar^örð ; þeir settu örn upp fyrir yestan, ok köU* 
ttðu þar Arnarþúfu ; enn í þriðja stað settu þeir 
kross; þar neínduþeirErossás; svá helguðu þeir 
sér allan ÖxarQörð. Börn Einars váru þau Ey- 
jólfr^er G-alti Grísarsonvá; okl^ót, möðirHróa 
ens skarpa^ er hefndi Eyjólís ok vá Galta. Syn- 
ir GUru-HaUa, Brandr ok Bergr, váru dóttur- 
synir Ljótar; þeir fellu i Böðvarsdal. 

Beistr, son Bjarnejn'a-Eetils ok Hildar, syst- 
ur Eetils þistils, faðir Arnsteins goða, hann nam 
land á miIU Beistargnúps ok Bauðagnúps ok 
bjó í Leirhöfn. 

Arngeirr hét maðr, er nam Sléttu aUa milU 
Hávararlóns ok Sveinungsvikr; hans bom váru 
þau Þorgils ok Oddr ok Þuriðr, er Steinólfr í 
Þjórsárdai átti. Þeir Arngeirr ok Þorgils gengu 
heimaniQúki kt leita fjár, ok kvámueigi heim; 
Oddr fór at leita þeira ok fann þá báða örenda, 
ok hafði hvitabjðrn drepit þá, ok lá þá á.pasti, 
er hann kom at Oddr drap björninn ok fœrði 
heim, ok segja menn at hann æti allan, ok kaU- 
aðist þá hefna föður síns, er hann drap bjðrn- 
inn, enn þá bróður síns, er hann át hann. Oddr 
var siðau illr ok ódæll við at eiga; hann var 
hamrammr svá mjök, at hann gekk heiman ór 



LAin)KÁHAB6K. 169 

HrannhöfÍD um kveidit. enn kom um morgiuinn 
eftir í Þjórsárdal til liðs við systur sína, er 
Þjórsdœlir yilda berja grjóti í hel. 

Sveinungr nam Sveinangsyik, enn EolliEolla* 
vik, ok bjó þar hvárr sem við er kent síðan. 

EetiU þistill nam Þistilsfjörð, miUi Hunds- 
ness ok Sauðaness; hans son var Sigmundr, fað- 
ir Laogarbrekku-Einars. 

Nú eru rituð landnám í Norðiendinga Qórð- 
ungi, ok eru þessir þar ágætastir landnámsmenn: 
Auðun skðkuU, IngiiQundr, Ævarr, Sæmundr, 
Eiríkr í Goðdolum, Höfða-Þórðr, Helgi enn magri, 
Eyyindr Þorsteins son höfða; enn þar váru mgc 
bónda þá er talit yar.* 



IV. 

Þessir menn hafa land nnmit f ÁastfirðingraQórðnngri, 
er nú mnnn npp taldir, ok ferr hyat af hendi norð- 
an til QiSrðnngramóts, frá Langranesi á Sélheimasand, 
ek er þat sl^grn manna at þessi QÓrðungrr hafi fyrst 

albygrðr orðit. 

1. Gunnólfr kroppa hét maðr, son Þóris hauk- 
nefs, hersis; hann nam Gunnólfsvik ok Gunn- 
óltsfell ok Langanes alt fyrir útan Helkundu- 
heiði, ok bjó i Fagravík; hans son var Skúli 
herkja, faðir Geirlaugar. 



170 LANDNÁMABÓK. 



Finni bét maðr, er Ðam FinnaiQörð ok Við- 
i^örð; hans son var Þórarinn, faðir Sigarðar, 
fðður Glíru-Halia. 

Hróðgeirr enn hvíti Hrappsson nam Sandvík 
fyrir norðan Digranes, alt til Viðflarðar, ok bjó 
á Skeggjastöðnm ; hans dóttir var Ingibjörg, er 
átti Þorsteinn enn hví ti ; hon var mdðir Þorgils^ 
fóður Hélga, föður Bjarnarj fóður YngvUdary 
mbður Ámundaj fóður Ouðrúnar, mJbBur Þördís- 
ar, móður Hdgu, möður Þörðar prests, fóður 
Markúss á Melum, Alrekr var bróðir Hróðgeirs. 
er út kom með honum ; hann var faðir Ljótólft 
goða í Svarfaðardal. 

Eyvindr vápni ok Refi^ enn rauði, synir Þor- 
steins þjokkubeins, bjoggust til íslands af Strind 
6r Þrándheimi, þvíat þeir urðu missáttir við 
Harald konung, ok hafði sítt skip hvárr þeira. 
Eefr varð aftrreka, ok lét konungr drepa hann, 
enn Eyvindr kora í Vápnafjörð ok nam flörðinn 
allan frá Vestradalsá, ok bjó í Krossavik enni 
iðri; hans son var Porbjörn. 

Steinbjörn kortr hét sonBefsensrauða; hann 
fór til íslands ok kom í Vápnafjör^. Eyvindr 
föðurbróðir hans gaf honum land alt milli Vápna- 
Qarðarár ok Vestradalsár ; hann bjó at Hofi. Hans 
synir váru þeir Þormóðr stikubligr, er bj6 í 
Sunnudal; annarr Befr á Refsstððum ; þriðiEgili 
á Egilsstöðum, faðir Þðrarins ok Þrastar ok Hall- 
bjarnar ok HalIMðar, er átti Þorkell Gteitisson. 



LANÐNÁIÍABÖE. 171 



Hröaldr bjóla var fóstbróðir Eyvindar vápna; 
hann nam land fyrir yestan Vestradalsá, dalinn 
hálfan, okSelárdal allan út tilÐigraness; hann 
bj6 á Torfastððnm. Hans son yar ísreðr, faðir 
Gnnnhildar, er átti Oddi, son Ásólfs 1 Hðfða. 
OunnhMr var míMr Oríms, fóður HaMörUy 
mbður MarJcUsSj fó9ur Válgerðar, möður Böð- 
vars, fóður Þórðar prests, föður Markúss á Md- 
um. 

Ölvér enn hviti hét maðr, son Ósvalds Öxna- 
Þórissonar; hann var lendr maðr ok bjói Álm- 
dolnm; hann varð ósáttr við Hákon jarl Grjót- 
garðsson, ok fór á Yrjar ok dó þar, enn Þor- 
steinn enn hviti; son hans, fór til íslands, ok 
kom skipi Eíínn i Vápnafjörð eftir landnám; hann 
keypti land af Eyvindi vápna, ok bjó á Tófta- 
velli fyrir útan Síreksstaði nökknra vetr, áðr 
hann komst at Hofslöndnm, með því móti at 
hann heimti leignfé sítt at Steinbimi kort, enn 
hann haíði ekki til at gjalda nema landit; þar 
bjó Þorsteinn .lx. vetra síðan ok var vitr maðr 
ok góðr. Hann átti Ingibjörgu, dóttnr Hróð- 
geirs ens hvita; þeira börn váru þan Þorgils 
ok Þörðr, Önundr, Þorbjörg ok Þóra. Þorgils 
átti Ásvöru, dóttur Þóris Graut- Atlasonar ; þeira 
son var Brodd-Helgi. Hann átti fyrr HöUu 
Lýtingsdóttur, Arnbjarnarsonar ; þeira son var 
Yíga-Bjarni. Hann átti Bannveigu, dóttur Ei- 
riks 6r Goðdölum; þeira son var Skegg-Broddi 



«■ 



172 LAKDNÁMABÖE. 



enn dóttir Tngvildr, er átti Þorsteinn Hallsson. 
Skegg-Broddi átti Guðrúnu, dóttor Þórarins 
sælings ok Halldóru Einarsdóttur; þeira börn 
Þórir ok Bjarni húslangr. Þórirátti Steinunni^ 
döttur Þorgríms ens háva; þeira dóttir var Gl-nð- 
rún, er átti FIosi Eolbeinsson; þeira son var 
Bjarni, faðir Bjarna, er átti Höllu Jörundar- 
dóttur; þeira born váru þau Flosi prestr ok 
Torfi prestr, Einarr brúðr ok öuðrún, er Þórðr 
Sturluson átti, ok Goðrún, er Einarr Bergþórs- 
son átti, ok Helga, móðir Sigríðar Sighvats- 
dóttur. Flo8Í prestr átti JEUignhilMj döttur Bark' 
ar á BaugsstöSum; þeira böm Bjami ók Ein- 
anTy HáUa, möðir Jierra Kristofbrus, ók Pördis, 
mbðir frú Ingigerðar, mbður frú Guðrúnar ók 
Hattberu. Valgerðr var dóttir Flasa, miMr herra 
Erlends sterka, fóður Hauks ók Valgerðar. 

ð. Þorsteinn torfi ok Lýtingr broeðr íóru til 
íslands. Lýtingr nam Yápnafjarðarstrðnd alla 
ena eystri, Böðvarsdal ok Fagradal, ok bjó i 
Erossavik; frá honum eru Vápnfirðingar komn- 
ir. Hans son var Oeitir, faðir Þarkels, fóður 
Bagneiðar, móður HöUu, möður BbtÖLfs, föður 
Þbrdísar, mbður Hdgu, mbður Þbrðar prests^ 
föður Markúss á Mdum, 

Þorfiðr hét maðr, er fyrst bjó á Skeggjastoð- 
um at ráði Þórðar hálma; hans son var Þor- 
steinn fagri, er vá Einar, son Þóris Graut-Atla- 



LANDNÁMABÖK. 173 



sonar, ok brœðr hans tveir, Þorkell okHeðmn, 
er yágn Þorgils, fSðnr Brodd-Helga. 

Þorsteinn torfl nam Hlíð alla útan M Ós- 
Qðllnm ok npp til Hvannár, ok bjö at Fors- 
yelli; hans son yar Þoryaldr, faðir Þorgeirs, 
föðnr Hallgeirs, íöðnr Hrapps á Forsyelli. 

Hákon hét maðr, er nam Jðknlsdal allan fyr- 
ir yestan Jðknlsá ok fyrir ofan Teigará, ok 
bjó á Hákonarstöðum ; hans dóttir yar Þorbjðrg, 
er áttn synir Brynjólfs ens gamla, Gnnnbjðrn 
ok Hallgrímr. Teigr lá ónnminn miUum Þor- 
steins torfa ok Hákonar; þann Iðgðu þeir tii 
hofs, ok heitir sá nú Hofsteigr. 

Skjðldólfr Vémundarson, bróðir Berðlu-Eára, 
nam Jðknlsdal fyrir austan Jöknlsá upp frá 
Enefilsdalsá, ok bjó á Skjðldólfsstððum ; hans 
bðrn yáru þau Þorsteinn, er átti Faatnýju 
Brynjólfsdóttnr, ok Sigriðr, móðir Bersa Öznr- 
arsonar. 

Þórðr hét maðr, son Þórólfs h&Ima, bróðir 
Helga bunhauss; hann nam Tungulðnd ðll á 
milli Lagarfljóts ok Jökulsár, fyrirútan Bangá; 
hans son yar Þórólfr hálmi, er átti Guðríði 
Br]mjólísdóttur; þeira son yar Þórðr þyari, fað- 
ir Þörodds, fóður Brands, f&ður Steinunnar, 
móður Bannyeigar, móður Sæhildar^ er Gizurr 
átti. 

Özurr slagakollr nam land milli Ormsár ok 



174 LANÐNÁMABÓK. 



Bangár; hann átti Guðnýja Brynjólísdóttur; þeira 
8on var Asmundr, faðir Marðar. 

Eetill ok Grant-Atli, synir Þóris þiðranda, 
fóra ór Yeradal til íslands, ok náma land í 
Fljótsdal fyrr enn Brynjólfr kom út, Lagar- 
fljótsstrandir báðar. Eetill nam fyrir vestan 
Fljót á miUi Hengiforsár ok Ormsár. EetiU 
för útan, ok var með Yéþorni, syni Yémundar 
ens gamla; þá keypti hann at Véþorni Arneiði, 
dóttar Ásbjarnar jarls skeijablesa, er Hólmfastr 
son YéþornSy hafði hertekit, þá er þeir Grímr, syst- 
orson Yéþorns, drápn Ásbjöm jarl. EetiII keypti 
Arneiði, dóttar Ásbjarnar, tveim hlntam dýrra enn 
Yéþorn mat hana í íyrsta; enn er kaapit var 
orðit, þá gerði EetiII bráðkaap tilArneiðar. Efk- 
ir þat fann hon grafsilfr mikit andir viðarrót- 
am; þá baað Eetill at flytja hana til frænda 
sinna, énn hon kaas þá honam at fylgja. Þaa 
fóra út okbjogga á Arneiðarstöðam ; þeira son 
var Þiðrandi, faðir Eetils í Njarðvík. JóreiBr 
var dóttir Þiðrmda, móðir Porsteins, föður 
Onðríðar, móður Bannveigar, möður Scdgerðar^ 
mbður Ouðrúnar, móður Hreins áhbta, fóður 
VaMísar, mbður Snorra, fóbur HaUierUj er átti 
Markús Þórðarson á Mdum, 

3. Graat-Atli nam ena eystri strönd Lagar- 
fljóts, alt á milli Œljár ok YalIanesSy fyrir vest- 
an Öxnalœk; hans synir vára þeir Þorbjöm ok 
Þórir, er átti Ásvöra Brynjólfsdóttar. 



LANDNÁMABÓK. 175 



Þorgeirr Yestarsoii hét maðr göfigr ; hann átti 
þrjá sonu: var einn Brynjólfr enn gamli, ann- 
arr Ævarr enn gamli, þriði Herjólfr. Þeir fóru 
allir til íslands á sína skipi hverrþeira. Bryn- 
jólfr kom skipi sínu 1 Eskifjörð, ok nam land 
fyrir ofan flall, Fljótsdal allan fyrir ofan Hengi- 
forsá, fyrir vestan, enn fyrir ofan Gilsá, fyrir 
austan, Skriðudal allan, ok svá YöIIuna út til 
Eyvindarár, ok tók mikit af landnámi Una 
Garðarssonar, ok bygði þar írændum sínum ok 
mágam; hann átti þá tiu börn, enn síðan fekk 
hann Helgu, er átt hafði Herjólfr, bróðir hans, 
ok áttu þau þrjú börn; þeirí^ son var Öznrr,. 
faðir Bersa, föður Hólmsteins, föður Órœkju, 
föður Hólmsteins, föður Helgu, móður Hólmsteins, 
föður Hallgerðar, móður JÞorbjargar, er átti Loftr 
byskupsson. 

Ævarr enn gamli, bróðir Brynjólfs, kom útí 
Eeyðarfirði, ok fór upp um flall; honum gaf 
Brynjólfr Skriðudal allan fyrir ofan Œlsá ; hann 
bjó á Arnallzstöðum ; hann átti tvá sonu, enn 
dœtr þrjár. 

Asr0ðr hét maðr, er fekk Ásvarar Herjólfs- 
dóttur, bróðurdóttur Brynjólfs ok stjúpdóttur; 
henni fylgðu heimán öll Iðnd milli Gilsár ok 
Eyvindarár; þau bjoggu á Ketilsstöðum. Þeira 
son var Þorvaldr holbarki, faðir Þorbergs, föð- 
ur Hafljóts, föður Þórhadds skálar. DóttirHoI- 
barka var Þórunn, er átti Þorbjörn Graut-Atla- 



176 LANDNÁMABÓK. 



son; ðnnur Ástríðr, móðir Ásbjarnar loðinhdfðay 
föður Þórarins í SeyðarlSrði, fððnr Ásbjarnar, 
föður Eolskeggs ens fróða ok Ingileifar, móður 
Halis, föður Finns lögsogumanns. 

Hrafnkell hét maðr, Hrafnsson; hann komút 
síð landnámatiðar; hann var enn lyrsta vetr i 
Breiðdaly enn um várit fór hann upp um fjall; 
hann áði í Skriðudal ok sofnaði; þá dreymdi 
hann at maðr kom at honum ok bað hann upp 
standa ok fara braut sem skjótast; hann vakn- 
aði ok fór braut. Enn er hann var skamt kom- 
inn, þá hljóp ofan fjallit alt, ok varð undir 
göltr ok griðungv, er hann átti. Síðan nam 
Hrafnkell Hrafnkelsdal ok bjó á Steinreðarstðð- 
um; hans son var Ásbjörn, faðir Helga, ok 
Þórir, faðir Hrafnkels goða, föður Sveinbjarnar, 
fö9ur Þorsteins , fóður Bdtölfs, fóSur Þdrdísar, 
mbður Hdgu, mbdur Þórðar prestSy föður MarJc' 
úss á Mélum. 

Uni, son Garðars er fyrst fann ísland, fór til 
íslands með ráði Haralds konungs hárfagra, ok 
ætlaði at leggja undir sik landit, enn síðanhafði 
konungr heitit honum at gera hann jarl sinn. 
Uni tók land þar sem nú heitir Unaóss, ok hús- 
aði þar; hann nam sér land til eignar fyrir 
sunnan Lagarfljót, alt herað til Unalœkjar. 
Enn er landsmenn vissu ætlun hans^ tóku þeir 
at ýfast við hann, ok vildu eigi selja honum 
kvikfé eðr vistir, ok mátti hann eigi þar hald- 



LANBNÁMABÓK. 177 



ast. Uni fór i ÁlftaQörð enn syðra; hann náði 
þar efgi at staðfestast; þá fór hann austan 
með tólfta mann, ok kom at vetri til Leið- 
ólfs kappa í Skógahverfi; hann tók við þeim. 
Uni þýddlst Þórunni, dóttur Leiðólfs, ok var 
hon raeð barni um várit; þá vildi Uni hlaupast 
á braut með sína menn; enn Leiðólfr reið eftir 
honum, ok fundu^t þeir hjá Flangastððum ok 
börðust þar, því at Uni vildi eigi aftr fara 
með Leiðólfi; þar fellu nökkurir menn af Una, 
enn hann fór aftr nauðigr, þvíat Leiðólfr vildi 
at hann fengi konunnar ok staðfestist ok tœki 
arf eftir hann. Nökkuru síðar hljóp Uni á 
braut, þá er Leiðólfr var eigi heima, enn Leið- 
ólft" reið eftir honum, þá er hann vissi, ok 
fuDdust þeir hjá Eálfagröfam; var hann þásvá 
reiðr at hann drap Una ok förunauta hans alla. 
Sonr Una ok Þórunnar var Hróarr Tungugoði; 
hann tók arf Leiðólfs allan, ok var et mesta 
afarmenni; hann átti dóttur Hámundar, systur 
Gunnars ftá Hlíðarenda; þeira son var Há- 
mundr enn halti, er var enn mesti vígamaðr. 
Tjörvi enn háðsami ok Gunnarr váru systur- 
synir Hróars. Tjörvi bað Ástríðar mannvits- 
brekku Móðólfsdóttur, enn brœðr hennar KetiU 
ok Hrólfr synjuðu honum konunnar, enn þeir 
gáfu hana Þóri Ketilssyni; þá dró Tjörvi líkn- 
eski þeira á karaarsvegg, ok hvert kveld, er 
þeir Hróarr gengu til kamars, þá hrækti hann 

12 



178 LANDNÁMABÓK. 



í andlit líkneski Þóris, enn kysti hennar likn- 
eskiy áflr Hróarr skóf af. Eftir þat skar Tjðryi 
þan á hnífskefti sínn ok kyað þetta: 

Vér höfnm þar með Þöri 
(þat yar sett yíö glettu) 
auðar ung^a Þrúði 
áðr á yegg: of f&ða. 
Nú hefik rastakams ristit 
(réð ek mart við Syn þjarta 
hauka skofts) & hefti 
Hlin ölbœkis minu. 

Héraf gerðnst yíg þeira Hróars ok systnrsona 
hans. 

Þorkell fnllspakr hét maðr, er nam Njarð- 
yik alla ok bjó þar; hans dóttir yar Þjóðhildr, 
er átti Æyarr enn gamli, ok yar þeira dóttir 
Tngyildr, móðir Eetils í Njarðyík, Þiðranda- 
sonar. 

Vetrliði hét maðr, son Ambjarnar Ólafs sonar 
langháls, bróðir þeira Lýtings, Þorsteins torfa 
ok Þorbjarnar í Arnarholti; Óláfr langháls yar 
sonBjarnarreyðarsíðu; Yetrliði nam BorgarQörð 
ok bjó þar. 

Þórir lina hét maðr, er nam Breiðayik, ok 
bjó þar; hans synir yáxn þeir Syeinnngr ok 
Gunnsteinn. 

Nú hefir Eolskeggr fyrir sagt; heðan frá um 
landnám. 

5. Þorsteinn kleggi nam fyrst Húsayik ok 



íiANDNÁMABÓK, 179 



bjó þar; hans son var Án, er Húsvíkingar era 
frá komnir. 

Loðmundr enn gamli hét maðr, enn annarr 
Bjólfr, fóstbróðir hans; þeir fóru til íslands af 
Yors, at Þulunesi. Loðmundr yar rammaukinn 
mjök ok Qölkunnigr; hann skaut íyrir borð 
ðndvegissúlum sinum í hafi ok kvaðst þar byggja 
skyldu sem þær rœki á land. Enn þeir fóst- 
brœðr tóku Austflörðu, ok nam Lodmundr Loð- 
mundar^örð, ok bjó þar þenna yetr; þá firá 
hann til öndyegissúlna sínna fyrir sunnan land. 
Eftir þat bar hann á skip öU íöng sín; enn er 
segl yar dregit, lagðist hann niðr, ok bað engy- 
an mann yera syá djarfan at hannnefndi sik. Enn 
er hann hafði skamma hríð legit, yarð gnýrmik- 
ill; þá sá menn at skriða míkil hljópábœþann 
er Loðmundr hafði búit á ; eftir þat settist hann 
upp, ok tók til orða : „Þat er álag mitt, at þat 
skip skal aldri heilt aí hafl koma, er hér siglir 
út". Hann helt síðan suðr fyrir Horn okyestr 
með landi, alt fyrir Hjörleifshöfða, ok lendi 
nökkuru yestar; hann nam þar land sem súl- 
urnar hðfðu komit, ok á milli Hafrsár ok Fúla- 
loekjar; þat heitir nú Jökulsá á Sólheimasandi ; 
hann bjó í Loðmundarhyammi, ok kallaði þar 
Sólheima. Þá er Loðmundr yar gamall, bjó 
Þrasi 1 Skógum; hann yar ok fjölkunnigr; þat 
yar eitt sinn at Þrasi sá um morgun yatna- 
hlaup mikit; hann yeitti yatnit með fjölkyngi 

12* 



180 LANÐKÁMABÓK. 



aastr fyrir Sóiheima; enn þræll Loðmnndar sá, 
ok kvað fáHa sjó norðan nm landit at þeim. 
Loðmundr var þá blindr; hann bað þrælinn 
fœra sér í dælukeri þat er hann kallaði sjó ; ok 
er hann kom aftr, sagði Loðmnndr: „EkU 
þikki mér þetta sjór". Síðan bað hánnþrælinn 
fylgja sértil vatnsins: „okstikkstafsbroddimin- 
um í vatnit" ; hringr var í staftium, ok helt Loð- 
mundr tyeim höndum um stafinn, enn beit 1 
hringinn; þá tóku yötnin at falla yestr aftr 
fyrir Skóga ; síðan yeitti hyárr þeira yðtnin frá 
sér, þar til er þeir fundust yið gljúfr nökkur; 
þá sættust þeir á þat, at áin skyldi þar falla 
sem skemst yæri til sjóyar. Sú er nú kölluð 
Jökulsá, ok skilr landsQórðunga. [1 þeitn vatnor 
ganffi vard Sölheiinasandr. San LoSmiindar var 
Sumarliði, foMr Þorsteins hdmum, födur Þóru, 
möður Steins Brandssonary fódur Þóru, er áMi 
Skafti lögmaðr]. 

6. Bjólfr, fóstbróðir Loðmundar, nam Seyðar- 
f jörð allan, ok bjó þar alla æyi ; hann gaf Helgn 
dóttur sína, Áni enum ramma, ok fylgði henni 
heiman öll en nyrðri strönd Seyðaríjarðar, til 
Yestdalsár. ísólír hét sonr Bjólfs, er þar bjó 
síðan, ok Seyðfirðingar eru írá komnir. 

Eyyindr hét maðr, er út kom .með Brynjólfi, 
ok íœrði siðan bygð sína í Mjóyafjðrð ok bjö 
þar; hans son yar Hrafn, erseldi JtiIjóyaQarðar- 



LAKÐNÁIíABÓK. 181 



land Þorkatii klðku, er þar bj6 síðan ; írá hon* 
um er Klökaætt komin. 

Egiil enn rauði bét maðr, er nam NorðrQörð 
ok bjó & Nesi út; hans son var Óláfr, er Nes- 
menn ern frá komnir. 

Freysteinn enn fagri hét maðr; hann nam 
Sandvik, ok bjó á Barðsnesi, Viðfjörð ok Hellis- 
f]örð; frá honum eru Sandyíkingar ok Yiðfírð- 
ingar ok Hellisfirðingar komnir. 

Pórir enn hávi ok Erumr, þeir fóru af Vors 
'til íslands; ok þá er þeir tóku land, nam Þór- 
ir Erossayik & milli Gerpis ok Seyðafifjarðar; 
þaðan eru Erossvíkingar komnir; enn Erumr 
nam land á Hafranesi ok til Þernuness ok alt 
et ytra, bæði Skrúðey ok aðrar úteyjar, ok þrjú 
lönd ððrum megin gegnt Þernunesi; þaðan eru 
Erymlingar komnir. 

Ævarr var fyrst i Keyðarfirði, áðr hann 
fór upp um íjall; enn Brynjólfr í Eskifirði, áðr 
hann fór úpp at byggja Fljótsdal, sem áðr var 
ritat. 

Vémundr hét maðr, er nam Fáskrúðsfjðrð all- 
an, ok bjó þar alla ævi; hans son var Ölmóðr, 
er Olmœðlingar eru frá komnir. 

Þörhaddr enn gamli var hofgoði í Þrándheimi 
á Mœri; hann fýstist til íslands ok tók áðr of- 
an hofit, ok hafði með sér hofsmoldina ok súl- 
umar; enn hann kom i Stððvarfjðrð, ok lagði 
Mœrina-helgi á allan fjðrðinn, ok lét ongu tor- 



182 LAlíDNÁMABÓK. 



týna þar nema kvikíé heimila ; hann bjó þar alla 
ævi, ok ern írá honnm Stoðfírðingar komnir. 

7. Hjalti hét maðr, er nam Eleifarlönd ok 
allan Breiðdal þar upp frá; háns son yar Eol- 
grímr, er mart er manna frá komit 

Herjólfr hét maðr, er nam land alt út til 
Hvalsnesskriðna; hans son var Vápni erVæpn- 
lingar ern frá komnir. 

Herjólfr, bróðir Brynjólfs^ nam Heydalalðnd 
fyTÍT neðan Tinnndalsá ok út til Ormsár; hans 
son var Özurr, er Breiðdœlir eru frá komnir. ' 

Skjöldólfr hét maðr, er nam Stræti alt íyrir 
útan Gnúp, ok inn öðrum megin til Óss ok til 
Skjöldólfsness hjá Fagradalsá í Breiðdali; hans 
son var Háleygr, er þar bjó síðan; frá honum 
er Háleygjaætt komin. 

Þjóðrekr hét maðr; hann nam fyrst Breiðdal 
allan, enn hann stökk braut þaðan fyrir Bryn- 
jólfi, ok ofan í BeruQörð, ok nam alla ena nyrðri 
strönd BeruQarðar, okfyrir sunnan um Búlands- 
nes, ok inn til Bauðaskríðna öðrnm megin, ok bjó 
þrjá vetr þar sem nú heitir Skáli; siðan keypti 
Bjorn enn hávi jarðir at honnm, ok eru frá 
honum Bernfírðingar komnir. 

Bjðm sviðinhorni hét maðr, er nam ÁlftaQörð 
enn nyrðra, inn frá Bauðaskriðum, ok Sviðin- 
homadal. 

Þorsteinn trnmbubein hét frændi Bððvars ens 
hvíta, ok íór með honum til íslands; hannnam 



LANÐNÁMABÓK. 188 



land fyrir ntan Leirnyág til Hvalsnesskriðna ; 
hans son var EoUr enn grái, faðir Þorsteins, 
fððnr Þorgrims í Borgarhðfn, fððnr Steinnnnar, 
er átti Giznrr bysknp. 

Bððvarr enn hvíti var son Þorleifs miðlnngs, 
Bððvarssonar snæþrymn, Þorleifssonar hvala- 
skúfs, Ánssonar, Arnarsonar hyrnn, konnngs, Þór- 
issonar konnngs, SvínaBöðTarssonar, Kannsson- 
ar konnngs, Sðlga sonar konnngs, Hrölfs sonar ör 
Bergi, ok Brandðnnndr, írændi hans, föm af Vors 
til íslands ok kvámn i Álftal^ðrð enn syðra. 
Bððvarr nam land inn frá Leirnvági, dali þi 
alla er þar liggja, ok út ððmm megin til Múla 
ok bjó at Hofl; hannreisti þarhof mikit Sonr 
Bððvars var Þorsteinn, er átti Þórdísi, dóttnr 
Öznrar keiliselgs, HroIIaugssonar; þeirasonvar 
Siðn-Hallr ; hann átti Jóreiði Þiðrandadóttur, ok 
er þaðan mikil ætt komin. Son þeira var Þor- 
steinn, faðir Ámunda, foður Guðrúnar, móður 
Þórdisar, móðnr Helgú, móður Guðnýjar, móður 
Sturlusona. 

Brandðnnndr nam land fyrir norðan Múla- 
Eambsdal ok Melrakkanes, ok inn til Hamarsár, 
ok er mart manna frá honnm komit. 

Þórðr skeggi, son Hrapps, Bjarnar sonar bunUy 
hann átti Vilborgu Ósvaldsdóttur ok Úlfmnar 
Játmundardóttur. Þórðr fór til íslands oknam 
land i Lóni, fyrir norðan Jðknlsá, milli ok Lóns- 
heiðar, ok bjó í Bœ tíu vetr eða lengr; þá frá 



184 LANÐNÁMABÖK. 



hann til öndvegissúlna sinna íyrir neðan heiðí 
i Leiruyági ; þá réðst hann vestr þannig, ok bjö 
á Skeggjastöðum, sem fyrr er ritat; hann seldi 
þá Lónlönd Úlfljóti, er lög flutti út hingat. [Bjó 
Þdrðr þö nokkora vetr síðan í Lóni], Dóttir 
Þórðar var Helga, er Eetilbjörn enn gamli átti 
at Mosfelli. — Þat var upphaf enna lieiðnu laga, 
at menn skyldu eigi hafa höfulfskip i hafij enn ef 
þeir hefði, þá skyldi þeir af taka höfud, áðr þeir 
kœmi í lands sýn. ok sigla eigi at landi með 
gapandi höfðum eða gínandi trjönumfSváatUmd' 
vœttir fœlist við. Baugr tvíeyringr eða meiri 
skt/ldi liggja i hverju höfuðhofi á staUa; þann 
hatdg skyldi hverr goði hafa á hendi sér til lög- 
þinga allra, þeira er hann skyldi sjálfr heyja, 
ok rjöða hann þar áðr í roðru nautsblóðSy þess 
er liann Ubtaði þar sjálfr. Hverr sá maðr, er 
þar þurfti lögskil af hendi at leysa at dömij skyldi 
áðr eið vinna at þeim haugij ok nefna sér vátta 
tvá eða fleiri; „n^fniekíþat vætt^, skildi hann 
segja, „at ék vinn eið at baugi, Ugeið; hjédpi mér 
svá Freyr ok Njörðr ók hinn almáttki Ass^ sem 
ek man svá sök þessa sœkjaj eða verja, eða vitni 
bera, eða kviðu, eða dóma, sem ek veit réttast ok 
sannast ok hdzt at lögum, ok öU Wgmœt skil af 
hendi leysa þau er undir mik koma, meðan ék 
er áþessu þingi.^ Þá var landinu skift í fjörð' 
unga, ok skyldu vera þrjú þing i fjórðungi, enn 
þrjú höftcðhof í þingsókn hverri; þar váru menn 



LANÐNÁMABÓK. 1B6 



valdir tíl at geyma hofanna at viti ok rétUœti; 
þeir skyldu nefna dima á þingumj ók stýra sak- 
ferli; því váru þeir guðar kaHaðir; hverr maSr 
skyldi gefa tóU tU hofs, sem nú til kirkju ttund. 

8. Þorsteinn ieggr, son Bjamar blátannar, 
för ór Saðrejjnm tii ísiands, ok nam iönd öii 
fyrir norðan Horn tii Jökuisár íLóni, ok bjö i 
BððyarBÍiolti þrjá yetr, enn seidi áöm iöndin 
ok fór aftr i Suðrejjar. 

Bognyaidr jari á Mœri (var) son Eysteins 
glumru, íyars sonar Uppiendingajarls, Háifdan- 
ar sonar ens gamla; Bögnyaidr átti BagDhiidi, 
dóttur Hróifs neQu ; þeira son yar íyarr, er ieii 
í Suðreyjum með Haraidí konungi enum Iiárfagra; 
annarr yar Gtöngu-Hrólfr, er yann Norðmandí; 
frá honum eru Búðujarlar komnir ok Englakon- 
ungar; þriði yar Þórir jarl þegjandi, er átti 
Álöfu árbót, dóttur Haralds konuDgs hárfagra, 
ok yar þeira dóttir Bergljót, móðir Hákonar 
jarls ens ríka. Bögnyaidr jarl átti íriðlusonu 
þrjá: hét einn Hrollaugr, annar EÍDarr, þriði 
Hallaðr; sá yeltist ór jarlsdómi í Orkneyjum. 
Ok er Bögnyaldr jari frá þat, þá kallaði hann 
saman sonu sína, ok spurði hyerr þeira þá yildi 
tii eyjanna; enn Þórir bað hann sjá fyrir um 
sínaíör; jarlinn kyað honum yei fara, enn kyað 
hann þar skyldu rikí taka eftir sinn dag. Þá 
gekk Hrólfr fram, ok bauð sik tilfarar; Bögn- 
yaldr kyað honum yel hent fyrir sakir afls ok 



186 LANÐNÁMABÓK. 



hreystiy enn kyeðst ætla at meiri oísi væri i 
skapi faans, eun hann mætti þegar at Iðndum set- 
jast. Þágekk Hrollaugr fram, ok spurði ef hann 
Yildi at hann fœri; Rögnvaldr kyað hann ekki 
mundu jarl yerða: ,,hefir þú þat skap, er engi 
styrjöld fylgir; munu veglr þínir liggja til fs- 
lands; muntu þar gofigr þikkja á þvi landi, ok 
verða kynsæll, enn engi eru hér forlög þfn". 
Þá gekk Einarr fram ok mælti: „Láttu mik 
fara til Orkneyja ; ek mun þér þvf heita, er þér 
mun bezt þikkja, at ek mun aldri aftr koma 
þér f augsýn". Jarlinn svarar: „Vel þikki 
mér at þú farir brutt, enn Iftils er mér ván at 
þér, þvfat móðurætt þfneröll þrælborin". Eft- 
ir þat fór Einarr vestr, ok lagði undir sik eyj- 
arnar, sem segir f sogu hans. Hrollaugr fór þá 
til Haralds konungs ok var með honum um hrfð, 
þvfat þeir feðgar kómu eigi skapi saman eftir 
þetta. 

9. Hrollaugr fór til íslands með ráði Har- 
alds konungs, ok hafði með sér konu sfna ok 
sonu; hann kom austr at Horni ok skaut þar 
fyrir borð öndvegissúlum sínum, ok bar þær á 
land f Hornaflrði, enn hann rak undan ok vestr 
fyrir land; fekk hann þá útivist harðaokvatn- 
fátt. Peir tóku land vestr í Leiruvági á Nes- 
jum; var hann þar enn fyrsta vetr; þá fráhann 
til ondugissúlna sínna ok fór austr þannveg; 
var hann annan vetr undir Ingólfsfelli. Síðan 



LANDNÁMABÓK. 187 



fór hann anstr í HorbáQörð^ ok nam land aust- 
an írá Horni til Evíár, ok bjó fyrst undir Skarðs- 
brekku í Hornaflrði, enn síðan á Breiðabólstað 
i Felishverfi. Þá hafði hann lógat þeim lönd- 
nm, er norðr váru frá Borgarhöfn, enn hann 
átti tíi dauðadags þau Iðnd, er suðr yáru frá 
Hreggsgerðismúla. Hrollaugr var höfðingimik- 
ill ok belt vingan við Harald konung, enn fór 
aldri útan [ok eigi vitjaði hann Bögnvalis 
jarls fódur síns, þoi at honum var ötítt viS stjúp' 
móður sina], Haraldr konungr sendi HroIIaugi 
[gersimar á deyjanda degij sverð ok ölhorn ok 
gullhring, þann er vá íimm aura; sverðþatátti 
Kolr, son SíðuHalIs, enn Kolskeggr enn fróði 
hafði sét homit. HroIIaugr var faðir Özurar 
keiliselgs, er átti Gró, dóttur Þórðar illuga; dótt- 
ir þeira var Þórdís, raóðir Halls á Síðu. Ann- 
arr son HroIIaugs var Hróaldr, faðir Óttars hval- 
róar, föður Gruðlaugar, móður Þorgerðar, móður 
Járngerðar, móður Valgerðar, móður Böðvars, 
föður Guðnýjar, móður Sturlusona. Önundrvar 
enn þriðí son HroIIaugs. Hallr á Síðu átti Jó- 
reiði Þiðrandadóttur; þeira son var Þorsteinn, 
íaðir Magnúss, föður Einars, föður Magnúss bysk- 
ups. Annarr son Halls var EgiII, faðir Þorgerð- 
ar, móður Jóns byskups ens helga. Þorvarðr 
Hallsson var faðir Þórdísar, móðnr Jórunnar, 
móður Halls prests, föður Œzurar, foðurMagn- 
úss byskups ok Þorválds, födur Oimrar jarls. 



1S8 LANDNÁMABÓK. 



Yngvildr Hallsdóttir var móðír Þóreyjar, móð- 
ur Sæmundar prests ens fróða. Þorsteinn Hall- 
son var faðir Guðríðar, móður Jóreiðar, móður 
Ara prests ens fróða. Þorgerðr Hallsdöttir var 
móðir Yngvildar, móður Ljóts, föður Járngerð- 
ar, móður Valgerðar, móður Böðvars,iöður Guð- 
nýjar, móður Sturlusona. 

10. Ketili hét maðr, er Hrollaugr seldi Homa- 
igarðarströnd útan frá Horni okinn til Hamra; 
hann bjó at Meðalfelli ; frá honum eru Hornfirð- 
ingar l^omnir. 

Auðunn enn rauði keypti land at HroUaugi 
útan fráhðmrum ok út öðrum megin til Viðborðs; 
hann bjó í Hofsfelli ok reisti þar hof mikit ; frá 
honum eru Hofsfellingar komnir. . 

Þorsteinn enn slgálgi keypti land at Hrol- 
laugi, alt frá Viðborði suðr um Mýrar ok tíl 
Heinábergsár ; hans son var Vestmarr, er Mýra- 
menn eru frá komnir. 

Dlfir enn vorski keypti land at HroIIaugi suðr 
frá Heinabergsá til Hreggerðismúla, ok bjó at 
Skálafelli fyrstr manna; fráhonum eru Vorsar 
Jcomnir. Síðan fœrH Ulfr bú sitt í Papíli ok 
hjó á Breiðahölstað y ok er þar haugr hans ók svá 
Þorgeirs haugr. Þorgeirr var son Vorsa-Úlfs, 
er bjö at Hofi í FapUi. 

Þórðr illugiy son Eyvindar eykikróks, braut 
skip sitt á Breiðasandi; honum gaf HroIIaugr 
land milli Jökulsár ok Evíár, ok bjó hann und* 



LANDNÁMABÓK. 189 



ir Felli við Breiðá; hans synir váru þeir Öm 
enn sterki, er deildi við Þórdísi Jarlsdóttnr, 
systar Hrollaugs, ok Eyvindr smiðr. Dœtr hans 
váru þær Gróa; er Özurr átti, ok Þórdís, móð^ 
ir Þorbjargar, móður Þórdf sar, móður Þórðar ill- 
uga, er vá Vfga-Skútu. 

Ásbjörn hét maðr, son Heyangrs-Bjamar, hers- 
is ör Sogni; hann var son Helga Heigasonar, 
Bjarnar sonar bunu. Ásbjörn fór til íslands ok dó í 
hafi, enn Þorgerðr kona hans ok synir þeira kvámu 
út. [Ennþat var moát at kona skyldi eigi víðara nema 
land, enn kiða mœtti kvígu tvœvetra várlangan 
dag sólsetra millumj hálfstálit naut ok haft vd. 
Því leiddi Þorgerðr kvígu sina undan Tbftafédij 
skamt frá Kvíá, ok í Kiðjaleit hjá JökulsfeUi 
f'jp'ir vestan. Þorgerðr nam því land um] alt 
Ligölfshöfðahverfl á milli Eviár ok Jökulsár, ok 
bjóhon at Sandfelli, ok Guðiaugr, sonþeiraÁs- 
bjarnar, eftir hana; frá honum eru Sandfelling- 
ar komnir. Annarr son þeira var Þprgils, er 
Hnappfellingar eru frá komnir; þriði var Özurr, 
faðir Þórðar Freysgoða, er mart manna er fr4 
komit. 

Helgi hét annarr son Heyjangrs-Bjarnar ; hann 
för til íslands ok bjó at Bauðalœk; hans son 
var Hildir, er Bauðlœkingar eru frá komnir. 

Bárðr var enn þriði son Heyjangrs-Bjarnar, er 
fyrr er getit; hann nam fyrst Bárðardal norðr, 
enn síðan för hann norðr um Vánarskarð Bárðar- 



190 LANDNÁMABÓK. 



götu, ok Dain Fljótshverfi alt, ok bjó at Gnúp- 
um; þá var hann kallaðr Gnúpa-Bárðr. Hans 
synír várn þeir Þorsteinn ok Sigmundr, þriði 
EgiU, Qórði Œsli, fimti Nefsteinn, sétti Þorbjörn 
krumr, sjaundi Bjðrr, átti Þorgrímr, níundi Bjöm, 
faðir Geira at Lundum, íöður Þorkels læknis, 
foður Gteira, föður Þorkels kanoka, vinar Þor- 
láks byskupsens helga; hann setti regúlastað i 
Þjokkabœ. 

11. Eyvindr karpi nam land milli Almanna- 
fljóts ok Geirlandsár, ok bjó at Forsi, íjrir vest- 
an Móðólfsgnúp; hans synir váru þeir Móðólfr, 
faðir þeira Hrólfs ok Ketils ok Ástríðar mann- 
vitsbrekku; annarr var Onundr, faðir Þraslaug- 
ar, móður Tyrfings ok Halldórs, föður Tyrfings, 
föður Tdts. Áðr Æmannafljót Uypi var þat 
JcaUat Baftalœkr. 

Maðr hét KetiII enn íifiski, son Jórunnar mann- 
vitsbrekkn, dóttur Ketils fiatneís; hann fór af 
Suðreyjum til íslands; hann varkristinn; hann 
nam land milli Geirlandsár ok Fjarðarár, fyrir 
ofan Nýkoma. KetiII bjó í Kirkjubœ ; þar höföu 
áðr setit Papar, ok eigi máttu þar heiðnir menn 
búa. Ketill var faðir Ásbjarnar, föður Þorsteins, föð- 
ur Surts, föður Sighvats lögsögumanns, föður Kol- 
beins [fóður G^tidrúnar, möður NarfaokLoðmund- 
ar Skeggjasonar]. Hildr hét dóttir Ásbjarnar, móð- 
irÞóris, föðurHiIdar, er Skarpheðinn átti. Þor- 
björg hét dóttir Ketils ens fifiska; hana átti Váli, 



LANDNÁMABÓK. löl ' 



son Loðmundar ens gamla. [Þörlfr héi son Surts 
or Kirkjiibœ, faSir OvSrwnar^ ino^r JÞóru, möð' 
ur Þorsteins holmuns, föSur OunnhMar^ möSur 
Jódísar, möður Vilborgary m&ður Moffnúss, fóður 
Snorra. föður HaUberu, er átti Markús ÞörSar' 
son á Melum]. 

Böðmóðr hét maðr, er land nam milli Ðrif- 
andi ok Fjarðarár, ok upp til Böðmóðshorns ; 
hann bjó i Böðmóðstungu; hans son var Óieifr; 
er Óleifsborg er Tið kend; hann bjó i Holti. 
Hans son var Vestarr, faðir Helga, fóður öró, 
er Glœðir átti* 

Eysteinn enn digri fór aí Sunnmœri til íslands ; 
hann nam land fyrir austan Geirlandsá til móts 
við Eetil enn fifiska, ok bjó i Geirlandi; hans 
son var Þorsteinn frá Keldugnúpi; [hann varfað- 
ÞorkdSj föður Þorsteins frá Kelditgnúpi, fóður 
Þoríðar, móður Álofar, möður Gkcðrúnar, möð- 
ur ÞorvaMs, fóður Ingiri^ar, mbður Astríðar, 
mbður Ingibjargar, mbður Þuríðar, mbður HaU' 
beru, er átti Markíis Þbrðarson á Mélum]. 

Eysteínn son Hrana Hildissonar paraks, fór 
ór Noregi til íslands; hann kaupir lönd at Ey* 
steini digra, þau er hann hafði numit, ok kvað 
vera Meðallönd; hann bjó atSkarði. Hansbörn 
váru þau Hildir ok Þorljót, er átti Þorsteinn at 
Keldugnúpi. Hildir vildi fœra bú sítt í Kirkju- 
boB eftir Eetil, ok hugði at þar mundi heiðinn 
maðr mega búa ; enn er hann kom nær at tún- 



192 LANDNÁMABÓK. 



garði, Tarð hann bráðdanðr; þar liggr hann i 
Hildishangi. 

Vilbaldr hét maðr, bróðnr Áskels hnokkans; 
hann íór af írlandi til íslands, ok hafði skip 
þat er hann kallaði Kúða, ok kom íEúðafljóta- 
ós; hann nam Tnngnland á milli Skaftár ok 
Hólmsár, ok bjó á Búlandi; hans börn várn þan 
Bjólan, faðir Þorsteins, ok Ölvér mnðr, okBjoI- 
lok, er átti Áslákr örgoði. 

Leiðólfr kappi hét maðr; hann namlandfyrir 
austan Skaftá til Drífandi, ok bjó at Á fjiix 
austan Skaftá, út frá Skál, enn annat bú átti 
hann á Leiðólfsstððum undir Leiðólfsfelli, ok var 
þar þá mart bygða. Leiðólfr var faðirÞórunn- 
ar, móður Hróars Tungugoða. Hróarr átti Arn- 
gunni Hámundardóttur, systur Gunnars frá Hlíð- 
arenda; þeira börn váru þau Hámundr haltiok 
Ormhildr. Vébrandr hét son Hróars ok ambátt- 
ar. Hróarr tók Þórunni brún, dóttur Þorgils 6r 
Hvammi í Mýdal; Þorfinnr hétsonþeira. Hró- 
arr bjó íyrst í Ásum ; síðan tók hann Lómagnúps- 
lönd af Eysteini, syni Þorsteins titlings ok Uðar 
Ey vindardóttnr, systur þeira Möðólfs ok Branda. 
Þraslaug var dóttur Þorsteins titlings, er átti 
Þórðr freysgoði. Önundr töskúbak, frændi Þor- 
steinsbarna, skoraði Hróari á hólm á Skaftafells- 
þingi, ok fell at fótum Hróari. Þorsteinn TJpp- 
lendingr tók Þórunni brún ok flutti útan ; Hró- 
arr íór ok útan ; þá drap hann Þrðst berserk á 



LANDNÁMABÓK. 193 



hólmi; er nauðga vildi eiga Sigríði konu lians/ 
enn þeir Þorsteinn sættust. Móðólfssynir váru at 
Yigi Hróars, ok Þórir, mágr þeira, Brandr frá 
Gnúpum ok Steinólfr búi hans. Hámundr hefndi 
þeira Hróars. 

12. ísólfr hét maðr; hann kom út sið land- 
námatiðar ok skoraði á Vilbald til landa eðr hólm- 
göngu, enn Vilbaldr vildi eigi berjast ok fór 
brutt af Búlandi ; hann átti þá land milli Hólms- 
ár ok Kúðafljóts. Enn ísólfr fór á Búland ok 
átti land milli Eúðafljóts okSkaftár. Hansson 
var Hrani á Hranastöðum, enn dóttir Bjðrg, er 
átti Önundr son Eyvindar karpa; Þraslaug var 
dóttir þeira, er átti Þórarinn son Ölvés í Höfða. 

Hrafn haínarlykill var vikingr mikill; hann 
íör til íslands ok nam land milli Hólmsár ok 
Eyjarár ok bjó í Dynskógum; hann vissi fyrir 
eids uppkvámu ok fœrði bú sitt í Lágey; hans 
son var Áslákr örgoði, er Lágeyingar eru frá 
komnir. 

Maðr hét Hrólfr höggvandi ; hann bjó á Norð- 
mœri, þar sem hét Moldatún; hans synir váru 
þeir Vémundr ok Molda- Gnúpr ; þeir váru víga- 
menn miklir ok járnsmiðir. Vémundr kvað þetta, 
er hann var í-smiðju: 

Ek bar einn 
af eUiíu 
bana orð. 
Blástu meir! 

13 



Id4 LANÐNÁMABÓK. 



Gnúpr tór til íslands fyrir vígasakir þeira brœðra, 
ok nam land milli Eúðafljóts ok Eyjarár, ok 
Álftaye ralt; þar var þá vatn mikit ok álftveiðr 
á. Molda-Gnúpr seldi mðrgnm mðnnam af 
landnámi sínu, ok gerðist þar íjðlbygt, iðr jarðeldr 
rann þar oían, enn þá flýðn þeir vestr til Hðfða- 
brekkUy ok gerðu þar tjaldbúðir, er heitir á Tjalda- 
yelli; enn Vémundr, son Sigmundar kieykiSy 
leyiði þeim eigi þaryist; þá íóru þeir í Hrossa- 
garð ok gerðu þar skála, ok sátu þar umyetr- 
inn, og gerðist þar ófnðr með þeim ok yígafar. 
Enn um yárit eftir fóru þeir Molda-Gnúpr yestr 
í Grindayik ok staðfestust þar; þeir hðfðu fátt 
kyikfjár. Þeir yáru þá fulltiða synir Molda- 
Gnúps, Bjorn ok Gnúpr, Þorsteinn hrungnir ok 
Þórðr leggjaldi. Björn dreymdi um nótt at berg- 
búi kœmi at honum ok bauð at gera félag yíð 
hann, enn hann þóttist játa þyf; eftir þat kom 
hafr til geita hans, ok tingaðist þá syo skjótt 
fé hans, at hann yarð skjótt yellauðigr; siðan 
yar hann Hafr-Björn kallaðr. Þat sá ófreskir 
menn, at landyættir allar iylgðu Hafr-Birni 
til þingSy enn þeim Þorsteini ok Þórði til 
yeiðar ok fiskí. Haír-Björn átti Jbrunni, stjúp- 
dbttur Onúps bróSur síns; þeiraí>son yarSyert- 
ingr er átti Húngerði^ dóttur Þórodds Tungu- 
Oddssonar ok Jófríðar Gunnarsdóttur ; þeira dótt- 
ir Þorbjörg móðir Syeinbjarnar, foður Bótólfe, 
föður Þórdísar, móður Helgu^ móður Guð- 



LANDNÁMABÓK. 1Ö5 



nýjar, móður Sturlusona. Gnúpr Molda-Gnúps- 
son átti Arnbjörgu Eaþormsdóttur. Iðunn var 
dóttir Molda-Gnúps, er átti Þjóstarr á Álítanesi. 
Þormóðr var son þeira, sem fyrr er ritat. 

13. Eysteinn hét maðr, son Porsteins dranga- 
karls; hann fór til íslands af Hálogalandi ok 
braut skip sitt, enn meiddist sjálfr i viðurn* 
Hann bygði Fagradal, enn kerlingu eina rak af 
skipinn i KerlingarQörð ; þar er nú Höfðársandr. 
Ölvér son Eysteins nam land fyrir austan Orimsá ; 
þar hafði engi maðr þorat at nema fyrir land- 
vættum, síðan Hjörleifr var drepinn. Ölvérbjó 
í Hðiða; hans son var Þórarinn i Höfða, bróð* 
ir sammoeðri Halldórs Örnólfsonar, er Mörðr ó- 
rœkja vá undir Hömrum, ok Arnórs, er þeir 
Flosi ok Kolbeinn, synir Þórðar Freysgoða, vágu 
á Skaftafells þingi. 

Sigmundr kleykir, son Önundar bilds, nam 
land milli Grimsár ok Kerlingarár, er þá fell 
fyrir vestan Höfða; £rá Sigmundieru þrírbysk- 
upar komnir; Þorlákr ok Páll ok Brandr. 

Bjorn hét maðr, auðigr ok oflátimikill; hann 
fór til íslands af Valldresi, ok nam land milli 
Kerlingarár ok Hafrsár, ok bjó at Beyni ; hann 
átti ilt við Loðmund enn gamla. Frá Beyni-Birni 
er enn helgi Þorlákr byskup kominn [langf^g' 
um at tdja]. 

Loðmundr enn gamli nam land milli Hafrsár 
ok Fúlalœkjar, sem fyrr er ritat; þat er þá hét 

13» 



196 LAin)NÁHABÓH:. 



Fúlalœkr er nú köllað Jökulsá á Sólheimasandi, 
ex skilr landsQórðanga. 

Loðmundr enn gamli á Sóltieimam átti sex sonu 
eör fleiri: Váli Íiét son hans, faðir Sigmundar, 
er átti Oddlaugu, dóttur Ey vindar ens eyverska. 
Sumarliði hét annarr son Loðmundar, faðirÞor- 
steins holmunns i Mörk, fðður Þóru, móður Steins, 
íðður Þöru, möður Surts ens hvítaSkaftastjúps; 
hann var Sumarliðason ; Skafti Iðgsðgumaðr 
átti Þóru siðar enn Sumarliði; þat segir í Ölfus- 
inga kyni. Yémundr hét enn þriði son Loðmund- 
ar, faðir Þorkðtlu/er átti Þorsteinn vífill ; þeira 
dóttir var Arnkatla, móðir Hróa ok Þórdísar, er 
átti Steinn Brandsson; þeira dóttirvar Þóra, er 
átti Sumarliði ok Slcafti lögsögumaðr. Ari hét 
enn fjórði, Hróaldr hét enn fimti, Ófeigr hét 
enn sétti son Loðmundar, laungetinn ; hann átti 
Þraslaugu, dóttur Eyvindar eyverska, systur Odd- 
laugar; frá þeim ollum er mart manna komit. 

Nú eru rituð landnám í Austfirðinga fjórðungi, 
eftir þvi sem vitrir menn ok fróðir hafa sagt; 
hefir í þeim Qórðungi mart stórmenni yerit síð- 
an, ok þar haía margar stórar sögur gerzt. Enn 
þessir hafa þar stœrstir landnámsmenn yerit: 
Þorsteinn hviti, Brynjölfr enngamli, Graut-Atli 
ok KetiII Þiðrandasynir, Hrafnkéll goðl, Böðvarr 
enn hvíti, Hrollaugr, son Bðgnvalds jarls, Özurr, 
son Ásbjarnar Heyjangrs-Bjarnarsonar, er Freys- 



LANDNÁMABÓK. 107 



gyðlingar ern frá komnir, Ketillenn fiflski; Leið- 
ólfr kappi. 



V. 

Hér heQast upp landnám í Snnnlending'a Qérðungriy 
er með mestnm blóma er alls íslands fyrir lands- 
kosta sakir ok htSfðingja þeira er þar hafa bygrt^ 

hæði lœrðir ok ölærðir* 

Í, Austfirðir hygðust fyrst á Mandij enn 
á miUum HornafjarSar ók Beykjaness varð seinast 
cUbygt; þar réð veðr ok hrim landtöku mmina 
fyrir hafnhysis sakir ók örœfis, Sumir þeir er 
fyrstir kbmu út bygbu ncestir fjöUum, ok merkðu 
at þvl landskostina, at kvikféit fýstist frá sjónum 
til fjaUanna. Þeim mönnum er síðar kömu út 
þöttu hinir numit hafa of víða land er fyrri 
kómu, enn á þat sœtti Haraldr konungrþá hinn 
hárfagriy at engi skyldi víðara nema enn hann 
mœtti ddi yfir fara á degi með skipverjum sín- 
um. Menn skyldu élda gera, þá er söl vœri í 
austri; þar skyldi gera aðra reyki^ svá at hvára 
sœi frá öðrum^ enn þeir eldar, er gervir váru 
þá er sbl var í atistri, skyldi hrenna tU nœtr ; 
síðan skyldu þeir ganga tít þess ei* sol vœri % 
vestri, ok gera þar aðra eida. 

Þrasi hét maðr, son Þórólfs (Herjblfssonar?} 



198 LANDNÁMABÓK. 



hornabrjóts; hann fór af Hörðalandi tilíslands, 
ok nam land millí Kaldaklofsár ok Jðkulsár; 
hann bjó i Skógum enum eystrum; hann var 
rammaukinn mjök, ok átti deilur við Loðmund 
enn gamla, sem áðr er ritat. Sonr Þrasa var 
Geirmundr, faðir Þorbjarnar, föður Brands í 
Skógum, [fóSur Skeggja í Skögúm, föður BóUa i 
Skögum, fölfur Skeggja, fóður Hildar, er átti 
NjáU í Skögum Sigmundarson; þeirra son Skeggi, 
faðir Eyjölfs, fóSur Brands, er nú hýr í Skbg- 
um]. 

Hrafn enn heimski hét maðr, son Valgarðs 
Vémundar sonar orðlokars, Pórólfs sonar vága- 
nefs, Hrœreks sonar slöngvandbauga, Haralds 
sonar hilditannar Ðanakonungs; hann fór 6r 
Þrárudheimi til íslands, ok nam land milli Ealda- 
klofsár ok Lambafellsár; hann bjó at Eauða- 
felli enu eystra ok var et mesta/ göfigmenni; 
hans börn váru þau Jörundr goði ok Helgi 
bláfauskr ok Freygerðr. 

3, Ásgeirr kneif hét maðr, son Óleifs hvíta Skær- 
ingssonar, Þórólfssonar ; móðir hans var Þórhildr, 
dóttirÞorsteinshaugabrjóts; Ásgeirr f ór til íslands 
ok nam land milli Lambafellsár ok Seljalandsár, 
ok bjó þar er nú heitir at Auðnum; hans son 
var Jörundr ok Þorkell, faðir Ögmundar, foður 
Jóns byskups ens helga. Dóttir Asgeirs var 
Helga, móðir Þórunnar^ móður Þorláks, foður 
Þórhalls, föður Þorláks byskups ens helga. 



LAJíDNÁMABÓK. 199 



Þorgeirr enn hðrðski, son Bárðar blönduhorns, 
fór ór Viggjam ór Þrándheimi tilíslands; hann 
keypti land at Asgeiri kneif milli Lambafellsár 
ok írarár, ok bjó í Holti. Fám yetrum síðar 
fekk hann Asgerðar, dóttur Asks ens ómálga, 
ok váru þeira synir Þorgrímr enn mikli ok 
Holta-Þórir, faðir Þorleifs kráks ok Skorar- 
Geirs. 

Ófeigr hét ágætr maðr i Baumsdœlafylki ; 
hann átti Asgerði dóttur Asks ens ómálga. 
Ófeigr varð missáttr við Harald konung hár- 
fagra, ok bjóst af þyí til íslandsferðar ; enn er 
hann yar búinn, sendi Haraldr konungr menn 
tii hans, ok yar (hann) tekinn af lifl, enn As- 
gerðr fór út með börn þeira, ok með henni Þór- 
ólfr, bróðir hennar laungetinn. Asgerðr nam 
land miilum Seljalandsmúla ok Markarfljóts, ok 
Langanes alt upp til Joldusteins, okbjónorðan 
í Katanesi. Börn Ófeigs ok Asgerðar yáru Þor- 
geirr gollnir ok Þorsteinn flöskuskegg, Þorbjörn 
kyrri ok Alof elliðaskjöldr, er átti Þorbergr 
kornamúli; þeira börn Eysteinn ok Hafþóra, er 
Eiðr Skeggjason átti. Þorgerðr yar ok Ófeigs 
dóttir, er átti Piðr Otkelsson. 

Þórólfr, bróðir Asgerðar, nam land at ráði 
hennar fyrir yestan Pljót milli Deildará tyeggja, 
ok bjó i Þórólfsfelli; hann fœddi þar Þorgeir 
gollni, son Asgerðar, er þar bjó siðan ; hans son 
yar Njáll, er inni yar brendr. 



ðOO LAin)NÁMABÓK. 



Ásbjörn Beyrketílsson ok Steinfiðr bróðir hans 
námu land íyrir ofan Krossá fyrir anstan Fijót 
Steinflðr bjó á Steinfinnsstððum, ok er ekki 
manna frá honum komit. Ásbjorn helgaði land- 
nám sitt Þór ok kallaði Þórsmörk; hans son 
var Ketill enn auðgi^ er átti Þuríði G-oUnisdótt- 
ur; þeira börn yáru þau Helgi ok Ásgerðr. 

3. EetiII hæingr hét ágætr maðr í Naum- 
dœlafylki, son Þorkels Naumdœla jarls ok 
Hrafnhildar, dóttur Ketils hæings ór Hrafuístu. 
Eetill bjó þá í Naumudal, er Haraldr konungr 
hárfagri sendi þá Hallvarð harðfara ok Sigtrygg 
snarfara til Þórólfs Eveldúlíssonar, frænda Eet- 
ils; þá dró EetiII lið saman ok ætlaði at veita 
Þörólfi, enn Haraldr konungr tör et efra um 
Eldueiðy ok fekk sldp í Naumdœlafylki ok fór 
svá norðr i Alost á Sandnes, ok tók þar aí 
lifi Þórólf Evéldúlfisson ; fór þá norðan et ytra 
ok fann þá marga menn, er til liðs ætluðu við þá 
Þórólf; hnekti konungr þeim þá. Enn litlu 
síðar fór. EetiII hæingr norðr i Torgar, ok 
brendi inni Hárek ok Hrœrek Hildiriðarsonu, 
er Þórólf hðfðu rœgðan dauðarógi; enn eftir 
þat réð EetiII til íslandsferðar með Inguuni 
konu sina ok sonu þeira. Hann kom skipi sínu 
i Eangárós, ok var enn fyrsta vetr at Hrafns- 
tóftum. EetiII nam öll lönd á milli Þjórsárok 
Markarfijóts; þar námu síðan margir göfgir 
menn með ráði Hæings. EetiÚ eignaði sér eink- 



LANDNÁMABÓE. 201 



nm land milli Bangár ok Hróarslœkjar, alt fyr* 
ir neðan fieyðaryatn, ok bjó at Hofi. Þá er 
£etill hafði íœrt flest föng sin til Hofs, varð 
Ingunn léttari, ok fœddi þar Hrafn, er fyrst 
si^ði lög upp á íslandi ; því heitir þar at Hrafns- 
tóftum. Hæingr hafði undir sik lönd öli fyrir 
austan Bangá ena eystri ok Vatnsfell, tillœkj- 
ar þess er fellr fyrir útan Breiðabólstað, ok 
fyrir ofan Þverá, alt nema Ðuíþaksholt ok 
Mýrina; þat gaf hann þeim manni er Ðufþakr 
hét; hann yar hamrammr mjök. Helgi hét 
annarr son Hæíngs ; han n átti Valdisi Jólgeirs- 
dóttur ; þeira dóttir yar Helga, er átti Oddbjörn 
askasmiðr; við hann er kent Oddbjarnarleiði. 
Böm þeira Oddbjarnar ok Helgn yáruþauHrö- 
aldr, Eolbeinn, Kolfinna ok Ásvör. Stórólfir var 
enn þriði son Hæings; hans bðrn váru þau Ormr 
enn sterki ok Otkell ok Hrafnhildr, er átti 
ðunnarr Baugsson ; þeira son var Hámundr, 
faðir Gunnars at Hliðarenda. Yestarr hét enn 
iQórði sou Hæings, hann átti Móeiði ; þeira dóttir 
var Ásný, er átti Ófeigr grettir; þeira börn váru 
þau Ásmundr skegglauss, Ásbjörn, Aldis, móðir 
Valla-Brands ok Asvör, móðir Helga ens svarta ; 
Æsa hét ein. Herjólfr hét enn fimti son Hæings, 
faðir Sumarliða, íöður Vetrliða skálds; þeir 
bjoggu i Sumarliðabœ; þar heitir nú undir Brekk- 
um. Vetrliða vágu þeir Þangbrandr prestr ok 
Guðleifr Arason af Beykjahólum um níð. Sæ- 



202 LAKDNÁMABÓK. 



björn goði var son Hrafns Hæingssonar, er 
átti Unni, dóttur Sigmundar; þeira son Arn- 
geirr, 

Sighvatr ranði hét maðr gðfigr á Hálogalandi; 
hann átli Kannveigu, dóttur Eyvindar lamba ok 
Sigríð'ar, er átthafðiÞórólfrKveldúIfsson; Eann- 
veig var systir Finns ensskjálga. Sighvatrfór 
til íslands at fýsn sinni, ok nam land at ráði 
Hæings í hans landnámi fyrir vestan Markarfljót, 
Einhyrningsmörk fyrir ofan Deildará^ ok bjó í 
Bólstað; hans son (var) Sigmundr faðir Marðar 
gigju, ok Sigf&ss i Hlíð ok Lambi á Lambastöð- 
um, ok Bannveig, er átti Hámundr Gunnars- 
son ok Þorgerðr, er átti Önundr bíldr í F16a. 
Annarr son Sighvats var Bárekr, faðír Þórðar, 
fóður Steina. 

Jörundr goði, son Hrafns ens heimska, bygði 
fyrir vestan Fljót, þar er nú heitir á Svertings- 
stöðiim; hann reisti þar hof mikit. Bjórr lá 6- 
numinn fyrir austan Fljót milli Krossár ok Joldu- 
steins; þat land fór Jörundr eldi, ok lagði til 
hofs. Jörundr átti Þuriði, döttur Þorbjarnar 
ens gaulverska; þeira son var Valgarðr goði, fað- 
ir Marðar, ok Úlfr örgoði, er Oddverjar eru frá 
komnir ok Sturlungar; mart stórmenni er frá 
Jðrundi komit á íslandi. 

Þorkell bundinfóti nam land at ráði Hæings 
umhverfis Þrihyrning, ok bj6 þar undirfjallinu; 
hann var hamrammr mjök. Born Þorkels.váru 



LANÐNÁMABÓE. 203 



þaa Bðrkr blátannarskegg, faðir Starkaðar und- 
ir Þríhyrningi, ok Þórný, er átti Ormr enn sterki, 
ok Ðagrún, móðir Bersa. 

4. Bangr hét maðr, fóstbróðir Hæings; hmn 
fór til íslands, ok ynr enn fyrsta vetrABaags- 
stððam, enn annan með Hæingi; hann nam Fljóts- 
hlíð aila at ráði Hæings ofan am Breiðabólstað 
til móts Yið Hæing, ok bjó at Hlíðarenda; hans 
son var Gannarr í Gannarsholti ok Eyvindr at 
Eyvindarmúla ; þriði Steinn enn snjalli. i)k EMr 
dbttir^ er átti Orn í Væhigerði. Þeir Síeinnenn 
snjalli ok Sigmandr, son Sighvats ranða, átta 
for útan af Eyrum, ok kváma til Sandhólaferja 
allir senn, Sigmandr ok fðrnnaatar Steins, ok 
vilda hvárir fyrr fara yfir ána; þeir Sigmandr 
stðknða húskðrlam Steins, ok ráka þá frá skip- 
ina; þá kom Steinn at, ok hjó þegar Sigmand 
banahögg. Um víg þetta nrða Baagssynir allir 
sekir ór Hlíðinni; fór Gannarr i Gannarsholt, enn 
Eyvindr nndir PjöU austr í Eyvindarhóla, enn 
Snjallsteinn i Snjallsteinshöíða. Þat líkaðiilla/J^- 
gerM] dóttur Sigmundar, er föðurbani hennar fór 
út þanuig, ok eggjaði Önnnd, bónda sínn, at 
hefna Sigmundar. Önundr íór með þrjá tigu manna 
í Snjallshöfða ok bar þar eld at húsum. Snjall- 
steinn gekk út ok gafst upp'; þeir leiddu hann 
i höfðann, ok vágu hann þar; eftir vig þat 
mælti Gunnarr; hann átti þá Hrafnhildi Stór- 
óUsdóttur, systur Orms ens sterka. Hámundr 



204 lanðnámaböe:. 



var spn þeira. Þeir yáru báðir a&eksmenii at 
afli ok vænleik. Önundr varð sekr nm víg Snjall- 
steins; hann Bat með Qölmenni tvá vetr. Öm 
i Vælugerði, mágr Gunnars, helt njósnum til 
Önundar. Eftir jól enn þriðja vetr fór Ounn- 
arr með þrjá tigu manna at Önundi, at tilvisan 
Arnar; Önundr fór frá leik með tólfta mann til 
hrossa sínna; þeir fundust í Orrostudal; þar 
fell Önundr með Qórða mann, enn einn af Gunn- 
ari. Gunnarr var í blárri kápu ; hann reið upp 
eftir Holtum til Þjórsár, ok skamt frá ánnifell 
hann af baki, ok var þá örendr af sárum. Þár 
er synir Önundar vóxu upp, Sigmundr kleykir 
ok Eilíír auðgi, sóttu þeir Mðrð gígju at eftír- 
máli, frænda sinn. Mörðr kvað þat óhœgt um 
sekjan mann; þeir kváðu sér við Örn verst líka^ 
er þeim sat næst. Mörðr lagði þat til, at þeir 
skyldu fá Erni skóggangssök, ok koma honum 
svá ór heraði. Önundarsynir tóku beitinga- 
mál á hendr Erni, ok varð hann svá sekr, at 
Örn skyldi falla óheilagr fyrir Önundarsonum 
hvarvetna nema í Vælugerði ok í örskotshelgi 
við landeign sína. Önundarsynir sátu jafnan 
um hann, enn hann gætti sín vel. Svá fengu 
þeir fœri á Erni, at hann rak naut ór landi sinu ; 
þá vágu þeir Örn, o*k hugðu menn at hann mundi 
öheilagr fallit hafa. Þorleifr gneisti, bróðir Arn- 
ar, keypti at Þormóði Pjóstarssyni, at hann 
helgaði Örn; Þormóðr var þá kominn útáEyr- 



LAKÐNÁMABÓK. 205 



am; haDD skant þá skot svá langt af haDdboga 
at fall AiDar varð í ðrskotshelgi hans. P& Diælta 
þeir Hámandr GaÐnarssoD ok Þorleifr eftir ÖrD, 
eDD Mðrðr veitti þeim brœðram; þeir galda eigi 
fé, eDD skylda vera heraðssekir ór Flóa ; þá bað 
Mörðr til haoda Eilifi Þorkðtla Eetilbjarnar- 
dóttar, ok fylgða heDDÍ heimaa Höfðalðnd, ok 
bjó Eilifir þar; ena til handa Sigmandibað haaa 
ArngaDDar, dóttnr Þorsteios draagakarls, ok 
réðst haDD aastr í sveit; þá gifti Mðrðr ok BaDD- 
veiga, systar sína. Hámundi Gannarssyniy ok 
réðst hann þá aftr i Hlíðina, ok var þeira sod 
G-aDDarr at Hlíðarenda. 

Hildir ok Hallgeirr ok Ljót, systir þeira, 
vára kyDJað af YestrlöDdum; þaa fóru lil ís- 
laads, ok aáma laad milli Fljóts ok BaDgár, 
Eyjasveit alla app til Þverár. Hildir bj6 í Hild- 
isey; haDD var faðir Móeiðar. Hallgeirr bjó i 
Hallgeirsey; haas dóttir var Mábil, eráttiHelgi 
HæÍDgsson; eDD Ljót bjó á Ljótarstöðam. 

5. Ðtífþakr i Ðufþaksholti var leysÍDgi þeira 
broeðra ; haDD var hamrammr mjðk, ok svá var 
Stórólfr HæÍDgssoD ; haaa bjó þá at Hváli ; þ& 
skildi á am beitingar. Þat sá öfreskr maðr am 
kveld aær dagsetri, at bjðrn mikill gekk írá 
Hváliy eDD griðaagr frá Ðuíþaksholtiy ok fuad- 
ust á Störólfsvelli, ok geÐgust at reiðir, ok mátti 
björDÍDD meira. Um morguDÍDD yar þat sét, at 
dalr var þar eftir, er þeir höfða fuadizt, sem 



206 lÍANDNÁMABÓK. 



um væri snúit jörðinni, ok heitir þar nú Oldu- 
gröf ; báðir yárn þeir meiddir. 

Ormr ánanðgi, son Bárðar Bárekssonar, bróð- 
ir Hallgríms sviðbáika, bygði fyrst Yestmanna- 
eyjar, enn áðr var þar veiðistöð ok lítil vetr- 
seta eðr engi ; hans dóttir var Halldóra, er átti 
Eilifr Valla-Brandsson. 

Eilifr ok Björn^ brœðr, fóra ór Sogni til ís- 
lands; Eiliír nam Odda enn lítla npp til Beyð- 
arvatnsokVikingslœkjar; hann átti Helgu, dótt- 
ur Önundar bilds ; þeira son var Eilífr nngi, er 
átti Oddnýju, dóttur Odds ens mjóva; þeira dótt- 
ir var Þuríðr, er átti Þorgeirr í Odda; þeira 
dóttir var Helga. 

Björn bjó í Svinhaga, ok nam land upp með 
Bangá; hans börn váru þau Þorsteinn, faðir 
Grims holtaskalla, ok Hallveig, móðir Þórunn- 
ar, móður Guðrúnar, móður Sæmundar, f5ður 
Brands byskups. 

Eolr hét maðr, son Óttars ballar; hann nam 
land fyrir austan Beyðarvatn ok Stotalœkfyrir 
vestan Bangá, ok TröIIaskóg, ok bjó at Sand- 
gili; hans son var EgiII, er sat fyrir Gunnari 
Hámundarsyni hjá KnafoihMum, ok fell þar sjálfr 
ok austmenn tvcir með honum, ok Ari húskarl 
hans, enn Hjörtr, bróðir Gunnars af hans liði. 
Synir Gunnars vám þeir Hrani ók Hámundr. 
Ounnarr barðist við Ofkd br Kirkjubœ vidgarS 
at Hofi, ók fdl Otkéli þar ok SkamkéU. Oeirr 



LANÐNÁMABÓE. 207 



goði ók Oimrr hvíti ók Ásgrimr EUiðagrímssonj 
ok Störktíðr undan Þríhyrníngij son Barkar 
UátannarskeggSf Þorkdssonar bundinfbta, er átti 
ÞuríSí Egilsdöttur frá Sandgili, þeir fbru um 
Leiðarskeið, ok kbmu um nbtt með þrjá tigu 
manna til HUðar&nda, enn Ounnarr var fyrir 
með einn karlmann fuUtiða; tveir menn féUu br 
liði OeirSj enn sextán urðu sárir, áðr Ounnarr 
feU. 

Hrólfr rauðskeggr hét maðr ; hann nam Hólms- 
lönd öU miUi Fisk&r ok Bangár, ok bjó at Forsi ; 
hans börn váru þau Þorsteinn rauðnefr, er þar 
bjó síðan, ok Þóra, móðir Þorkels mána, ok Æsa, 
móðir Þórunnar, móður Þorgeirs at Ljösavatni, 
ok Helga, móðir Odds frá Mjósyndi. Dóttir Odds 
yar Ásborg, er átti Þorsteinn goði, íaðir Bjarna 
ens spaka^ íöður Skeggja, föður Markúss lögsðgu- 
manns. Þorsteinn rauðneír var blótmaðr mik- 
ill; hann blótaði forsinn^ ok skildi bera leifar 
allar á forsinn; hann var ok framsýnn mjok. 
Þorsteinn lét te\ja sauði sína ór rétt tuttugu hundr- 
ttð, enn þá hlíóp alla réttina þaðan af ; því var 
sauðrinn svá margr, at hann sá á haustum, hver- 
ir feigir váru ok lét þá skera. Enn et síðasta 
haust er hann lifði, þá mælti hann í sauðarétt : 
„Skerijþér nú sauði þáer þér vilit; feigr em ek 
nú, eðr allr sauðrinn elligar, nema bæði sé'^. 
Enn þá nótt er hann andaðist, rak sauðinnall- 
an i forsinn. 



208 LANDNÁMABÓK. 



6. Úlfr gyldir hét hersir ríkr á Þelamðrk; 
hann bjó á Fíflavollum; hans son yar Ásgrímr, 
er þar bjó síðan. Haraldr konnngr hárfagri 
sendi Þórorm frænda sinn ór Þrumu, at heimta 
skatt af Asgrími. enn hann galt eigi; þá sendi 
hann Þórorm annat sinn til höfuðs honum, ok 
drap hann þá Ásgrim. Þá var Þorsteinn^ son 
Ásgríms, í víkingu, enn Þorgeirr, annarr son 
hans, var tíu vetra. Nökkuru síðar kom Þor- 
steinn ór hernaði ok lagði til Þrumu, ok brendi 
Þórorm inni ok hjú hans öll, enn hjó búit ok 
rænti öllu lausafé. Eftir þat fór hann til ís- 
lands, ok Þorgeirr, bróðir hans, ok Þörunn, 
móðursystir þeira; hon nam Þórunnarbálsa alla. 

Þorgeirr keypti Oddalönd at Hrafni Hæings* 
syni, ok Strandir báðar ok Varmadal, ok alt 
milli Bangár ok Hróarslœkjar ; hann bjófyrsti 
Odda, ok fekk þá Þoríðar Eilifsdóttur. 

Þorsteinn nam land at ráði Flosa, er numit 
hafði áðr EangárvöIIu, fyrir ofan Víkingslœk til 
móts við SvínhagaBjörn, ok bjó í Skarðinu eystra; 
um hans daga kom skip út í Eangárós ; þar var 
á sótt mikil, enn menn vildu eigi hjálpa þeim; 
þá fór Þorsteinn til þeira, ok fœrði þá þangat 
er nú heita Tjaldstaðir, ok gerði þeim þar tjald, 
ok þjónaði þeim sjálír, ilieðan þeir lifðu; enn 
þeir dó allir; enn sá er lengst lifði gróf niðr 
fé mikit, ok heflr þat ekki fundizt siðan. Af 



LANÐKÁHABÓK. 209 



þessuin atburðam var Þorsteinn tjaldstœðingr 
kallaðr ; hans synir váru þeir Gunnarr ok Skeggi. 

7. Flosi hét maðr, son Þorbjarnar ens gaul- 
verska; hann drap þrjá sýslumenn Haralds kon- 
ungs háríagra, ok fór eftirþattil íslands; hann 
nam land íyrir austan Rangá, alla Bangáryöllu 
ena eystri; bans dóttir var Ásný, móðirÞoriðar 
er Valla-Brandr átti. Son Valla-Brands var Flosi, 
faðii Eolbeins, faður Guðrúnar, er Sæmundr fróði 
áttL Flo8Í átti Oudrúnu Þbrisdöttur^ Skegg-Brodda 
8onar; þeira synir váru þeir Kdbeinn, er fyrr 
varnefndrj oJcBjarni, faSir Bjarna^ föður Flosa, 
fóður Valgerdar, möður herra Erlends, 'föður 
Hauks. Afþví fbr Loftr hinn garnLi, systurson 
Flosa, at blöta á Oaulum, at Flosa var bfritt í 
Noregi, Fhsi hinn norrœni átti Þbrdísi ena 
miJdu, dbttur Pbrunnar ennar auðgUy Ketils 
dbttur hins einhenda; þeira dbttir var Asný, er 
átti Þorgeirr. 

Eetill enn einhendi hét maðr, son Auðunar 
þunnkárs; hann nam Eangárvöllu alla enaytriy 
fyrir ofan Lœkjarbotna ok fyrir austan Þjórsá, 
ok bjó at Á; hann átti Ásleiíu Þorgilsdóttur. 
Þeira son var Auðun, faðir Brynjólfs, foður Berg- 
þórs, fðður Þorláks, föður Þórhalls, föður Þor- 
láks byskups ens helga. 

Eetill örriði, brœðrungr Eetils einhenda, nam 
land it ytra með Þjórsá ok bj6 áVöIIum enum 
ytrum; hans son var Helgi hrogn, eráttiHelgu 

14 



310 LANDNÁMABÓK. 



döttor Hrólfs ranðskeggs; þdra son var Oddr 
mjóvi, faðir Ásborgar, er átti Þorsteinn goði, ok 
Oddnýjar, er Eilifr nngi átti. 

Ormr anðgi, son Úifs liyassa, nam land með 
Bangi at ráði Ketils dnlienda, ok bjó i Húsa- 
garði ok Áskell, son lians, eftir hann, enn [Brandr] 
son [Áskds] reisti fyrst bœ á Völlnm ; frá honnm 
em Yaliyerjar komnir. 

Þorsteinn lunan hét maðr norrœnn ok farmaðr 
mikill; honnm yar þat spáð, at bann mnndi á 
þyí landi deyja, er þá yareigibygt. Þorsteinn 
för til íslaudsieili sinni með Þorgilsiy synisin- 
nm; þeir námn enn efri hlnta Þjórsárholta ok 
bjoggniLnnanshoIti, okþar yar Þorsteinn heygðr. 
Dóttir Þorgils var Ásleify er átti KetiII einhendi ; 
synir þdra yárn þeir Anðnn, er áðr yar neíndr, 
ok Eilífr, faðir Þorgeirs, föðnr Skeggja, föðnr 
Hjalta í Þjórsárdal; hann yar faðir Jómnnar, 
móðnr Gnðrúnar, móðnr Einars, föðnr Magnúss 
bysknps. 

Gunnsteinn berserlgabaui, son Bðlyerks blind- 
ingatrjónn, drap tyá berserki, ok hafði annarr 
þeira áðr drepit Grjótgarð jarl í Sölya fyrir inn- 
an Agðanes. Gnunsteinn yar síðan skotinn með 
örn fiuskri ör skógi á skipi sínn uorðriHeM 
Son Gnnusteius yar Þorgeirr, er átti Þórnnni 
eua anðgn, dóttur Ketils eiuheuda; þeira dóttir 
yar Þórdís eu mikla. 

8. Báþormr ok Jólgeirr, brœðr, kyámn yest- 



LANDNÁMABÓK. 211 



an nm haf til ' íslands ; þeir námu land miIU 
Þjórsár ok Bangár; Báþormr eígDaðist land fyr- 
ir anstan Bauðalœk, ok bjó i Yætieifsiiolti ; han& 
dóttir var Arnbjörg. er átti Svertingr Hrolleifs- 
8on; þeira börn yáru þau Grímr Iðgsðgumaðr 
ok Jórunn. Siðar átti Arnbjörgu Gnúpr Molda* 
Gnúpsson, ok váru þeira börn Hallsteinn á Hjalla^ 
ok Bannveig, móðir Skafta Iðgsðgumanns, ok 
Gteirný, móðir Skáld-Hrafns. Jólgeirr eignaðist 
land fyrir útan Bauðalœk ok til Steinslœkjar; 
hann bjó á . Jólgeirsstððum. 

Áskell hnokan, son Ðufþaks Ðufnialssonar^ 
Ejarvals sonar írakonungs, hann nam land milli 
Steinslœkjar ok Þjórsár, ok bjó í Áskelshðíða; 
hans son var Ásmundr, faðir Ásgauts, föður 
Skeggja, föður Þorvalds, föður Þorlaugar, móður 
Þorgerðar, móður Jóns byskups ens helga. 

Þorkell bjálfi, fóstbróðir Báþorms, eignaðist 
Iðnd ðll miUi Bangár ok Þjórsár, ok bjó iHáfl; 
hann átti Þórunni ey versku ; þeira dóttir var Þór- 
dís, móðir Skeggja, föður Þorvalds i Ási ; þaðan 
hafði Hjalti mágr hans reiðskjóta til alþingis^ 
ok þeir tólf^ þá er hann var út kominn með 
krlstni, enn engi treystist annarr fyrir ofriki 
Búnölfs Úlíssonar, er sektan hafði EQalta um 
goðgá. 

Nú eru ritaðir þeir menn, er Iðnd hafa numit 
i landnámi Eetils hæings. 

Loftr, son Orms Fróðasonar, kom af Gaulum 

14* 



212 LANÐNÁJCABÓK. 



til íslands UDgr at aldri, ók nam fyrir útan 
Þjórsá, milli Rauðár ok Þjórsár, ok upp til Skúfs- 
lœkjar, ok Breiðamýri ena eystri upp til Súlu- 
liolts, ok bjó í Gaulyerjabœ, ok Oddný, móðir 
lianS; dóttir Þorbjarnar gaulverska. Loftr fór 
ttan et þriðja hvert sumar fyrir hðnd þeira Flosa 
1>eggja; móðurbróður síns, at blóta at hofl þyí 
er Þorbjörn möðurfaðir hans hafði varðveitt 
Frá Loíti er mart stórmenni komit: Þorlálor 
enn helgi, Páll ok Brandr. 

Þorviðr, son Úlfars, bróðir Hildar, fór af Vors 
til íslands; enn Loftr frændi hans gaf honum 
land á Breiðamýri, okbjóhanniYorsabœ; hans 
böm yáru þau Hrafn ok Hallyeig, er átti Öz- 
urr enn hyíti; þeira son Þorgrímr kampi. 

Þórarinn hét maðr, son Þorkels ór Alyiðru, 
Hallbjamarsonar Hörðakappa; hann kom skipi 
sinu i Þjórsárós, ok hafði þjórshðfnð á stafni, 
ok er þar áin yið kend. Þórarinn nam land 
fyrir ofan Skúfslœk til Bauðár, með Þjórsá ; hans 
dóttir yar Heimlaug, er Loftr gekk at eiga 
sextugr. 

9. Haraldr gullskeggr hét konungr i Sogni; 
hann átti Sólyöru, dóttur Hundólts jarls, systur 
Atla jarlsensmjóya; þeira dœtr yáruþærÞóra, 
er átti Háltdan syarti Upplendingakonungr, ok 
Þuriðr, er átti Ketill helluflagi. Haraldr ungi 
y ar son þeira Hálfdanar ok Þóru ; honum gaf Har- 
aldr gullskeggr nafii sitt okríki. Haraldrkon- 



LAKÐNÁHABÓE. 213 



nn^ andaðist fyrstr þeira, enn þá Þóra, enn 
Haraldr nngí síðast;þábar rikit undir Hálfdaa 
konung, enn hann setti yfir þat Atla jarl eun 
mjóva. Síðan fekk Hálfdan konnngr Eagahild* 
ar, dóttnr Sigurðar hjartar, ok var þeira soa 
Haraldr hárfagri. Pá er Haraldr konungr gekk 
til ríkis f Noregiy ok hann mægðist við Hákoa 
jarl Gijótgarðsson, fekk hann Sygnafylki Hákoni 
jarli, mági sinnm, er Haraldr konungr fór í Yík 
austr ; enn Atli jarl vildi eigi af láta rikinu, áðr 
hann fyndi Harald konung. Jarlarnir þreytta 
þetta með kappi, ok drógust at her; þeir fund- 
nst á t^'ðlum i Stafanesvági ok börðust; þar 
feil Hákon jarl, enn Atli varð sárr, ok fluttr i 
Atley; hann dó þar ór sárum. Eítir þat helt 
Hásteinn rikinu, þar til er Haraldr konungrok 
Sigurðr jarl drógu herr at honum; Hallsteinn 
stökk þá nndan^ ok brá til íslandsferðar ; hann 
átti Þóru Ölvésdóttur; Ölvér ok Atli váru syn- 
ir þeira. Hallsteinn skaut setstokkum fyrir borö 
i hafl at fornum sið; þeir kómu á Stálfjöru fyr- 
ir Stokkseyri, enn Hallsteinn kom í Hallsteins- 
sund fyrir austan Stokkseyri, ok braut þar. 
Hallsteinn nam land milli Bauðár ok Ölfusár 
upp til Fyllarlœkjar, ok Breiðamýri alla upp at 
Holtum, ok bjö á Stjörnusteinum, ok svá Ölvér 
son hans, eftir hann; þar heita nú Ölvésstaðir. 
Ölvér hafði landnám alt fyrir útan Grimsá, 
Stokkseyri ok Asgautsstaði, enn Atli átti alt 



214 LANÐNÁMABÓK. 



mini Grímsár ok Eauðár; hann bjó í Traðar- 
holti. Ölvér andaðist barnlaass. Atli tók eftir 
hann lönd ok lausafé ; hans leysingi var Brattr 
í Brattsholti ok Leiðólfr á Leiðólfsstöðnm. Atli 
var faðir Þórðar dofna, f öður Þorgils Errubeins- 
stjúps, fódur Oriim glammáSíar, föður Ingjalds, 
föðiír Gríms, fóður þeira Barkar ók Einars, /oí- 
ur Hállkötlu, erátti Bafn 8veinbjamar8(m;þeira 
döttir Steinunn, mJbBir herra Bafns, ok Herdís, 
móðir Ala, fódur Steinunnar, er Haukr Erlends- 
son átti, Börkr Orímsson var fa^ir BagrihHd' 
ar, er Flosi Bjarnason átti; þeira böm Einarr 
ok Bjarni, ok Vaigerðr, möðir herra Erlends, 
fóður Hauks. Þbrdís var önnur döttir Flosa, 
'möðir frú Ingigerðar, móður frú Guðrúnar ók 
Hallberu ábbadísar; HaUa var ok döttir Flosa, 
mbdir herra Kristbfbrus. 

Hallsteinn hét maðr, er fór ór Sogni til íslands, 
mágr Hallsteins; honum gaf hann ytra hlut Eyr- 
arbakka; hann bjó á Framuesi; hans son var 
Þorsteinn, faðir Arngríms, er veginn var at 
f auskagrefti ; hans son Þorbjörn á Framnesi. 

Þórír, son Asa hersis, Ingjaldssonar, Hróalds- 
sonar, fór til íslands ok nam Kallnesinga hrepp 
allan, upp frá Fyllarlœk, ok bjó at Selforsi; 
hans son var Tyrfingr, íaðir Þuríðar, móður 
Tyrfings, föður Þorbjarnar prests ok Hámundar 
prests í Goðdölum. 

Hróðgeirr enn spaki ok Oddgeirr, bróðir hans, 



LANDNÁMABÓK. 216 



er þeir Fíðr enn auðgi ok Hafnar-Ormr keyptu 
bratt ór landnámi sínu, námu Hraungerðinga 
hrepp^ ok bjó Oddgeirr i Oddgeirshólum ; hans 
son yar Þorsteihn öxnabroddr, faðir Hróðgeircf^ 
f^ður Ögurs i Kambakistu ; enn dóttir Hróðgeirs 
ens spaka var Gunnvðr, er átti Eolgrímr enn 
gamli; þaðan eru Kvistlingar komnir. 

Önundr bíldr, er fyrr var getit, nam land fyr- 
ir austan Hróarslœk ok bjó i Önundarholti ; M 
honum er mart • stórmenni komit, sem fyrr er 
ritat. 

10. Özurr hvíti hét maðr, son Þorleifs 6r 
Sogni. Özurr vá víg í véum á Upplöndum, þá 
ér hann var í brúðfðr með Sigurði hrísa; fyrir 
þat varð hann landflóttí til íslands, ok nam fyrst 
ðU Holtalðnd milli Þjórsár ok Hraunslœkjar ; þá 
var hann seytján vetra, er hann vá yígit. Hann 
fekk Hallveigar Þorviðardóttur ; þeira son var 
Þorgrímr kampi, faðir Özurar, föður Þorbjarn- 
ar, föður Þórarins, föður Gríms Tófusonar. Özurr 
bj6 í Kampaholti; hans leysingi var Böðvarr, 
er bj6 í Böðvarstðftum við Víðiskðg ; honum gaf 
Özurr hlut í skðginum, ok skildi sér eftir hann 
barnlausan. Örn 6r Vælugerði, er fyrr er get- 
it, stefndi Böðvari um sauðatöku; því handsal- 
aði Böðvarr Atla Hallsteinssyni fé sítt, enn hann 
ðnýtti mál fyrir Erni. Özurr andaðist, þá er 
Þorgrímr var ungr; þá t6k Hrafh Þorviðarson 
við 4'á)^varðveizlu Þorgrims. Eftir andlát Böð- 



216 LANÐNÁMABÓK. 



vars taldi Hrafn til Yiðiskógs, ok bannaði Atla, 
enn Atli þóttist eiga. Þeir Atli Qórír fórn eftir 
Yiði. Leiðólfr var með honum ; smalamaðr sagðí 
Hrafni þat, enn hann reið eftir þeim við átta 
mann. Þeir ínndust i Orrostndal ok bðrðost 
þar; húskarlar Hrafns felln tyeir; hann varð 
sárr; einn fell af Atla, enn hcmn varð sáxr 
banasárum ok reið heim; Önundr bildr skildi 
þá ok bauð Atla til sin. Þórðr dofni, son Atla, 
var þá níu vetra; enn þá er hknn var fimtin 
vetra, reið Hrafn í Einarshöfn til skips; hann 
var 1 blárri kápu ok reið heim um nótt. Þörðr 
sat einn fyrir honum hjá Haugavaði skamt frá 
Traðarholti, ok vá hann þar með spjöti; þar er 
Hrafns haugr íyrir austan gðtuna, enn fyrir vest- 
an Hallsteins haugr ok Atla haugr ok Ölvés; 
vigin fellust í íaðma. Þórðr bófst af þessu; 
hann fekk þá Þórunnar, dóttur Ásgeirs anst- 
mannaskelfis, er drap skipshöfn austmanna í 
Grímsárósi, fyrir rán þat er hann var ræntr 
austr. Þórðr haíði þi tvi vetr ok tuttugu, er 
hann keypti skip i Enarrarsundi ok vildi heimta 
arf sinn; þi fal bann fé mikit; því vildi Þór- 
unn eigi fara, ok tök þi við Iðndum. Þorgils 
son Þórðar var þi tvævetr. Skip Þórðar hvart 
Vetri siðar kom Þorgrímr errubeinn til riða 
með Þörunni, son Þormóðar ok Þuríðar Eetil- 
bjarnardóttur; hann fekk Þóruiiuar, ok var þeira 
son Hæriagr. 



LAin)KÁHABÓK. 217 



Öláír tveDnumbrúm hét maðr; hann fór af 
Lófót til íslands; hann uam Skeið öU milli 
Þjórsár ók Hvítár til Sandlœkjar; hann var 
hamrammr mjok. Óláfr bjó á ÓláfsvöIInm ; hann 
liggr i Brúnahaugi undir yðrðufelli. Óláfr átti 
Áshildiy ok yar þeira son Helgi trausti ok Þór- 
ir drifa, íaðir Þorkels guUkárs, foður Orms, 
íðður Helgu, móður Odds Hallvarðssonar. Vaði 
var enn þriði son Óláfs, faðir Gerðar. Þorgrimr 
lagði hug á Áshildiy þá er Óláfr var dauðr, 
enn Helgi vandaði um ; hann sat fyrir Þorgrimi 
við gatnamót fyrir neðan Áshildarmýri; Helgi 
bað hann láta af komum; Þorgrímr lézt eigi 
haia barna skap; þeir börðust; þar fell Þor- 
grímr. Áshildr spurði, hvar Helgi heíði verit; 
hann kvað vísu: 

Yark þais feU til fyllar 
(firam sötti yinr dröttar) 
ErrubeinD, es nnnar 
itr-tungur hátt sungu. 
ÁsmöÖar gaf ek Ódni 
arfa þröttar ^arfan, 
guldum gálgavaldi 
GautB taín, enn ná hrafni. 

Áshildr kvað hann hafa höggvit sér höfuðsbana. 
Helgi tók sér íar í Einarshofn. Hæringr, son 
Þorgríms, var þá sextán vetra er hann reið i 
Höfða atfinna Teit Gizurarson með þriðjamann. 
Þeir Teitr riðu fimtán at banna Helga far; 
þeir fundust i Merkrhrauni upp frá Mörk við 



218 LANDNÁMABÓK. 



Helgahvál; þeir Helgi váru þrir samaÐ, komn- 
ir af Eyrnm ; þar fell Helgi ok maðr med hon- 
om ok dnn af þeim Teiti; 1 faðipa fellnst yíg 
þau. Sonr Helga var Sigurðr enn landverski 
ok Skefíll enn haukdœlski, faðir Helga dýrs, 
er barðist við Sigurð, son Ljóts löngubaks, í 
Öxarárhólma á alþingi. Um þat orti Helgi 
þetta: 

Band er & hœgri hendi^ 
(hlaut ek s&r aí Tý h&m 
(lýg ek eigi þat) leygjar 
linnyengiB Bil) minni. 

Hrafn var annarr son Skefils, faðir Gríms, foð- 
ur Asgeirs, fóður Helga. 

!!• Þrándr mjoksiglandi Bjarnarson, bróðir 
Eyvindar austmanns, er íyrr er getit, hannvar 
í Hafrsfírði mót Haraldi konungi^ ok varð sið- 
an landflóttiy ok kom til íslands sið landnáma- 
tíðar; hann nam land milli Þjórsár ok Laxár, 
ok upp til Eálfár ok til Sandlœkjar; hann bjó 
í Þrándarholti ; hans dóttirvar Helga, er Þor- 
móðr sklifti átti. 

Ölvér barnakarl hét maðr ágætr í Noregi; 
hann var vikingr mikill; hann lét eigi henda 
börn á spjótaoddum, sem þá var vikingum títt; 
þvi var hann barnakarl kallaðr; hans synir 
váru þeir Steinólfr, faðir Unu, er átti Þorbjöm 
lazakarl, ok Einarr, faðir Ófeigs grettis ok Ó- 
leits breiðs, föður Þormóðar skafta. Steinmóðr 



^ 



LANÐKÁMABÓK. 319 



var enn þriði son Ölvés bamakarls, faðir Eon- 
álð, foðnr Álfdísar ennar bareyskn, er Öleifr 
feilan átti. Son Konáls var Steinmóðr^ faðir 
Halldöra, er átti Eilífr, son Eetils einhenda. 
Þeir frændr Óíeigr grettir ok Þormóðr skafki 
föru til íslands, ok váru enn fyrsta vetr með 
Þorbirni laxakarli, mági sínum; enn um várit 
gaf hann þeim Gnúpverjahrepp: Ófeigi enn 
ytra hlut milli Þverár ok Eálfár, ok bjó hann 
á Ófeigsstöðum hjá Steinsholti; enn Þormöði 
gaf hann enn eystra hlut, ok bjó hann í Skafta- 
holti. Dœtr Þormóðar váru þær Þórvör, móð- 
ir Þórodds goða, fðður Lðg-Skafta, ok Þórve, 
móðir Þorsteins goða, föður Bjarna ens spaka, 
fóSur Skeggjaj fóður Markúss logsögummnSy föð' 
ur Vaigerðar, mbður Böðvars, fóður Þ6rðar 
prests, fóður Þorleifs í Oörðum oJc Markúss á 
Mdum ók Böðvars í Bœ. Lög-Skafti var faðir 
Þorsteins hólmun(n)8, fóður OunnhUdar, móður 
VHborgar, möður MagnúsSj fóður Snorra á Mdr 
um. Ófeigr fell fyrir Þorbirni jarlakappa i 
Grettisgeil hjá Hæli. Ðóttir Ófeigs var Aldis, 
móðir Valla-Brands. 

Þorbjðrn laxakarl nam Þjórsárdal allan ok 
Gnúpverjahrepp aUan ofan til Eálíár, ok bjó 
enn fyrsta vetr at Miðhúsum; hann haíði þijár 
vetrsetr, áðr hann kom í Haga; þar bjó hann 
til dauðadags; hans synir várn þeir Otkell i 
Þjórsárdal ok Þorkell trandill, ok Þorgils, faðir 



320 LAHDNÁIIABÓK. 



Otkðtln, möðnr Þorkotla, móðiir Þoryalds, foður 
Dðila, móðpr Œzorar byskaps. 

Þorbjðrn jarlakappi bét maðr, norrœnn at 
kyni; hann iór 6r Orkneyjnm til íslands; hann 
keypti land i Hmnamannahreppi at MáyiNadd^ 
oðarssyni, alt fyrir neðan Selslœk, á milli (ok) 
Laxár, ok bjó at Hólnm; hans synir yám þeir 
Solmandr, faðir Sviða-Eára, ok Þormóðr, faðir 
Elnna, er átti Þórormr í Earlafirði; þeira dótt- 
ir var Álfgerðr, móðir Gtests, foðnr Yalgerðar, 
móðnr Þorleifs beiskalda, fóður ÁJfetíar, mbður 
ÞorWcSj fóður KetUs prestSy foður Herðísar^ mf^' 
ur barna Páls hyskups, 

Bröndólir ok Már, Naddoðar synir ok Jórann- 
ar, dóttnr ðlyés barnakarls^ kómn til íslands- 
bygðar snemma; þeir námn Hrnnamannahrepp^ 
syá yítt sem yötn deila. Bröndólfr bjó at Berg- 
hyl; hans qrnir yám þeir Þorleifr, faðir Brönd* 
ólfs, foðnr Þorkels skotakolls, fððar Þórarins^ 
foðnr Halls i Haakadal ok Þorláks, foðor Bán- 
6Ifs, föðnr Þorláks bysknps. Már bjó á Más- 
atöðam; hans son yar Beiiiir, faðir Eolgrima^ 
móður Skeggja, foðar EQalta. 

Þorbrandr son Þorbjarnar ens óarga, ok Ás- 
braudr son haus, kómu tii íslands sið land- 
námatiðar, ok yísaði 'Eetilbjörn þeim til land- 
náms fyrir ofan múla þann er fram gengr lyá. 
Stakksá ok til Ealdakyislar, ok bjoggu í Hauka- 
dal. Þeim þóttu þau lond of litil, er tungan 



LAKDNÁMABÓE. 221 



eystri var þá bygð; þá jóka þeir landnám sítt, 
ok námn enn efra hint Hrnnamaunahrepps, sjón- 
hending ór Múla í Ingjaldsgnúp fyrir ofan Gyld- 
arhaga. Bðrn Ásbrands várn Vébrandr ok Am- 
gerðr. Véhrandr var fadir Oddlangar, er átti 
Svertingr Búnölfssan. 

Eyfreðr enn gamli nam tnngnna eystri milli 
Ealdakvíslar ok Hvitár, ok bjó i Tungn; með 
honnm kom út Ðrnmboddr, er bjó á Ðrumb- 
oddsstöðum. 

Ið. Eetilbjorn hét maðr ágætr í Naumudal; 
hann var Eetils son ok Æsn, dóttur Hákonar 
jarls G-rjótgarðssonar; hann átti Helgu dóttur 
Þórðar skeggja. Eetilbjörn fór til íslands, þá 
er landit var víða bygt með sjá; hann haíði 
skip þat er Elliði hét; hann kom i Elliðaárós 
fyrír neðan heiði; hann var enn fyrstavetrmeð 
Þórði skeggja, mági sinum. Um váritfórhann 
npp nm hdði at leitasér landskosta; þeirhöíðu 
náttböl ok gerðn sér skála ; þar heitir nú Skála- 
brekka. Enn er þeir fðru þaðan, kvámn þeir 
at á þeiriy er þeir kölluðu Öxará ; þeir týndu þar 
ðxi sinnl; þeir áttu dvöl undir fjallsmúla þeim 
er þeir nefndu Beyðarmúla; þarlágn þeim eftir 
áreyðar þær, er þeir tökn i ánni. Eetilbjðm nam 
Grimsnes alt npp frá Hðskuldslœk, ok Laugar- 
dal ^llan, ok alla Bisknpstnngn upp til Stakks- 
&rj ok b}6 at Mosfeili. Börn þeira várn þan 
Teitr ok Þormóðr, Þorleifr, EetiII, Þorkatla, Odd- 



ð2ð LANÐKÁMABÖK. 



Idf, Þorgerðr, Þaríðr. Skæringr hét dnn son 
Eetílbjamar laungetinn. Eetilbjðm yar svá aað- 
igr at laasafé, at hann bauð sonum sinum at 
slá þyertré af silfri íhofit, þat er þeir létagera; 
þeir Yildu þat eigi; þá ók hann siltrit upp á 
Qallit á tveimr öxnum, ok Haki, þræll hans, ok 
Bót, ambátt hans; þau fálu féit svá at eigi finst. 
Sfðan drap hann Haka í Hakaskarði, enn Bót i 
Bötarskarði. Teitr átti Álðfu, dóttur Bððvars 
af Yors, Vikinga-Kárasonar; þeira son varGiz- 
urr hvíti, faðir ísleifs byskups, fðður Qizurar 
byskups. Annarr son Teits var Eetilbjörn; fað- 
ir Eols; fSður Þorkels, föður Eols Víkverjabysk- 
ups. Mart stórmenni er írá Eetilbirni komit. 

Ásgeirr hét maðr, Úlfsson; honum gaf-Eetil- 
bjðrn Þorgerði, dóttur sína, ok lét henni heim- 
an fylgja Hlíðarlðnd oll fyrir ofan Hagagarð; 
hann bjó í Hlfð enni ytri; þeira son var Gteirr 
goðiy ok Þorgeirr, faðir Bárðar at Mosfelli. 

Eilifr auðgi, son Önundar bflds, fékk Þoirkðtla 
Eetilbjarnardóttur. ok fylgðuhenniheiman Hðfða- 
Iðnd; þar bjoggu þau; þeira son var Þörir, fað- 
ir Þórarins sælings. 

Véþom, son Yémundar ens gamla, varhersir 
rfkr; hann stðkk fyrir Haraldi konungi austrá 
Jamtalandy ok ruddi þar merkr til bygðar. 
Hólmfastr hét son hans, enn Grimr hét systurson 
hans ; þeir váru i vestrviking, ok drápu i Suðr- 
eyjum Ásbjörn jarl skerjablesa, ok tóku þar at 



LANDNÁMABÓK. 223 



herfangi Álöfa, konn hans, ok Arneiði, dóttnr 
hans, ok hlaut Hólmfastr hana ok seldi hana i 
hendr föður sínnm ok lét vera ambátt. á-rímr 
fekk Álofar. dóttur Þórðar vaggagða, er jarl 
hafði átta. G^rímr fór til íslands ok nam Gríms- 
nes alt upp til Svinayatns, ok bjó i Öndurðu- 
nesi ^óra vetr, enn síðan at Búrfelli; hans son 
yar Þorgils, er átti Æsu^ systur Gests [Oddieifs- 
8onar]\ þeirasynir váru þeir Pórarinn at BúrfelH 
ok Jðrundr í Miðengi. 

Hallkelly bróðir Eetilbjarnar sammœddr, kom 
til íslands, ok var með Ketilbírni enn fyrsta 
yetr; Eetilbjöm bauð at gefa honum land; Hall- 
katli þótti litilmannlegt at þiggja land, ok skor- 
aði á Grím til landa eðr hólmgöngu. Grímr 
gekk á hólm yið Hallkel undir Hallkelshólum 
ok fell þar, enn Hallkell bjó þar síðan; hans 
synir yáru þeir Otkell, er Gunnar Hámundar- 
son yá; ok Oddr at Eiðjabergi, faðir Hallbjarn- 
ar, er yeginn yar yið Hallbjarnaryörður, ok Hall- 
kell, faðir Hallyarðar, föður Þorsteins, er Ein- 
arr Hjaltlendingr yá. Son Hallkels Oddssonar 
yar Bjarni^ faðir Halls, föðurOrms, foðurBárð- 
ar, föður Valgerðar, móður Halldóru, er Magnús 
byskup Gizurarson átti. 

Nú er komit at landnámi Ingólfs; enn þeir 
menn er nú eru taldir haía bygt í hans land- 
námi. 

18. Þorgrímr bíldr, bróðir Önundar bíldíi, 



224 LANÐNÁMABÓK. 



narn lönd ðll fyrir ofan Þverá, ok bj6 at Bílds- 
felli; hans leysingivar Steinreðr, son Melpatrix 
af írlandi; hann eignaðist öll Vatnslðnd, ok bjó 
á Steinreðarstöðum ; Steinroðr var manna yænstr; 
hans son var Þormóðr, faðir Kárs, foður Þor- 
móðar, föður Brands, fóður Þóris, er átti Helgu 
Jónsdóttur. 

SroUeifr, son Einars, Ölvés sonar harfiakarU, 
kom í Leiruvág, þá er bygt var alt med sjb; 
hann nam lönd til móts við Stemred óU fyrir 
útan Exará, er fdlr um ÞingvöU, ók bjö í HeiSa'' 
hœ noJckora vetr. Þá skoraði hann á Eyvind í 
Kviguvágum til hölmgöngu eSr landscHu, enn Ey- 
vindr kaus héldr aiþeir keyptu löndum, Eyvindr 
bjö nökkora vetr síðan i Heidarbœ, ok fbr síðan 
á Rosmhvalanes til Bearskerja, enn HroUeifrbjö 
síðan i Kvíguvágum, ok er þar heygðr; hans son 
var Svertingr, faðir Oríms lögsögumanns at Mos- 
féUi. 

Ormr enn gamli (var) son Eyvindar jarls, Arn- 
móðs sonar jarls, Nereiðs sonar jarlsens gamla; 
Ormr nam land fyrir austan Varmá til Pverár, ok 
am Ingólfsfell alt, ok bjó í Hvammi; hans son var 
Darri, faðir Arnar. Ey vindr jarl var með Kjötva 
auðga möt Haraldi konungi i Hafrsfirði. 

Álfr enn egðski stokk fyrir Haraldi konnngi 
af Ögðum ór Noregi; hann fór til íslands, ok 
kom skipi sinuíós þann, er við hann er kendr 
ok Álfsós heitir; hann nam Iðnd öU fyrir útan 



LANDNÁMABÓE. 226 



Varmá ok bjó atGnúpum. Þorgrfmr Grímólfis- 
son var bróðorson Álft; hann för út með hon- 
nm ok tók arf eftir hann, þyiat Álfr itti ekki 
barn. Sonr Þorgrims var Eyvindr, faðir t>6r- 
odds goða, ok Öznrar, er átti Bern, döttnr Egils 
Skalla-Q^rímssonar. Móðir Þorgríms var Kðrmlðð, 
döttir Ejarvals írakonnngs. Ðbttir Þbrodds goða 
var Hdga, míMr Gríms glSmimiBs, fóður Ing- 
jalds, föður Orims, fóður Barkar, föSur Bagnhild^ 
ar, föður Vcdgerðar, mbður herra Erlends, fóður 
Hauks. 

14. Þórir hanstmyrkr nam Selvág ok Erýsn- 
vík, enn Heggr, son hans, bjó at Vági. Böð- 
móðr, annarr son hans, var faðir Þórarins, föð- 
or Súganda, föðnr Þorvarðar, föður Þórhildar, 
móður Sigurðar Þorgrimssonar. 

Molda-G^núpssynir bygðu Grindavík, sem fyrr 
er ritat. 

Steinuðr en gamla, frændkona Ingólfs, fórtil 
íslands, ok var með Ingólfi enn fyrsta vetr; 
hann banð at gefa henni Eosmhvalanes altfyr- 
ir útan Hvassahraun, enn hon gaf fyrir heklu 
flekkótta, ok vildi kaup kalla; henni þótti þat 
óhættara við riftingum. Steinunni hafði átt 
Herlaugr, hrbðir SkaHa-Orims ; þeira son var 
NjáU ok Ambrr. 

Eyvindr hét maðr, firændi Steinunnar okfóstri; 
honnm gaf hon land milli Kvfguvágabjarga ok 
Hvassahrauns ; hans son var Egill, faðir Þórar- 

15 



^6 LANÐNÁMABÖK. 



inSy föðar Sigmundar^ föðnr Þórðrnu, móðor 
Þorbjarnar í Krýsuvík, ók Álofary möður Finns 
lögmanns, ók Freygerdar, möður Lofts, fóður 
OuMaugs smiðs. 

Herjölfrj sá er fyrr var frá sagtj var frœndi 
Ingolfs ok fbsfbröðir;- af því gaf Ingblfr honum 
land míUi Reykjaness ók Vágs; hans son var 
Bárðr, faðir Herjblfs, þess er fbrtU Grœnalands 
ok kom í hafgerðingar. A skipi ha/ns var su^r- 
eyskr ma^; sá orti Hafgerðingadrápu; þar er 
þetta upphaf: 

AUir Mýði 088U fuUi 
amra fjalla DvaXina haUar. 

Ásbjörn Özurarson, bróðurson Ingölfs, nam 
iand milli Hraunsholtslœkjar ok HvassahraunSi 
Álftanes alt, ok bjó á Skúlastöðum; hans son 
yar EgiU, faðir Özurar^ fóður Þórarins, föður 
Óláfs, föður Smnbjarnar, fðður Ásmundar, föð- 
ur Sveinbjarnar, föður Styrkárs, fóður Hafr- 
Bjarnary fóður þeira Þorsteins ok Oizurar í 
Seltjarnamesi. 

15. Nú er yfir farit um landnám þau, er vér 
höíum heyrt at yerit haö á ísiandi, enn þessir 
landnámsmenn hafa göfgastir verit í Sunnlend- 
ingaQórðungi: Hrafn enn heimski, Eetill hæingr, 
Sighvatr rauði, HaZZsteinn Atlason, Ketilbjöm 
enn gamli, Ingólfr, Örlygr gamli, Helgi bjóla, 
Kolgrímr enn gamli, Björn gullberi, Önundr 
breiðskeggr. 



LANDNÁMABÓK. 227 



Svá segja fróðir meiiÐ, at landit yrði albygt 
á sex tigam vetra, svá at eigi hefir síðan orðit 
f]ölbygðra; þá lifðu enn margir landnámsmenn 
ok synir þeira. Þá er landit hafði sex tiga 
vetra bygt verit, váru þessir höfðingjar mestir 
á landinu: í Sunnlendinga Qórðnngi : Mörðr gígja, 
Jörundr goði, Geirr goði, Þorsteinn Ingólfsson^ 
Tungu-Oddr: enn í Yestfirðinga fjórðungi: EgiU 
Skalla-Grimsson, Þorgrímr Ejallaksson, Þórðr 
gellir; enn norðr: MiðQarðar-Skeggi, Þorsteinn 
Ingimundarson, Guðdœlir, Hjaltasynir, Eyjólfir 
Valgerðarson, Áskell goði; enn 1 Austfirðinga- 
flórðungi: Þorsteinn hvítí, Hraínkell goði, Þor- 
steinn, faðir Síðu-Halls, Þórðr Freysgoði. Hraín 
Hæingsson hafði þá lögsögu. 

Svá segja vitrir menn, at nökkurir landnáms- 
menn hafi skírðir verit, þeir er bygt hafa ís- 
land, flestír þeir er kvámu vestan um haf ; er 
til þess nefndr Helgi magri ok Örlygr enn gamli. 
Helgi bjóla, Jörundr kristni, XTðr djúpauðga, 
KetiII enn fiflski, ok enn fleiri menn, er kvámu 
vestan um haf, ok heldu þeir sumir vel kristni 
til dauðadags; enn þatgekkóviða í ættir, þvíat 
sýnir þeira sumra reistu hof ok blótuðu, enn 
land var alheiðit nær hundraði vetra. 



16* 



Viðbætir* 



1. Úr Skarðsárbik. 

Óaldar yetr yarð mikill á íslandi 1 heiðni, i 
^ann táma er Haraldr konungr gr&feldr féll, enn 
Hákon jarl t6k ríki 1 Noregi; sá heflr mestr 
yerit á íslandi; þá átn menn hrafna ok mel- 
rakka, ok mörg óátan ill yar etin, enn samir 
létn drepa gamalmenni ok ömaga, ok hrinda 
tyri hamra ; þá snltu margir menn til bana, enn 
anmir lögðnst út at stela, ok nrðn fyrir þat 
aekir ok drepnir; þá yágnst skögarmenn sjálfir, 
þyí at þat yar Iðgtekit at ráðiEyjóIfs Valgerð- 
arsonar, at hyerr frelsti sik sá er þrjá dræpi 
seka. 

Áttatigi yetra siðar yarð annat ðáran; þat 
hófst þann yetr er ísleifr tök bysknpsyígsln af 
Alberto Brima bysknpi; þat yar nm daga Har- 
alds konnngs Signrðarsonar. Enn þann fyrsta 
yetr er ísleifr bysknp yar á íslandi, yar mann- 
danði sem mestr á íslandi af snlti; þá yar alt 
þat etit er tonn festi á. Enn nm snmarit lét 
bysknp þyi hdta á þingi, M menn skyldnfasta 
enn tölfta dag jóla nm þrjú ár, þyíat syá yar 
gert í Herforðu, þar er bysknp hafði i skðla 
yerit, á Saxlandi. Þá yar syá snæmikit hyar- 
yetna at menn gengn flestir til alþingis; enn 



YIÐBCSTIB. S29 

er heitit yar, bataiaði þegar yeðrátta, ok yarð 
Bamar hit bezta; enn yetrinn eftir yar syá góðr 
at engi kom þeli í jörð, ok gengn menn ber- 
fœttir tii tíða nm jól, enn húsnðn ok lögðn 
garða á þorra. Hit næsta snmar efUr yar þat 
i lög tekit, at jafnan skyldi iasta hinn tólfta 
dag jóla, ef eigi bæri á drottins dag. Son ís- 
leiís bysknps yar Giznrr bysknp. 

Bjami Skegg-Broddason sótti eldhúsyið til Nor- 
egs ok gerði eldhús í Erossayík hálffertngt fððm- 
nm, enn íjogrtán alna hátt ok Qogrtán alna breitt; 
hann yar þyi kallaðr Bjami hnslangr; hann 
dmknaði með sjannda mann & Skjálíanda, er 
bann fór til þings. Broddi Þórisson, bróðurson 
B|ama húslangs, fœrði skálann mikla ór Erossa- 
yik til Hofs ok lét þar npp gera; hann yar 
þá hálíþrítogr f9ðmnm ok þrettán alna breiðr ok 
þrettán alna hár. Broddi yar hinn mesti ágæt- 
ismaðr, ok yarð télanss; hann fór þá yestr til 
H61a í Hjaltadal til Eetils bysknps Þoristeins- 
sonar ok andaðist þar með honnm. 

Sigorðr, son Sigmnndar konnngs, er kallaðr 
yar Fáfnisbani ok Brynbildr Bnðladóttir áttn 
dóttnr þá er Áslang hét; hon yar fœdd með 
Heimi jarli i Hringdölnm, þar til er hann yar 
drepinn. Bagnarr loðbrók, son Signrðar hrings^ 
áttí Þóm^ dóttnr Herroðar Gantajarls; þeira 
bðm yáro Agnarr, ok Eirikr ok Ólnf, er átti 
Hnnda-Steinarr Englajarl; þeira son yar Björn^ 



230 VlÐbŒTm. 



faðir Auðnnar skðkals, föðor Þöm mosháls, 
móður Úlfhildar, er átti Guðbrandr kúla; þeira 
döttir Ásta, móðir Óláfs konnngs ens helga. 
Annarr son Hnnda-Steinars ok Ólofar hét Eiríkr; 
hann yar faðir Signrðar bjóðaskalla, fððnr Vík- 
inga-Eára, ft^ðnr þeira Bððvars ok Yigfáss ok 
Eiriks á Oímstdðnm, foðnr Ástríðar, móðor Ó- 
láfs konungs Tryggvasonar. Dóttir Vigf&ssvar 
Ástríðr, móðir Víga-GHúms, fðður Vigfáss, fðður 
Bergs, fSður Steinunnar, móQur Þorsteins rang- 
láts, fóðnr Guðrnnar, móður HoUn, móður Flosa^ 
foður Valgerðar, móður herra Erlends Iðgmanns, 
fðður herra Hauks Iðgmanns. Óluf hét dóttír 
Boðvars hersis, er átti Teitr Eetilbjarnarson frá 
Mosfelli; þeira son Giznrr hvíti, faðir ísleiís 
byskups, foður Gizurar byskups. Bagnarr loð- 
brók átti síðar Áslaugu, dóttur Sigurðar F&ftiis- 
bana; Sigurðr ormr í auga var son þeira, ok 
Hvítserkr ok Bjðrn járnsíða, ok ívarr hinn 
beinlausi ok Bagnhildr. 

Hálfdan svarti Upplendingakonungr, sonGuð- 
reðar Ijóma, átti Þóru, dóttur Haralds gnll- 
skeggs Sygnakonungs, ok Sölvarar Hnndólfé- 
dóttnr jarls ór E^'ðrðum, systur Atla jarls ens 
mjóva. Son þeira Hálfdanarog Þóru var Har- 
aldr; enn er hann var ungr, þá andaðist móð- 
ir hans, enn sveinninn lítlu síðar. Litlu siðar 
fekk Hálfdan Bagnhildar, dóttnr Sigurðar hjart- 
ar; móðir Sigurðar var Áslaug, dóttir Sigurðar 



VEDBŒTIR. 231 



onns í aaga; þeira son var Haraldr enn hár- 
fagri. Enn þá er hann var tía yetra, þá drakn- 
aði Hálfdan, faðir hans, á Hringariki, í vatni 
þyí er Bönd heitir, er hann ök eftir ísinam ; þ& 
brast isinn, er þeir kómn á naatabranna íyrir 
Sverðsstoðam í Bykinyik, ok draknaði hannþar 
ok alt lið hans; tök þá Haraldr konangsnafiai. 
Enn þá er hann yar tyitogr, þá lagði hann fyrst 
andir sik Sygnafylki; enn Atli jarl hafði aldri 
skatt goldit; enn siðan lagði hann andirsikall- 
an Noreg, sem segir i sðga hans. 

Vikarr hét konnngr, son Haralds Egða kon- 
nngs; hans son yar Vatnarr konangr, sá er 
haag á fyrir sannan Hákonarhelln. Enn kaap- 
maðr í Noregi yar sá, er sagði soga Yatnars, 
er þeir siglda með landi fram, ok kallaði hann 
yerit hafa ágætan mann; enn er hann lá yið 
Yatnarshang, dreymdi hann at Yatnarr konungr 
kom at honnm ok mælti yíð hann: „Þú heflr 
sagt sðga mina, yil ek þat lanna þér; leitaþér 
feár i haagi mínnm ok manta flnna". Hann 
leitaði, ok fann þar míkit fé. 

Syá er sagt, þá er Haraldr konangr harðráði 
lá yið Glanmstein i Hallandi með her sinn, þeir 
sá þar haag mikinná sjáyarhellaiini ok annan 
litln ofar; hann sparði hyerir þar yæri leiddir, 
enn l>at knnni enginn at segja ; enn am nóttina 
eftir er hann hafði þessa spart, dreymdi Sig- 



ðdS VIÐBŒTIR. 



urð enn hvfta at maðr kom at honam í her^ 
klæðnm ok kvað þetta: 

Sigallr á hAug á helln, 
Bjaldi á búð tál kalda, 
veki þér i dag dieyra 
drött, nú er sigr á spj6tam. 
Valdr maD hitt, at Hildar 
hlœjandi rauÖ ek blaijtt 
(g^öld nefni ek syá) Bköfiram 
slgöma, fyrstr at r6miL 

£na sðmn nótt dreymdi Björn bakk, at ann- 
arr maðr kom at honnm með hinum samabún- 
ingi, ok kvað vísa: 

Ifin 8t6d búð 8iz brœðra 
branz gekk hyárr fyr annan 
h^llr ok heldnm sigaliir 
hér (feUam þá) yem. 
Hrðsar hng fyt yisa 
Hjaldr, em yig tíl sjaldan; 
gleðr 088 þat, er yal Yiðii 
yeit ek þik gefa teitan. 

Enn er Haraldr konnngr kom til Noregs, þá 
sagði honam Eári enn svarti, írændi Þjóðólfs 6r 
Hyini, at þeir vára synir Yatnars konangsþeir 
Snjallr ok Hjaldr, ok várn hinir mestn her- 
menn. Snjallr yar faðir Einars, fl^ðar Ölvés 
bamakarls; hans son var Steinölfr ok Grímr 
ok Einarr, faðir þeira Hrolleifs, fððar Svert- 
ings, íöðnr Gríms at Mosfelli, ok Óleifii breiðs, 
föðar þeira Þormóðs skafta ok Ófeigs grettis. 
Svá segja samir menn, at Gaðbrandr kúla væri 



YIÐBŒTIR. 333 



Bon Óleifs breiðs; enn Hjaldr var faðir Grims, 
foður Bjarnar banu. Björn buna átti Yélaugu, 
systur Vémundar hins gamla; þeira synir váru 
þeir Eetill flatnefr ok Hrappr ok Helgi, faðir 
Helga, fóður Heyjangrs-Bjarnar, hverr er rikr 
hersir ok ágætr yar i Sogni. 

Yxna-Þórir hét maðr ágætr á Ögðum ok auð- 
igr; hann átti þar þær þrjár eyjar, er áttatígir 
yxna var i hverri; enn er Haraldr konungr 
hárfagri bað hann strandhoggs, þá gaf hann 
honum eina eyna ok alla yxnina með. Af þvi 
var hann kallaðr Yxna-Þórir, ok er frá hon- 
nm komit niart stórmenni á íslandi ok í Nor- 
yegi. Son Póris yar Ósyaldr, faðir Ölyés hins 
hyita, föður Þorsteins hins hvita, föður Þorgils, 
föður Brodd-Helga, föður Yíga-Bjarna. 

Á því &ri er Gizurr byskup ísleifsson andað- 
ist gerði hallæri mikit á íslandi; þá kom hríð 
svá mikil á dymbildögum at menn máttu eigi 
veita tíðir í kirkjum i sumnm stöðum ok heruð- 
um fyrir norðan land. Föstudag hinn langa 
tök upp knör undir EyjafjöUum ok sneri á iofti 
ok kom hvalíandi niðr; hann var sex rúm ok 
tuttngu. Páskadaginn fyrsta máttu fáir menn 
tíðir sœkja at taka þjónustu, enn sumir urðu 
6ti dauðir. Annat illviðri kom um sumarit 
eftír andlát hans, þann dag er menn riðu á 
þing; þá braut kirkju á Þingvelli, þá er Har- 
aldr konungr Sigurðarson lét höggva viðinn til; 



234 VIÐBCETIR. 



þat sumar fórn í)órir tigir skipa út hingat, ok 
brant mðrg við land, enn sum týndnst i hafi 
ok leysti snndr nndir mðnnnm, enn átta ein 
kvámnst brott, með þeim er áðr várn hér, ok 
kyámnst þan engi fyrir Micháelsmessu af hafi; 
aí þeim mannQöIda yarð hallæri mikit hér á 
landi. 

Þá er Œzurr byskup andaðist, yáru þessir 
mestir hðfðingjar á íslandi: Hafliði Másson norðr, 
ok synir Ásbjarnar Arnórssonar i Skagafírði, Þor- 
geirr Hallason okEetillÞorsteinssonprestr; enn 
anstr: Gizurr Einarsson, Sigmnndr Þorgilsson; 
hann andaðist á þyí ári i Römför; enn suðr: 
Hallr Teitsson, Skúli Egilsson; enn yestr: Styrm- 
ir Hreinsson, Halldórr Egilsson, Þorgils Odda- 
son, Þórðr GUIsson, Þórðr Þoryaldsson 6r Vatns- 
firði. Einnm yetri eftir andlát Gizurar bysknps 
yar Þorsteinn Hallyarðsson yeginn, gðfigrmaðr; 
enn yetri eftir þat yar þing Qðlment; þau miss- 
eri hafði syá mikill manndauði yerit, at Sæmnndr 
prestr enn fróði sagði syá á þingi, at eigi mundi 
færri menn hata andazt af sótt enn þá yáru tii 
þings komnir. Þat snmar yar þrðng mikil at 
dómum; þá særði Þorgils Oddason Hafliða Más- 
son; þá yarð um ekkert mál at Iðgum dœmt 
Þorgils yarð sekr nm áyerkann ok sat i sekt 
nm yetrinn; þá. yar syá lítill yápnaburðr, atein 
yar stálhúfa á alþingi, ok reið drjúgnm hyerr 
bóndi til þings er þá yar á íslandi. 



YIÐBŒTIB. 2d5 



Þat váx er þrír vetr ▼á.ru liðnir frá andláti 
Gizarar bysknps, andaðist Jón bysknp at Hól- 
um ninnda kalend. maji; þat sumar sat Hafliði 
Másson á efrnm yðllum með tcc manna, ok 
ætlaði at banna Þorgilsi Oddasyni þingreið ; þar 
var með honum Hallr Teitsson ok Þórðr ór Yatns- 
firði, mágr hans, okmargir aðrir höfðingjar; þat 
var hinn næsta dag íyrir Jónsmessu. Þorlákr 
byskup gekk þannig til með kennimenn, okleit- 
aði marga vega um sættir með þeim; enn er 
þat tjáði eigi, þá fyrirbauð hann þeim þar at 
sitja, ok lézt mundi bannsetja þá, ef þeir gengi 
eigi heim; þá kyað Hafliði at þeir skyldi heim 
ganga til búða. Þorgils reið á þing með sjau 
manna; með honnm yáru flestir hðfðingjar ör 
Vestfirðinga Qórðungi nema Þórðr ór Yatnsfírði; 
enn er nm sættir var leitat, yar þat í meðal 
l>6irá, at Hafliði vildi hafa sjálfdœmi um alt, 
óskorat, enn Þorgils yildi undan taka goðorð 
ok staðfestu ok sektir allar; þann skakka gat 
Eetill prestr Þorsteinsson niðr feldan með um- 
tðlum sínum. Þat sumar yar hann kosinn til 
hyskups i stað Jóns byskups, ok fór útan. Þor- 
gils handsalaði Hafliða sjálfdœmi, enn hann gerði 
sextigi hundraða sex álna anra yðruyirðs fj&t í 
gulli ok brendu silíri eðr i rífum aurum, eðr i 
gripum þeim er honnm þœtti gersimum sæta, 
ok hann yirði sjálír, eða þeir menn er hann tœki 
til; þetta fé handsöluðu sex menn ok unnu at 



236 VIÐBŒTm. 



flmtardóms eið at þeir skyldu þetta fé gjalda 
sem íyrr yar mælt Þorgils ok Hafliði yeitta 
ajálflr trygðir ok heldu yel sætt þessa. Hafliði 
Másson átti fyrr Þuríði, dóttur Þ6rðar Sturlu- 
sonar; Þórðr bét son þeira; hann átti Sölyðra 
dóttur Ásgríms Þórhallssonar ; íyarr hét son 
þeira. Hafliði átti síðar Bannveigu, dóttur Teits 
ór Haukadal; Sigríðr hét dóttir þeira, er átti 
Þórðr í Vatnsfirði; Þórðr ok Páll yáru synir 
þeira. Valgerðr hét önnur dóttir þeiraHafliða; 
hana átti Ingimundr prestr Illugason ok Omýj- 
ar, dóttur Þorkels Q«llissonar; 111 ugi yar son 
þeira, er druknaði þá er hann flutti lím til stein- 
kirkju þeirar, er hann ætlaði at láta gera á. 
Breiðabólstað í Vestrhópi. 

Bognyaldr jarl kali yar yeginn ðmm nóttum 
eftir Máriumessu fyrri. 

Óláfr konungr Tryggyason barðist á Orminum 
langa næsta dag eftir Máríumessu siðari. 

Þessi eru nöfn byskupa þeira útlendra, er yerit 
hafa á íslandi: Friðrekr, Bjarnarðr, Óláfr Örœn- 
lendingabyskup, Eolr, Boðólfr^ Jón, Bjamarðr^ 
Heinrekr, Arnaldr Grœnlendingabyskup, Jón 
Grœnlendingabyskup ok Helgi Grœnlendinga- 
byskup; yerit hafa enn þeir fleiri er byskupar 
létust yera: Guðiskólkr, Örnólfr, ok Qórir af 
Armenia: Petrús, Stepháúús ok Ábrahám. 

Friðrekr byskup kom i heiðni til íslands með 
Þoryaldi yíðförla^ ok yar at Giljá ok Lœ^'a- 



TIÐBŒTm. 237 



móti; Bjarnaðr enn bókvísi var á íslandi flmm 
vetr. Hungrvaha segir, at Bjamarðr Vilráðsson 
hinn hbkvísi hafi verit af Enfflandi ók farit tU 
lálands af ráðum óláfs konungs ens helga, því 
hann hafi meS honum verit áðr. Eolr íá ár; 
hann var med HaUi í Haukadal, ok er jarðaSr 
í SkáOiólti fyrstr hyskupa, segir Hungrváka, Roð- 
ólfr nítján ár; hann setti munklífi í Bœ í Borgar* 
firði; hann hjö ok á Lundi. Hungrváka segir 
Úlfr hyskup hafi verit afBúðuhorg br Englandi^ 
ok nefndr því BúðtdMfr. Jón hinn saxneski Qogr 
ár; Hungrvaka segir Jón írskan^ ók farit heðan 
tU Vindlands, krisinat þar, verit þar siðan píndr 
ok drepinn. Heinrekr tvau ár. Bjarnarðr nit- 
ján ár; hann bjó at Giljá í YatnsdaL Hungr- 
vaJca talar svá um þenna Bjamarð: hinn sjötti 
útlemkr hyskup var Bjarnvarðr hyslcup enn saa> 
lenzki, er var með Ma^úsi konungi enum göðay 
óláfssyni, ok fbr síðan tU IslandSj ok var á Is^ 
la/ndi XX vetr; hann liafði tvá hústaði í Vatns* 
dál, at Oiljá ok Steinstöðum (ék meina þat Stein. 
nes); hann vígði marga hluti, þá er mörgmerki 
hafa at vorðit: kirkjur ok kluJckur, hrúar ok 
hrunna, vöð ok vötn, hjörg ok hjöttur, ok þikkja 
þessir hlutir hafa hirt sanna tígn hans ók gœzku. 
Bjamvarðr var á Islandi meðan Haraldr fcow- 
ungr var i Noregi Sigiirðarson, þvíat þeir váru 
eigi samsáttir; síðan fbr hann útan, ok til ha/nda 
óláfi konungi kyrra Haraldssyni, ok síðan fbr 



238 VIÐBŒTIR. 



hann til Bbms at hœn konunffs, ók friðaði fyr- 
ir önduðum; enn er byskup kom aftr^ þi skipadi 
konungr hann hyskup í Sdju^ enn stífoM fbr 
hann í Björgvin ok andaðist þa7', ok er einmcdt 
hann hafi verit hinn mesti merkismuðr. 



2. Úr Mdabbk hinni yngri. 

Úlfljötr hét maðr norrœnn, systarson Þorleifs 
spaka; hann kom út í Lóni ok keypti land at 
Þórði skeggja alt iyrir anstan Jokalsá. Enn þá 
er hann yar nær hálfsextngr at aldri, fór hann 
útan ok var þrjá vetr með Þorleifi firændasín- 
am; þeir samanskriíaða Iðg þaa er hann hafði 
út ok þá vára kölluð Úlfljótslög. Enn er hann 
kom út, þá yar sett alþingi, ok höíðn þá allir 
ein Iðg hér á landi, ok yára þaa nokkarn yeg 
samin eftir Gnlaþingslögam. Landina yar skift 
í Qórðanga am daga Þórðar gellis; þá skylda 
yera þijá þing í hyerjam fjórðangi, enn þrjú 
hðf uðhof i hyerri þingsókn ; þar yáru menn yand- 
aðir til að yarðyeita hofln, at yitrleik ok rétt- 
læti; þeir skyldu dóm neína áþingum ok stýra 
sakferlum; þyí yáru þeir goðar kallaðir okhof- 
goðar, enn þeira tígn ok umdœmi kallat goðorð. 
Hyerr skyldi ok gjalda hofstoll, eigi síðr enn 
nú kirkjutíund. Fé þat er til hofs yar gefit 
skyldi hafa til mannfagnaðar, þar er blótyeizlar 
yáru. Norðlendinga flórðungi yar skift í flogr 
þing; hann yar stœrri enn hinir Qórðungamir. 

Þat er upphaf hinna beiðnu laga, at menn 
skyldu eigi hafa höfðuð skip í haf, enn ef þéir 
hefði, þá skyldu þeir af taka höfuðit áðr enn 



VIÐBŒTIR. 239 



þeir k(Bmi í landsýn, ok sigla eigi at landi með 
gapandi höfðam né ginandi trjónu, svá atland- 
yættir fœldist við. 

Bangr tviejrringr eðr meira skyldi liggja at 
hverja hofiástalli; þann bang skyldi hverr goði 
hafa á hendi sér til lögþinga þeira allra, er hann 
skyldi sjilfr heyja, ok rjóða þar i ranða blót- 
nants þess er hann blótaði. 

Ðómhringr var á þingstaðnmn, er þeir menn 
yárn i skipaðir, er þat straff höfða, at þeir váru 
dœmdir til blóts. Á Þórnes þingi stendr steinn- 
inn eftir, sem þeir menn várn brotnir yið, ok 
sér enn blóðlitinn á steinínnm, segir Eyrbyggja. 

Sá maðr hverr, er Iðgskil þyrfti af hendi at 
leysa at dömi, skyldi áðr eið vinna at bangi, 
ok nefna sér vátta tvá eða fleiri, ok mæla svá: 
„Ykkr nefni ek í þat vætti", skyldi hann segja, 
„at ek vinneiðat baugi, lögeið; hjálpi mér svá 
Frejr ok Njörðr ok Áss hinn almáttki, sem ek 
mun þessa sök sœkja, eða verja, vitni eða vætti 
eða kviðu bera, eða dóm dœma, ok öll Iðgmæt 
skil af hendi leysa, þau er andir mik koma, 
meðan ek er á þessa þingi, sem ek veitréttast 
ok sannast ok helzt at logum'^. Svásagði vitr 
maðr, Þormóðr, er allsherjar goði varáíslandi, 
at með þessum orðum ok þíngmörkam helgaðu 
langfeðgar hans alþingi. 

Böðvarr enn hvíti af Vors 6r Noregi bygði 
fyrstr at Hofi; hann reisti þar hof, ok gerðist 
þar hofgoði; hann yar faðir Þorsteins, föðar 
Halls á Síða. 

Hof i Yatnsdal ok Hof á Egalarnesi hafa hér 
á landi stœrst verit, einknm stórt hnndrað fóta 
á lengð; þat syðra var ok sex tign fóta breitt. Kór 



ð40 YIÐBŒTQL 

eða goðastáka var hjá hverjn hofi; þar yáru i 
goðin; Þórr eða Júppíter var œðstr ok mest 
göfgaðr, þá Freyr, sonr Óðins, conditor, sá er 
fyrst bygði Uppsali í Sviariki; ok þö eigi sé 
glögt að skilja, hvé mörg goð eða með hveiju 
nafni þau hafl verit hér dýrknð at sérhveija 
hofi, þ& er þó i gömlum eiðstaf ánefndir þessir 
þrír: Freyr, Njörðr ok Ass, sem vér hyggjumþá 
meina með Óðin, af því hann var œðsti hðfð- 
ingi hingat i Norðrlönd kominn ör Asia. Æsar 
eða Æsir köUuðust fleiri. Þessi goð stóðu á 
stalli eða hávum bekk; frammi fyrir þar stóð 
stalii með miklum hagleik, ok þiljaðr ofan með 
járni; þar skyldi ávera eldr, sá er aldri slokn- 
aði; þat kðlluðu þeir vígðan eld; á þeim stalli 
skyldi ok standa bolli mjðkafkopar; þar skyldi 
{ láta blóð þat alt, sem kœmi af fé þvi er þar 
var til gefit, eða mönnum þeim sem til blóts váru 
dœmdir; þat kölluðu þeir hlaut eða hlautboUa, 
enn hlautinni skyldi bæði dreifa yfir menn ok 
fé. Vatzhyrna. 



VÍSNASKÝBINOAR. 241 



e: 

y 



Yísnaskýrlngar. 



II, 6., 64: SteinaBtoð^, ek byggi einn Atals hrafiii^ 
stafnrúm; skal-at þrangbylt of þeg^n á þiljnm & ranga 
mar^ BððvitmmS kn&nm brímdýrs'^ stýri es betra rúm 
enn ilt of^gengi^; þatman lifa lengr (lengi) roed lofðum. 

I. SteinoBtoðf kvenkenning. — 2. Atáll, sœkonungr; 
Atals hrafn, skip. — 3. ranga'fnarr, skip. — 4. böðoitr, 
berkœnn (6ö^ = orrusta). — 5. hrimdýr, skip. — 6. of 
er hér sett til fyllingar til þess að samstðfur sén nögn 
margar. — 7. gengí^ íylgd, föruneyti. 

Eona^ ég vildi mega báa einn i stafnrúmi skipsins; 

skyldi eigi vera þröngt um mig á þiijunam. Mér er bctra 

að hafa (nög) rám enn ilt fðrnneyti (þræl); það mun 

lengi uppi vera. 

II, 7., 66: Ek vas þar es flóðkom* möður jötuns, 
heíðÍQs bergrisa, fcll af fjalli 6r hám himni k nöleiðar^ 
ííÍDgafold', f&r jðtunn gorir fleiri báta hamvAta mér moldu 
hðraluþrumlu heiðar. 

1. Jlóðkom, steinn, bjarg. — 2. wór, skip ; nóleiðar, 
skipsleiðar, sjór. — 3. ífingafold, kvcnkenning; ifingr, 
hðfuðdúkr. — 4. hömlu'þrumlay skip; hðmlu-þrumlu heiðr, 
8J6r. 

Ég var þar er trðllkonu-bjarg úr Qalli féll úr háva lofti 

i 8J6. Fáir jðtnar gera fleiri b&ta alvota af sj6 enn ég. 

16 



242 VÍSNASKÝRINÖAR. 



II, S* — 9., 67 og 70. Þessar visur þurfa eigi skýr* 
ingar við. 

n, 14., 80: Ek bið meinalausan^ munkareyni^ beina 
farar minar; dröttinn hárar foldarhallar^ haldi heiðis- 
Btalli^ yfir mér. 

1. meinálauss, góðr. — 2. munkareynir^ gnð. — 3. höll, 
hvelfiug; foldarhöll, himiun. — 4. heiðir, haukr; heiðis- 
Btallr, hönd. 

Ég bið góðan guð (að) beina ferðir minar; drottinn 

himinsins haldi hendí sinni yfir mér. 

II; 19., 90: Þessi vísa þarf eigi skýringar við. 

n, 30., 113: ölkarmaeik^, linbundin erma Lofn*, lætr 
mik leika fjr lesnis stafni^ síuum; firrumk þat. £k man 
aldrigi blða bótir of brúði; bðl garir mik fölvan; harmr 
Bnertijmk i hjarta hrót^. 

1. ölkarma eik, kveukenning. — 2. erma Lofn, kven- 
kenning. — 3. lemis atafn^ höfuð? — 4. hrót^ rót. 

Hin línklædda kona lætr mig leika frammi fyrir sér; 

ég forðast það; ég mun aldrei biða hennar boetr; harmr- 

inn snertir hjartarœtr minar. 

n, 30., 114: Þessi visa þarf eigi Bkýringar við. 

n, 33., 120: Ek heyrí út bl&QalIaðan^ s&ra þoms^ 
Bv^ita svan gjalla, es mornar; bráð vekr bor&>:inmöða^. 
Sv& göl Gunnar^ haukr fyrr, es fólknárungar^ váru feigir, 
es gaukar Gauts® bragða sagðu spá. 

1. bláfjállaðr, með bláu eða svörtu skinni (fell, skinn). 
— 2. þom, þyrnir; sáraþorn, sverð; sáraþorns sveiti, 
blóð, s&raþorns svcita svanr, hrafn. — 3. hrafn. — 4. 
Oiinnr, valkyija; Gunnar haukr, hrafn. — 5. fólk- 



VlSNASKtKINGAB. ^ 

nánmgry hðfðíiigi. — & Gaulrj Öðins heiti; gankar Gaiits 
bragða, hiafiiár. 

Ég h^yri BTartan hiafii gjalla úti er morgnar ; bráðín 

yekr hann. Svo g61 hann fyrr, þá er höfdingjar Töm 

feigir og hiafiiar y6m að spá. 

n, 3S., 120: Már yalkastar bám^ hlakkar hagli stokk- 
inn es (hann) kemr at hræs sæyi^; (hann) krefr möðr 
morgínbráðar. Sy& gðl hræya gaukr* endr^ af foraom 
meiði^ þá es nnda haukar* yildn eiðB mjðð^ hildinga. 

I. hára valkaUar, blðð; blððs már, hrafh. — 2. hnaí 
aœr^ blðð. — 3. hrafn. — 4. forðnm. — 5. tré. — 6. 
hrafnar. — 7. eiðgmjöðr, blðð, nefnt gyoaf þyí, að menn 
blðndnðn blðði saman, er þeir sðrust i föstbrœðralag. 

Hrafhinn hlakkar, hagli stokkinn, er hann kemr & yfg- 

yðilinn; hann er móðr og kre& morgnubráðarinnar. Syo 

gól hann foiðnm á tré, er hrafnar yilda höfðiufijablöð. 

II, 33., 120: Ðrangr flatyallar bauga^, yas-at mér 
áðr of ráðinn dauði i dag né gær; báumk yið Ilmar 
jálmi^ Ek rœki litt, þöt lityðndr Heðins fitjar* leiki yið 
rauða skjaldu; oss yar &ðr of markaðr aldr. 

1. Draugrj yiðr; flatvaUar baygr, skjðldr; draugrfiai' 
vaUar bauga, manakcnaing. — 2. llmar jálmr, bardagL 
— 3. Heðins fit, brynja ; litvöndr Heðins fitjar, syerð. 

Maðr, mér yar ekki ákyeðið að deyja i gær né i dag; 

ég býst yið bardaga. Ég hirði ekki, þótt syerð leiki yið 

rauða skjöldu. Aldr miun yar &ðr markaðr. 

n, 33.9 121: Sex syipnjðrðnngar syerða^, þeir es 
sœfast sárteini', hafa hér bana sútlaustúti & brústeiuum. 
Hyggy at heftendr laga iiggi hálfír eftir; ek lét öbiðing- 
um^ syiða eggskcindar undir. 

16* 



244 VÍSNASKÝRINGAE. 



1. svipr, BTeiílaii ; njördangar, Afkomendr Njarðar ; svip- 
fijbrðungar sverða, veifendr Bverða, menn. ~ 2. sártemn, 
flverð. — 3, óbíðingary þeir Bem eigi bíða, ragmenni. 

Sex menn, sœfðir sverði, hafa bér bana úti & brtístcin- 
nm, og ekki harmdauðír. Helmingr 10jB^brot<«mannannft 
^JÍÍ^ ^ ^^ ^^S^ ®^^ÍT ; ^ lé^ ragroennnnnm BTÍða eggja- 
Bárin. 

n, 33., 121 : Ek bark-at fetla Btigs ffiLr^ at vigi með 
lleiri ; v&mm þar fyrir Q6rir frændr, vændir ofstopa ; enn 
tólf hvatir gnnnþingsmnnar* afGylfa glað', þeires vildu 
skunda til várs fundar, mðu köld vápn sin. 

1. fetUl, sverðfetillinn, er lisfgr utan á brynjunni ; fetla 
stígr, brynja; fúr, eldr; fetla stíga fúr, Bverð. — 2. 
mnnnkenning. — 3. Gh/lfi, sœkonungr; glaðr, hestr; 
GyJfa glaðr, sækonnngs hestr, skip. 

Ég bar eigi sverð til vígs við fleiri; vér frændr vórum 

þar fjörir fyrir og bjuggumst við ofstopa. Enn tólf 

röskvír menn af skipinu, er vildu finna oss, rnðu sin 

köldn vopn. 

^ II, 33., 121: Sjav sœkittvar Svölnis garðs* hafa 
hðggvit nðsum til jarðar; varmt blöð, valdðgg,* fell til 
vallar. Mnn-at fleiri Fjölnis þings fúrviðir* fœra Jálks 
mœrar skæ' út of Ekkils brantir^, enn hingat. 

1. Svölnir, Óðins heiH; Svölnis garðr, skjftldr; ttvary 
gnðir; Svölnis garða sœUHvar, mcnn. — 2. FJölnir, Óö- 
inshciti; FJölnis þing, bardagi; Fj'ólnixþingsftir, bardaga- 
eldr, sverð. — 3. Jálkr, sækonungsheiti ; Jálks mœrr^ 
sækonungB mýri, sjör; skœr, hestr; Jálkg wœrar skœr^ 
fikip. — 4. EkkiU, Bækonungsheiti ; Ekkils brautir, sjör. 

Sjö menn hafa höggvið nðsum til jarðar; varmt blðð 



YlSNASEÝRINOAB. 245 



(valdðgg) féll til valiar. Munu eigi fleiri menn fœra 
skipið út, eun hingað (komu á þvi). 

II, 33«, 122: Hœiibörvar . skjóma hljóms^ megu hér 
séa merki dýrð dagverks daltangar^, hvat íjórir drýgðu; 
enn ek hugda, Gauoar rœfrs hyrbrigðir', at gæfim grið- 
bitam lition frið; hrafn sleit beitu af ná. 

I. skjómiy Bvcrð; hcelíbörvar skjóma hljómSy hœlandi 
vidir sverdahljóms, -manokeuniog. — 2. dalr, bogi; dal- 
töttg, hönd. — 3. Ghunnar rœfr, valkyrju þak, skjöldr; 
Gvnnar rœfrs hyrbrigðir, mannkcnning. 

Hér megu menn sjá ágæt merki handaverks fjögurra 

manna é einum degi; ég hygg, at vér hðfum gefið grið- 

rofunum litinn frid; hrafn át af náum (|>eirra). 

II, 33., 122: Unnum auðimönnum^ dreyroga Gunnar 
serki'; ck & þunoan hjör; vér drýgðam verk at vigi. 
Herdilofdar' höfdu híldarborðs valfasta tungur^ und skildi; 
hangvöiom^ þvarr heugihungr^ 

I. auáimenn, iiki. eyðingarmenn, spiiivirkjar. — 2. 
Gunnar serkr, bryoja. — 3. heráHo/ðar, herðimenn, 
hrcystimeon. — 4. hildarborð, skjöidr; valfasti, eldr; 
hildarbwðs valfaata tunga, svcrð. — 6. hangvalr = 
hauga vair, hraín. — 6. hmgHiungr, iíld. áluift hungr 
(sbr. hauga uidr), ef ordið er rétt tekið saman. 

Vér gerðum spiiivirkjum biöðuga serki; ég á hvasst 

sverð; vér störfuðum a4 vigi. Hioir vösku menn höfða 

sverd aodir skjöidnm siuum; iirafnar söddu hnngr sitt 

II, 33., 122: Hardr vas gnýr þ& es gerðum^ snarpa 
grjötvarps iotu, grá Þundar kiædi^ geugu suudr at sverðs 
söogvi, ádr hœkiogs viðir œki á hœi tii hviiðar; þeir 
hiuta fleiri bana; hjaidrs lirið kom á slgöidu. 



246 VlSNASKÝRINGAR. 



1. Þundr, óðinsheiti ; Þundar Uœðiy herklædi, brynjur. 
— 2. hœkingr, sverð; hœkings mðÍTf syerdaTÍðir, mann- 
kenning. 

Þ& var harðr g^nýr, er. vér gerðQm snarpa gijöthrið; 

hinar gráu brynjnr geng^ sundr i bardaganum &dr menn- 

imir hörfuðu nndan. Fleiri af þeim hlutu bana. Hriðin 
kom (og) á skjðlduna. 

n, 33., 122—23: Heyri sáraBvan^ gjalla of ná, þar 
es sígrstalls viðir' faila; benskárí' drekkr blAðfalls b&ru. 
Örn fekk þar sylg*, er segð-auðigr* Sleitn-Helgi felt* 
rauðu ; enn greipr eru emi hræjum sveipðar. 

1. sára svanr, brafn. — 2. sigrstcUlr, skjðldr; sigr- 
stáUa viðr, mannkenning. — 3. bensJcári, hrafn (skári = 
már). — 4. sylgr, drykkr. — 5. segð = sekt? — 6. fdt 
= faldaði. 

Ég heyri (eða heyri þér) hrafn gjalla yfir n&, þar sem 

menn falla; hrafh drekkr blððfalUðlda. öra fekk þar 

drykk, er Sleitu Helgi íaldaði rauðu (var drepinn); enn 

klær hans ern hrængar. 

n, 33., 123: Ýtar álmþings^ b&ru sáma^ hj&lma at 
mðti 08S npp af allþakkligum^ á,ra blakki^; enn goðum 
leiðir beiðendr hauðrmens hliða'^ bára & braut rauðar 
skarar^ til beitis^, herðimeiðar^. 

1. álmþing, bogaþing. bardagi; ýtir, hrœrandi; ýtir 
áÍMþings, mannkenning. — 2. sámr, dðkkr. — 3. aW- 
þakklegr = aliþekkilegr, fagr. — 4. blakkr, hestr; áror 
blakkr, skip. — 5. hliðr, nxi; hauðrmen, sjðr, beiðandi 
hanðrmens hliða, mannkenning. — 6. skör, hðfað. — 7. 
beit, skip. — 8. herðir, sverð; herðimeiðr, mannkenning. 

Menn b&ru dðkkva bjáima möt oss upp af hina fagra 



VlSNASKÝRrNGAR. 247 



skipi; enn þcir b&ru blöðiig höfud til skips, leiðir goðnn- 
nm, drengir! 

m 10, 145: Manna morðkannaðir^, mangi isammeiðr* 
hngði annat enn almœrir^ Æsir fœri þar, þ& es synir 
harðfengs Hjalta gengu á ÞorskaQarðarþing með enni- 
tinglnm holtvartaris^. • 

1. nwrðkannaðr, sá er kannar morð, bardagamaðr. — 
3. ísarn =■ já,rn (e. iron, þ. Eisen), isamnmðr, mann- 
kenning. — 3. almœrr, alfrægr; & að rita með æ, enn 
ekki œ, þ6tt hér sé svo ritað, vegna hcndinga. — 4. 
vartari, fiskr, holtvartari, holtfiskr, ormr; ennitmgl holl^ 
vartaris, einhver guUskrantskenning. 

Bardagamenn, engi maðr hngði annað enn hinir alfrægn 

Æsir fœri þar, er syoir hins harðíenga Hjalta gengn & 

ÞorskaQarðarþing í gullskartinn. 

III, 13., 152: Beegvir* hjó fyr mér snöggvan belg, 
enn ái^ ok vcrjn fyr óláfi , sv& skai boggvir verða höggv- 
inn ef vér lifum, búinn við bðl. 

1. heggvir, byggvir, bóndi. — 2. cU, 6L — 3. verja^ 
yfirhöfn. 

m, 14., 154: Atglamrandi hamra^ lætr æ hvi meira 
fork gjalla á glotkylli^ Geirhildar, sem orkar. Hár jám- 
stafr skapar kerliugar siðu œrna hrið á Hjaltaeyrí ; trolli 
em solliu^ rif. 

1. járnsmiðr. — 2. glot, lögfr (sbr. glœta), glothyllir, 
belgr mcð lög í, hér vatnsbelgr. — 3. bólgin. 

Járnsmiðr lætr ávalt jámstai sinn, sem er hverju meiri, 

dynja á vatnsbelg Geirhildar eftir mcgni. Járnstafrinn 

gerir siðu kerlingar harða hrið; ríf tröUsins eru bðlgin. 



248 VlSNASKÝRIKGAR. 



m, 16., 158: Bároðr^ of ristr b&m brautlaDd* yarai 
andri*. 

1. Bároðr = B&rðr. — 2. báru brauUand, sjör. — 3. 
andurr, akið, varar andurr, skíp. 

m, 16., 158 : Þessi Tisa yerðr hér eigi skýrð, þ-vi að 
hún á heima i Viga-GIftms sðga. 

m, 17/, 160: EjólakeyrírS hér liggr Kaldakinn of 
aldr, enn vér höldam heiLir & brant, E(jálmnn-Ghmtr. 
1. kjóU, einskonar skip; kjolakeyrir, skipsljdri. 

m, 17*9 161 : Þessi visa þarf eigi skýring^ar Tið. 

m, 19., 165—166: Þessar visnr verda ekki skýrdar 
hér, þvi að þær eiga heima i Grettís sögu. 

IT, 4., 178: Vér höfnm &dr of fáða þar & yeggnDga 
anðar ÞrúÖi^ með Þörí; þatvar sett Tið gletto. N6 hefik 
rístit rastakarns Hiin* á Olbœkis hefti' minn; ek réð 
mart yíð bjarta hanka skofts Syn^ 

1. Prúðr, Ásynja, auðar Prúðr, kvenkenning. — 2. 
Hlín, ÁsyDJa, rnstakam, steÍDD; rastakams Hlín, kvcn- 
kennÍDg. — 3. ölbœkis hefti; ölbœki er liklega viðarteg- 
nnd, sem hnifskeftið hefir yeríð gert af. — 4. Syn, ÁsyDJa ; 
haukaakoftf hönd, haukaskofts Syn, kyenkenDÍng. 

Vér höínm áðr dregið likneski hinnar nnga konn ft vegg 

með likneski Þöris; það'^var gert af glettni. Nú hefi ég 

rístið mynd hennar á hnífskefti minn ; ég hefi talað margt 

Tið þ& konu. 

Y, 10., 217 : Ek vas þar es Errnbeinn fell til fyllarS 
es itr-tnngar nnnar^ snnga h&tt; vinr dröttar sötti fram. 



TÍSSASKtBÐI6AR. ^ 



Sk gmf Óðu þiéttardjaifiB az& knmMm gvldBm gftlgft- 
iraldi* Gaots taÍB*, ean hisfiú bIl 

1. fyfir = í^; ad fiOla til ígrlkr = ad £U]a tílbi4ö> 
ar. — 2. emhTer bliiti BTerÖB; tMiu^^ifr mmar, bimndar. 
— 3. dráti, mem. — 4. gðlgíwalir^ Óðiim. — ð. Oaubr. 
Óöinn; <i^i» GauU, f6ni tii Óðiiia. 

É^ Tar þar seni (Þorgrímr) embeiiin feU og Tarð aA 

brftð, er brandar krftðn hfttt Tið. Ég gaf Óðni hinn hiansta 

8on ÁBmöðar; Tér gnldnm Óðni fömiiia og iirafiunnm 

nftinn. 

Y, 10., 218: Band er ft hoegri hendi minni; ekhlaut 
tftr af bftm leygjar Tý^; ek lýg þat dgi, linnTengis Bil^ 

1- Ifygr, eldr, bándeygr, gnll; bftmleygjar Týr, mann- 
kenning. — 3. linnr, ormr; Uimvenffi, g^ulL linnveHgis 
BU, Ásynja gnllB, kTenkenning. 

Yidbœtir I, 232: Snjallr ft hang ft heUn; Qjaldr ft 
tíl kalda búð. Yeki þér drött dreyra i dag, nú es sigr 
ft spjötam. Yaldr^ man hitt, at ek rauð hlsejandi blagu 
Hildar (ek nefni skjðld sTft) fyrstr at römu. 

1. Þetta orð er annaðhTort mannsnafn, eða Tisnorðið 
er aflagad. Það gæti Terið: PcU man Hj'aldr at SUdar. 

Snjalir ft liang & qftTarhelia; Hjaldr ft of kaldan bú- 

stað. £f þér Tekið mðnnum bi6ð (berizt) i dág, þft er n6 

8igr i Topnum. Ég man það, að ég rauð slgöld minn 

lilœjandi fyrstr allra að bardaga. 

Yiðbœtir I, 232: Hyllr branzS min búð stðð hér, 
táz^ hTftrr brœðra gekk fyr annan ok heldum snjallir 
Telli; fellum þft. Qjaldr hrösar hug fyr Tisa; Tig ern 
til Bjaldan; þat gleðr oss at ek Teit þik teitan gefa 
Viðri* Tai. 



250 VÍSNASKÝRINGAB. 



1. hyUr, ▼iðartegond (d. Hyld, n. Hyll); ht/Ur hranda, 
^ mannkenning. — 2. ^í;? = sið es = siðan er. — 3. vísi, 
konnngr. — 4. Viðurry Ódinn. 

Maðr, haugr minn hefír stadíð hér siðan yið brœdr 

börðumst saman og heldnm vigyelli, enn féllum. Hjaidr 

lofar hng konnngs; vig ern of sjaldan, enn það gleðr 

OBS að þú gengr glaðr &am i bardaga. 



NÖFN LAKDNÁMSMANNA. 



261 



Nðfn landnámsmaniia. 



Alfarinn Válason 63, 67, 

68. 
Alfgeirr á ÁlfgeirsvðUum 

139. 
Álfr enn egðski 224. 
Ar(n)m6dr enn rauði 10 1^ 

102. 
Arndís en anðga 94, 119. 
Arngeirr á Sléttu 168. 
Asbjðrn Reyrketilsson 201. 
Asbjörn özurarson 226. 
ABbrandr Þorbrandsson 220, 

221. 
Asgeirr kneif 198. 
Asgerðr Asksdöttir 199. 
Askell hnokan 192, 211. 
Asmundr Atlason 63, 64. 
Asmnndr usdír Goúpi 129. 
Atli Válason 63, 64. 
Auðun skðknll 126, 134, 169. 
Andun stoti 71, 72. 
Avangr enn irski 40. 

Sálki Blæingsson 48, 58. 
Eárðr sudreyiogr 148. 
Baugr Rauðsson 203. 



Bekan & Bekanstððnm 44. 
*Bersi goðlauss 58, 118. 
Bjólfr í Seydarfirði 179, 180. 
Björn enn austrœní 36, 72, 

73, 83, 88, 93, 123. 
Björn í Bjarnarfirði 100, 118. 
Bjðrn guUberi 39, 48, 63, 

2J6. 
Bjðrn Herfinnsson = 

Skjalda-Bjðrn. 
Bjðrn at Reyni 195. 
Bjðrn sviðinhorni 182. 
Bjðm 1 Svlnhaga 206, 208. 
BrandöDundr 183. 
Brynjólfr enn gamli 173, 

174, 175, 180, 181, 182, 

196. 
Brúni enn hviti 148. 
Bröndölír Naddaðarson 220. 
Böðólfr 6r Hvini 165, 166. 
Bóðvarr enn hviti 183, 339. 

Dala-KoUr 82, 85, 100, 163. 

£gill enn rauðí 181. 
Eilifr ðrn 137, 138. 



.-■-•«-.»- 



252 



NÖFN LANDNÁMSMANNA. 



Eiuar Þorgeirsson 167, 168. 
Eirikr i Goddöiani 136, 139, 

140, 141, 142, 169, 171. 
Eiriisr 1 Keldadal 104. 
Eirilor saara 117. 
Eirilcr enn ranði 10, 78, 79, 

80, 81, 84, 97, 117. 
Eyfreðr enn gamli 221. 
Eysteinn enn digri 191. 
Eysteinn Hranason 191. 
Eysteinn Banðiilfóson 154. 
Eysteinn Þorsteinsson 195. 
Eyvindir auðkúla 135. 
Eyvindr i EyYÍndarfirði 117. 
Eyvindr kné 104. 110. 
Eyvindr Loðinsson 161. 
Eyvindr sörkvir 128, 135, 

136. 
Eyvindr Þorsteinsson 162, 

164, 169. 
Eyvindr vápni 170, 171. 

Finni i Finnafírði 170. 
Flöki, þræll Ketils gufu 48, 

98. 
Flöki Vilgerðarson = 

Hrafna-Flóki 28, 29, 147. 
Flosi ennnorrœni 208,209, 

212. 
Freysteinn enn fagri 181. 
Friðmnndr i Forsæludal 

128, 129. 

Galmi & Galmaströnd 153. 
Gautr i Gautodal 135, 136. 



Geiri i Geiradal 92, 96, 145, 

167. 
Geirleifr Eiriksson 40, 101, 

102. 
Geirleifr Hrappsson 153. 
Geirmundr Gaunbjamarsoa 

57. 
Geirmundr heijarskinn 90, 

91, 92, 93, 94, 99, 103, 

111, 116, 123. 
Geirr enn auðgi 49. 
Geirsteinn kjálki 101. 
Geirþjófr Valþjófsson 104. 
Gísl skeiðarnef 92, 95, 96^ 

118. 
Gnúpa-Bilrðr 161, 162, 166,. 

189, 190. 
Graut-Atli 171, 172, 174. 
Grenjaðr Hermnndarson 

119. 
Greojadr Hrappsson 164. 
Grimkell Úlfsson 67. 
Grimr við Grimsgil 50. 
Grimr i Grimsnesi 101, 174, 

222, 223. 
Grimr enn háleyski 46, 47^ 

51, 55, 127, 128. 
Gannölfr i Hvammi 143. 
Gnnnölfr enn gamli 149. 
Gunnólfr kroppa 169. 

HafnarOrmr 41, 44, 45, 

48, 215. 
H&kon k Hákonarstöðam 

173. 



KÖFN LANDNÁMSMANNA. 



258 



Ha1l<1örr GunnbjarnarBOii 

111. 
nftlli^eirr í Hallgeirsey 205. 
HalIkcU Hrosskdsson 44, 

54, 67. 
Hnllr goðlauss 36. 
Haltstcinn (eða Hástehin) 

Atlason 30. 31, 213 214, 

2i5, 216, 236. 
Hallsteinn Þorskafjarðar- 

ífoði 8. 75. 87, 97. 
Hallvarðr súsfaudi 109. 
Haraldr hrÍDfl^r 125. 
HcðÍDD at Hcðinshöfða 138, 

163. 
Hdíci enn maffri 6, 21, 82, 

96, 101, 106, 112, InO, 

151, 152, 154, 157, 158, 

159, 160, 163, 169, 227. 

HeUri Heyangrs-Bjarnarson 

189. 
Helgi Hrðlfsson 109. 
Hclei bjóla 36, 38, 83, 226, 

227. 
Hcrjóífr i Breiðdal 182. 
Herjólfr Þorgcirsson 175, 

1*82. 
Herjólfr bokinrazi 70. 
Hjiilmöifr i Blðnduhlið 142. 
Hjalti i Breiðdfti 182. 
Hjaiti Þörðarson 144. 
HólmgöDfiru.MAni 137. 
Holti & Holtastöðnm 136. 
Hrafii hafDnrlykill 193. 
Hrafn eun hclmski 198, 202, 

2-26. 
Hrafnkell Hrafnsson 176. 
Hróðgeirr enn hvíti i70. 
Hröðsreirr cunspaki 41,45, 

214, 215. 
Hrölfr enn diffri 64. 
Hrólfr raaðskeggr 162, 207, 

210. 



Hrollaufirr Rösrnvaldsson 5, 
20, 183, 185, 186, 187, 
188, 189, 196. 

Hrotleifr Einanison 211, 

224, 232. 
Hrómuudr Þðrisson 39, 55, 

56, 127. ^ 
HrosskcU at Ýrarfelli 139. 
Hrosskell Þorsteinsson 54, 

123. 
Hvamm-ÞÓrir 14. 
Hvati á Hvatastððnm 128, 

129. 
Höfða'-Þftrðr 130, 138, 144, 

145, 146, 147, 169. 

Höskuldr Þorsteinsson 163. 

Ingjaldr Brúnason 107. 

Ingimundr enn gamli 126, 
127, i28, 129, 130, 131, 
132, 135, 136, 138, 169. 

Ingölfr enn sterki Ánason, 
80, 81. 

Ingólfr Arnarson 4, 6, 10, 
30, 31, 32, 33, 34, 35, 
86, 37, 40, 45, 46, 80, 
223, 225, 226. 

Ingólfr i Ingólfslirði 117. 
ísleifr á íslcifsstöðnm 56. 
ísroðr á. ísreðarstöðum 56. 

Jðigelrr á. JöIgeirsstGðnm 

201, 210. 
Jörundr háls 128, 129, 132, 

188. ♦ 

JKalman enn suðreyski 41, 

52, 53. 
Kampa-Grímr 87, 162. 
Karl undir Karlsfelli 58. 
Ketilbjörn enn gamli 5, 11, 

20, 36, 112, 140, 184, 



264 



XÖFN LANÐNÁHSMANNA. 



205, 216, 220, 221, 222, 

22a, 'J26, 2ao. 
Ketill enn einbendi 87, 209, 

210 219. 
Kctilf blundr 49, 55. 
Eetili Bresason 41, 44, 54. 
Ketiil enn fiflski ÍS>0, 191, 

197 227. 
Ketill þistiil 64, 169. 
KetiU iibreiðr 92, 96, 103. 
KetiU Þ6rÍ88on 174, 196. 
Ketill hæingr 200, 201, 202, 

203, 205, 208, 211, 226. 
KetiU enn hördski 164. 
KetiU fi:ufa 45, 48, 59, 98, 

99 100, 116. 
Kjallakr enn gamli 63, 71, 

72, 73, 75. 
Kjallakr á Kjallaksstððum 

oo, o9, 9o- 
Kolbeinn i Kolbcinsdnl 144. 
Kolgrimr enn (?amU 41. 
Kolii undír FelU 118, 200. 
KoUi Hröaldsson 60. 
KoUi í KoUayik 169. 
KoUr í KoUsvík 37, 38, 102. 
KoUsveínn enn rammi 143. 
Kolr Bt Kolgröfnra 71. 
Kolr Örtarsson 206. 
Kráku Hreiðarr 140, 141. 
Kramr á Hafranesi 181. 

Leiðólfr kappi 177, 192, 197. 
Ij6C á Lj6tarstödum 205. 
Ljótr öþveginn 1H6. 
Loðinundr enn gamU 179, 
180, 191, 195, 196, 198. 

Loftr enn gamli 35, 63, 

209, 212. 
LýtÍDgr Arubjarnarson 57, 

171, 172, 178. 

Máni at MánafeUi 166. 



Molda-Gnfipr 40, 193, 194, 
195, 211. 

NafarHelgi á Grindli 147, 

148. 
Nesja - Knjftkr 100, 101, 

103, 106. 

Oddgeirr í Oddgeirshölum 

^ 45, 214 216. 

Ófeigr i Ófeigsfirði 117. 

Oláfr bekkr, 148. 

ÖUfr belgr 68, 95. 

Öláír feilan 8, 21, 22, 49, 

75, 82, 87, 88, 219. 
Óláfr jafnakoUr 104, 115. 
Ól&fr tvennumbrfiui 217. 
Oleifr hjalti 7. 48. 
Ormr enn auðflfi 210. 
Ormr cnn ánaud&?i 206. 
Ormr enn gamli 224. 

Rauða-Bj««^n 57, 58. 
Randr at Raudsf^iU 50. 
RáhormriVetleifsholti 210, 

2a. 

Reistr KetilsBon 168. 

Sel-Þ6rir Grimsson 50, 61, 

62, 76. 123. 
Sighvatr enn rauði 202, 203. 

226. 
Si^mundr Ketilsson 64, 65, 

66, 169. 
Sifirinnudr kleykir 194, 195, 

204, 205. 
Ska&ii Skoftason 159. 
Skalla Grimr 45, 46, 47, 48, 

49. 58, 59, 60, 86, 99, 

1 23 225. 
Skcfíu' k Reykjaströnd 188, 

139, 148. 
Skeggi Böðólfsson 165. 



NÖFN LANÐNÁMSMANNA. 



255 



Skjalda-Björn 95, 116. 

Skinna-Björn 125. 

Skjöldólfr & Stræti 182. 

Skjöldólfr VéiDundarson 

173. 

Skorri, leysingi Ketilsg^nfa 
43 93 99^ 

Sléttu-Bjðm 86, 94, 116, 

144, 146. 
Snæbjörn Eyvindarson 112. 
Söti undir 86tateiii 126. 
Steinfidr Reyrketílsson 200. 
Steingrimi i Tröilatttngu 

118. 
Steinn mjöksiglandi 60, 77, 

98. 
Stein61fr i Hraundal 59, 60. 
Steinólfr enn lági 91, 94, 

95, 96, 119. 
Svartkell enn katneski 39. 
Sveinungr i Sveinungðvik 

169. 
Sæmundr enn snðreyski 127, 

130, 138, 139, 141, 146, 

148, 169. 
Sölvi á Sölvahamri 164. 

Tungu-Kári 142. 

Udr en djfipauðf^a 6, 21, 
36, 81, 82, 83, 84, 85, 
87, 88, 123. 227. 

Úmjötr k Lingaholtí 139. 

Úlfljðtr Griinsson 51. 

Úlfr binn skjálgi 90, 91, 

96, 97, 104, 123. 

TJni enn danski 28, 175, 
176, 177. 

Valþjftfr enn sramli 38, 39, 

48, 50, 67, 100. 
Vébjörn Sygnakappi 105, 

110, 111, 115, 149. 



Vékell enn bamrammi 140. 
VémundriFáskrúðsfirdi 181. 
Vestarr & Eyrí 70, 71, 93, 

101. , 
Véstcinn Végeirsson 104, 

105, 110. 

Vestmaðr i Beykjadal 163. 
Vetrliði Arnbjarnarson 178. 
Viibaldr Ðofnaksson 192, 

193. 
Vöiu-Steinn 95, 107, 109. 

ÞentriU mjöksiglandi 160, 

161. 
Þjódrekr i Berufirdi 182. 
Þórarínn krökr 95, 96. 
Þórarion Þarkelsson 212. 
Þorbergr i Langadal 77. 
Þorbjörn i Amarholti 48, 

67, 178. 
Þorbjðrn bitra 118. 
Þorbiörn blesi 57. 
Þorbjörn loki 98. 
Þorbjörn skúma 27, 103. 
Þorbjörn tálkni 37, 103. 
Þorbjörn jarlakappi 219, 220. 
Þorbjöm laxakaii 219. 
Þurbr.mdr Þorbjarnarson 

220. 
Þorb.andr ðrrek 142. 
Þórðr knappr 147. 
Þórðr hálmi 172 (= Þórðr 

Þórólfsson ?). 
Þérðr skeggi 36, 140, 183, 

184, 221, 238. 
Þörðr gnúpa 62. 
Þörðr slitandi 153. 
Þörðr Vikingsson 100, 105, 

106, 109, 123. 

Þórðr Þórólfsson 173 (= 

Þórðr háimi ?). 
Þorfíðr máni 162. 

Þorgeirrenn hörðski 42, 199. 



556 



NÖFN LANDNÁMSMANNA. 



Þor^eirr meldun 48. 
Þorgeirr i Þorf^eirsfirði 161. 
Þorgerðr at Sandfelli 189. 
Þorgils knappi, Iey8ingi60. 
Þorgrimr biidr 223. 
Þörhaddr enn gamli 181. 
Þ6rhaddr i Hitárdal 58, 60, 

78, 119. 
Þörir Ásason 214. 
Þörir lína 178. 
Þórir Grimsson 162. 
Þórir enn hávi 181. 
Þörir snepill 160, 161. 
Þórir haustmyrkr 77, 225. 
Þörír dáfnnef 142, 143. 
Þðrir þursasprengir 153. 
Þorkell enn hávi 144, 167. 
Þorkell bj&lfi 211. 
Þorkell koroamúii 51. 
Þorkell fullspakr 178. 
Þprkell vififnir 139. 
Þorkell bundinfóti 202, 207. 
Þormöðrenngamli 38,41,49. 
Þormððr enn rammi 149. 
Þormóðr goði r;2, 71, 73. 
Þormöðr i Grenivík 161. 
Þórölfr Asksson 199. 
Þórólfr brækir 104. 
Þ6r6Ifr fasthaldi 115, 124. 
Þör6Ifr heljarskinn 132. 
Þ6r61fr mostrarskegg 8,78, 

74, 75, 97, 123. 
Þ6r61fr spðrr lOU, 102, 103. 
Þoríteinn torfi 172, 173. 
Þorsteinn tjaldstœðingr 

208, 209. 
Þorsteinn leggr 185. 
Þorsteinn kleggi 178. 



Þorsteinn Innan 210. 
Þorsteinn svðrfuðr 144, 152. 
Þorsteinn Söimnndarson 40, 

102. 
Þorsteinnenn hvíti 170, 171, 

196, 233. 
ÞorvaídrÁsvaldsson 78. 116. 
Þ6rridr i Skagafirði 139. 
Þrándr mjöksiglandi 150, 

155, 218. 
Þr&ndr mj6beinn 92, 96. 159. 
Þrnsi i Sk6gnm 179, 197, 198. 
Þröstr Hermundarson 119. 
Þuríðr rymgylta 104, 110. 
Þuriðr Bundafyllir 109. 

Ævarr cnn garoli Ketilsson 
1^5, 136, 140, lfi9. 

Ævarr enn gamli Þorgeirs- 
son 175, 178, 181. 

Ölvér Eystcinsson 193. 195. 

0Qnndr Blæingsson 166. 

0nundr bíldr, 195, 202, 203, 
204, 206, 215, 222, 223. 

0nundr tréfðtr 117. 

0nundr breiðskeggr 49. 

0nuQdr Vikingsson 109. 

0QnQdr viss 141, 142. 

0rlygr enn gamíi 37, 38, 
39. 50, 9l. 54, 55, 100, 
102, 103, 226, 227. 

0rn i Amarncsi 103, 152. 

0rn enn garali 57. 

0rn á Örnðlfsstöðum 55. 

0zurr slagakoUr 173. 

0zurr enn hviti 212, 215. 



.^^••SF 



'i 



Tí'" ÍIDISSBTiaM 



713M , ^ ^ívfrJ^;' 

llllllllllli ', i .V - jýi 

b89092527134. t%^tf^t>;^ H 






-/,.i;>Í 



^^ 







'V,..^:. 




. . ' '.'- "'''•; 'i- '*', "^ ■■ ' -'' ^ ' '^^" ^f ' "^ '' '■' ' ' ^^ ' •' ' ^v ' ■ 



r ■:: -^ - ^-..cv/ .--^ ^: ' ,-■> .^ - ■ : V ■ :.''^ 

■ ■ - ^._ V. , r [■ ■ ■ ■ " -^ ' -S- 

■•:■'•" r. ■• ■ <• - -,'-'.■:- ^ ' v "•' - .- • ,' (;''■! ^"^ 

^: 1 ■;- -I. . :'*..• ••.'>/ ._x .■, * ,.-v V- ■'. \, \--. 'i- ' b •' ' 

' ■-, ; s • ■ r ■ • - ,. . ■•v"'.'~ "■ ■ . < ; ( '.^ f ' -, ' t 

*• ^ ^ * X. ^ - ' \.4„' ' 'v. *- . ' N"-- . ^ 

'. -^ •• :] ..,*•■-' v. '.^ . v->'''V '':•■.'■ -r.:. ,, <^. ^, >. 



- V , .• ■•'"(•■< ■-^.. •.■. •■:■- - • 

- > -....■' • ■ -. . .,'.'■ 

V; ■' '■•^ •:''L>^ "■) 'T-U- .^ • '.,,-:-■■."-••''!''■ '' ) J. ■ 

■"■ • . • \ ^: !.■_ . ^,; , . *.;■■■ • '. ■ • ,'.•;■ 

' ' .. • * , - i.-^f, \ ' ■i ' ,■ 'r \ • / - ■ ■ ' .,...-;■. 

• - ■ ■ • ' ■ ' ^ -. ■ ' ~ ■ ' , '' •. ' 



r' •' 'r 



1 .'" 



■>- ' «■' • 






t'^ V !i ' - 






^ \ ■ 

• ■ i 

..'í 



.", -J T. 



■ / 



^ ' • -^. "^■- /, *' '••-.. ./ V. 

. V , >■' ■': ' ■■■ .-■-.,''.''■■ \. - ,., 

*' .V'. ,.•» ;;- ,-• .-,^- ._.• >- -,j '.- ■, 



' ' • . ■ ; - ;- ' - 

■:. ,^ . : •• C 



** ,. í- ,^ \ .•• 






-^ (^ ^* 



V-- '< 



« >• {.- ' '.. .■■.';•,•.- v' , :. - . í.^- ' ■ "■ . r,-- 
»' >'.';••* •;'-- ,"•• .-,^.- ■'..■■ >- -fí: '■ -^ v» ..r ^. ■■ ■-: '•::.:'.•'> 

' ■ -' . y ■ ■. , ,.'•■, -r^,- ■ > ' *• ^•-•- 



• '• -' y ■ ■- ,.^' '-^ ■-;• ' *• --•- 

-:•■ ' ''■:' /'^ í>T V-;.. ^■^ <r 
^- ' ';. '■■ . ■\(^ -X ^»-^---'v - • V
Internet Archive Audio

Featured

Top

Images

Featured

Top

Software

Featured

Top

Texts

Featured

Top

Video

Featured

Top

Mobile Apps

Browser Extensions

Archive-It Subscription

Save Page Now

Full text of "Íslendingabók, er skrifað hefir Ari Þorgilsson, og Landnámabók"

See other formats
